zaterdag 28 september 2013

Update zwerver!

We hebben uitgebreid geknuffeld Dibbes en ik!. Hij kwam naar me toe en ik legde eten op mijn hand. Hij at het er van af en begon daarna mijn hand te likken en kopjes te geven. Daarna mocht ik hem aaien en dat heb ik heel lang gedaan. Uiteindelijk eindigde Dibbes rollend op de grond en ik huilend. Een mooie dag!

Zaterdag

Deze week was een goede week. Ondanks mijn miezerbui (winterdip) wist ik mezelf op te porren toch het één en ander te doen. Gewoon doen in plaats van denken scheelt. En de daglichtlamp scheelt ook.....

Ik had deze mijn tweede gesprek bij een voedingstherapeute en zij adviseert een glutenvrij en zuivelvrij dieet. Niet wat ik graag wilde horen maar het kwam niet als een verrassing. Ik ben me dus nu wat aan het inlezen om inspiratie op te doen.

Verder gingen we naar de dierenarts met onze katten en konden meteen weer € 90 afrekenen. Houd je trouwens niet van kattenpraat? Stop dan nu met lezen en kom maandag terug. Dan staat op deze plek het aflosverhaal van Erik....

Maandag gingen we dus naar de dierenarts met onze katten voor de jaarlijkse enting. Omdat ik elke maand €10 op een reserveringsrekening zet voor de katten, hoeven we nooit die enting ( zoals vroeger) uit te stellen 'omdat het nu even niet uitkomt'. De katten zijn gezond en op het goede gewicht alleen moest ik iets aan het tandsteen gaan doen. Ik kocht peperdure brokken die door het gewone voer gemengd moeten worden waarmee dat probleem te lijf wordt gegaan. Beter dat dan twee enorm uit hun bek stinkende katten die onder narcose moeten waarna de tandsteen wordt verwijderd. Dat is prijziger dan die brokken.

Met de dierenarts bespraken we ook de voortgang met Dibbes, onze zwerfkat. Hoewel het woord zwerfkat de lading niet meer dekt. Dibbes woont inmiddels in de voortuin en verlaat deze af en toe voor korte ommetjes. Voorheen was het omgekeerd: hij kwam om te eten en vertrok erna meteen weer. Dibbes blijft dus plakken en wordt ook steeds meer gefascineerd door ons. Soms ligt hij uren op zijn hok naar binnen te turen. Hij houdt elke beweging in de gaten. Ook loopt hij een paar keer per dag het huis in om een verkenningsronde uit te voeren en te kijken hoe wij daar op reageren. Hij treft het maar dat wij watjes zijn die bereid zijn zich dan even niet te verroeren en die ook de deur wagenwijd open hebben staan, zodat hij naar binnen kan lopen als hij wil. De verwarming staat toch nog niet aan. Aan de koudere tijden straks is ook gedacht, M. gaat vandaag een kattenluik installeren. We weten dat Dibbes daarmee bekend is, hij is wel eens betrapt bij de buren....dus hopen we dat hij er hier gebruik van gaat maken tijdens koude nachten. Tot slot is allerlei bezoek en regelmatig aanlopend volk geïnstrueerd via de achtertuin bij ons naar binnen te lopen. Wijzelf lopen wel inmiddels gewoon de voordeur in en uit, hij is steeds minder bang van ons.

Hoewel we eerst van plan waren Dibbes te vangen via het protocol van het dierenasiel, hebben we dat plan laten varen. Na een paar contacten met het asiel ben ik wat gefrustreerd geraakt. Ze geven me in ieder geval het gevoel dat ik het niet goed doe. Volgens hen moet je een zwerfkat binnen een week kunnen laten wennen aan eten op een vast tijdstip. Toen ik hun tips in de praktijk bracht was de regelmaat die we tot dan toe hadden bereikt met hem compleet zoek. Ik probeerde dat te overleggen maar kreeg op mijn kop. Het klonk in ieder geval als een standje. Toen de dierenasieldame ook nog het woord vieze zwerfkat in de mond nam, ging bij mij de deur dicht. Dan betalen we liever alle kosten zelf en hebben het zelf meer in de hand hoe we het aanpakken, wel in overleg met onze dierenarts. Dus gaan we voor de geleidelijke weg: hem langzaam aan ons binden. Ik geef hem drie keer per dag eten en tussendoor lekkere gistsnoepjes. Ik benader hem niet maar wacht tot hij naar me toe komt. Wel praat ik veel tegen hem en dat heeft resultaat. Hij reageert op onze stemmen en komt soms zelfs aanrennen als we roepen.

Sinds een paar weken krijgt hij probiotica om zijn immuunsysteem te verbeteren. Dat werkt heel goed. Hij kon bijvoorbeeld eerst geen droge brokjes eten, dat viel zo uit zijn bek, ik denk vanwege ontstoken tandvlees. Nu heeft hij daar geen problemen meer mee. Ook zijn er andere opvallende verschillen waaruit we opmaken dat hij zich veel beter voelt: hij verzorgt zichzelf goed, hij wast zich nu een paar keer per dag. Hij slaapt veel en lang. Je ziet hem zich veel rekken en strekken en diep zuchten. Normaal kattengedrag dus.

Omdat hij nu zo regelmatig eet, is het tijd voor de volgende stap. Hij heeft enorm ontstoken ogen, soms loopt het pus uit zijn ogen.Hij krijgt nu via het voer twee keer per dag een breed spectrum antibiotica en dit slaat aan. Gisteren zag ik eindelijk de kleur van zijn ogen, groen. Zijn ogen gaan open en zijn geen spleetjes meer.

Mijn hoop is natuurlijk dat hij minder schuw wordt naarmate hij zich fysiek beter voelt. Een uitgerust mens is ook minder achterdochtig dus dat geldt vast ook voor een zwerfkat. En misschien koppelt hij het zich beter voelen wel aan ons, dat zou helemaal top zijn.

Fijn weekend!

vrijdag 27 september 2013

Klaar voor dit jaar

Wie hier regelmatig komt, weet dat wij onze hypotheek aflossen. Het streven is € 500 per maand, minimaal € 5000,- per jaar. Omdat er soms iets anders tussendoor komt fietsen, houden we dus een marge van 2 maanden niet aflossen aan. Tot nu toe zaten we op € 3500,- dit jaar.

Deze maand hebben we wat extra uitgaven. De warmtewisselaar van de heteluchtketel moet worden vervangen. De kosten zullen rond de € 500 uitkomen. Dat slaat een gat in de buffer. Ook moet de auto naar de gagare om de V-snaar te vervangen en kochten we nieuwe kussens om op te slapen. De oude waren bijna 12 jaar oud en aangezien ik nu al 1,5 jaar lang rondloop met forse nek- en schouderklachten, leek het me wijs te investeren in iets goeds waar ik mijn snel overprikkelde hoofd op te rusten leg.

Hoewel we pas in september leven, leeft er een kleine onrust in mij. Ik wil zekerste weten die € 5000 aflossen per jaar. Dus maakte ik in een impuls (wel na overleg met M., ik ben niet helemaal een dictator) de resterende € 1500, - over naar de hypotheekverstrekker. Wonderlijk genoeg geeft dat rust. Nu zijn we klaar voor dit jaar en gaan we de buffer weer aanvullen tot het gewenste niveau. Er staat nog voldoende op voor eventuele reparaties aan wasmachines, auto's of een TV of desnoods vervanging van een aantal kapotte apparaten. Luxe uitgaven zullen een tijd moeten wachten. Het dwingt ons nu weer even alle zeilen bijzetten om snel die buffer weer omhoog te krikken.

Bij elke aflossing maak ik een foto. In gedachten wijzen we dan aan welk stukje huis nu van ons is en niet meer van de bank. Omdat ik wat achterliep met foto's plaatsen, zien jullie hier drie foto's tegelijk. Met trots presenteer ik drie nieuwe stukjes eigen bezit:


23 juli 2013: stuk plafond met lamp


27 augustus 2013: stukje muur met thermostaat


19 september 2013: stuk muur met kast

donderdag 26 september 2013

Schulden aflossen: het verhaal van Krappe Kas (2)

Gisteren lazen jullie over Krappe Kas , een vrouw van 50 die om verschillende redenen geen grip had op haar financiën. Ze was lang ernstig ziek, had psychische problemen en compenseerde haar verdriet met kopen. Ook was haar hart te groot, ze kocht van geleend geld spullen voor anderen. Toen Krappe Kas lichamelijk en psychisch iets opknapte, was ze in staat om te zien dat ze grote problemen had. Samen met haar man begon ze de schulden - die waren opgelopen tot € 50.000 - af te lossen.

Wanneer het omslagpunt kwam, dat weet ik niet exact meer, in ieder geval in de tijd dat het langzaam aan psychisch beter met me ging. Toen heb ik echt nachtenlang wakker gelegen van die schulden. Maar ook ging ik oplossingen zoeken. In eerste instantie heb ik deze aan mijn man voorgelegd en heb hem voorgerekend dat we echt moesten aflossen, zonder weer wat op te nemen. Dat deden we, mijn man vond gelukkig alles goed wat ik voorstelde. Zo sukkelden we voort tot het totaal aan schulden nog bijna € 43.000.- bedroeg. Toen ben ik weer gaan praten met mijn man en heb ik gezegd dat we nu alles op één hoop moesten vegen, zodat er nog één schuld overbleef in plaats van allemaal losse schulden. Daar ging hij ook weer mee akkoord.

In eerste instantie zou Krappe Kas op haar 65e van de schuld af zijn. Doordat zij echter bovenop de vaste aflossingen ook extra aflossen, hebben zij hun vooruitzichten aanzienlijk verbeterd. In het huidige aflostempo kan Krappe Kas  op haar 56e schuldenvrij zijn.

We losten keurig elke maand het vaste maandbedrag af, dat is € 425,-. In het begin betaalden we uiteraard bijna alleen maar rente en wat er echt afgelost werd was maar iets van € 56,-!!! Nu is dat gelukkig al heel anders, er wordt nu € 230,- echt afgelost dus dat is al heel wat meer.

Soms moeten er keuzes gemaakt worden tussen gezondheid en extra aflossingen. Krappe Kas kampt met voedselintoleranties en allergieën. Daarom moet zij glutenvrij, koemelkvrij en suikervrij eten zonder chemische toevoegingen. Om nog meer extra te kunnen aflossen, ging ze besparen op haar eten en dat had meteen grote gevolgen. Daar schrok ze van, ze was juist sinds 2012 gestopt met medicatie en niet meer onder behandeling bij GGNet omdat het zo goed ging. De extra aflossingen werden daarom teruggebracht van € 400 naar € 300,- per maand. Ze zochten en kregen hulp van een schuldhulpmaatje en die adviseerde om het extra af te lossen bedrag opnieuw iets te verlagen.

Sinds kort hebben we een schuldhulpmaatje en die zei dat we er gewoon goed voor staan en dat we gerust wat ruimer mogen leven. We komen nergens tekort, we bouwen langzaam een buffer op en zelfs als we niets extra zouden aflossen zouden we nu over ruim 5 jaar van de schulden af zijn. Maar waarschijnlijk met wat extra aflossingen zullen we er over 4 jaar al van af zijn dus dat is een mooi vooruitzicht. En hij vindt dat we mogen genieten, dat als er écht problemen komen het dan vroeg genoeg is om het budget te herzien. Dat wil niet zeggen dat we nu maar uitgeven wat we willen maar we kunnen ook wat sparen voor kleding en zo, zodat dat niet van het vakantiegeld betaald hoeft te worden. Dat is toch ook wel fijn om over te houden, zodat we misschien nog even weg kunnen als we dat zouden willen.

Hoe kun je je schulden aflossen? Waar bespaar je op? Welke keuzes maak je?

We blijven letten op producten die van het huismerk zijn in plaats van A-merken die we vroeger kochten. Voor kleding ga ik naar de kringloop en soms krijgen we ook van anderen kleding.En na het 'overlijden' van onze auto nu zo'n 5 jaar geleden, hebben we geen nieuwe meer gekocht. Eeder deden we dat wel altijd. Nu was er het besef dat we veel beter zonder auto verder konden gaan dan 'n andere aan te schaffen en dat is de beste bezuiniging die we ooit gedaan hebben.

Vertel je aan mensen in je omgeving dat je schuld hebt? Hoe reageren ze? Krijg je hulp van mensen en kun je dat aannemen?
Ik vertel inderdaad aan anderen dat we schulden hebben en hoe we daar mee bezig zijn. Want tja, ik schaam me er niet voor. Die schulden ontstonden in de tijd dat het heel erg slecht met me ging, nu gaat het goed, wel met ups en downs maar die horen bij het leven.

Ik ben heel open over onze schulden. Sommigen kletsen er over met anderen. Dat moeten ze zelf weten. Maakt mij niet uit. Maar de meesten reageren heel positief en vinden dat we goed bezig zijn. Groente en fruit wordt hier soms ook achter de deur heen geschoven al heb ik nu aangegeven dat we ons goed redden, ze blijven gewoon brengen omdat ze ook weten dat als er geld overblijft, we dat dan alsnog extra aflossen. Echt superlief dus!

Het aflossen gaat goed en Krappe Kas gaat steeds beter om met de ups en downs in haar leven. Ze heeft veel rust gevonden in haar geloof.

Het beste van alles wat er is gebeurd in mijn leven, is dat ik vorig jaar tot geloof kwam. Dat geeft me echte rust al blijft het leven natuurlijk met ups en downs verder gaan, het is voor mij een houvast. Vroeger zocht ik rust in van alles en nog wat maar ik vond nooit die echte, diepe rust, ik bleef zoeken. Nu is die drang tot verder zoeken verdwenen want mijn werkelijke rust is gevonden.

Hoe los je tegenslag op? Heb je bijvoorbeeld wel een kleine buffer?
Onze buffer is nog niet groot maar wordt elke maand iets groter. Nu staat de teller op € 500,-. En ach, we hebben allebei de instelling dat we niet iets nieuws hoeven als er iets stuk gaat. Tweedehands is ook prima of liever nog zelf repareren natuurlijk.

Hoe ga je om met sociale activiteiten? Wat doe je met verjaardagen en momenten waarop mensen van je verwachten dat je op koffie trakteert of een cadeautje meebrengt?
Wij gaan niet echt vaak naar verjaardagen maar als we gaan nemen we een kleinigheidje mee. Maar dat is maximaal ’n cadeautje van tussen de € 3 en € 7. Meestal zit ik dichter bij de € 3,- , ik koop altijd tijdens de opruiming dingen en die leg ik weg voor als we iets nodig hebben.

Wanneer denk je schuldenvrij te zijn?
We hopen dus nog maximaal 5 jaar bezig te zijn met aflossen, maar waarschijnlijk zijn we er over 4 jaar van af.

Wat is je eerste stap - denk je - als je schuldenvrij bent?
Zodra we schuldenvrij zijn is het eerste wat we doen een grotere buffer opbouwen. Daarnaast sparen voor als we eens iets nieuws zouden willen kopen. Maar het grappige is dat we tegenwoordig niet zo nodig iets nieuws willen. We hebben het nu veel beter, al geven we minder uit. Gelukkig zijn zit niet in kopen maar in je innerlijk beleven, hoe je met dingen omgaat.

In hoeverre beïnvloeden de schulden je relatie met je man? 
 Onze schulden beïnvloeden onze relatie niet echt, alleen toen ik extreem wilde bezuinigen greep mijn man in omdat ik ongezond ging eten en er weer depri door werd. Maar verder praten we tegenwoordig over alles waar we mee zitten. Daar gaan we één keer per week speciaal voor zitten. Qualitytime dus ;-). Mijn man is een heel lieve man, hij staat altijd voor mij en voor anderen klaar wanneer dat nodig is

Waar ben je trots op?
Nou ik denk toch dat we nu al zoveel afgelost hebben, al staat er natuurlijk ook nog genoeg.

Hoe zie jij je toekomst voor je?
Als er geen gekke dingen gebeuren ziet onze toekomst er goed uit denk ik. Over 4 jaar schuldenvrij, dus die zorgen zijn dan helemaal weg.
~
Dank je wel Krappe Kas voor je eerlijkheid en openhartigheid. Ik wens je heel veel sterkte met aflossen!

woensdag 25 september 2013

Schulden aflossen: het verhaal van Krappe Kas (1)

Een tijdje geleden nam Krappe Kas contact met me op, een getrouwde vrouw van 50 jaar met een WAO-uitkering en een grote schuld. Haar ziek zijn is de reden dat zij financiële problemen heeft gekregen. Krappe Kas is iemand die veel mee heeft gemaakt in haar leven. Op jonge leeftijd is ze jarenlang misbruikt en als gevolg hiervan ontwikkelde ze een zeer ernstige eetstoornis. Ook kreeg zij zware psychische problemen. Toen ze 32 was ontmoette zij tijdens een opname haar man, die op dat moment ook ziek was. Ze trouwden vrij snel en haar man knapte snel op maar met Krappe Kas ging het nog lang erg slecht. Ze kwam in een rolstoel terecht en haar man bezat op dat moment niet de capaciteiten om de financiën goed te beheren. De aandacht van het stel ging vooral naar overleven in plaats van goed met geld omgaan. Toen ze iets opknapte drong het tot haar door dat ze er financieel heel slecht voor stonden.  Sommigen van jullie kennen Krappe Kas misschien, ze heeft een blog waarop ze verslag doet van het aflossen van haar schulden. Op dit moment staat dat even stil omdat ze oververmoeid is, psychisch gaat het weer naar wens nu ze weer gezonder is gaan eten en minder streng is in het bezuinigen. Op Spaarcentje vertelt ze nu haar verhaal. Hoe is ze zo in de problemen geraakt en wat doet ze om eruit te komen?


In een interview over schulden is deze vraag onontkoombaar: hoeveel schuld heb je op dit moment?
De schuld is nu nog € 22.100,- . Het is nu één schuld, ’n doorlopend krediet waar we niet meer van opnemen.  Het oorspronkelijke bedrag bestond uit allemaal losse schulden met een totaal van ruim € 50.000,- !!

Wist je altijd het totaalbedrag of was dat meer een sluimerend besef?
Destijds had ik geen idee hoeveel het precieze bedrag was. Dat kwam pas naarmate mijn psychische problemen minder werden.

Kun je me vertellen waar het geld naar toe is gegaan? Was het voor verbouwingen of ging het om kleding, luxe artikelen?
Waar het geld naartoe ging….echt naar compleet onzinnige dingen meestal, dingen die we toen leuk vonden, mooi vonden zoals een andere auto, kleding, andere computer, andere telefoon….maar ook kochten we allerlei spullen voor anderen. Als we hoorden dat van iemand de tv stuk was of de videorecorder…of de gasplaat….wat het ook was…wij kochten het voor ze omdat we dachten…och ja, wij hebben toch al schulden dus wat geeft het.

We waren destijds echt materialistisch en ik had ook een koopverslaving dus op momenten dat ik me niet lekker voelde ging ik kopen om me beter te voelen. Maar dat hielp uiteraard maar voor heel even en daarna zit je gewoon nog met hetzelfde klotegevoel. Ik zat vroeger echt in de slachtofferrol, mijn broer heeft mij misbruikt dus ik dacht: ik ben zielig en ik kan er niks aan doen. Tja, zo gaat dat als je nog niet echt goed na kunt denken door alle medicatie, je schuift alle verantwoordelijkheid voor je leven van NU van je af. Maar dat werkt natuurlijk niet. Je huidige leven heb je zelf toch redelijk in de hand, al kunnen er natuurlijk altijd weer nare dingen gebeuren. Tegenwoordig probeer ik er dan gewoon het beste van te maken in plaats van mezelf zielig te vinden. En meestal lukt me dat prima.

Heb je kunnen genieten van de spullen die je kocht? Of besefte je dat je een probleem had?
Destijds genoten we wel van wat we kochten of weggaven maar erop terug kijkend was dat niet echt genieten. Niet in de zin van…..'we zijn tevreden met ons leven'. Dat zijn we nu dus gelukkig wel.

Kun je iets vertellen over je achtergrond? Heb je bijvoorbeeld van huis uit een financiële opvoeding gekregen of juist niet? Wat voor betekenis speelde geld in het gezin waarin je opgroeide? 
Thuis kregen we geen financiële opvoeding, er werd nooit gepraat over geld. Het was er, maar ik heb geen idee van hoe mijn ouders de geldzaken regelden. Ik weet wel dat ze het goed deden want na hun overlijden in 2000 bleef er toch voor alle kinderen een leuk bedragje over. Nu moet je niet denken aan tienduizenden euro’s natuurlijk, maar het was toch iets waar we weer een tweedehands auto van konden kopen.

Je bent heel lang ernstig ziek geweest. In hoeverre heeft dat denk je bijgedragen aan het ontstaan van de schulden?
Mijn ziek zijn is DE oorzaak van onze grote schuld, daar ben ik van overtuigd. En dan doel ik met name op mijn psychisch ziek zijn door het misbruik. Want in feite kan ik tegenwoordig heel goed omgaan met onze financiën, ik ben goed met cijfers dus dat was het probleem niet.

Weet je nog wanneer je voor het eerst schulden maakte, wanneer is het begonnen?
Al op mijn 16de begon ik met te veel geld uitgeven en niemand die me in de goede richting stuurde destijds. Dat is wel jammer maar ja, gedane zaken nemen geen keer. Toen ik trouwde had ik geen schulden meer, alleen mijn man had een hele kleine schuld. De schulden liepen dus op tijdens ons huwelijk want al waren we getrouwd, het ging nog steeds erg slecht met ons allebei.

Krappe Kas krabbelde heel langzaam lichamelijk en psychisch uit haar dal en zag in waar ze mee bezig waren. Ze kreeg er slapeloze nachten van en haalde haar man over om samen met haar hun problemen te gaan oplossen. Hoe, dat lezen jullie morgen.

dinsdag 24 september 2013

De nieuwe Henselmans: Sta financieel sterk!

Anderhalve week geleden viel de nieuwe Henselmans bij mij op de deurmat: Sta financieel sterk. Train je koopkracht in 10 eenvoudige stappen. Leuk! Boeken van Marieke zorgen ervoor dat consuminderen en besparen iets leuks wordt waar we zin in hebben, in plaats van dat het een noodgedwongen ingreep is.

De grote waarde van dit boek is dat het doet relativeren. Wat nou crisis, we zijn nog altijd 1,5 keer rijker dan in de jaren '80, schrijft ze aan het begin. Veel van het crisisgevoel wordt ons aangepraat. IJzersterk vind ik haar advies aan het eind van het boek om je jaarinkomen eens in te vullen op de globalrichlist. Wie een inkomen van  'slechts' € 10.500 invult, hoort nog altijd bij de rijkste 13 % van de wereld.

En dat is de grote waarde van dit boek: crisis en rijkdom zijn heel betrekkelijk en hoe je met geld omgaat is te veranderen, net zoals wat je allemaal met je geld kunt doen. Weg met die paniek! Crisis hoeft niet te betekenen dat je geen koopkracht kent. Koopkracht is vooral wat jij doet met je geld, welke keuzes jij maakt of juist laat. Crisis kan een aanleiding zijn om jezelf te trainen er meer uit halen dan er in zit en je minder afhankelijk te maken van anderen.

Het boek beschrijf 10 stappen die je als lezer kunt doorlopen om de grip te verstevigen.  Vanzelfsprekend staan daar wat bekende zaken tussen die ook in andere boeken van Henselmans staan: zorg dat je weet wat erin komt  en eruit gaat, bespaar op boodschappen door alles zelf te maken, maak slimme keuzes door bijvoorbeeld je hypotheek af te lossen, bespaar op vervoer door zoveel mogelijk te lopen, stop met roken, etcetera. De toegevoegde waarde is dat het een heel actueel boek is met fijne verwijzingen naar websites waar je zaken kunt uitrekenen: van 'hoe zit het met mijn pensioen' tot 'waar heb ik recht op' en 'moet ik mijn hypotheek aflossen?'.

De grote kracht van Henselmans is dat ze als geen ander kan motiveren. Dat doet ze onder meer door haar 'geen paniek' truc met ons te delen. Besparen en de tering naar de nering zetten gaat nu eenmaal beter als je mentaal sterk bent en niet in de stress schiet. Veel paniek wordt ons aangepraat, we lezen continu over de crisis, horen er over op het journaal en overal mogen ervaringsdeskundigen en economen vertellen hoe erg het wel niet is. Maar is het wel zo erg? Het is te leren om jezelf in de 'geenpaniek-stand' te zetten. "We hebben een huis en geen honger. Geen bloed of doden door de economie. Conclusie: niks onherstelbaars, valt reuze mee." schrijft ze op pagina 127. En gelijk heeft ze. Natuurlijk liggen mensen wakker van de geldzorgen of omdat ze bang zijn ontslagen te worden. Maar helpt dat? Nee. Het helpt meer om op een creatieve manier naar oplossingen te zoeken en die worden volop aangereikt.

Henselmans houdt niet van half werk en daarom raadt ze mensen aan nu alvast te onderzoeken waar de besparingsmogelijkheden liggen. Hoe? Door een maand op een minimum te gaan leven. Veel mensen die nu door de crisis getroffen worden, hebben misschien nooit een arme periode gekend en zijn erg bang voor een kleiner inkomen. Maar vaak blijkt de vrees voor de vrees het ergste te zijn. Onderzoek wat je minimumgrens is en kijk wat dit met je doet. Liever nu vrijwillig dan straks noogdgewongen door de feiten te worden overvallen. Hoe je onderzoekt wat het minimum is voor jou, wordt uitgelegd maar niet voorgekauwd. Het is immers de bedoeling dat je het zelf onderzoekt in de omstandigheden en met de lasten waarmee jij nu leeft.

Een geweldig idee! Ik heb zelf jaren geleden een arme tijd gekend en meer dan een jaar op een minumum geleefd. Niet omdat ik geen baan had maar omdat ik een opleiding wilde volgen en ontslag moest nemen bij mijn toenmalige werkgever en natuurlijk geen recht op een uitkering had. Ik moest de periode te zien overbruggen van geen baan hebben en de opleiding volgen. Dat ging prima, ik leerde dat ik van niets iets kon maken en ook nu jaren later nog, geeft deze periode me een goed gevoel. Ik weet precies wat noodzaak is en wat luxe. Hoewel ik nu veel meer financiële verplichtingen (hypotheek) heb dan toen, weet ik ook dat ik uiteindelijk heel weinig nodig heb.

Er zijn altijd mensen geweest die moesten besparen. Of mensen die van consuminderen een levensstijl maakten vanwege drang naar soberheid/zorg voor het milieu/behoefte aan wereldreis die moet worden bekostigd....Ook zijn er mensen geweest die na de jaren '80 zijn gaan werken, jaarlijks meer zijn gaan verdienen, van baan naar baan gingen, een huis kochten en - vooruit - na een paar jaar wéér een groter huis zonder eigen geld kochten, om dit uiteindelijk (n)ooit af te betalen met de opbrengst van een woekerpolis. De huidige crisis treft nu ook deze mensen, die er voorheen zeer warm bij zaten, weliswaar meestal met geleend geld maar toch. Voor deze mensen is dit een niet te missen boek waarin duidelijk wordt uitgelegd dat crisis niet hoeft te betekenen dat je machteloos bent. Een sober leven hoeft niet haaks te staan op comfortabel leven. Niet als je de juiste keuzes maakt.

En de andere consuminderaars? Is het boek daar ook een aanrader voor? Ik vind van wel. Deze crisis duurt al lang en we geven allemaal de ander de schuld. Het ligt aan de banken, de hebzucht, de euro.... Met elke besparingsmaatregel die bekend wordt gemaakt schreeuwen we moord en brand. Want wij leveren al zoveel in en nu is het eens de beurt aan de anderen, de rijken, de bankiers, de gepensioneerden....we rekenen ons suf en kijken uit naar het einde van deze moeilijke tijden. Maar hoe ziet de nieuwe tijd er straks uit? De economie zoals we die kenden met groei als norm, is misschien wel achterhaald. We hebben mensen als Henselmans nodig om ons te doen inzien dat dit helemaal niet erg is en dat er perspectieven zijn.

Sta financieel sterk. Train je koopkracht in 10 eenvoudige stappen
Marieke Henselmans / € 12,50
Uitgeverij Genoeg / ISBN 9789490298043

maandag 23 september 2013

Het aflosverhaal van J. Willem

J. Willem leeft met zijn vrouw en twee kinderen in de  leeftijd van 2 en 5 jaar in een eengezinswoning in Alphen aan den Rijn. Daar wonen ze sinds 2004. J.Willem werkt full time en zijn vrouw drie dagen in de week. De kinderen gaan drie dagen per week naar de kinderopvang en buitenschoolse opvang. Hun bruto inkomen per jaar ligt tussen de € 52.000,- en € 55.000,-.

Waarom ben jij gaan aflossen?
Mijn vrouw raakte door een reorganisatie haar baan kwijt ( heeft gelukkig wel weer werk en een vast contract gekregen) en dan blijkt hoe kwetsbaar we zijn als er een (half) inkomen wegvalt, we hebben wel een hele goede buffer opgebouwd maar die willen we graag behouden.

Wat voor hypotheek heb jij?
Deels spaar / deels aflossingsvrij.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
Ik denk dat wij alles willen aflossen. Als we in dit tempo doorgaan zijn we klaar rond 2019. In 15 jaar tijd hebben we dan het hele aflossingsvrije gedeelte afgelost, dan zijn mijn kinderen 12 en 9 jaar oud en hebben ze alle ruimte om later te studeren.
De spaarhypotheek moeten we volgend jaar verlengen en dat doen we naar alle waarschijnlijkheid weer voor 10 jaar, de afloop datum is dan 2024. Door wat extra stortingen in de spaarpolis en doordat we in 2019 van het aflossingsvrije gedeelte af zijn, kunnen we extra sparen om dan wellicht de hele hypotheek af te lossen.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen?
We hebben de website gecheckt hoe af te lossen en maakten een bedrag over. Twee weken later kregen we de bevestiging dat er een bedrag was overgemaakt en dat de bedragen worden aangepast

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
Wij mogen 20% per jaar aflossen, de minimale aflossing is € 2000,-. Het is heel simpel: download formulier “” extra aflossing”, vul de gegevens en het bedrag in en terugsturen via mail.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
We hebben vanaf het begin de maandelijkse teruggave gebruikt om 50% te beleggen in een hoogdividend fonds van de ING, (daar zijn geen kosten aan verbonden) en om 50% te sparen. Dat doen we nog steeds, we proberen dat ook vol te houden. We wilden eens kijken wat meer zou opleveren, in dit geval is dat beleggen. Tevens hebben we extraatjes in de vorm van de 13e maand, het vakantiegeld, de belasting en zo op de spaarrekening gezet. Daardoor hebben wij nu een buffer van € 60.000.

We hebben altijd de intentie gehad om over 30 jaar het aflosvrije deel van € 90.000,- af te lossen, vandaar dat wij heel veel gespaard hebben. Mijn spreekwoord is 'hebben is hebben' en 'krijgen is de kunst'. We wilden doorsparen tot de € 90.000 en dat dan wegzetten maar door de plotselinge werkeloosheid van mijn vrouw en het wantrouwen in de financiële sector zijn we dit proces gaan versnellen.

We houden nu een buffer aan van € 60.000,- en alles er boven lossen we ieder kwartaal af. Dat moet dan wel minimaal € 2000,- zijn. Zo snijdt het mes aan 2 kanten: we houden de buffer én onze schuld en maandlasten worden minder.

Hoever ben je met aflossen?
Wij hebben nu in ruim 1,5 jaar tijd € 23.000,- afgelost, we zijn de 25% gepasseerd. Onze maandlasten zijn nu bijna € 100,- euro lager dan ten tijde van de start van de hypotheek. 

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
Er zijn slechts een paar mensen die wij het hebben verteld en die reageerden eerst verbaasd en daarna enthousiast.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?

Tegenvallers hebben we nog niet gehad, we kunnen afromen van onze spaarrekening en van onze beleggingsrekening. Zijn de koersen gedaald, dan kopen we weer goedkoper aandelen in en wachten we weer tot het volgende kwartaal. Dan lossen we alleen af als we genoeg hebben gespaard met ons spaargeld.

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Het eerder aflossen geeft je in de toekomst meer vrijheid. Denk niet alleen aan de maandlasten die minder worden maar ook aan je werk, misschien kan je wel één of meerdere dagen minder gaan werken bij je baas. Of je kunt eerder met pensioen,  dan is misschien de uitkering wel lager maar je hebt geen lasten meer van het huis.

De kinderopvang is voor ons een hoge kostenpost, hopelijk kunnen we over 1 of 2 jaar een dag minder gaan werken om een dag minder opvang te betalen.

Ik raad mensen wel aan om niet “ alles op alles te zetten om af te lossen “,  blijf wel gewoon leuke dingen doen met je gezin en krijg je een paar dure maanden in het vooruitzicht wacht dan gewoon totdat je weer wat te besteden hebt. Alles korter dan 30 jaar is meegenomen..
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...