zaterdag 14 december 2013

Zaterdag

De week vloog voorbij. Ik voelde me goed en deed heel wat. De laatste cadeautjes voor kerstmis werden ingeslagen en ingepakt. Het huis werd weer eens goed onder handen genomen. M. en ik zijn woensdag naar Nieuwkoop gereden waar we in een oude loods vol deuren twee oude paneeldeuren op de kop tikten. Volgende week worden ze geleverd en dan kan M. ze gaan schuren en schilderen. De meneer die de deuren verkocht, heeft als liefhebberij het maken van glas-in-loodramen en hij maakt er meteen een voor ons, voor in één van de deuren.

De deuren zijn bedoeld voor de WC en de deur naar de huiskamer. De deuren die er nu in zitten zijn een aanfluiting en passen totaal niet bij ons huis. Straks zitten er originele paneeldeuren uit de jaren '30 in, een grote verbetering!

Op het blog van Marie-Anne had ik gelezen over Flylady, een manier om je huishouden aan te pakken. Ik dacht 'ik kan wel wat organisatie gebruiken' en meldde me aan. Dat viel nog niet mee! Meteen kreeg ik tien mails per dag, waarvan zeker 5 jubelmails van flyladyvolgers die allemaal vertellen dat ze het 'licht' hebben gezien. Na een paar dagen meldde ik me af en abonneerde me op flylady 'light', nu kreeg ik nog maar één mail per dag met instructies.

Het principe is dat je met kleine stapjes meer controle over je huishouden krijgt. Daar kan ik me op zich helemaal in vinden. Alleen de manier waarop, wekt weerzin en maakt me recalcitrant (toegegeven, daar is niet veel voor nodig). De toon is me 'te Amerikaans', als jullie begrijpen wat ik daarmee bedoel (veel woorden als 'dankbaarheid' en 'inspiratie'). Toen ik las dat de ochtendroutine voortaan moest zijn: 'aankleden, opmaken en schoenen aandoen', ben ik van de weeromstuit de hele week nadat S. naar school is gegaan, weer in bed gaan liggen, met een ontbijtje en de krant. Heerlijk, wat een luxe! Maar o, wacht even, dat was nu net niet de bedoeling...

Hoewel het idee van flylady goed is, ben ik niet de aangewezen persoon om er mee te werken. De door flylady aanbevolen dagelijkse en vast efficiënte routines geven me weliswaar een opgeruimd huis maar jagen ook mijn snel overprikkelde brein op. Ik heb met veel moeite het leven met lijstjes afgeleerd en deze methode beveelt dat juist aan, werken met control journals en zo. Ik heb juist geleerd héél rustig aan te doen, vooral in de ochtend. Niet alles is niet geschikt. Het idee om af en toe een timer te zetten op 15 minuten en dan een ruimte aan te pakken of met een vuilniszak door je huis te lopen en al het ongewenste te verwijderen is goed uitvoerbaar. Of het huis te verdelen in 5 zones en elke week een zone aanpakken. Elke dag iets doen in de juiste zone, doet wonderen.
Dus ik haal er uit wat voor mij geschikt is en negeer de rest.

Over naar het kattennieuws. De rust keerde weer terug in huis. Op het moment dat ik dit stukje tik zit ik op bed en liggen er twee katten vlak bij elkaar te ronken. De feliway in combinatie met het opvoeden van Dibbes werkt dus goed. Hij leert snel en hij reageert goed. In plaats van in onze handen klappen of nee roepen, duwen we hem nu gewoon weg bij ongewenst gedrag en dat begrijpt hij én hij wordt er niet angstig van. Belangrijk, gezien zijn verleden.

Natuurlijk is niet alles meteen pais en vree. Dagelijks zijn er wel kleine voorvallen. Vooral Moos moet vaak een puntje maken. Als hij ziet dat Dibbes naar boven wil, gaat hij soms snel op de trap liggen. Dibbes durft hem dan niet te passeren. Maar ook zijn er goede momenten. Gelukkig heeft Dibbes nogal een bord voor zijn kop en blijft goed van vertrouwen en word niet onzeker door het gedrag van de anderen.

Toen we Dibbes net leerden kennen, speelde hij niet. Een zwerfkat heeft daar geen tijd voor. Nu hij bij ons woont en zijn dag vooral uit slapen, knuffelen en eten bestaat, komt er ook ruimte voor spelen. Hij speelt als een kitten: ergens op springen, iets weg slepen en dan ineens keihard er mee wegrennen. Heel onbesuisd en wild. Er liggen hier altijd wel kattenspeeltjes en die werden de afgelopen weken steeds wilder besprongen. Alleen met ons spelen deed hij niet. Telkens als ik met een touwtje aan kwam zetten, rende hij weg. Het was al snel te eng. Afgelopen week lukte het voor het eerst wel. Ook zette Smoes eerste aarzelende stappen om samen met Dibbes te spelen. Iets wat Dibbes héél graag wil maar tot nu toe mislukt doordat hij de katten té direct benaderd.

Ach zo rommelen we wat aan. Bijgaand een leuk filmpje dat voor kattenliefhebbers heel herkenbaar zal zijn:


Fijn weekend allemaal!

vrijdag 13 december 2013

Klagen helpt

Een paar maanden geleden kochten we kussens voor op de bank, via een tapijtwinkel op internet. We kochten daar eerder twee handgeknoopte tapijten en zagen in juni een aanbieding voor de kussens voorbij komen. Handgeknoopt, van wol, gemaakt van restjes tapijt, vier stuks en precies passend bij de bank en de kleden.
Het lijkt best vreemd om dit soort spullen via internet te kopen maar het is ons verbazend goed bevallen. De service van de winkel is goed, ze leveren razendsnel en als het tapijt niet bevalt, kun je het terugsturen. Omdat we zulke goede ervaringen met deze winkel hebben opgedaan, was de bestelling voor de kussens snel geplaatst.

Vorige week viel ons op dat in één van de kussens een gat zat, en bij een ander liet 't stiksel tussen het wol en het katoen los. Mailen dan maar, want de kwaliteit is dit keer wat teleurstellend, zeker als je bedenkt dat we de kussens nog maar zes maanden in huis hebben. Ik zag het in eerste instantie wat somber in, om mij onverklaarbare redenen kwamen we terecht bij Yuka van de Japanese Customer Relations, ook al is het een winkel in Zweden (nee, niet die blauw-gele gigant) en die vroeg meteen of we huisdieren hadden. Tja, die hebben we maar die liggen er hoogstens tegenaan. Ik heb ze er niet mee zien voetballen of zo.

Na wat heen en weer gesteggel mochten we twee andere kussens uitzoeken, die op de site in pakketten van twee werden aangeboden. Alleen konden we niets vinden. Onze kussens hebben hele uitgesproken kleuren en die nieuw aangeboden pakketten waren veel fletser. Wel waren er ook nog pakketten van vier kussens zagen we, en hoewel we daar ook de kleuren minder mooi vonden, zijn dat dan wel weer vier bij elkaar passende kleuren.

Wij zijn niet klagerig en ook niet goed in onderhandelen maar nu gingen we niet meteen akkoord met een alternatief en gingen onderhandelen. Of we niet een pakket van vier mochten kiezen en het verschil bij mochten betalen (tussen wat ze boden en wat we wilden)? Prompt kwam daarop het antwoord dat we de gekozen vier kussens kregen en dat ze meteen verzonden werden. Dank je Yuka!

Eerder dit jaar diende ik een klacht bij de H.ema in omdat de door mij net afgerekende gordijnen de week erop ineens 30 % goedkoper zouden zijn. Toen werd het ook naar tevredenheid opgelost. In het verleden klaagde ik nooit, dacht altijd dat het veel moeite en gedoe zou zijn maar ik heb nu geleerd dat dit helemaal niet het geval hoeft te zijn.

Klaag jij wel eens? Ben je daar goed in?

donderdag 12 december 2013

Een crisisbegroting

"Zou je een keer wat dieper willen ingaan wat jouw overwegingen / uitgangspunten zijn bij het maken van een crisisbudget? Ik speel al een paar weken ook met de gedachte er een te maken maar ben benieuwd hoe jij het aanpakt."

Natuurlijk wil ik dat! Leuk onderwerp! Allereerst: waarom een crisisbegroting? Situaties veranderen voortdurend en meestal heeft dit gevolgen op financieel gebied. Je kind moet een beugel, de auto moet worden vervangen, het huis moet worden geschilderd....dit zijn allemaal zaken aan de uitgavenkant die maken dat je begroting aangepast moet worden, want het geld zal ergens vandaan moeten komen.

Maar wat als je niet ineens extra uitgaven hebt, maar minder inkomsten? Vaak zijn de gevolgen van minder inkomsten groter, want het slaat meestal een groter en blijvender gat in de begroting dan de beugel van je kind. Als jij in de WW terechtkomt, moet je het met 30 % minder doen. Misschien zelfs nog meer als je meer dan € 36.000 bruto per jaar verdient, aangezien er maximum bedragen gelden. Hoe los je dat op? Heel simpel, door je niet te laten overvallen en nu al een begroting te maken voor een situatie die hopelijk nooit voorkomt.

- "Is dat geen verspilde moeite, misschien word ik wel nooit werkloos?"
- Tja, misschien is het tijd dat je wakker wordt?

Je zet wellicht ook winterbanden onder je auto, koopt strooizout en laat je schaatsen slijpen voor het geval dat. Omdat je geen tijd wilt verspillen en voorbereid wilt zijn als het noodweer losbarst of er ijs op de sloten ligt. Om precies dezelfde reden maak je een crisisbegroting. Daarbij komt bovendien dat je op het moment van inkomensverlies echt wel wat anders aan je hoofd hebt.  Je zorgen maken vreet energie. Als je er nu eens voor zorgt dat het deel begroting al op orde is?

Een crisisbegroting hoeft trouwens niet altijd voor een panieksituatie te zijn. Het kan ook een situatie in de toekomst zijn waarvan je lang van te voren weet dat deze er aan komt, bijvoorbeeld je pensioen, of je voornemen om een dag minder te gaan werken. In dat geval noemen we het gewoon een alternatieve begroting of feestbegroting.

Wat heb je nodig? Zorg ervoor dat je normale begroting op orde is. Dus: je hebt een duidelijk overzicht van inkomsten en uitgaven. Ik heb dat beschikbaar in exel. Het fijne daarvan is dat ik meteen onder aan de streep zie wat de gevolgen zijn van bedragen schrappen of wijzigen. Gewoon met pen en papier gaan rekenen kan natuurlijk ook maar zal meer werk zijn (tenzij je razendsnel kunt hoofdrekenen).

Bedenk welke scenario's voor jou relevant zijn en je wilt uitwerken.  Bij ons is dat bijvoorbeeld:
  • M. verliest zijn werk. We ontvangen allebei een uitkering. Hij WW en ik WIA.
  • Ik verlies mijn WIA-uitkering op een moment dat ik nog niet in staat ben tot werken
  • Het moment van pensioen gaan. Welke gevolgen heeft dat voor ons? Kunnen we dan nog de hypotheek betalen? 
Vervolgens pak je relevante informatie erbij. In ons geval bijvoorbeeld de loonstrook, uitkeringsoverzicht, of pensioenoverzichten. We doen natuurlijk niet alles tegelijk. Dus ik begin met de situatie dat M. zijn baan verliest. Op berekenhet kun je allerlei situaties uitrekenen. Met de gegevens van M's loonstrook vul ik de bedragen in. Vergeet niet dat een WW-uitkering per 4 weken wordt uitbetaald. Om de situatie overzichtelijk te houden reken ik dat om naar een maandbedrag. Als je in een jaar van 52 weken per 4 weken krijgt uitbetaald, ontvang je in een jaar tijd 13 keer een uitkering. Reken dat om naar een maandbedrag. Houd er ook rekening mee dat je maar twee maanden 75% ontvangt van het laatst verdiende loon, daarna ga je over op 70 %. Voor het gemak negeer ik die eerste twee maanden.

In het geval dat M. nu zijn baan verliest, zullen we het met ca. € 600 minder moeten doen per maand. Meer nog, want ook het vakantiegeld wordt minder. Ook dat kun je op deze site uitrekenen.

Vanaf nu is het keuzes maken. Hoe overbrug je een gat van € 600? In ons geval vallen er nauwelijks abonnementen te schrappen. Allereerst schrappen we natuurlijk de vakantie. Omdat wij altijd vakantie betalen van het vakantiegeld, ga ik uit van het vakantiegeld dat bij de nieuwe situatie hoort,  dat is met mijn uitkering erbij ongeveer € 150 per maand.  Oké, dan is er dus nog 'maar' € 400 te overbruggen.  In principe zou ik nu snel klaar kunnen zijn want we lossen € 400 per maand af aan de hypotheek. Schrap ik dat, dan is het 'opgelost'. Alleen dat voelt niet goed. Dus ga ik hier en daar wat schaven: krant eruit, M. niet meer naar Nort Sea Jazz (en als hij dat wel wil dan vraagt hij gewoon geld voor zijn verjaardag), geen zakgeld meer voor M. en mij, het kledingbudget gaat omlaag, we schrappen biologisch eten,  het budget 'uitjes' wordt geschrapt en kijk, na een uurtje klopt de begroting weer en is er ook nog ruimte om te sparen. Dat laatste is voor mij heel belangrijk.

Natuurlijk is het afhankelijk van je prioriteiten wat je schrapt. Dus is het ook leuk om nog een keer dezelfde berekening te maken maar dan zonder de auto. Dat scheelt ook zomaar € 400 per maand! Uiteindelijk zie ik het het gewoon als een puzzel die op meerdere manieren kan worden opgelost. Omdat ik niet alleen op de wereld leef, kan ik straks verschillende scenario's aan M. kunnen voorleggen, in het geval hij zijn baan kwijt raakt. Dan kunnen we samen besluiten wat het beste is.

Zo kun je ook berekenen wat je situatie zal zijn als je met pensioen gaat. Op mijnpensioenoverzicht kun je uitrekenen wat je aan AOW en opgebouwd pensioen naar verwachting gaat ontvangen. Voor ons was dat flink schrikken toen we dat voor het eerst deden en het zorgde voor een enorme motivatie om de hypotheek af te lossen.

Dit zijn maar wat voorbeelden van hoe ik het heb gedaan. Merk je nu dat je helemaal niet uitkomt met de bedragen die jij ontvangt als je bijvoorbeeld je werk kwijt raakt, dan is het misschien nu al tijd voor maatregelen. Niet eens zozeer op consumindergebied, hoewel dat natuurlijk altijd meehelpt. Maar misschien is het tijd om je financiën te reorganiseren. Heb je een woekerpolis? Dure verzekeringen? Door je daar in te verdiepen kun je soms honderden euro's per maand besparen.

Heb jij nog tips of aanvullingen?

woensdag 11 december 2013

Wijs op woensdag: Het voordeel van een dure sportschool



En weer een bijdrage van vaste gastblogger Pennie Wijs:
 
Van nature ben ik liever lui dan moe, maar ik lees hoe langer hoe meer dreigende voorspellingen dat je als bankhanger en bureauzitter niet oud zult worden. Of erger: wel oud, maar krakkemikkig. Om hart en bloedvaten, spieren, pezen en botten in goede conditie te houden is er maar één remedie: meer bewegen. Bah, bah, driewerf bah! Ik houd niet van bewegen. Maar ja, ik zie het verval bij sommige leeftijdgenoten al intreden. Uitgezakte puddingbuiken, kromgetrokken ruggetjes... Gatver. Alles beter dan dat.

Vandaar dat dit jaar bovenaan mijn lijstje goede voornemens genoteerd stond: beweging! Tja, maar hoe? Alle takken van sport vind ik even afschuwelijk. Om te beginnen heb ik al niks met ballen. Die rollen/vliegen/stuiteren bij mij alle kanten op maar nooit de goede. Bovendien vallen alle teamsporten af. Ik kan het andere mensen niet aandoen om hun teamgenoot te worden; ik verpest hun hobby en maak mezelf totaal onmogelijk. Liever heb ik trouwens helemaal geen andere mensen om me heen als ik zoiets afstotends onderneem als sport. En geld uitgeven aan zo’n kwelling, dat was werkelijk wel het allerlaatste waar ik aan dacht.

Wat kun je alleen doen, gratis en ook nog eens heerlijk in de frisse buitenlucht? Hardlopen. Dus ik zocht op internet het allervoorzichtigste schema voor beginners op, printte het uit en wachtte op mooi weer. De eerste maanden van het jaar was het gelukkig veel te koud voor een verstandig mens om zich op straat te begeven, maar in mei leek het er dan toch van te moeten komen. Op een afgelegen landweggetje probeerde ik me hijgend en puffend in beweging te zetten. Het was regelrecht de hel.

Je voelt al aan: ik ben niet het type dat de neiging heeft om door een pijngrens heen te gaan of iets te forceren. Als een slak sleepte ik me slijmerig voort. En tóch had ik na een week stekende pijn in mijn knie. Nóóit een blessure gehad, en ja hoor, zoals ik geblesseerde vriendinnen en collega’s altijd al voorhield: dat héb je nou van dat zogenaamde gezonde sporten. Wat nu? Ik nam een poosje rust (heerlijk!), surfte wat op het internet en belde een hardlopende vriendin. Tot mijn stomme verbazing raadde ze me dringend af om ook nog maar één stap hardlopend af te leggen. Gevaarlijk! Voor iedereen die ongetraind is en zeker op onze leeftijd! Dat kunnen de gewrichten niet meer aan. Die moeten ondersteund worden door getrainde spieren. Maar hoe train ik die dan, zonder hard te lopen? En toen viel het S-woord: in de sportschool. Oef.

Als ik nu érgens een bloedhekel aan heb, dan is het wel de sportschool. Gezwoeg met martelwerktuigen, zwetende mensen om je heen, muffe ruimtes, bonkende muziek en het allerergste: daar vragen ze nog geld voor ook. Maar in de sportschool bij ons op het dorp kon je terecht voor een ‘vrijblijvend, oriënterend gesprek’. Dat kon nooit kwaad, leek me. Erop af dus. Nadat mijn complete staat van onsportiviteit in kaart gebracht was en mijn wensen en klachten waren geïnventariseerd, werd een schema opgesteld, waarbij ik conditie zou opbouwen zonder de knieën te belasten. Daarvoor kon ik het beste een abonnement nemen, dan mag ik zo vaak komen als ik maar wil, op tijdstippen die mij uitkomen. Ik bedwong de aandrang om er vandoor te gaan en zei moedig: ‘Doe maar dan’.

En ja, dat abonnement is dus knetterduur. Maar wat blijkt? Dat is voor mij juist een zegen. Want ik vind het absurd om maar eens per week te gaan sporten voor dat geld. Tweemaal is nog aan de prijzige kant. Bij driemaal wordt het een alleszins redelijk bedrag. Iedere smoes die ik mentaal in stelling breng om eens een keertje te spijbelen, sneuvelt als ik mijn innerlijke rekensommetje maak. Ja dág, ik ben niet gek, ik ga het ze niet cadeau geven. En dan pak ik mijn tas en ga ik maar weer. Deze week ging ik voor het eerst vier keer. Hartstikke goedkoop!

Geef je ook geld uit aan sport? Met tegenzin of met plezier?

dinsdag 10 december 2013

Betere tijden?

Onlangs kwam er bij ons in de straat een huis te koop te staan. Binnen een paar weken werd het verkocht. Zou het? denk ik dan... want ook ik lees positieve berichten. De werkloosheid is gedaald: er zijn 11.000 werklozen minder in de maand oktober op de in totaal 674.000 werklozen (bron: CBS). Ook zou het consumentenvertrouwen stijgen volgens de Volkskrant van 21 november jl.

Dat alles relatief is, blijkt een paar dagen later als een substantieel deel van de gedaalde werkloosheid deels schijnt te worden veroorzaakt doordat mensen eieren voor hun geld kiezen en weer gaan studeren en dus niet meer als werkzoekend zijn geregistreerd. En consumentenvertrouwen wat is dat nu eigenlijk? Kort gezegd: de bereidheid om binnen afzienbare tijd iets nieuws te kopen, en dan vooral grotere aankopen bijvoorbeeld voor het huis of een andere auto. Dit vertrouwen stijgt als er een tijdje wat minder naar economisch nieuws is. Dat bleef inderdaad uit. We lazen over herstellende markten en een begrotingsakkoord. Dat geeft blijkbaar vertrouwen.

Dat is vertrouwen gebaseerd op externe factoren. "De economie" trekt aan, de werkloosheid daalt en dus kunnen we weer uitgeven, hopen de politici. Maar jij en ik zijn ook onderdeel van de economie. Hebben we ineens meer te besteden nu de economie aantrekt? Wel als ik een baan vind terwijl ik de afgelopen jaren werkloos was. Niet als ik werkloos blijf. Ik heb niet ineens meer te besteden. Sterker nog, ik ben niet slim bezig als ik niet meer te besteden heb en wel meer ga uitgeven omdat ik 'er weer vertrouwen in heb'. Consumentenvertrouwen hangt voor een groot deel af van de eigen financiële situatie en die kan behoorlijk afwijken van de staat waarin de economie verkeert. Bovendien is consumentenvertrouwen vooral gebaseerd op verwachtingen en als we iets hebben geleerd de afgelopen jaren dan is het dat we niet moeten handelen omdat we verwachten dat het straks financieel beter wordt.

Consumentenvertrouwen zegt dus weinig. Hoe meer vertrouwen, hoe meer bereidheid tot uitgeven. En hoe meer we uitgeven, hoe meer vertrouwen er blijkbaar is. Maar zegt dat iets? En is het belangrijk daar naar te luisteren? We kunnen onze bereidheid om uit te geven beter meten aan de buffer waarover we beschikken. Nog steeds heeft 40 % van de huishoudens een te kleine buffer, waarvan 20% geen enkele buffer heeft. Iedereen zou een minimale buffer van €3500 achter de hand moeten hebben, ongeacht leefstijl.  Mensen die samenleven, kinderen hebben en een auto, dienen natuurlijk een grotere buffer te hebben. Niet als bron van inkomsten in de toekomst maar ter vervanging van spullen die nu worden gebruikt. (bron: Nibud).

Nu zijn getallen maar getallen. Voor sommige mensen met een groot gezin is een buffer van € 3500 ruim voldoende of veel te veel, voor anderen zal het nooit genoeg zijn. Sommige mensen leven van de lucht en hebben weinig nodig, anderen hebben een huis vol 'broodnodige' apparaten. Vraag je daarom vooral af wat noodzaak is en wat niet.

Hoe dan ook, zonder buffer kun je snel in de problemen komen. Je wasmachine gaat kapot, je auto moet worden gerepareerd en voor het weet sta je in de min. De meeste mensen zonder buffer weten heus wel dat ze kwetsbaar zijn. Ik vind het zo jammer dat we enerzijds lezen over consumentenvertrouwen en het dreigende opgeheven vingertje van het Nibud moeten ondergaan, en anderzijds nooit iets lezen over waarom die buffer ontbreekt. Het consumentenvertrouwen stijgt en we moeten massaal overgaan tot grote aankopen? Schei toch uit, de meeste mensen zijn al blij als ze uitkomen en aan het eind van de maand niet te erg in de min schieten.

Dat betekent natuurlijk niet dat we moeten gaan wanhopen en die buffer moeten vergeten. Bij veel mensen ontbreekt nog steeds een goed overzicht van wat er inkomt en eruit gaat. Geef geld opzij zetten voor een buffer (hoe klein ook) altijd voorrang. Gebruik een meevaller (je 13e maand of het extraatje dat je met Kerstmis van je baas/moeder/opa krijgt) niet om jezelf eens te verwennen - hoezeer je dat ook verdient - maar zet het opzij. Schik je wensen naar de situatie waarin je zit. Geen buffer en een kapotte vaatwasser? Dat wordt met de hand afwassen. Probeer zoveel mogelijk te voorkomen dat je geld gaat lenen ter vervanging van apparaten. Heel vervelend dat je TV kapot gaat, maar vervang hem pas met geld dat er is.

Betere tijden zijn ook afhankelijk van hoe je met geld omgaat. Natuurlijk speelt het mee als je werkloos wordt, gaat scheiden en met een restschuld achterblijft. Maar blijf niet te lang hangen in wat je overkomt. Hoe sneller je weet te schakelen, hoe sneller je de regie weer in handen hebt. Laat je inspireren door mensen die schijnbaar van niets kunnen leven. Dat zijn vaak mensen die hun verlangens en eisen hebben bijgesteld naar aanleiding van hun financiën.

Zit je nu niet op de bodem maar pieker je wel over je baan, je financiën? Kom in actie! Maak die buffer tot een prioriteit. En geniet van het gevoel van rust als je weet dat je pech kunt opvangen.

Hoor jij bij die 40 % die onvoldoende buffer heeft? Hoe ga je dat oplossen? Kan je dat oplossen?

maandag 9 december 2013

Het aflosverhaal van B.

B. is getrouwd en werkzaam als zelfstandig ondernemend gastouder. Samen met haar partner heeft ze twee zoons, van 9 en 10 jaar. In 2003 kochten ze hun eerste huisje, een kleine 2-onder-1-kapwoning. Een jaar later konden ze relatief voordelig een stuk grond bemachtigen (zeg maar krijgen: als voorschot op de erfenis) in een nog te bouwen wijk. Dit bood de kans op een ruimere vrijstaande woning. Dat dit financieel behoorlijk zwaar op de portemonnee zou drukken wisten ze van tevoren. Zo'n kans wilden ze echter niet laten schieten.

Toen ze hun huidige huis kochten, kregen ze hulp van de vader van B. Op basis van hun toenmalige gezamenlijk inkomen konden ze niet voldoende lenen om het huis te kopen. Inmiddels zijn hun beider inkomens gestegen en is het financieel veel makkelijker geworden, hoewel de maandlasten nog steeds hoog zijn. Omdat B. zelfstandig ondernemer is, is het erg moeilijk om iets aan de hypotheek te veranderen. Dat het huis ruimschoots boven water staat en hun inkomen al jaren stabiel is, doet daar voor de bank niets aan af: als ondernemer ben je een risico!

Waarom ben jij gaan aflossen?
Om de maandlasten te verlagen, om geen vermogensrendementsheffing te hoeven betalen, om aan het einde van de hypotheekrenteaftrek geen hypotheek meer te hebben en om aan het mee-debiteurschap van mijn vader een eind te maken.

Wat voor hypotheek heb jij?
Wij hebben twee hypotheekdelen: één volledig aflossingsvrij deel van € 55.000, de zogenaamde 'generatie-hypotheek'. Mijn vader heeft mee getekend voor deze hypotheek. Wanneer wij niet aan onze maandelijkse betalingsverplichting kunnen voldoen, zou de bank bij hem kunnenaankloppen. Dit is gelukkig nooit nodig geweest.

Het andere deel is ook deels aflossingsvrij en bedraagt € 200.000, maar daar is een bankspaarrekening aan gekoppeld. Per maand leggen wij € 142 in op de spaarrekening. Aan het eind van de rit kunnen we met de spaarrekening € 100.000 aflossen.

Wat was het oorspronkelijke hypotheekbedrag?
Het oorspronkelijke hypotheekbedrag was € 255.000.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
In het jaar dat onze hypotheekrenteaftrek afloopt zal mijn man bijna met pensioen gaan. Dat is dus een flinke inkomensdaling tegenover een enorme lastenstijging, als we niks aflossen. Dus ja: ik wil graag het hele hypotheekbedrag aflossen, te beginnen met het generatiedeel.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen?
Nauwelijks, ik kreeg instructies hoe ik het moest aanpakken.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
Wij moeten een veelvoud van € 50 aflossen, met een minimum van € 300 per keer en een maximum van 20% per jaar. Dit gaat erg makkelijk: ik kan gewoon een afschrijving doen naar de bank, onder vermelding van ons hypotheeknummer en de woorden 'extra aflossing'. Ik hoef het niet van tevoren aan te vragen of formulieren in te vullen.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
Ik heb voor het leningdeel van € 55.000 een aflosplan gemaakt. Of eigenlijk drie scenario's bedacht: pessimistisch, realistisch en optimistisch. Maandelijks schrijven wij voor de hypotheeklasten (rente, levensverzekering, inleg spaardeel en aflossing) een vast bedrag af naar een aparte betaalrekening. Hiermee lossen wij per maand sowieso € 450 af.

Op basis van dit maandbedrag kunnen we -in het pessimistische scenario- per jaar € 5400 aflossen. Een realistisch scenario is dat we naast de vaste aflossing ook nog af en toe een extra bedrag kunnen aflossen (een deel van het vakantiegeld, een deel van de belastingteruggave, etc.). In dit plan lossen we per jaar € 8000 af. Het optimistische scenario gaat uit van het maximaal mogelijke: 20% van de oorspronkelijke hoofdsom, dus € 11.000.

Vorig jaar in november deed ik een eerste aflossing van € 11.000 ineens. Ik had toen al onze spaarrekeningen bij elkaar opgeteld en kwam tot de ontdekking dat wij behoorlijk boven het heffingsvrij vermogen kwamen en dus vermogensrendementsheffing zouden moeten gaan betalen. Een spaarpotje voor onverwachtse tegenvallers, een nieuwe (2ehands) auto en onderhoud aan het huis is natuurlijk zeker aan te bevelen, maar het is raar om hierover belasting te moeten betalen als je aan de andere kant van de balans een dikke schuld hebt.

In juli 2015 loopt de rentevaste periode af. In diezelfde periode komt er een bedrag vrij doordat een spaardeposito vrijkomt. Daarmee wil ik de dan resterende schuld aflossen. Zowel in het realistische als het optimistische scenario zijn we dan van de generatiehypotheek af.

Voor het andere hypotheekdeel heb ik nog geen plan gemaakt. De helft van deze schuld wordt in 2034 afgelost met de bankspaarrekening. Dan staat er nog € 100.000 open. In het najaar van 2014 gaan we met de bank in gesprek om te kijken hoe we dat gaan aanpakken. Misschien kunnen we het doelbedrag verhogen en dus meer inleggen, maar misschien kunnen we ook gewoon doorgaan met aflossen. Ik weet niet wat mogelijk is en wat het meest gunstig is, daar heb ik mij nog niet in verdiept: één stap (hypotheek) tegelijk.

Hoever ben je met aflossen?
We zijn in november 2012 begonnen en we hebben inmiddels € 21.000 afgelost. Nog € 1.000 te gaan om dit jaar de 20% te halen. En dat lijkt te gaan lukken.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost? In het jaar dat ons recht op hypotheekrenteaftrek afloopt zal mijn man bijna met pensioen gaan. Zelf bouw ik geen (of in ieder geval heel weinig) pensioen op. Dat is dus een flinke inkomensdaling tegenover een enorme lastenstijging -als we niks aflossen. Dus ja: ik wil graag het hele hypotheekbedrag aflossen, te beginnen met het generatiedeel. Voor mij geldt: 'gratis' wonen is ook een prima pensioen.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
Ik heb het er niet breeduit over gehad met mijn omgeving. Mijn vader vindt het niet meer dan normaal dat je je hypotheek zo snel mogelijk aflost. Mijn man vindt het wel best; hij is erg makkelijk als het aankomt op de financiën. Mijn zus vond het interessant en heeft zich -nadat ik er met haar over gesproken heb- ook meer verdiept in haar hypotheek.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
Maandelijks schrijven wij voor de hypotheeklasten (rente, levensverzekering, inleg spaardeel en aflossing) een vast bedrag af naar een aparte betaalrekening. Hiermee lossen wij per maand sowieso € 450 af. Door de aflossing in te bouwen in de maandelijkse vaste lasten hebben we elke maand € 450 minder vrij besteedbaar geld. We hebben ons uitgavenpatroon hieraan aangepast en leven nu iets zuiniger/bewuster, we maken duidelijkere keuzes. Ik ben daar erg blij mee, het geeft rust, is beter voor het milieu en dit is ook wat ik mijn kinderen wil meegeven.

Tegenvallers hebben we nog niet gehad. Het aflossen doe ik geheel uit mezelf, er ligt dus geen druk van de bank. Stel dat we zware financiële tegenvallers krijgen, dan kan ik ook gewoon weer stoppen met aflossen. Wat dat betreft is de aflossingsvrije hypotheek geweldig!

Wat me ook motiveert is het zien dalen van de rentelast. Wij betalen nu bijna € 80 per maand minder dan anderhalf jaar geleden!


Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Realiseer je dat een hypotheek een doodgewone schuld is. En als je die niet terugbetaalt, zit je tot in lengte van jaren vast aan de bank en wordt je huis voort nog geen baksteen meer van jezelf. Je bent dan eigenlijk gewoon een huurder van de bank. En: als je niets aflost, zadel je je kinderen/nabestaanden op met een schuld. Dat wil je ze toch niet meegeven?

Laat je niet in slaap sussen door mensen die beweren dat je door aflossen hypotheekrenteaftrek misloopt. Op www.berekenhet.nl heb ik voordat ik de eerste aflossing deed allerlei scenario's bedacht en doorgerekend. Hieruit bleek dat je altijd méér rente betaalt dan dat je van de belastingdienst terugkrijgt. Dit heeft mij geholpen om onze hypotheek beter te begrijpen en het heeft me uiteindelijk over de streep getrokken om af te lossen.

~
Ook je verhaal vertellen? Stuur een mail naar consuminderenmetspaarcentje at gmail punt com en ik stuur je de vragen!


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...