vrijdag 24 januari 2014

Altijd alert zijn, hoe doe je dat?

Sinds een paar jaar werken wij met kledingbudgetten. Alles wordt hier gebudgetteerd, dus ook wat we aan onze kont hebben hangen. Nu was mijn budget altijd laag. Wie ziek op de bank ligt heeft behalve een lekkere fleecetrui en een joggingbroek, weinig nodig. En dat liggen op de bank duurde nogal. Toen ik op begon te knappen moest er best veel worden aangeschaft. Meer dan het budget toestond. Dus doneerde ik aan mezelf wat extra geld om toch uit te komen. In augustus 2013 gaf ik mezelf een volledig nieuw jaarbudget, met de bedoeling het daarmee vol te houden tot november 2014. Want onze kleedbudgetten lopen normaal gelijk op met de uitbetaling van de 13e maand van M. in november.

Wat er toen gebeurde - na het extra volgooien van de kledingrekening - was heel interessant. Ik gaf in korte tijd het merendeel uit aan, ja waaraan eigenlijk? Niet aan hele doordachte uitgaven. En ook niet aan zaken die ik echt nodig had of zelfs mooi vond. Er trad een oud en welbekend mechanisme in werking: elke uitgave werd gerechtvaardigd met complete onzinargumenten. Dus kocht ik voor een boekpresentatie een dure zwarte linnen boek. Het was mijn eerste officiële gelegenheid in jaren en ik wilde goed voor de dag komen. Ik kocht er ook nog een linnen trui bij. Wat zeg ik, niet één maar twee truien zodat ik op de dag zelf kon kiezen. Toen de dag aanbrak vielen de mussen van het dak en droeg ik een wijde bloes en slippertjes. Niks geen veels te warme zwarte linnen broek en trui.

Toen ik de broek laatst dan eindelijk een keer aandeed, zakte hij van mijn kont af. Want ik ben sinds de zomer door het glutenvrije eten 6 kilo afgevallen. Dus concreet: ik gaf een paar maanden geleden  veel geld uit kleding waarvan de kans groot is dat ik binnenkort niets meer pas. Maar veel geld om kleinere maten te kopen is er niet meer, want de kledingrekening is bijna leeg. Nu maakt dat op zich niet uit, want bij de kringloop vind ik vast wel iets. Het is gewoon stom van mij en stom gedrag.

Want dat is ook weer zo wat. De meeste spijt heb ik van die aankopen die me nu of niet meer passen of veel te duur waren. De duurdere aankopen waren impulsuitgaven en ik vraag me nu af, wat me bezielde na al die jaren zelfbeheersing. De twee beste aankopen waren tweedehands aankopen: een geweldige kabeltrui voor € 5 en een prachtige lange wollen jas voor € 15.

Zo, wat leert mij dat? Oude streken zijn moeilijk af te leren. Consuminderen uit noodzaak is anders dan consuminderen als de spaarrekening gevuld is en we uitstekend uitkomen. Natuurlijk is mijn kijk op uitgeven behoorlijk veranderd door de ervaringen van afgelopen jaren. En het goede nieuws is dat ik mezelf eerder terugfluit dan vroeger toen ik dat fluitje niet hoorde dan wel negeerde.

Het punt is: ik wil geen geld uitgeven aan zaken die ik niet de moeite waard vind. Ook wil ik stemmen negeren die in mijn oor gillen dat ik iets 'moet hebben en wel nu' . En toch luister ik er af en toe nog steeds naar en erger nog, het heeft gevolgen. Eigenlijk enorm fascinerend als je er over nadenkt. Net als dat je jaren niet meer rookt en toch ineens bij het uitgaan er één op steekt (wat M. wel eens doet), terwijl je weet dat het te goor voor woorden is. Zo is ook het impulsief uitgeven een tijdelijk teruggaan naar het oude vertrouwde. Is de context van het uitgaan dat een sigaret doet opsteken? Is het simpelweg in de stad rondlopen voldoende om een signaal naar mijn brein te sturen dat me in een koopgewillige toestand brengt? Want daarvoor lag ik jaren plat. Ik heb blijkbaar nog niet geleerd me in de buitenwereld te begeven zonder geld uit te geven.

Altijd alert zijn, hoe doe je dat als je niet met geldtekort kampt en geen dramatisch tekort aan saldo hebt? Welke intrinsieke motivatie moet je hebben? En hoe zorg je dat die motivatie sterker is dan gedrag of reflexen? Of als dat niet lukt: hoe zorg je dat je gedrag samenvalt met je wensen?

Val jij wel eens terug in oud gedrag? Wat zijn jouw oplossingen, anders dan 'gewoon niet meer doen'?

donderdag 23 januari 2014

Chaos

'T zou best leuk zijn om een foto te plaatsen van mijn huis op dit moment, de chaos is hier volledig. Alleen ik kan niet meer bij mijn camera, er staat een koelkast voor....die is uit de keuken weggegehaald in afwachting van zijn vervanger. De nieuwe moest echter worden opgespoord. Het bedrijf in België waar we de koelkast kochten besteedt de levering uit aan een transportbedrijf in Brabant dat de levering uitbesteedt aan weer een ander. Drie keer mochten we terugbellen om het verlossende woord te horen wanneer de levering zou plaatsvinden. Dat zou woensdag zijn, maar wanneer op de dag is prettig om te weten aangezien er hier ook andere dingen stonden te gebeuren.

Nadat de nieuwe koelkast inmiddels in Zaandam bleek te staan, brulde de meneer die hem zou komen brengen door telefoon dat hij 'geen oude rommel meenam', op M's vriendelijke vraag hoe ver van de voordeur hij de oude koelkast wou hebben staan, zodat hij hem zo de auto in kon schuiven. Oei. Maar ja, we hadden voor het bestellen expres een mail gestuurd of de oude koelkast zou worden opgehaald. Bij een bestelling bij een Nederlands bedrijf ga ik daarvan uit, omdat er een verwijderingsbijdrage is betaald, maar ik wist niet hoe dat met België zat. Afijn, gebeld met België die via Brabant Zaandam ging vermanen. Och, dit krijg je dus blijkbaar als je gaat voor de goedkoopste aanbieding waarbij met koeienletters staat aangegeven dat er geen verzendkosten worden berekend.

Ondertussen gaat het klussen vrolijk door. De twee deuren zijn opgeknapt en hangen en inmiddels is M. bezig met het halletje. Het wordt geverfd en er komt een kast voor de sjaals/handschoenen/mutsen/sportschoenen en voetballen die er eeuwig rondzwerven. Ook sloopte hij de vloer eruit en legt hij nu (ik schrijf dit stuk met op de achtergrond rustgevende zaaggeluiden) een laminaatvloer. Maar mooi dat het wordt!

Dit zijn typische klussen die al 7 jaar op ons wachten. Toen we in dit huis trokken, deden we het hoognodige schilderwerk en besloten we de rest te doen na de verhuizing. Alleen toen werd ik ziek en bleef ik ziek en alle aandacht ging naar het leven door laten gaan. Nu ik aan het opknappen ben en zelf vaker boodschappen kan doen of iets in het huishouden, komt er meer ruimte om te klussen en al dat achterstallige onderhoud en opknapwerk te doen.

Enerzijds gebeurt dat zo budgetvriendelijk mogelijk. De kast voor in de hal wordt gemaakt van bij elkaar gesprokkeld hout, afkomstig van eerdere kasten/planken/spullen. Likkie verf erover doet vast wonderen. Anderzijds kunnen we heel impulsief ineens onze plannen aanpassen. We gingen het laminaat voor in de hal kopen en vrij plotseling bedachten we dat we deze vloer ook wel konden doortrekken naar de woonkamer en keuken. Zo is straks alles één geheel.

Die kostenpost is op geen enkele begroting te vinden. Dus wie denkt dat ik als een ijzeren dame altijd tot 10 jaar vooruit plan: Dat doe ik ook en omdat ik dat doe is er ruimte voor impulsief gedrag. Ik weet precies of er ruimte is en waar de ruimte zit.  Ik ben geweldig goed in plannen maken en kan ze ook geweldig goed allemaal weer omgooien ;-).

Wat nu op de vloer ligt is helemaal door. Het is een parketvloer die geschuurd en gelakt moet worden, een klus waar we gigantisch tegenop zien. Huis leeg maken, schuren, lakken, minimaal 2 nachten elders logeren, katten die verkast moeten worden. Met maar 1 toilet op de benedenverdieping en een trap in de huiskamer kun je ook niet bepaald zeggen dat je tijdens het klussen dan maar even boven gaat wonen. Laminaat lijkt een veel relaxtere oplossing, huiskamer in 2-en verdelen, meubels opschuiven en klikken maar. Als we gaan voor goede kwaliteit zijn we dan voor jaren van het gelazer af, in tegenstelling tot een houten vloer die dan na een paar jaar weer gelakt moet worden.

Nu dus maar wachten op een goede aanbieding of 'de laminaatweken' bij een klusgigant. Want zó op de centen ben ik dan ook weer wel....

woensdag 22 januari 2014

Wijs op woensdag: bespaartip



Om de week op woensdag vereert Pennie Wijs ons met een bijdrage. Deze week heeft ze voor ons de ultieme bespaartip:

Zijn jullie ook altijd zo onder de indruk van de bespaartips van Spaarcentje? Vaak zit ik met open mond van verbazing achter mijn beeldscherm. Hoe kómt ze erop? En ook al die andere bloggers hoor! Ik lees ze allemaal met plezier. Toch kan ik niet zoveel met die tips. Het is me meestal te gedetailleerd, teveel gedoe op de vierkante centimeter. Ik ben meer van de grote lijn: zorgen dat er minder uitgaat dan erin komt en dat is het dan wel zo’n beetje. Ja, daar ben je gauw over uitgekletst, ik zou nog geen A4’tje met tips kunnen vullen, al verdiende ik er duizend euro mee. En tóch heb ik nu ook eens een leuke tip voor jullie. Komtie.

Afgelopen jaar stond bij mij in het teken van meer bewegen en afvallen, dit alles om de basis te leggen voor een gezonde en appetijtelijke oude dag. Van dat meer bewegen kreeg ik pijn in mijn knieën, maar afvallen ho maar. Er moest dus nog iets gebeuren, maar wat? Al decennialang at ik gezond, ik had dan ook altijd een stabiel gewicht. Ik kwam gemiddeld slechts 0,4 gram per dag aan! Dat kan geen zoden aan de dijk zetten, toch? Totdat ik na vijfendertig jaar weer eens op de weegschaal ging staan. Ja, maak het rekensommetje maar even met me mee: uiteindelijk bleek ik vijf kilo zwaarder dan toen ik in de huwelijksboot stapte. Om die boot drijvende te houden moesten ze er beslist weer af, want mijn echtgenoot houdt niet van dikke dames. Ik trouwens ook niet, vooral niet als het mijzelf betreft.

Afijn, goede raad was duur. Snoepen deed ik al nooit, dus op dat punt viel niets te verbeteren. Dan heb je nog de vermijdingsdiëten die tegenwoordig zo in zwang zijn: geen koolhydraten, geen gluten, geen zuivel, geen suiker, geen vlees, gék word je ervan. Suiker en vlees gebruik ik al bijna niet. Honderd procent schrappen heb ik een jaar volgehouden. Het was misschien gezond voor mijn lichaam, voor mijn geest was het dat niet. Mens, wat werd ik daar chagrijnig van. Ik heb me toen voorgenomen om nooit meer iets definitief van mijn boodschappenlijstje te schrappen – behalve als een ernstige ziekte dat noodzakelijk zou maken natuurlijk.

Toen bedacht ik iets doodsimpels. Ik bleef alles gewoon eten, maar wel een beetje minder. ’s Middags maximaal twee boterhammen. Slechts één glaasje wijn bij het avondeten. ’s Avonds géén stukje kaas, alleen een miniflintertje voor de smaak. Enzovoort enzoverder. De eerste maand gebeurde er niets. De maand erop leek mijn broekriem iets minder te knellen. Om een lang verhaal kort te maken: in de loop van het jaar viel ik langzaam maar zeker af en op oudejaarsdag was ik vijf kilo kwijt. Hoera!

Maar vóór die datum merkte ik al snel iets anders. Ik hield geld over. Hoe kon dat nou? Dat ‘lijnen’ van mij mocht immers nauwelijks naam hebben. Tot ik alles eens goed op een rijtje ging zetten. Van twee flessen wijn per week terug naar één. Een pond kaas per week minder. Enzovoort enzoverder. Echt waar, je merkt het in je portemonnee! Dus hier is mijn gouden tip: wil je afvallen en/of besparen op je boodschappenbudget? Maak het niet te ingewikkeld. Schrap geen producten waar je aan gehecht bent en die je in de loop van de tijd intens gaat missen. De kans dat je dat volhoudt is minimaal. Blijf gewoon normaal doen. Maar neem van alles een beetje minder.

PS: Vergeet ik nog te zeggen dat ik ook minder douchegel gebruik. Door het gewichtsverlies is immers de omtrek van mijn lichaam afgenomen. Dat betekent dat het aantal vierkante centimeters huidoppervlak ook is verminderd. Denk maar aan de formule om de oppervlakte van een bol uit te rekenen: 4 pi r 2. Of misschien heeft je lichaam eerder de vorm van een cilinder, in dat geval: 2 pi r h + 2 pi r 2. Nou ja, kijk maar, jullie komen er wel uit hè?

PPS: Daar schiet me nóg iets te binnen. Eigenlijk ben ik milieutechnisch gezien ook heel goed bezig. Al het voedsel en doucheschuim dat ik niet koop, hoeft niet geproduceerd, verpakt en vervoerd te worden en komt uiteindelijk ook niet in het riool terecht. Minder vervuiling en belasting van de aardbol dus. Tel daarbij nog op: minder eten, is minder brandstof voor het lichaam, is minder verbranding, is minder uitstoot van CO2.

Hoe dik of dun ben je en wat voor effect heeft dat op je portemonnee?
En hoe dik wil je je maken over deze kwestie?

dinsdag 21 januari 2014

Afschrijvingen

Nu we onlangs geld uitgaven aan een nieuwe koelvriescombinatie was dat een mooi moment om eens te kijken naar wat we nog meer kunnen verwachten de komende jaren. Ik heb al eens eerder geschreven dat een buffer noodzaak is om bijvoorbeeld spullen te vervangen die uit elkaar vallen en hun langste tijd hebben gehad. Mijn advies was toen: maak eens een rondje door je huis en noteer wat je hebt staan en wat ooit moet worden vervangen. Voor de hand liggende zaken zijn: tv's, wasmachine, droger, vaatwasser, auto, fietsen, maar ook meubilair, een keuken of groot onderhoud aan je huis.

Afhankelijk van je situatie en voorkeuren maak je keuzes om iets wel of niet te vervangen als het kapot gaat. Zo verving ik niet de droger, ik hang de was op. Dat bevalt prima en zo spaar ik energie uit. Ook hoef je natuurlijk niet meteen over te gaan tot nieuwkoop als iets kapot gaat. Misschien kan het nog worden gerepareerd en anders tweedehands gekocht. Alle muziekapparatuur, dvd-spelers, cd-spelers etc, zijn hier tweedehands via Marktplaats aangeschaft. Zo kunnen we ons een kwaliteit veroorloven die anders buiten bereik is en waarvan de kwaliteit zodanig is dat de levensduur ook aanzienlijk is.

Goed, een rondje door het huis dus. Maak een overzicht van wat je hebt staan en zoek later op wat het heeft gekost. Schat de levensduur in, hoe lang het al in je huis staat en wanneer het zou moeten worden vervangen. Zo schat ik in dat onze heteluchtverwarming (die al in het huis zat toen we het kochten) binnen nu en 5 jaar moet worden vervangen. Zo'n ketel kan zomaar meer dan 20 jaar meegaan (langere levensduur dan een CV ketel) maar daar moet je natuurlijk niet op rekenen. Hij is nu 15 jaar oud. Als er straks iets kapot gaat en de onderdelen zijn bijvoorbeeld niet meer verkrijgbaar omdat het model verouderd is, zal er een nieuwe ketel moeten komen. Een heteluchtketel is duurder dan CV. Als we het model dat wij nu hebben staan laten vervangen, kost dat € 4400.  Concreet betekent dit dat wij € 75 per maand opzij moeten zetten als we de ketel over 5 jaar willen vervangen.

Zo ga je een lijst maken. Noteer dus niet alleen de verwachte levensduur, maar ook het moment wanneer je moet gaan vervangen. Want als je niet eerder geld spaarde en je koelkast bijvoorbeeld al 5 jaar oud is, zal je in de komende 5 jaar versneld moeten gaan sparen.

Uiteindelijk komt er een totaal bedrag aan afschrijvingen uitrollen. Dat is even schrikken! Het goede nieuws is dat bijna nooit alles tegelijk kapot gaat of moeten worden vervangen (hele nare uitzonderingen daar gelaten). Het slechte nieuws is dat sommige apparaten eerder kapot gaan dan verwacht en natuurlijk net nadat de garantie is verlopen.

Mijn tactiek is per 5 jaar kijken wat we kunnen verwachten en dit eens per jaar te herhalen. Daarnaast houd ik rekening met pech en tegenvallers en het bedrag dat onder de streep verschijnt hoort beschikbaar te zijn op de buffer. Dit geeft veel rust.

Natuurlijk is het wel zo dat wensen en verlangens soms ondergesneeuwd raken aan de realiteit. Zo kan ik wel berekenen dat onze keuken binnenkort moet worden vervangen (hij stort nu al half in, het folie laat overal los, het werkblad hangt scheef) maar de realiteit van een huis dat onder water staat voelt urgenter. Dus lossen we af in plaats van dat we geld opzij zetten voor een andere keuken.

Zet jij geld opzij voor afschrijvingen?

maandag 20 januari 2014

Het aflosverhaal van Merel

Merel (39) en haar man (40) zijn in 2008 verhuisd van Amsterdam naar een dorp aan de kust. Nog net voor de huizencrisis los ging kochten ze samen een vrijstaand huisje en verkochten ze hun Amsterdamse bovenwoning. Van de overwaarde van hun bovenwoning hebben ze de verbouwing van hun huidige huis en een gedeelte van de 'kosten koper' gefinancierd. Ze kochten het huis voor € 400.000 en hun hypotheek was toen € 410.000.

Waarom ben jij gaan aflossen?
Door de crisis ben ik me gaan realiseren dat onze financiële situatie die altijd erg goed is geweest zomaar zou kunnen veranderen. Mijn man werkt in de financiële dienstverlening en in die sector zijn harde klappen gevallen. Ook worden we steeds ouder wat op de arbeidsmarkt niet in je voordeel werkt. En ik kan door gezondheidsredenen niet het inkomen van mijn man vervangen als dat weg zou komen te vallen. Het drong langzaam tot me door dat we kwetsbaarder zijn dan ik altijd gedacht had.

Wat voor hypotheek heb jij?
We hebben een spaarhypotheek van € 170.000  (het bedrag waar mijn man in 2002 de bovenwoning in Amsterdam voor heeft gekocht) en een aflossingsvrije hypotheek van € 240.000 die we in 2008 hebben afgesloten.

Wat was het oorspronkelijke hypotheekbedrag?
€ 410.000 dus.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
In eerste instantie spaarden we € 10.000 per jaar. Onze buffer werd steeds groter, maar we losten niets af. In 2012 zijn we begonnen met aflossen. In 2012 en 2013 stortten we jaarlijks € 10.000 in onze spaarhypotheek en losten we jaarlijks € 20.000 af van de aflossingsvrije hypotheek. De looptijd van de spaarhypotheek nam daardoor af met vier jaar (2028 in plaats van 2032). En de aflossingsvrije hypotheek bedraagt nu nog € 200.000.

In 2014 en 2015 willen we nogmaals twee keer een storting van € 10.000 in de spaarhypotheek doen waardoor de spaarhypotheek in 2024 komt te vervallen. Tegelijkertijd willen we jaarlijks blijven aflossen van de aflossingsvrije hypotheek, maar de hoogte van de aflossingen zullen afhankelijk zijn van ons vermogen om te sparen.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen?
In principe deed de hypotheekverstrekker er helemaal niet moeilijk over, maar in de praktijk bleken die stortingen in de spaarhypotheek nogal een gedoe. Er zijn bij de hypotheekverstrekker volgens mij verschillende afdelingen betrokken die niet helemaal lekker samenwerken. Het kostte me nogal veel gebel om het geregeld te krijgen en het geld afgeschreven te krijgen. Bij het aflossen van de aflossingsvrije hypotheek is het een kwestie van overmaken met de juiste gegevens erbij en dan wordt het verwerkt.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
Voor wat betreft die spaarhypotheek gelden fiscale regels waar je aan moet voldoen om het bedrag belastingvrij te kunnen sparen. Daarom verspreiden we de stortingen ook over verschillende jaren (de hoogste jaarinleg mag niet hoger zijn dan 10 keer de laagste jaarinleg). En het storten van die bedragen is dus inderdaad een ingewikkeld proces. Voor wat betreft de aflossingsvrije hypotheek mogen we jaarlijks maximaal 10% aflossen (€ 24.000) en dat gaat zoals gezegd zonder problemen.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
We hebben goed nagedacht over enerzijds het storten van geld in onze spaarhypotheek en anderzijds het aflossen van de aflossingsvrije hypotheek. De rente op onze aflossingsvrije hypotheek is door personeelskorting en een variabele rente bijzonder laag. Het is voor ons veel lucratiever om geld te storten in de spaarhypotheek. Maar omdat we nu genoeg geld sparen kunnen we ook aflossen.

De afgelopen jaren spreken we elk jaar naar elkaar uit hoeveel we komend jaar hopen te sparen. Dat gaat met de natte vinger; enerzijds is het gebaseerd op hetgeen we het jaar ervoor spaarden en anderzijds bedenken we voor welke grote uitgaven we komend jaar komen te staan. Vooralsnog zien we dat we door bewustwording elk jaar meer sparen. Eigenlijk gaat het prima zo. Alhoewel ik denk dat de rek er na dit jaar wel uit is. We hebben afgelopen jaar zoveel meer gespaard dan we van te voren hadden gedacht!

Hoever ben je met aflossen?
In feite hebben we nog maar € 40.000 afgelost van de aflossingsvrije hypotheek. Maar door die extra stortingen in de spaarhypotheek die we hebben gedaan en de stortingen die nog gepland staan is onze hypotheekhorizon nog maar 10 jaar. Als er niets aan onze inkomstenkant verandert, zouden we onze aflossingsvrije hypotheek ook moeten kunnen aflossen in die 10 jaar en zijn we op/voor ons 50e hypotheekvrij.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
Niet echt. Mensen in onze omgeving maken zich er niet druk om. Of ze vinden het verstandig of het maakt ze niet uit. Negatieve reacties heb ik nooit gehad.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers? 
Het gaat super goed. Ik realiseer me ook wel dat we een riant inkomen hebben en dat het dan makkelijk is om te sparen. Maar we zijn er wel heel bewust mee bezig. Een paar jaar geleden zijn we begonnen met het bijhouden van onze inkomsten en uitgaven om inzicht te krijgen. Sindsdien worden we ons steeds bewuster van waar we ons geld aan uit willen geven. Niet meer klakkeloos kopen om te kopen. Leuke dingen doen we nog steeds, maar spullen zijn we steeds minder belangrijk gaan vinden.

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Ik vind dat iedereen zelf moet weten of ie af wil lossen of niet, maar wat mij enorm helpt is me steeds afvragen of ik gelukkig word van een uitgave, en dan bedoel ik de langere termijn. Als een uitgave niet bijdraagt aan mijn geluk doe ik 'm niet. En als je maar vaak genoeg uitgaven achterwege laat, houd je vanzelf geld over. Dat geld gebruiken om af te lossen geeft ons rust en het gevoel steeds onafhankelijker te zijn.

zondag 19 januari 2014

Zondag

Deze week ging ik met S. naar de tandarts. Eigenlijk hadden we een afspraak voor half februari staan voor controle maar een aanval van kiespijn veranderde de plannen. Gelukkig was het snel te fixen. S. heeft nog volop melkkiezen en tanden (hij wordt heel binnenkort 12) en het viel me op dat zijn klasgenoten verder zijn met wisselen. Ik hoor allemaal verhalen over beugeltandartsen en de eerste 'beugelbekkies' zijn al gesignaleerd. Dat zei ik tegen onze tandarts die daar op reageerde dat S. ook een beugel moet zodra hij klaar is met wisselen. Daar heb ik bij het kiezen van een verzekering geen seconde aan gedacht! We hebben het er ook nooit eerder over gehad met de tandarts. Misschien hij wel met mij maar ik versta de man nooit. Het is de liefste tandarts die ik ken en als je iets moet ondergaan dan gaat dat altijd met een minimum aan pijn door zijn voorzichtige aanpak, maar verstaan doen we hem niet. Niet dat het een onverstaanbare West-Fries is (daar zijn we inmiddels wel aan gewend). Hij komt (is mij ooit verteld door de receptioniste) uit Zuid-Afrika maar is van oorsprong Japans en sprak in het begin vrijwel geen Nederlands. Nu iets beter, maar in combinatie met het mondkapje en het feit dat ik best stokdoof ben, is het alles bij elkaar een goed concept voor veel vraagtekens.

Dit jaar had ik wel voor het eerst in jaren een tandartsverzekering geregeld, aangezien ik die kon regelen voor een prijs gelijkwaardig aan wat ik normaal zelf betaal voor controle. Dit keer was het echt gunstiger te verzekeren. Dus deed ik dat. Maar een verzekering voor een beugel is minder snel geregeld, voor orthodontie geldt een wachttijd van een jaar. Gelukkig kun je bij de meeste verzekeraars nog tot eind van deze maand je aanvullende verzekeringen aanpassen dus dat heb ik meteen gedaan! Mocht we over een jaar worden doorgestuurd naar een orthodontist dan zitten we goed! Ik ben achteraf blij met de aanval van acute kiespijn (voor S. wat het wat minder) want als we gewacht hadden tot half februari zoals het oorspronkelijke plan was ,dan weet ik niet of we a) dit gesprek wel zo hadden gevoerd en b) zo ja van wel, dan zou het te laat zijn om nog de verzekering om te zetten.

De komende weken staan hier in het teken van het uitzoeken van een middelbare school voor S. Omdat hij naar het tweetalig gymnasium wil, is er niet veel keuze voor hem. Er is één school in West-Friesland die dat aanbiedt en die staat op ongeveer 500 meter van ons huis af. Helaas hebben we ook hier te maken met lotingen dus het is niet zeker dat hij wordt aangenomen. We bezoeken daarom ook een andere school waar gymnasium wordt aangeboden. Enerzijds is het super zo'n geweldig schooladvies, anderzijds heeft hij wel minder keus. Er zijn gewoon niet zoveel gymnasia.

Met de gezondheid gaat het iets minder, ik krijg tegenwoordig twee keer in de week bij de fysio een bindweefselmassage en dat hakt er in! Ik heb weinig energie en er komt van alles los. Hopelijk komt er zoveel los dat de resten van jarenlange verzuring ook opstappen en kunnen we daarna weer vol aan de bak met de revalidatie. Want die schiet totaal niet op.

Deze week heb ik een paar keer meegemaakt dat ik 's nachts wakker werd en dat Dibbes dan in mijn armen lag. Helemaal met zijn kop in mijn hals en plat tegen me aan. Lekker is anders, zo'n harig groot beest in mijn armen. Maar het ontroert me ook! Dan bedenk ik me dat hij vorig jaar om deze tijd onder een struik lag op de natte grond en in de stromende regen (in mijn fantasie maak ik het altijd heel erg naar) en dan blijf ik maar doodstil liggen. Uiteindelijk val ik wel weer in slaap. Ik weet het, ik ben een watje en mensen die niet van katten houden zullen gruwen van dit verhaal. Maar buiten dat hij plek inneemt en zijn haren in mijn gezicht drukt, krijg ik ook enorm veel van hem terug.

herkenbaar dit! afb. afkomstig van@fabulousanimals

Hij krijgt meer zelfvertrouwen en krijgt meer lef tijdens het spelen. In het begin liep hij keihard weg als we hem met een touwtje probeerden te laten spelen, daarna rende hij met touwtje en al weg en vervolgens - na een paar weken - ging hij er voorzichtig mee spelen. Nu zijn we in het stadium dat hij ook uit zichzelf touwtjes en proppen papier bespringt en steeds feller wordt tijdens het spelen. Ook loopt hij me niet meer de hele dag achterna en kan ik tegenwoordig naar het toilet zonder dat hij mee wil. Andere katten aaien is tegenwoordig ook geen signaal meer voor hem om zich ervoor te storten. Een mooie vooruitgang dus. Hij weekt zich wat los en gaat meer zijn eigen gang. En zorgt dan tijdens de nacht voor compensatie door zich plat tegen ons aan te drukken, waarop de andere katten zich ook doen gelden met hun aanwezigheid. Ben benieuwd hoe lang wij nog over ons eigen bed kunnen beschikken....

Fijn weekend!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...