zaterdag 2 november 2013

Zaterdag

Nadat bij Dibbes na zijn zware oogoperatie na tien dagen de hechtingen waren verwijderd, moesten wij hem nog een paar dagen binnen houden. Dat was om hem een paar keer per dag te zalven en wat pillen te geven om ontstekingen te voorkomen. Afgelopen dinsdag mocht hij voor het eerst weer naar buiten en konden wij eindelijk ontspannen. Het was het einde van een spannende periode. En vooral een zeer gewenst moment want een kat binnen houden die heel graag naar buiten wil, is een enorm gedoe. Zeker in een huis met nog twee katten die ook graag naar buiten willen en dat mogen. Ook was het spannend hoe hij zou reageren: bedankt mensen en tot nooit meer ziens? Gelukkig kwam hij na een half uur aangestormd toen ik hem riep. Hij is nooit ver van huis of uit het zicht. Volgens mij is hij een enorme theemuts...hij gedraagt zich nu al als de andere twee: kleine ommetjes en de rest van de dag wordt doorgebracht op de bank, de vensterbank, een lekker kussen of een schoot.

Nu zijn we begonnen aan de tweede fase van de adoptie: Dibbes eraan laten wennen dat niet alles een bedreiging is. Hoewel hij ons steeds meer vertrouwt staat hij nog erg in de overleefstand. Een kat die vanaf de bar op de grond springt is voor hem een aanval. Hij reageert fel en soms met meppen en onze katten weten niet goed hoe daarmee om te gaan. Wel zien we ook toenaderingspogingen die nog vooral erg onhandig zijn: Dibbes die op tafel gaat rollen voor Smoes die niet weet hoe te reageren en dan maar onder tafel gaat zitten. Als Smoes als antwoord uiteindelijk op de stoel springt richting Dibbes, heeft het Dibbes te lang geduurd en ontstaat er gedoe. Dat soort dingen dus, die gaandeweg wel gaan verbeteren. We zullen wel veel geduld moeten hebben. Gisteren was hij ineens heel erg bang voor mij. Hij zat bij mij op schoot en ineens zag ik zijn ogen helemaal veranderen en stoof hij ervandoor. Ik deed op dat moment niets, hij zat tegen mij aangedrukt. Ik bewoog niet en heb er geen verklaring voor anders dan dat het ineens helemaal fout kan voelen voor hem. Gelukkig kwam hij na een half uur weer naar me toe.

Het normale leven kwam weer op gang hier, S. ging weer naar school en ik heb hier en daar pogingen gedaan om wat op te ruimen en schoon te maken. Ik sprak mezelf ferm toe en verwijderde 15 oude glazen potjes met niet meer bijpassende deksels die toch wel verschrikkelijk in de weg stonden. Ik bedoel maar, hoeveel humus kun je maken! We doorstonden de storm goed, buiten wat door de tuin rondvliegend meubilair hadden we geen schade. In de straat wel en verderop is een grote boom op een villa terechtgekomen.

Dinsdag had ik ook een afspraak met de voedingstherapeute. Ik ga voorlopig door met glutenvrij en zuivelvrijvrij eten. Ik behaal goede resultaten, veel klachten verdwijnen en ik ben ook nog eens 3 kilo afgevallen, zeer welkom. Als deze lijn doorzet mag ik volgende maand wat kaas gaan proberen. Ook stelde ze voor om een eventueel biopt te laten doen om definitief te testen of ik coeliakie heb. Hoewel er niets uit  de bloedtest wees, knap ik enorm op van glutenvrij eten. Misschien geen intolerantie maar wel een overgevoeligheid? Voor mij voegt een officiële diagnose weinig toe. Ik heb na 5,5 jaar ziek zijn mijn buik meer dan vol van ziekenhuizen en onderzoeken. Ik laat het er daarom bij zitten. Het is niet dat ik doodziek word van gluten maar wel dat ik me beter voel zonder. Nou, prima toch. Misschien kan ik in de toekomst bij speciale gelegenheden eens een echte pasta eten of een heerlijk broodje, net zoals ik nu ook met suiker doe. Maar het dagelijks eten hoeft niet voor mij, ik eet heerlijk zonder.

Hoewel ik me beter voel door het andere eten en vooral ook beter slaap (lees doorslaap) ben ik wel heel erg moe. Ik heb nog enorme last van het verzetten van de klok en ben niet vooruit te branden. Evengoed startte ik deze week wel weer heel voorzichtig met revalidatieoefeningen bij de fysiotherapeut. Het is sinds mei de derde poging en ik hoop dat het dit keer wel gaat lukken.

De buren komen morgen weer thuis en dat betekent een einde aan het verzorgen van hun katten. Normaal doe ik dat met liefde maar dit keer viel het zwaar. Eén van de katten is een kitten van vijf maanden en die heeft de afgelopen drie weken voor onze deur zitten gillen, als een in de steek gelaten baby (wat ie ook is natuurlijk). Naar binnen laten is geen optie, met een andere kat die zich hier net wat thuis begint te voelen en de kitten als een bedreiging ziet. Waarop de kitten zo wanhopig is geworden dat hij in de avond regelmatig onder ons slaapkamerraam zit te gillen. Niet echt ontspannen...

Tot slot bracht de post deze week een fijne verrassing van lezeres A. Ik heb haar het boek Mijn hypotheek geleend en via de post opgestuurd. Als dank kreeg ik een enorme stapel kaarten van haar, ik hoef voorlopig niets meer te kopen!

Fijn weekend!

vrijdag 1 november 2013

Doe wat je goed kunt en laat de rest aan anderen over....

Deze week las ik in de krant dat de HEMA voortaan notarisdiensten aanbiedt. Voor een bijzonder laag tarief kunnen mensen een samenlevingscontract of een testament laten opmaken. Dus voortaan eerst naar de worst en dan door naar de notaris? Dat is natuurlijk wat te simpel gesteld, de notarisproducten worden via de website aangeschaft, maar toch. Vinden we het normaal als de banketbakker ook mobieltjes verkoopt? Als de fietsenmaker zegt: 'wacht even, ik heb nog een geweldig lekker broodje voor u liggen'. Als de drogist verzekeringen gaat aanbieden?

Natuurlijk is dat al jaren het geval. Maar is dat wel een gewenste ontwikkeling? Worden alle winkeliers experts in alles en wat zijn daar de gevolgen van? Iedereen weet van alles iets maar niemand weet het naadje van de kous?

De motivatie om dergelijke diensten aan te bieden zal duidelijk zijn: omzet en klantenbinding. Je bindt mensen met steeds meer producten en diensten aan een winkel. Maar is dat ook niet een deel van het probleem van deze tijd? Mensen worden overgehaald diensten af te nemen tegen bodemtarieven en zijn een dief van eigen portemonnee als ze daar niet intrappen. Maar wat voor gevolgen heeft dat voor de overige notarisdiensten?

Altijd en overal willen we voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Steeds meer en steeds vaker. Maar wat zijn de gevolgen op lange termijn? Dat er straks geen specialisten meer zijn omdat ze zijn weg geconcurreerd door grote eenheidsworsten?

donderdag 31 oktober 2013

Doelsparen

Wie hier regelmatig leest, weet dat ik een groot voorstander ben van potjessparen. Natuurlijk is het mogelijk al je spaargeld op één hoop te gooien maar ik raak dan het overzicht kwijt. Ik wil niet dat ik bijvoorbeeld het geld dat bedoeld is voor een nieuwe auto, uitgeef aan een vakantie. Natuurlijk is dat eenvoudig op te lossen door netjes een overzicht bij te houden, maar toch raak ik dan de kluts kwijt. Ik verdeel daarom ons spaargeld over verschillende potjes.

Zo sparen wij voor vakantie, een andere auto, hebben we een reserveringsrekening voor periodieke uitgaven en ook een 'gewone buffer' om klappen op te vangen en ook rekeningen voor kleding en zakgeld. Ook is er soms geld dat tijdelijk even geparkeerd moet worden in afwachting van iets anders, bijvoorbeeld een extra hypotheekaflossing. Heel wat rekeningen dus. Op zich is daar niets nieuws aan. Vroeger hadden de huisvrouwen ook een blik, dat onderverdeeld was in allerlei vakken. Daar werd het geld in gestopt voor de kolenboer, de boodschappen, de huur. Ook om te voorkomen dat het één per abuis werd uitgegeven aan het ander.
afb. van www

Die behoefte om duidelijk onderscheid te maken is van alle tijden. Banken spelen daar tegenwoordig ook op in. Ik heb bijvoorbeeld nu al een flinke tijd een rekening bij MoneYou, die de mogelijkheid biedt van een gratis spaarrekening die je kunt onderverdelen in een aantal spaardoelen. Die doelen kun je allemaal een andere naam geven, je kunt het te sparen bedrag in stellen en zelfs een waarschuwing krijgen als je bijvoorbeeld bijna dit bedrag hebt bereikt. Ook kun je makkelijk tussentijds de namen veranderen, omdat bijvoorbeeld de spaardoelen veranderen.

Moneyou was de eerste aanbieder van doelsparen en inmiddels hobbelen andere banken er achter aan. Die bieden dat trouwens niet allemaal gratis aan. Voordat ik een rekening bij MoneYou opende, probeerde ik aan doelsparen te doen bij de Rabobank, die het ook introdcudeerde. Omdat het daar niet lukte - ik kreeg alleen maar foutmeldingen - ben ik toen naar Moneyou gegaan. Inmiddels zullen de opstartfouten wel zijn opgelost, maar je betaalt er wel voor.

Vorige maand lanceerde MoneYou een nieuwe website: doelsparen.nl waarbij spaarders snel kunnen uitzoeken bij welke aanbieder ze het beste af zijn. De website wil de Doelspaarmarkt begrijpelijk en grijpbaar maken voor consumenten. Volgens de aardige meneer die mij hierover benaderde is het
'doel van de website consumenten te informeren, te inspireren en inzicht te geven in hoe ze snel hun doelen kunnen bereiken. Hiervoor gebruikt doelsparen.nl inspirerende tips, nieuws en verhalen van echte mensen, maar ook renteoverzichten en rekentools (nu nog 1, maar dit wordt uitgebreid).'

Een goed initiatief! De website is erg overzichtelijk en duidelijk. Nog niet heel erg gevuld maar dat heeft natuurlijk wat tijd nodig. Ook mogen wat mij betreft de blogs wel wat informatiever. De artikelen zijn interessant maar zouden zich wel wat meer op voorlichting mogen richten. Nu zijn het wel hele korte vrijblijvende verhaaltjes.
 

woensdag 30 oktober 2013

Wijs op woensdag: Koop-Niks-Nieuws-maand


Vandaag weer een bijdrage van gastblogger Pennie Wijs in de serie 'Wijs op woensdag':

Koop-Niks-Nieuws-maand
Voor alles en iedereen is tegenwoordig wel een dag, week of maand in het leven geroepen. Gelukkig is oktober morgen weer voorbij. Want wat is dát een rotmaand zeg. In de eerste plaats is het borstkankermaand. Niks mis mee om aandacht te vragen voor een ziekte die zoveel mensen treft. Maar de manier waarop...

Vorig jaar zat ik in een ziekenhuis in een wachtruimte tussen (potentiële) borstkankerpatiëntes. We zaten nogal bedrukt om een tafel vol vrolijk gekleurde folders. Daar zaten ook nog eens roze strikjes aan. Roze strikjes! Want het moest wel gezellig blijven blijkbaar. In de folders verhalen over hoe ‘sterk’ en ‘vol levenslust’ de vrouwen zijn die door deze ellendige ziekte gesloopt worden en hoe belangrijk het is dat ze gaan ‘vechten’ voor hun genezing. Mijn nekharen rezen te berge. Hoepel toch op met die achterlijke prietpraat! Alsof de buurvrouwen en collega’s die ik aan borstkanker ben kwijtgeraakt zwakke beestjes waren die te slap waren voor het gevecht. Alsof ze dachten: ‘Het leven, mwah, helemaal geen zin in hoor, laat mij maar rustig doodgaan.’

Maar ik dwaal af. Waar ik het eigenlijk over wil hebben is die andere kant van oktober: de Buy-Nothing-New-maand. Het idee is dat je gedurende deze maand niks nieuws koopt. Waarom speciaal in oktober? Misschien heeft het er iets mee te maken dat mensen in de zomer in de vakantiestand staan en dan wel iets anders aan hun hoofd hebben dan consuminderen? In gedachten zag ik de bedenkers van BNN-maand aan de vergadertafel zitten. Wat doen we? In november gaat iedereen natuurlijk sinterklaasinkopen doen. En december is de feestmaand bij uitstek. Nou, laten we dan oktober maar nemen. Bij dit fantasietje begonnen mijn nekharen alweer enigszins te kriebelen. Toch wilde ik het fenomeen niet zonder meer van tafel vegen. Het is vast verzonnen door mensen met goede bedoelingen, die iets aan de kaak willen stellen.

Wat is het probleem? Volgens consuminderaars kopen we teveel spullen. Slecht voor het milieu en voor onze portemonnee. Een waarheid als een koe. Om eens te checken hoe het er in huize Wijs voorstaat, trok ik een kast open. En inderdaad: daar hangen kledingstukken die ik zou kunnen missen. Ook hebben we hier in huis boeken in de kast die we waarschijnlijk nooit meer zullen herlezen. En in de garage en het schuurtje liggen gereedschappen en materialen voor ‘je weet maar niet’. Want wegdoen kan altijd nog.

Zou zo’n kooploze oktobermaand dan misschien toch iets voor ons zijn? Een maandje geen kleding kopen, dat moet een peulenschilletje zijn. Er gaan máánden voorbij dat ik niets noemenswaardigs aanschaf. Maar tijdens mijn inspectie zag ik dat het sokken-en-bh-laatje wel een bijzonder verfrummelde aanblik bood. Doe ik mee aan de actiemaand, dan mag ik dus geen nieuw ondergoed aanschaffen. Mmm. Lever ik een substantiële bijdrage aan het welzijn van de mensheid als ik die aankoop uitstel tot november?

Nog dezelfde avond besprak ik het probleem met mijn man. Een maand niks kopen, zullen we daar aan meedoen?
- ‘Best hoor’, mompelde hij vanachter zijn krant.
Maar de dag erop maakte hij doodleuk aanstalten om de auto naar de garage te brengen voor een beurt.
- ‘Dan heb je toch kans dat er onderdelen vervangen moeten worden?’ vroeg ik ongerust.
Ja, dat zou volgens hem best eens het geval kunnen zijn.
- ‘Nou dat komt dan nu even niet goed uit’, sprak ik resoluut, ‘want het is oktober. En dan gaan wij dus niks nieuws kopen. We wachten rustig tot november.’
Bennie keek enigszins verbouwereerd en vroeg wat ook alweer het doel van deze actie was.
- ‘Het doel is dat we in oktober niks nieuws kopen, dat zeg ik toch?’
Rustig pakte hij zijn autosleutels en tikte er even vriendelijk mee tegen zijn voorhoofd.
- ‘Lieverd, ook al is mijn naam dan Bennie Wijs, dat wil nog niet zeggen dat ik dan ook Gekke Henkie ben, hè? Doe jij lekker je projectjes, dan zorg ik dat we gewoon veilig vervoer hebben.’
En weg was hij.

’s Avonds kwam Ben retour met de ‘gebeurde’ (hoe noem je zoiets?) auto. En een rekening met een totaalbedrag waar je volgens mij een heel mooie, nieuwe fiets van zou kunnen kopen. Maar een fiets hebben we allebei al, merkte hij fijntjes op. Zo kwam de BNN-maand weer ter sprake. Gelukkig werden we het snel eens. Als compensatie voor ons falen in oktober gaan wij nu de rest van dit jaar BNN’en. Dus als je iemand ziet lopen met verflensde sokken en een verfrommeld decolleté, zwaai dan even. Dat ben ik.

Wie gaat de uitdaging aan en BNN’t met ons mee in november en december?

dinsdag 29 oktober 2013

Consuminderen en minimalisme

Vorig weekend kreeg ik een bericht van een oud klasgenoot die me wees op de bijlage van het NRC waarin over minimalisme werd geschreven. 'Helemaal in lijn met waar jij mee bezig bent' schreef hij. Ook Pennie Wijs ging onlangs op Spaarcentje in op minimalisme. Hoewel ik het een prachtig woord vind en altijd helemaal geïnspireerd raak van mensen die schrijven dat ze een paar autoladingen vol hebben weggebracht, ben ik geen minimalist en dat zal ik ook nooit worden.

Veel consuminderaars worden gaandeweg minimalist. Ze ervaren dat ze al 'die troep' helemaal niet nodig hebben, stoppen met kopen en ontdoen hun huis van onnodige ballast. Hoewel ik daar in gedachten altijd ook naar streef, is de praktijk bij ons toch heel anders. Ik ben van huis uit geen opruimerig (of überhaupt huishoudelijk) type. En als ik al eens flink opruim dan is het ineens ergens in huis heel leeg maar is de zooi verplaatst naar een andere plek. Zo staat ons halletje al weken vol met een zak oude keukenhanddoeken (die overigens door Schoonma op slinkse wijze ons huis is binnengesmokkeld) die naar de kringloop moeten, 2 oude cd-kastjes, een kapotte boor en een kapotte schuurmachine. Dat alles staat te wachten tot het moment dat iemand zich geroepen voelt actie te ondernemen. De kans is aanwezig dat voor dat moment ik al weer alles heb opgepakt en achter de schotten op zolder heb gezet omdat ik toch weer ben gaan twijfelen.

Ik ben echt heus waar een echte consuminderaar maar een minimalist zal ik nooit worden. Ook is minimalisme niet het hoogst haalbare in het leven, voor mij niet in ieder geval. Consuminderen betekent voor mij zorgvuldig met spullen en dingen omgaan, geen onnodige zaken kopen, goed uitkomen met wat we te besteden hebben en onze eisen en verlangens aanpassen aan wat mogelijk is. Maar het betekent in mijn geval ook spullen bewaren omdat ze in de toekomst weer van pas kunnen komen. Ja ik ben zo'n scharrelaar die op de dag van het grof vuil geen stoep kan passeren zonder dat ze hoort roepen: 'kijk eens hoe mooi en bruikbaar ik nog ben'.

Dat neemt niet weg dat ik me wel graag laat inspireren. Kapotte pennen doe ik tegenwoordig weg, zo ook boeken die in de weg staan, oud speelgoed dat niet meer wordt gebruikt....ik doe net zoveel weg tot ik weer iets ruimer kan ademhalen en dan ben ik weer klaar. Tot ik een foto van de slaapkamer van Valhalla zie en het weer op mijn heupen krijg. 

maandag 28 oktober 2013

Het aflosverhaal van M

M. woont in haar koopwoning sinds 2004, ze is 47 jaar, heeft een lat relatie en een zoon van 6 jaar. Dit huis kocht ze destijds voor € 215.000 kosten koper.  Het is een rijtjes huis uit 1900 in een hele gezellige straat met veel kinderen.

Waarom ben jij gaan aflossen?
Ik las vorig jaar ergens een artikeltje over een boek over versneld aflossen, van Gerhard Hormann. Er waren al wat belletjes gaan rinkelen over hypotheken en al dan niet aflossen. Tot die tijd ben ik er niet echt mee bezig geweest. Dat artikel kwam precies op het goeie moment, boek gekocht (ook het boek van Marieke Henselmans gekocht) en direct uitgelezen. Ik wil gaan aflossen omdat ik eigenlijk van mijn hypotheek (lees banken) af wil én omdat ik later lagere lasten wil. Ik spaar al jaren in de levensloopregeling met als doel straks wat minder te kunnen werken. Nu ook die regeling weer is afgeschaft ga ik het op een andere manier doen. Mijn streven is zo onafhankelijk mogelijk te kunnen zijn. Een afgeloste hypotheek gaat daar zeker bij helpen.

Wat voor hypotheek heb jij?
Ik heb een aflossingsvrije hypotheek van € 69.000,- en een beleggingshypotheek (woekerpolis) van € 102.000,-.(*) Ik heb al advies ingewonnen over de beleggingshypotheek. Volgend jaar bij het aflopen van de rentevaste periode ga ik bekijken wat daarmee te doen. Ik heb inmiddels wel compensatie gekregen, dat is in ieder geval wat! Er zit nu € 20.000,- in het beleggingspotje.

(*) Update M:  Inmiddels heb ik ook € 2600 op mijn beleggingshypotheek afgelost, ik zit nu onder de € 100.000 en dat voelt gewoon lekker.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
Ik heb eind 2012 € 10.000,- afgelost op de aflossingsvrije en in januari weer € 10.000,-, ook op de aflossingsvrije.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen?
Die gaven gewoon antwoord op mijn vraag hoe ik extra (waar dat extra vandaan komt weet ik overigens niet want je lost normaliter niets af)(*) af kon lossen. Ik kreeg duidelijke aanwijzingen hoe af te lossen.

(*) noot van Spaarcentje: deze vraag had ik ook en die heb ik 1,5 jaar geleden gesteld aan mijn hypotheekverstrekker. Als je aflost moet je het woord 'extra' vermelden op de overschrijving. Zo weet de hypotheekverstrekker dat het niet om een reguliere rentebetaling gaat maar om een betaling die daarvan losstaat.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
Ik weet eigenlijk niet of er een minimaal aflosbedrag is, ik mag 15% boetevrij aflossen per jaar. Het aflossen is erg eenvoudig, gewoon geld overmaken naar een rekening en mijn polisnummers erbij vermelden onder de vermelding “extra aflossing”.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
Na het lezen van de boeken en diverse blogs over aflossen en besparen ben ik gewoon begonnen. Ik spaarde al behoorlijk, iedere keer dat ik er in salaris op vooruit ging ben ik extra gaan sparen, dat doe ik al jaren en dat tikt lekker aan. Ik heb mijn uitgaven niet mee laten groeien met mijn salaris. Ik ben in verband met mijn aflossingsplan minder gaan uitgeven en meer gaan besparen. Bijvoorbeeld toch vaker boodschappen doen bij de Lidl, in plaats van altijd naar AH. Ik heb al mijn abonnementen opgezegd. Als je er 5 hebt, scheelt dat ook weer. Ik heb de krant opgezegd, had toch vaak geen tijd om hem te lezen. De hulp is opgezegd en ik doe nu mijn huis weer zelf. Ik koop veel minder kleren, kijk nu wat er nog hangt. Dat doe ik ook met schoenen, eerst maar eens kijken wat er nog staat. Ik struin marktplaats wat vaker af, laatst een loveseat gekocht, dat scheelde al snel € 700 euro met een nieuwe, dat is snel verdiend. Ik let dus op met wat ik koop en uitgeef. Wat ik aan het eind van de maand overhoud, spaar ik (extra dus, want ik spaar automatisch).

Hoever ben je met aflossen?

Eind 2012 dus € 10.000 en in januari 2013 nog eens € 10.000. Dat scheelt € 77 in de maand aan rente. Mijn plan is om in mei 2014, als mijn rentevaste periode van 10 jaar afloopt, het aflossingsvrije deel zo ver mogelijk af te lossen. Dat is momenteel nog € 49.000. Dan betaal ik nog eens € 190 in de maand minder. Ik ga daar ook mijn levensloop voor gebruiken aangezien die regeling afloopt en ik geen verlof wil. Dus ik laat het nog in 2013 uitbetalen, er wordt in 2013 namelijk minder ingehouden. Het gaat overigens wel invloed hebben op kinderopvangtoeslag en zo, dus zo gunstig is uitbetalen helemaal niet, maar het tikt wel lekker aan. Ik heb er nu € 22.000 inzitten, weet nog niet precies hoeveel ik daar van over houd. De rest moet ik dus sparen.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?

Ik heb een paar mensen om me heen ook aangestoken, die zijn ook begonnen. Mijn familie vindt het heel goed, mijn ouders zijn wel trots ja. Ik doe het namelijk wel alleen. Ik heb het er verder niet met zoveel mensen over, dus veel commentaar krijg ik niet.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
Aangezien ik geen vastomlijnd plan heb, heb ik ook geen echte tegenvallers. Soms moet ik iets duurs betalen waar ik dan eigenlijk geen zin in heb, maar daar kan ik redelijk makkelijk over heen stappen. Ik zie het als een soort wedstrijd met mezelf, kijken hoe ver ik kom volgend jaar. Het lijkt me heerlijk als het aflossingsvrije deel gewoon is afgelost, weg is.

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Ik zou zeker proberen wat af te lossen, je weet niet wat er nog meer met de hypotheekaftrek gaat gebeuren, ik wil straks geen problemen. En je kunt niet alles voorzien, je weet niet wat er nog aan regelingen op je af komt maar aflossen heb je zelf in de hand.

zondag 27 oktober 2013

Oproep: Broodbuik

Al geruime tijd probeer ik de hand te leggen op Broodbuik, het boek van William Davies. Alleen, het boek is niet bij onze bibliotheek verkrijgbaar. Ik heb het aangevraagd en ik kreeg een mail dat het voorlopig niet beschikbaar is (lees: niet wordt aangeschaft). Meestal kan ik vrij makkelijk boeken lenen die niet in onze vestiging verkrijgbaar zijn omdat het dan bij andere vestigingen vandaan wordt gehaald, maar dat kan blijkbaar niet met dit boek. Tweedehands worden er best pittige prijzen voor gevraagd. Of dat het me waard is betwijfel ik.

Wie wil mij dit boek lenen? Stuur dan een mail naar: consuminderenmetspaarcentje@gmail.com. Uiteraard vergoed ik de verzendkosten en stuur ik het na lezing weer terug.

Update: dank zij een reactie van Akelein kan ik het boek binnenkort lezen, waarvoor dank!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...