zaterdag 7 december 2013

Zaterdag

Het was een rustige week. Ik deed weinig en knapte eindelijk wat op van de verkoudheid die me al weken achtervolgt. Ook gaf ik veel geld uit. Al langere tijd was ik niet echt tevreden over het vlees dat we eten. Het is weliswaar biologisch maar ik kocht het in de gewone super. Naast het feit dat daar weinig keus is, is de kipfilet vaak taai en komt er altijd zoveel vocht uit bijvoorbeeld het rundergehakt. Soms koop ik ook vlees in de biologische winkel, maar daar is het assortiment heel wisselend. Heel onhandig als je met bijvoorbeeld een weekmenu werkt. Tijd om op zoek naar een alternatief te gaan.

Mijn fysiotherapeute tipte me over natuurvlees.nl en ik plaatste daar een bestelling waarmee ik zeker twee maanden vooruit moet kunnen. Ik bestelde het de ene dag in de namiddag en de volgende dag werd het in de vroege avond bezorgd, supersnelle service. En lekker vlees! Het is wel duurder dan wat we normaal betaalden maar de kwaliteit is dan ook beduidend beter.

Deze week had ik contact met de dierenarts. Hoewel ik vorige week hier nog een foto plaatste van drie katten die tevreden op bed liggen te slapen, was het geluk maar tijdelijk. Als ik bijvoorbeeld Moos of Smoes aai gooit Dibbes zich er vaak voor, hij is enorm jaloers en ik ben van hem, zoveel is wel duidelijk na 7 weken. Hij is erg dominant van karakter en vooral Moos is het lijdend voorwerp. Dibbes vertoont veel dreigend gedrag en Moos weet niet wat hij er mee aan moet, zachtaardige sukkel als hij is. Het enige dat Moos doet als Dibbes hem wil aanvallen, is hard wegrennen. Hij voelt zich daardoor duidelijk minder prettig want in zijn eer aangetast (althans, dat denk ik dan). Dat is niet de bedoeling. Alleen, ik weet niet goed hoe Dibbes aan te pakken. Ik sprak hem laatst bestraffend toe en toen ging hij plat op de grond kruipen met zijn oren naar achter en helemaal in paniek. Duidelijk een kat met een verleden. En hij bespeelt me verschrikkelijk, ik ben nog nooit zo 'versierd' door een kat. Maar hoe corrigeer je een kat?  Ik heb al bijna 20 jaar katten en als ik iets heb geleerd dan is het dat ze hun eigen agenda hebben.

Dierenarts gebeld dus en daar later naar toe gegaan om advies te vragen. Waar het op neer komt is dat we Dibbes iets te veel hebben verwend. Hij is zo overladen met aandacht en liefde dat hij zich erg overheersend gaat gedragen, zeker omdat we hem dus nauwelijks corrigeren. Net als met verwende kinderen moeten we hem meer  gaan opvoeden. Ongewenst gedrag niet belonen door alsnog aandacht te geven maar hem negeren of wegduwen. Het lijkt zo logisch natuurlijk maar t is best moeilijk. Het beest heeft zo'n verschrikkelijk verleden en zoveel pijn gehad, ik vind het zoooo zielig en dat voelt hij.

Naast ongewenst gedrag negeren moeten de katten het zelf met elkaar uitzoeken. Nu ben ik telkens tussebeide gesprongen als het op knokken dreigt uit te lopen maar dat moeten we niet meer doen. Ik heb van de dierenarts feliway mee gekregen, een verdamper die een feromoon verspreid dat lijkt op het feromoon dat katten verspreiden als ze zich prettig voelen. Dat zou de agressie uit de lucht moeten halen. Dit wordt ook gebruikt in dierenasiels en pensions.  Dan na een paar dagen moeten we tijdelijk het leefgebied van de katten kleiner maken. Nu kunnen ze zich overal terugtrekken ook in de kamers boven. Dan hebben ze tijdelijk alleen de huiskamer tot hun beschikking. Dan moeten ze wel de confrontatie aangaan in plaats van hard wegrennen.

We gaan het merken, spannend vind ik het wel. Opvallend genoeg waren er meteen vandaag al nauwelijks moeilijke momenten.

Tot zover het nieuws van deze week dat weinig met consuminderen te maken heeft, maar daar is het dan ook een zaterdagberichtje voor.  Maandag staat hier weer een aflosverhaal. Ik ben blij te kunnen melden dat 7 mensen op de oproep van afgelopen maandag hebben gereageerd, dus we kunnen voort tot ergens in februari!

Fijn weekend allemaal!

vrijdag 6 december 2013

Veranderingen (2): kleedgeld

Nu S. binnenkort naar de middelbare school gaat, wordt het niet alleen tijd om na te denken over een mobiele telefoon, maar ook over kleedgeld. Ik wil hem dat zo rond zijn 14e gaan geven en hem in het jaar ervoor daar op voorbereiden.

Al geruime tijd houd ik bij wat ik koop. Ik heb een lijst van wat er minimaal voor hem in de kast moet liggen zonder in problemen te komen. We hebben geen droger dus dan red je het in de winter niet met drie spijkerbroeken. Omdat ik ook altijd alle uitgaven noteer, heb ik ook redelijk goed voor ogen wat we gemiddeld aan hem uitgeven, inclusief sportkleding.

Vanaf 1 januari zet ik kleedgeld voor S. opzij op een aparte rekening. Dat doe ik van het geld van de kinderbijslag. Een deel gebruik ik voor kleding en het andere deel is voor andere uitgaven, dat laat ik op de kinderbijslagrekening staan. Met het bedrag dat voor kleding is bedoeld moeten we 3 maanden vooruit kunnen.

Ik wil S. met ingang van volgend jaar gaan betrekken bij de financiën rond zijn kleding. Hem zelf laten nadenken wat hij nodig heeft en wat hij kan uitgeven. Om vervolgens samen met hem (of M. doet dat, dat maakt niet uit) de inkopen te gaan doen. Ik ga uit van € 50. Dat is voor alles: sportkleding, gewone kleding, ondergoed, etcetera. Tot nu toe hebben we het altijd voor minder gedaan. Dat dit lukte is zeker te danken aan M. die een neus heeft voor aanbiedingen. € 50 moet ruim voldoende zijn en wordt ook genoemd door het Nibud. Nou is het met kleding ook sterk afhankelijk van wat voor type je bent, hoe belangrijk je kleding vindt, hoe merkgevoelig je bent. Tot nu toe merk ik daar niets van bij S., maar dat kan natuurlijk veranderen. En dan vergeet ik nog het belangrijkste: hoeveel je aan kleding kunt uitgeven.

Ook hiervoor geldt dat we afspraken moeten gaan maken maar dat die niet voor eeuwig vastliggen, omdat we niet weten wat we gaan tegenkomen. Dus gaan we een jaartje droog oefenen.

Vanaf welke leeftijd kreeg jouw kind kleedgeld?

donderdag 5 december 2013

Crisis en armoe

Deze week konden we het in de krant lezen: 1 op de 10 kinderen leeft in armoede, dat zijn 384.000 kinderen. 1,2 miljoen mensen 'heeft het arm' Het CBS heeft het armoedesignalement gepubliceerd en daar komen deze onthutsende cijfers in voor. Los van het feit dat het schrijnend is dat mensen in armoe moeten leven, is het helemaal schrijnend dat het voor 30 % niet een tijdelijke maar een blijvende situatie is. Bovendien neemt de armoede toe. 1,329 miljoen mensen moest in 2012 rondkomen van een heel laag inkomen.

Een laag inkomen hoeft niet gelijk te staan aan armoede. Wat voor de één armoe is, is voor de ander ruim voldoende. Om toch ergens een grens te trekken is er een officiële inkomensgrens. Een inkomen rond en onder die grens verhoogt de kans op armoede. Een alleenstaande die moet rondkomen van €1040 leeft bijvoorbeeld op de niet-veel-maar-toereikend-grens. Wie een inkomen op dit niveau heeft, kan de basisbehoeften (wonen, voeding) betalen en daarnaast een klein bedrag besteden aan recreatie en sociale deelname.  Wat blogger Immie daarvan vindt, kunnen we hier lezen. Zij voelt zich absoluut niet arm! En dat is ze ook niet. Ze heeft zoals ze zelf uitlegt een fijn huis, kan dieren houden en gaat soms een paar dagen op vakantie. Ze heeft spaargeld en kan onverwachte uitgaven en tegenslag opvangen. Volgens de cijfers zit ze op het randje maar als je naar haar leven en keuzes kijkt, komt zij goed uit met wat er binnenkomt.

Veel mensen kunnen uitstekend rondkomen met heel weinig inkomen. Mensen met lasten die in verhouding staan tot hun inkomsten, kunnen goed klappen opvangen. Omdat er ruimte is om wat geld opzij te zetten. Dat geldt voor alle inkomens. Iedereen - of je nu een hoog of laag inkomen hebt - kan beter uitkomen als die balans aanwezig is. Het gaat dus niet eens zozeer om inkomen maar om dat wat er over blijft na aftrek van de lasten. Wat er binnenkomt, zegt niet alles over wat je kunt besteden.

Mensen worden ziek en maken hoge kosten. Tja, daar gaat die balans. Mensen worden ontslagen. Ook al heb je een buffer, na een paar jaar WW dreigt de bijstand. Ook al is je buffer hoog, als jij boven de 50 bent en geen andere baan meer vindt, dan is de bijstand niet genoeg om je lasten te betalen, ook al heb je misschien geen tophypotheek. Mensen gaan scheiden en blijven achter met een hoge schuld. Dan kun je nog zo verantwoord bezig zijn geweest met je financiën, als jij je huis moet verkopen op het moment dat het onder water staat, verzuip je evengoed. Door een opeenstapeling van pech, ontslag en een kapotte wasmachine, kun je zomaar ineens in de schulden zitten. En daaruit komen als je weinig zicht hebt op verbetering van je economische omstandigheden, is moeilijk.

Jammer genoeg verschijnen er prompt in de media verhalen die armoede nuanceren of juist heel erg benadrukken of belachelijk maken. Mensen die uitstekend rondkomen van een inkomen dat op de armoedegrens ligt, wordt bijna aangepraat dat ze arm zijn. Of er wordt net zo lang gezocht tot er weer een sukkel is gevonden die alleen maar opwarmmaaltijden eet en dus niet uitkomt met haar geld. Het zijn altijd de uitersten die worden aangedragen om een beeld te scheppen, jammer genoeg.

Maar armoede is veel genuanceerder. Het is de uitkomst van pech, van factoren van buitenaf die je niet kunt beïnvloeden én van keuzes die je maakt. Pech kunnen we niet voorkomen. Hoewel je misschien heel gezond leeft, is dat geen garantie dat je gezond blijft. Goed je werk doen, is geen garantie meer dat je dit werk houdt. Factoren van buitenaf, zoals een haperende economie, daar kun jij in je eentje ook weinig aan doen. Blijft over de keuzes die je maakt. Hoe leef je? Wat heb jij nodig om rond te komen? Wat is het minimum voor jou, heb je dat wel eens onderzocht? En hoever staat dat af van je huidige leefstijl?

Bijna de helft van werkend Nederland weet niet wat de hoogte van de uitkering is na ontslag. Dat is de eerste 2 maanden 75% van het laatstverdiende loon, daarna is het 70 %. Maar daar geldt wel een maximumbedrag van € 36.000 bruto per jaar voor. 83 % (!!) weet niet hoe lang je maximaal een WW-uitkering kunt krijgen. Dat is maximaal 38 maanden, maar dat is alleen als je voldoende aaneengesloten hebt gewerkt. Op berekenhet kun je uitrekenen wat op jou van toepassing zou zijn. Is de uitkomst voldoende om je vaste lasten te betalen? Maak voor de gein eens een crisisbegroting en kijk wat je zou moeten schrappen.

Als je werkloos wordt door ontslag of ziekte kan dit er enorm inhakken. Toen ik ziek werd, was ik nergens op voorbereid. Niet op ziekzijn, niet op de stress die het inkomensverlies meebracht en niet op de aanpassingen die we moesten doorvoeren in de financiën. Ik heb geleerd dat je zomaar ziek kunt worden en er zomaar er in inkomen op achteruit kunt gaan. Sommige stress had voorkomen kunnen worden, door bijvoorbeeld een crisisbegroting klaar te hebben liggen. Niet alleen ik vind dat, ook het U.WV vindt dat. Die start deze maand een voorlichtingscampagne.

Voorbereid zijn zal niet alles uitmaken, maar het maakt wel veel uit als het leven aan je deur klopt. En het is in ieder geval iets wat je zelf in de hand hebt. Goede keuzes maken kunnen niet voorkomen dat je ontslagen wordt of problemen krijgt. Maar ze kunnen misschien wel voorkomen dat in jouw geval bij ontslag het dubbeltje de verkeerde kant opvalt. Goede keuzes maken betekent niet alleen zorgen dat je een balans hebt tussen wat erin komt en wat er uit gaat maar ook dat je weet hoe je de balans houdt als je inkomen wegvalt. Het zal jullie niet verbazen dat ik meerdere crisisbegrotingen heb: één voor als mijn uikering wegvalt, één voor als M. zijn baan verliest.

woensdag 4 december 2013

Veranderingen (1): mobiele telefoon

S. wordt in maart 12 en gaat in september naar de middelbare school. Dat is een grote verandering. Hij krijgt daar een heel ander leven, met meer verantwoordelijkheden en meer zelfstandigheid. We moeten hem meer gaan loslaten en dat vind ik wel spannend. Dus proberen we er nog zoveel mogelijk gezond verstand in te proppen en stellen we oefenperiodes is.

Hij krijgt bijvoorbeeld in maart voor zijn verjaardag een mobiel. Zo kan hij in aanloop naar de middelbare school wennen aan het hebben van een telefoon en ermee leren omgaan. Straks in september is alles al nieuw. Eerder was ik ervan overtuigd dat we hem een mobiel met prepaid kaart zouden geven maar ik ontdekte dat er ook abonnementen te koop zijn waarbij je een limiet kunt instellen. Is het limiet bereikt, dan kan er nog maar naar drie nummers worden gebeld waarvoor dan een buitenbundeltarief geldt. Er is wel wat te zeggen voor deze optie, want prepaid bellen is natuurlijk duurder. En het zit me niet lekker dat als het tegoed op is, er helemaal niet meer gebeld kan worden in geval van nood.

Maar dan zijn we er nog niet. Ik zou het liefst voor een eenvoudige telefoon gaan, één die kan bellen en sms-en. Meer kan mijn toestel ook niet en ik ben er perfect gelukkig mee. Maar misschien heeft 'de rest' wél internet op zijn mobiel en wordt er vooral gecommuniceerd via whatsapp dat goedkoper is dan sms-en. Kom ik meteen op het volgende punt: krijgt hij een mobiel om met ons - zijn ouders - te communiceren (ik ga nu weg, ik kom zo thuis, ik zit bij Pietje)? Of om contact te hebben met zijn vrienden? En gaan wij dat betalen (in het eerste geval zeker) of moet hij dat zelf betalen? Maar is het wenselijk dat hij internet op zijn mobiel heeft? Dan kunnen we geen filter instellen.

Heel wat vragen dus, en ik heb geen pasklare antwoorden. Die zullen wel komen door voortschrijdend inzicht. Dat betekent dat we een mobiel aanschaffen, afspraken gaan maken en die na een paar maanden gaan herzien. Ik besef me dat we rijkelijk laat zijn met de aanschaf van een mobiel. Hij is - samen met een ander meisje - het enige mobielloze kind in de klas. Dat heeft al best wat discussie opgeleverd. Een mobiel wordt nu eenmaal beschouwd als een interessant hebbeding. Maar met een school op 5 minuten afstand en een moeder die altijd thuis is, vond ik het tot nu toe echt onzin. Eigenlijk nog steeds wel als ik diep in mijn hart kijk. Maar ik kan de eenentwintigste eeuw niet volledig buitensluiten ook al wil ik dat graag.

Heeft jouw kind een mobiel? Met internet? Wat voor afspraken hebben jullie gemaakt?

Toevoeging: bedankt voor het meedenken! Nu heb ik een vraag vanuit mijn prehistorische grot: ik lees meerdere reacties van mensen die zeggen alleen een bel-sms abonnement te kopen voor het kind, dan kunnen ze evengoed whatsappen. Maar dat gaat over internet, moet je je dan aanmelden met een code voor de wifi? Begrijp ik dat goed? En dan kun je dus alleen appen in een wifi-omgeving? En met een internetabonnement kun je altijd appen?

dinsdag 3 december 2013

Laat ik mijn leven door geld beheersen?

'Je bent ziek..maar geld beheerst je hele leven, snap dat niet...' schreef een lezeres afgelopen zaterdag in een reactie. De aanleiding was mijn stukje waarin ik vertelde bezig te zijn met de financiële consequenties van het Ipadonderwijs dat S. volgend jaar gaat volgen en mijn voorbereidingen om een mobiel voor hem aan te schaffen en hem met kleedgeld om te leren gaan.

Een beetje vreemde en nare opmerking vind ik het. Vreemd omdat je deze onderwerpen nu eenmaal kunt verwachten op een blog over (be)sparen en consuminderen en naar omdat ze een link legt met mijn ziek zijn en de opmerking een oordeel inhoudt, althans zo komt het op mij over. Maar uiteindelijk gaat het er niet om of de opmerking vreemd of naar is, maar dat iemand volledig de clou mist van wat ik doe. Dat blijkt ook uit de aanvullende reactie een dag later:  
'Ik bedoel ermee dat als je nu al krampachtig bezig bent met de vraag hoe je een I pad bij elkaar moet sprokkelen voor ergens ver weg in volgend jaar, geld je leven wel heel erg beheerst. Overal spaarpotjes voor bedacht worden en de vraag waar 5 cent bespaard kan worden en het moeten aflossen van een hypotheek. Gaat wel erg veel energie in zitten als je ziek bent, kun je beter ergens anders voor besteden'.

Geld beheerst niet mijn leven, ik beheers het geld! Zo! Vroeger beheerste het mijn leven en hoe. Want ik had altijd tekort. Er was nooit genoeg om dat aan te schaffen wat belangrijk was of nodig was. Er was geen geld door het slecht omgaan met geld. En dát zorgde er voor dat het mijn leven beheerste. Want overvallen worden door rekeningen zorgt voor buikpijn, stress en rood staan. En in het geval van ziek zijn is dat nóg pijnlijker omdat zelf voor een inkomen zorgen niet meer mogelijk is. Het kwetsbare gevoel dat ik toen heb ervaren, was voor mij een keerpunt. Dat nooit meer.

Dus draaide ik het om en leerde vooruit te denken. Ik laat me niet meer overvallen, omdat ik vooruit denk. Als ik nu al weet dat mijn kind volgend jaar een onderwijsvorm gaat volgen die veel geld kost, vind ik het prettig om nu al na te denken waar dat geld vandaan moet komen. Als ik me nu realiseer dat we een woekerpolis hebben, is het verstandig om die te ontwoekeren. Als we ontdekken dat ons huis onder water staat, dan is in actie komen en aflossen het beste wat we kunnen doen. Als we graag biologisch blijven eten, dan moeten we keuzes maken en niet zomaar naar de winkel rennen en zonder plan kopen wat we willen. Als ik hoge ziektekosten maak, dan moet dat ergens vandaan komen. Ik ben chef geldstromen en ben daar trots op! Sterker nog, ik probeer anderen aan te moedigen ook na te denken, vooruit te denken over wat ze met het beschikbare geld kunnen doen. Ook daar ben ik eigenlijk best trots op.

Geld beheerst niet mijn leven, ik beheer(s) het geld! En dat voelt voor mij goed. Iedereen maakt andere keuzes dat besef ik me. Maar wel is het zo dat tegenwoordig veel mensen bezig zijn met hoe ze zullen uitkomen volgend jaar, volgende maand. Dat is niet vreemd, dat is realiteitszin. Het is jammer dat deze lezeres daar zo'n hard oordeel over heeft, aangezien het de gedwongen realiteit is van veel mensen in dit land, ziek of niet ziek. Natuurlijk gaat het in het leven niet om geld maar om fijn kunnen leven, gezond kunnen zijn, liefde en jezelf kunnen zijn. Ook ik heb door het ziekzijn een heel proces meegemaakt. Ik ben op emotioneel vlak erg veranderd, vooral in positieve zin. Ik geniet meer dan vroeger en dat terwijl ik minder kan dan vroeger. Ook dat probeer ik over te brengen. Het draait in het leven niet om hebben en steeds meer willen, maar om ervaren, voelen en kunnen genieten van wat je hebt en wat er op je pad komt. Goed en slim omgaan met geld hoort daar ook bij voor mij.

maandag 2 december 2013

Het aflosverhaal van Hulkenstein

Hulkenstein (45) kocht samen met zijn toenmalige vriendin (nu zijn vrouw) in de herfst van 2005 een bovenwoning met 2 verdiepingen voor € 197.000,- k.k. in een grote stad in het westen van het land. Heerlijk onwetend hebben ze een hybridehypotheek afgesloten, waarbij er tussen sparen en beleggen kon worden gekozen. Om de maandlasten zo laag mogelijk te houden kozen ze voor beleggen. Na het eerste kind (2007), trouwen (2008) en het tweede kind (2011) besloten ze om naar een kindvriendelijker huis uit te kijken. Het gezin verhuisde in de zomer van 2012 naar een rijtjeswoning bestaande uit 4 woonlagen binnen dezelfde stad. De woning werd gekocht op zijn inkomen en dat van zijn vrouw. Samen betalen ze de maandlasten. Het geld dat aan de verkoop van de vorige woning werd verdiend, werd gedeeltelijk in de huidige woning gestopt.

Waarom ben jij gaan aflossen? 
De eerste jaren van onze relatie spaarden we het geld dat we maandelijks overhielden, de meevallers van de belastingdienst, de energieleverancier en eventueel vakantiegeld. We hadden verder geen schulden buiten onze hypotheek. Het gespaarde geld ging op een gewone spaarrekening en werd voor een doel (verbouwing badkamer, aanleg dakterras, aanschaf auto) vastgezet. Elk jaar werd er goed gespaard (meer dan € 10.000,-), maar aan het einde van zo’n jaar was er maar een paar duizend euro over. In de zomer van 2010 (na aanschaf van 2 auto’s met een totaalbedrag van € 14.500,-) realiseerden we ons dat het roer om moest. Vanaf dat moment zijn we gestopt met sparen voor uitgaven van meer dan € 1000,-. We wilden graag een buffer van meer dan € 20.000,- opbouwen. In de herfst van 2011 (na verkoop van één van de auto’s) stond het spaarbedrag op € 27.000,-. Dit bedrag hebben we op een termijndeposito van 1 jaar gezet. In de tussentijd spaarden we verder op een internetspaarrekening met toen nog een rente van 3%. In het voorjaar van 2012 viel ons oog op een ander huis. De overwaarde (€ 19.000,-) van ons verkochte huis is voor een gedeelte in onze huidige woning gestoken. De aanschafprijs was € 293.000,- k.k. We hebben meteen € 12.000,- in de hypotheek gestopt. De teller stond derhalve op € 281.000,-. Dat was de eerste slag. Dan begin je te bedenken hoelang je nog aan de hypotheek vastzit. Nog achtentwintig jaar ruim € 10.000,- per jaar aflossen, is geen prettig vooruitzicht. Toch maar begonnen met aflosschema‘s in excelbestanden maken. Dan blijkt € 10.000,- per jaar nog maar € 833,33 per maand. Ook nog veel, maar met een netto gezamenlijk inkomen (inclusief maandelijkse belastingteruggave en kinderbijslag) van meer dan € 4000,- per maand moet dat toch lukken. In de zomer van 2012 hebben we alles qua uitgaven onder de loep genomen, de laatste overbodigheden geschrapt en zijn we overgestapt naar goedkopere leveranciers. In de herfst van 2012 heb ik het boek Hypotheekvrij! van Gerhard Homann gelezen en ben ik nog meer geïnspireerd geraakt om te gaan aflossen. Het werd een sport om elke gespaarde euro in het teken van de schuldenverlichting te zien. Begin dit jaar ben ik mijn baan verloren bij een reorganisatie. Tot 1 oktober ben ik in dienst gebleven, maar nu ben ik afhankelijk van een uitkering. Dit is een behoorlijke achteruitgang qua inkomen, maar we vangen het op door minder kinderopvang af te nemen, een nog strakker boodschappenbudget te hanteren (er is nu meer tijd om alle aanbiedingen uit te pluizen en meer eten zelf te bereiden/maken) en simpele zaken als het drinken van water i.p.v. frisdrank.

Wat voor hypotheek heb jij?
Het hypotheekbedrag van € 281.000,- is verdeeld in 3 delen, waarvan 2 aflossingsvrij en 1 spaarhypotheek. Een aflossingsvrij deel van € 84.000,- lopend tot 2017 met een rente van 3,9% en een aflossingsvrij deel van € 56.000,- met een rente van 3,65% lopend tot 2025. De spaarhypotheek bedraagt € 141.000,- met een rente van 3,9% lopend tot 2025. Deze wordt in 30 jaar (eindigend in 2032) afgelost.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
We willen graag het aflossingsvrije deel met de hoogste rente in 2017 aflossen. Dat wordt nog hele kluif, want dat deel bedroeg in 2012 € 84.000,-. Dan willen we voor 2025 het andere aflossingsvrije deel van € 56.000,- aflossen. Vanaf 2025 - maar liever eerder - willen we geld in de spaarhypotheek steken zodat we de duur (nu 30 jaar) kunnen verkorten naar 20 jaar. Dan zou deze eindigen in 2032.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen?
Zakelijk.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
We mogen maximaal 15% van de hoofdsom van € 281.000,- per kalenderjaar aflossen. De aflossingen moeten minimaal € 500,- zijn en dienen van tevoren schriftelijk te worden ingediend. Misschien om je te weerhouden dat je te impulsief gaat aflossen. Voor ons is dit niet erg handig en daardoor lossen we niet iedere maand (extra) af, maar sparen we tot het een substantieel bedrag tussen € 5000,- en € 15.000,- is.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
Ja. Het lukt ons goed om onze planning waar te maken. De planning is € 10.000,- per jaar aflossen en een spaarbuffer van € 10.000,- aan te houden. Daarnaast hebben we nog € 20.000,- op een spaardeposito van 10 jaar gezet als eerste aanzet voor onze kinderen, die een paar jaar na het aflopen hiervan gaan studeren.

Hoever ben je met aflossen? We hebben eind 2012 een bedrag van € 11.000,- overgemaakt naar onze hypotheekverstrekker, maar deze kon het bedrag niet plaatsen. De reden daarvoor was dat we niet hadden aangekondigd dat we gingen aflossen. Het geld is uiteindelijk begin dit jaar afgeschreven. Het heeft ongeveer een maand ergens gelegen/gezweefd. In mei hebben we nog € 17.000,- gestort en voor begin december staat er nog eens € 14.000,- in de planning. Totaal dit jaar lossen € 42.000,- zodat we op een schuld vab € 239.000,- uitkomen.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
De reacties variëren van verstandig tot het niet kunnen begrijpen dat het leven uit veel meer bestaat dan spullen kopen, vergaren en onderhouden. Er is een groep mensen die denkt dat je leven daardoor armoediger is. Ik probeer te laten zien dat je met minder middelen (geld) een rustiger/prettiger leven kunt leiden.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
Bij elke aankoop wegen we af of het echt nodig is om aan te schaffen en kijken we of er alternatieven zijn. Een karaktereigenschap als gedisciplineerd kunnen zijn, helpt erg goed. De tegenvallers worden opgevangen door voor verschillende doeleinden spaarpotjes (verschillende internetspaarrekeningen) te hebben.

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Bedenk wat voor jouw situatie het beste is (sparen of aflossen). Houd in voor ogen dat je elke maand geld overhoudt voor toekomstige uitgaven en tegenvallers. Bij aflossen zie je zeer langzaam je maandlasten dalen, maar elk afgelost bedrag komt nooit meer terug. Elke maand € 200,- is toch € 2400,- per jaar en na 30 jaar is er mooi € 72.000,- afgelost. Dit betekent dat je bijna ongemerkt een zeer groot deel van je hypotheek hebt afgelost. Je kunt ook sparen om aan het einde van de looptijd een gedeelte of alles af te lossen. Het vergt veel discipline om tussentijds het gespaarde geld niet aan te spreken voor een ander doel. Daarbij is het niet erg motiverend om vermogensbelasting te gaan betalen omdat je gaat sparen of beleggen. Het aflossen bevrijdt je van hoge maandlasten en het motiveert je om anders naar je uitgaven te kijken zodat je zoveel mogelijk overhoudt om weer af te lossen. Ik wil wel zo ver gaan door te zeggen dat ook je kijk op het leven verandert.

Bedankt Hulkenstein voor het meedoen. Ik heb nog 2 interviews klaarstaan en 1 die onderweg is en dan is het op! Wil je meedoen mail dan naar consuminderenmetspaarcentje at gmail punt com. Zo niet dan is het eind van deze maand klaar met de serie hypotheekaflosverhalen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...