zaterdag 13 juli 2013

Vakantiegevoel

Met het heerlijke weer van vooral het begin van de week, was er weinig voor nodig om een heerlijk vakantiegevoel te krijgen. Het was de eerste week van de schoolvakantie voor S. en die vloog om. We zijn op de fiets naar het strandje geweest, gingen met Oma uit lunchen en hadden hier twee dagen twee vriendjes te spelen, terwijl ik onder de parasol lekker aan het lezen was. De treinreis naar Zandvoort ging helaas niet door. Ik schreef het al, ik ben vaak gammel en de dame naar wie ik toe zou gaan ook. Zij had een slechte nacht gehad en moest afbellen. Volgende keer gaan we het gewoon nog een keer proberen!

Deze week deden we zowaar een impulsuitgave. We hebben een donkerrode leren bank en tot nu toe vonden we geen kussens die daar mooi bij staan. We zagen een aanbieding bij de winkel waar we eerder een handgeknoopt tapijt kochten en binnen één minuut waren we om. Dat was dan wel een uitgave van € 100, maar wel één die een eind maakt aan het gelazer van telkens weer kussens kopen, die het net niet zijn.

Binnenkort gaan we op vakantie en ik wierp nog eens een blik op de vakantiebegroting. We komen ruimer uit dan verwacht, want ik heb meer boeken en dvd's verkocht dan verwacht. Tot nu toe staat de teller op € 300. Ik verwacht nog een paar betalingen, maar die reken ik niet meer mee. Dat zie ik wel na thuiskomst. € 300 lijkt misschien niet veel als ik het vergelijk met sommige bedragen die ik op andere blogs voorbij zie komen, maar voor boeken krijg je nu eenmaal minder. We hebben geen dure designkleding of schoenen/laarzen/sieraden die we verkopen, ik denk dat dat sneller loopt. Die € 300 heb ik bij elkaar gesprokkeld door telkens € 2 of € 3 over te houden aan een verkoop.

Dit weekend zijn we allemaal opgesplitst. M. is naar North Sea Jazz tot en met zondag. S. is vanochtend opgehaald door opa en oma en gaat morgen met M. mee naar North Sea. Ik krijg bezoek van een vriendin die hier blijft logeren.  Ik heb gisteren al gekookt, dus ik hoef me straks alleen maar met het bezoek bezig te houden. Hoewel ik vroeger kampioen multitasken was, kan ik nu niet meer koken en kletsen tegelijk.

De vele reacties en mails die ik kreeg naar aanleiding van het verhaal van Luccy (ma-wo-vrij), bevestigde mijn vermoeden dat er veel vraag naar is om te lezen hoe mensen schulden (anders dan de hypotheek) aflossen. Ik ben daarom heel blij dat ik jullie kan vertellen dat er opnieuw iemand zich bereid heeft verklaard om haar verhaal hier te komen doen. Dat vergt wat tijd en voorbereiding en tussendoor ga ik op vakantie, dus dat zal ergens de tweede of derde week van augustus gaan worden.

Het feit dat Luccy ook schulden heeft afgelost waarvoor zij niet aansprakelijk was, wekte hier en daar verbazing en onbegrip, terwijl anderen dat juist wel begrepen. Vaak zijn situaties niet zwart-wit. Niet altijd krijg je gelijk, ook al heb je gelijk. Ik heb zelf in mijn omgeving gezien hoe schuldeisers druk uit kunnen oefenen op de achtergebleven partner, ook al had die niets met de schulden te maken.

Er kan soms meer energie gaan zitten in het proberen om mensen van je af te schudden en je gelijk via de rechter te krijgen. Daarom triggerde het verhaal van Luccy mij zo. De situatie nemen zoals deze is en gaan aflossen, daar heb je veel kracht voor nodig. Het leven is nu eenmaal niet eerlijk. Soms wordt je geconfronteerd met schulden die je niet veroorzaakt, met ziekte of ontslag...Je verzetten tegen onrecht kan soms meer kosten dan meegaan met de stroom. Dat betekent niet passief maar alles over je heen laten komen maar een situatie ombuigen naar een uitgangspunt dat beter is voor jou. Je situatie verbeteren - ook al veroorzaakte je niet de problemen - kan veel positieve energie op gang brengen.

Fijn weekend!

vrijdag 12 juli 2013

Schulden aflossen: het verhaal van Luccy (3)

In de voorgaande twee delen lazen we dat Luccy na het vertrek van haar ex-vriend achterbleef met een schuld van 50.000 gulden. In eerste instantie voerde ze via de rechtbank een gevecht met haar ex om hem zijn verantwoordelijkheid te laten nemen. Dit kostte veel stress en migraine. Uiteindelijk besloot ze de situatie te nemen zoals deze was en zich te gaan richten op oplossingen. Ze startte met aflossen, stapje voor stapje en na 5 jaar was ze vrij van schulden. Inmiddels zijn we bijna 20 jaar verder. Luccy volgde in de avonduren een academische studie en loste ook haar huis volledig af. Ze kreeg een nieuwe fijne relatie, is nu 48 jaar en heeft twee kinderen (een uitwonende zoon van 21 en een thuiswonende dochter van 16). Goed omgaan met geld blijft belangrijk voor haar. Ze wil graag economisch onafhankelijk zijn. Met een afgelost huis komt dat binnen handbereik. Ook spaart en investeert ze. Hoe kijkt ze terug op de periode waarin ze de schulden van haar ex afloste en in hoeverre speelt haar verleden nog een rol?

Je hebt jarenlang op de blaren gezeten, zoals jij dat zelf noemt. In hoeverre heeft jouw ervaring je huidige relatie beïnvloed? Zijn de financiën strikt gescheiden? Ben je achterdochtig of cynisch geworden?
Ik zal niet meer tekenen voor een gezamenlijke persoonlijke lening of een eigen persoonlijke lening. In mijn huidige relatie zijn onze financiën gescheiden, we hebben wel een huishoudrekening, die staat op mijn naam, zonder faciliteiten om rood te staan. Mijn vriend heeft het huishoudpasje, ik doe de internetbankzaken. We dragen gezamenlijk bij aan deze huishoudrekening, naar rato van inkomen. We hebben geen notariële samenlevingsovereenkomst. Hij weet dat ik niet wil trouwen, dat vindt hij jammer, maar hij respecteert dat.

Wat heb je gedaan om te voorkomen dat je ooit weer in zo’n situatie terecht zou komen?
Trouwen zal ik niet, ik teken geen samenlevingsovereenkomst meer en beheer zelf de financiën goed. Ik zorg zelf voor mijn eigen inkomen, zodat ik ook zelfstandig kan zorgen voor mijn kinderen en mijn partner. Dat is dan wel een eigen keuze maar het gevoel van onafhankelijkheid is onbetaalbaar.

Voor veel mensen met schulden is het moeilijk om zich uit het moeras van problemen te worstelen. Jou is dat gelukt. Wat maakt dat je zo succesvol bent?
Ik heb het heft in eigen hand genomen. Het was aan mij om dit op te lossen. Dus mouwen opstropen en aan de slag. Ik was hier heel ambitieus in. Punt.

Veel mensen zouden blijven steken in boosheid of achterdocht na achter te blijven met een schuld die ze niet zelf hebben veroorzaakt. Jij niet heb ik het idee. Hoe kan dat? Waar haal je de kracht vandaan?
Goed gezien, ik ben niet boos of achterdochtig. Mijn ex kan er volgens mij niets aan doen en ik heb de ervaring dat ik in alle omstandigheden de problemen op kan lossen. Ik heb mezelf leren kennen en ben heel crisisbestendig geworden.

De schuld is afgelost, je hypotheek is afgelost, je hebt gestudeerd en hebt een goede baan. Je leven is duidelijk weer helemaal op de rit. Leef je nu anders dan vroeger? Zijn er dingen die je vroeger belangrijk vond en nu helemaal niet meer?
Vroeger had ik last van migraine, dat is over. Ongeacht wat de omstandigheden zijn bepaal ik zelf hoe ik met de situatie omga.

Welk advies over het delen van een financieel huishouden zou je willen geven aan mensen die gaan samenwonen of trouwen?
Ga samenwonen of trouw buiten gemeenschap van goederen. Zorg dat je altijd zelf een inkomen hebt, je bent dan altijd in staat om jezelf en je kinderen te onderhouden.

Vaak hoor ik van mensen dat het ze moeite kost om geld uit te geven, als ze na een krappe periode weer over meer geld beschikken. Heb jij dat ook? Heeft deze periode je kijk op en houding tegenover geld erg beïnvloed?
Ik heb er geen moeite mee om geld uit te geven, ik hecht wel aan kwaliteit, maar dat hoeft niet duur te zijn. Ik denk dat ik nog meer gemotiveerd dan voorheen ben om economisch zelfstandig te worden, zodat dat ik straks niet meer hoef te werken voor geld.

Zijn er achteraf gezien signalen geweest tijdens je relatie waarvan je nu zegt: ‘ja, dát klopte niet’. Was er sprake van een bepaald gedrag (bijvoorbeeld liegen of tegenstrijdigheden) bij je ex-vriend en zou je dat met ons willen delen? Zijn er signalen waar mensen volgens jou – met wat je nu weet - alert op moeten zijn binnen een financiële huishouding?
Hij had al schulden voor het samenwonen, ik heb niet het idee dat hij heeft gelogen, maar hij heeft het niet verteld. Elke keer was er wel een valide reden voor de schulden. Naar mijn (latere) overtuiging was hij gewoon niet capabel om zijn geld en financiën te ordenen en te beheren. Stukje bij beetje kreeg ik door dat deze schulden problematisch waren voor hem. Hij kreeg zijn financiën niet op orde. Ik wilde het graag samen met hem oplossen, niet voor hem. Daarom heb ik hem geholpen. Door het mee tekenen van de beide persoonlijk leningen, werd ik hoofdelijk aansprakelijk voor beide schulden, ook al werden deze gebruikt om zijn problemen op te lossen. Ook het nemen van een en/of rekening op onze beider namen, betekende dat ik volledig aansprakelijk werd voor de schulden op deze rekening.

Heb je ooit nog contact gehad met je ex over deze periode of er ooit met hem over gepraat over het feit dat jij alles hebt afgelost?
Nee, ik heb geen contact meer gehad. Hij vertrok destijds naar Duitsland, is getrouwd en kreeg twee kinderen bij een vrouw van toen 18 jaar. Na drie jaar gingen ze uit elkaar en zij heeft toen contact met mij opgenomen. In eerste instantie had ik daar geen behoefte aan, maar was toch bereid om haar te ontmoeten. Zij vertelde dat ze de relatie verbroken had, haar dochter was twee jaar oud en zoontje een half jaar oud. Ze had veel schulden. Hij is verder vertrokken dieper Duitsland in, steeds weer bij een andere werkgever. En hij kreeg weer een nieuwe relatie, en daarna weer een nieuwe relatie.

Ik heb met haar (dat Duitse meisje van 18 waar hij mee getrouwd was) altijd contact gehouden, haar kinderen waren tenslotte halfbroer en halfzus van mijn kind. We gingen bij elkaar op de koffie en de kinderen konden zo spelen met elkaar. Ook nu, nu de kinderen de deur uit zijn en studeren, hebben we goed contact.

Mocht ik hem ooit tegenkomen of spreken, dan kan ik dat met een goed gevoel doen. Zonder rancune. Ik heb mijn bijdrage geleverd, op mijn blaren gezeten. Voor mij is deze periode goed afgesloten. Ik denk dat hij het lastiger heeft, hij zal ongetwijfeld nog steeds met zijn "financiële onkunde" moeten leven.

Als je terugkijkt op deze periode, waar ben je dan het meest trots op?
Ik heb zelf het heft in eigen hand genomen, ben enorm stressbestendig geworden. Ik heb heel veel geleerd.

Wat is je fijnste herinnering aan deze periode? 
De periode thuis, het cocoonen. Fijn met kind thuis zijn en weten dat er eten is, tijd voor het badje, tijd om te spelen, verhaaltjes voor te lezen. Tijd, aandacht en liefde kosten niets, dat heb ik mijn kind volop gegeven.

Hoe voelde het toen je klaar was met aflossen?
Ik wist niet zeker of ik alles had afgelost, want tijdens deze jaren popten er telkens nieuwe schulden van mijn ex op. Ik heb dus nog lang onzekerheid gehad of er nog eventueel nieuwe schulden zouden komen. Pas na een behoorlijke tijd had ik het vertrouwen dat echt alles was afgelost. Dat heb ik heel bescheiden gevierd, want ook na de aflossingen bleef het heel mager. Ik heb wat geld opzij gezet voor onverwachte uitgaven (voor de kleine). Ik heb het, dacht ik, gevierd met mijn ouders, om hen te bedanken voor alle steun. (Chinees gehaald en er samen met hen en de kleine van genoten)

Wat wil je zelf nog kwijt, is er een vraag die je hebt gemist?
Ik heb geweigerd om mezelf als slachtoffer te zien en ik weet dat dit mijn kracht is. Tel je zegeningen, het kan altijd erger. Wees trots op jezelf en luister naar je gevoel. Ik wens je succes.

Voorafgaande delen gemist? Voor deel 1 klik hier en deel 2 klik hier.
                                                             
~


Heb jij ook schulden afgelost en was dit verhaal herkenbaar voor jou? Of was de situatie dat jij in de schulden kwam juist heel anders? Zou jij anderen willen inspireren en je verhaal (anoniem) willen delen? Gezien de vele reacties en mails is hier behoefte aan. Stuur een mail naar consuminderenmetspaarcentje at gmail punt com. Omschrijf de situatie kort zodat ik kan kijken of ik er iets mee kan. Samen maken we er dan een verhaal voor het blog van.

Tot slot: dank je wel Luccy voor je openheid en je bereidheid te delen. Je hebt diepe indruk op me gemaakt.

woensdag 10 juli 2013

Schulden aflossen: het verhaal van Luccy (2)


Afgelopen maandag lazen we dat Luccy na het verbreken van haar relatie achterbleef met een enorme schuld, veroorzaakt door haar ex-vriend. De hoogte van deze schuld drong stapsgewijs tot haar door. Omdat zij samen met haar vriend een aantal leningen had afgesloten om zijn schulden af te betalen, werd ook zij aansprakelijk gesteld - na het verbreken van de relatie - voor het aflossen van die schulden. Naast de schuld van die leningen waarvan ze op de hoogte was, kwamen ook schuldeisers langs die bijvoorbeeld geld kregen voor een auto, gemaakte kosten voor de hond, niet betaald bij het tanken. Ook al was haar vriend vertrokken en was zij formeel niet aansprakelijk voor schulden die op zijn naam werden gemaakt, zij werd wel met de gevolgen geconfronteerd. Ze startte met aflossen.

Wat is de oorzaak dat jij aansprakelijk werd gesteld voor deze schuld? Of nam hij ook een deel van de schuld op zich?
Eigenlijk was ik aansprakelijk voor de helft van de schuld, want ik had mee getekend bij het aangaan van beide persoonlijke leningen en samen hadden we een en/of rekening. Maar formeel was ik hoofdelijk aansprakelijk voor de gehele schuld van de beide persoonlijke leningen en de roodstand op de en/of rekening. Hij was ook aansprakelijk alleen hij heeft nooit iets betaald. Ik was niet getrouwd in gemeenschap van goederen, ik woonde samen met hem en had een notariële samenlevingsovereenkomst. Ik was niet aansprakelijk voor zijn gemaakte schulden, zoals voor de auto en caravan. Deze heb ik uiteindelijk wel betaald, ook al was hij hiervoor verantwoordelijk.

Ging het om meerdere schulden van een totaal bedrag van 50.000 gulden of was er sprake van één schuldeiser?
Het ging om meerdere schuldeisers, namelijk de beide persoonlijke leningen, en de roodstand op de en/of rekening en alle schuldeisers van de schulden op naam van mijn ex.

Als er sprake was van meerdere schuldeisers, hoe bepaalde je de prioriteit van aflossen ? Betaalde je iedereen maandelijks een beetje, maakte je afspraken met de schuldeisers?
Ik vond het lastig om dit aan te pakken. Totdat ik contact opnam met de schuldeisers telkens als er een brief/rekening/iemand aan de deur kwam. Dan legde ik de situatie uit, dat hij verdwenen was naar Duitsland, zonder achterlating van een adres. Met de bank (van de 2 persoonlijke leningen en de roodstand op de en/of rekening) heb ik contact gehad en een regeling getroffen. Toen was nog niet duidelijk dat hij niets zou gaan betalen maar daar ging ik in het begin wel van uit. Ik verwachtte dat hij zijn gedeelte van de gezamenlijke schuld zou betalen en de schulden van hemzelf volledig. Dat bleek dus niet het geval.

Wat was je eerste stap toen je ontdekte dat je 50.000 gulden moest aflossen? Maakte je een plan?
Ik wist eerst nog niet dat het uiteindelijk om zo'n groot bedrag ging, dat heb ik pas jaren later bij elkaar opgeteld. Ik had mijn kracht nodig voor de baby, werk, huishouding en financiën. Wel maakte ik telkens afspraken over de verschillende aflossingen. Dat is belangrijk, het gaat er namelijk om dat de schuldeiser weet hoe de situatie is, dan kun je goed afspraken maken. Van belang is om deze afspraken na te komen.

Waren er instanties tot wie je je voor hulp kon wenden? Bijvoorbeeld een gemeentelijke kredietbank? Of mensen uit je omgeving?
Ik heb geen beroep gedaan op instanties, behalve in het eerste jaar na de breuk. Van schuldeisers kreeg ik de ruimte om in termijnen te betalen. Mijn ouders hebben het eerste jaar op de baby gepast, terwijl ik ging werken. 's Avonds bij het ophalen kon ik regelmatig mee-eten met het warme eten en wat meenemen voor de volgende dag. Ik werkte drie dagen per week, inclusief ouderschapsverlof.

In het eerste jaar heb ik een beroep gedaan op de Raad voor de Rechtsbijstand en kreeg ik een toevoeging, dat is een bijdrage in de kosten voor de advocaat voor mensen met een laag inkomen. Die toevoeging kreeg ik voor de dagvaarding die mijn ex heeft uitgevaardigd aan mij. Hij eiste volledige voogdij over de baby. Daarop heb ik een alimentatieverzoek ingediend voor de baby.

Na een jaar vol rechtszaken over de voogdij en de kinderalimentatie en veel migraine kreeg Luccy de volledige voogdij over hun zoon. Haar ex moest 100 gulden per maand aan alimentatie betalen, iets wat hij nooit heeft gedaan. Ook waren daar nog steeds de schulden die hij niet afbetaalde. Ze begon zich af te vragen hoe ze in deze situatie verzeild was geraakt en - nog belangrijker – hoe ze hier weer uit kon komen.
Uiteindelijk nam ik het besluit om de situatie zo te nemen zoals die is en dit op te lossen. De situatie was dat hij niets betaalde, geen alimentatie, geen schulden, geen bankaflossingen. In plaats van me te focussen op hem, ben ik me gaan focussen op de oplossing voor deze situatie. Ik heb alle rechtszaken stopgezet en ben met aflossen begonnen, stukje voor stukje, ook zijn schulden. Dat voelde goed, ik voelde me sterk, omdat ik nu het heft in handen nam. Dit heb ik gecontinueerd. De baby kreeg een plek op het kinderdagverblijf. Mijn ex trouwde binnen een half jaar met een Duits meisje van 18 en kreeg snel achter elkaar twee kinderen.

Wat voor maatregelen nam je in je financiële huishouding? Waar bespaarde je op? Wat voor keuzes maakte je en waarom?
Naar aanleiding van het boek: "Your money or your live' van Vicki Robin heb ik mijn financiën op een rijtje gezet. Dat wil zeggen de inkomsten en uitgaven genoteerd. Dit gaf mij in ieder geval inzicht, dat werkte verhelderend.  Het boek van Hanneke en Rob (‘Je geld of je leven’) heeft mij ook geholpen. Ik heb jaren lang alles bijgehouden aan uitgaven en inkomsten. Zo heb ik een maatgevoel ontwikkeld en daar vertrouw ik nu op. Nu maak ik af en toe nog een nieuw prijzenboek, dat helpt me en ik vind het fijn. Het boek van Hanneke en Rob is overigens gratis als E-book te downloaden: Je geld of je leven

Mijn half uitgeklede huis hield ik gewoon zo. Ik had geen stereo, mobiele telefoon of een tv-aansluiting. Wel had ik een 20 jaar oud gasfornuis met oven, een magnetron, een koelkast, een vrieskast en een wasmachine. De eethoek heb ik van de "kraak" gehaald en ook het bankstel heb ik overgenomen van iemand die er na tien jaar vanaf wilde. Dat waren prima meubelstukken. Ik heb zes jaar geen tv-aansluiting gehad en dat ging prima. Ik had wel een oude tv, een oude videorecorder en een aantal video's, kindervideo’s in het Duits en Engels.

In de avonden was ik bezig met het repareren van spullen, herstellen van kleding, de financiën, de huishouding, of het uitzoeken van van alles. 's Avonds luisterde ik naar de radio. Ik had een oude auto, daar ben ik heel lang in blijven rijden en heb ik volledig "op" gereden. Koken deed ik voor meerdere dagen. Het overige vroor ik in of at ik de volgende avond en ik maakte hier ook babypotjes van door te pureren. Dit deed ik ook met fruit. Ik hield de prijzen van de supermarkten bij en ging "hamsteren", een soort extreme couponing, al bestond die term toen nog niet.

Ik onderhield sociale contacten door het schrijven van brieven naar vriendinnen, ook in het buitenland. Ik bespaarde vooral op mezelf, ik heb jarenlang geen nieuwe kleding gekocht en dat ging prima. Voor een feestje leende ik wel eens kleding van een tante of mijn moeder. Ik ging naar de kringloopwinkel voor noodzakelijke zaken. Ik heb echt extreem bezuinigd, dus uitsluitend gekocht wat noodzakelijk was. Geen vakantie. Van belang was op dat moment: werk (inkomen), een veilig huis, voeding, warmte, vervoer.

Luccy werd in deze periode niet alleen geïnspireerd door een boek als 'Your money or your live' maar ook door haar eigen familie.
In de oorlog had mijn oma het veel moeilijker met vijf kinderen, waarvan mijn moeder is geboren in de hongerwinter. Doordat mijn oma met het hele gezin moest evacueren, lopend met de kinderwagen waarin mijn moeder van een paar dagen oud lag, had mijn oma geen melk. Ze kon geen borstvoeding geven door alle stress. Er was weinig te eten voor de kinderen. Natuurlijk is de situatie niet echt te vergelijken, maar dan heb ik het toch wel heel goed gehad met een veilig huis, een inkomen, warmte, voeding. Ik ben veel op bezoek geweest bij mijn oma, dat vond ze gezellig en ik ook. Om haar een leuk cadeau te geven heb ik mezelf eens opgegeven bij het tv-programma: "Wie van de drie?" , want dat keek ze altijd op tv. Groot was haar verrassing om mij te zien. Erg leuk en ik had een leuke dag daar in Hilversum en won nog wat ook.

Je kunt natuurlijk aflossen door te bezuinigen maar je kunt ook aflossen door meer inkomen te genereren. Ben jij meer gaan werken of heb je ervoor gezorgd meer te gaan verdienen?
Ja, ik ben meer gaan werken, ik werkte full time en ik deed mee aan gratis prijsvragen en tv- quizzen. Ook verkocht ik vakantiedagen en werkte ik extra uren. Het vrijwilligerswerk dat ik al deed heb ik ingeruild voor vrijwilligerswerk met een onkostenvergoeding per vergadering. Op de avondvergaderingen werden vaak broodjes gepresenteerd en aan het einde van het overleg kon ik de overgebleven broodjes meenemen. Ze werden anders weggegooid, dat vond ik zonde.

Hoe hield je het vol?
Het voelde niet als volhouden. Ik voelde me sterk doordat ik zelf het heft in handen heb genomen, los van de oorzaak. Ik heb het gevoel dat ik als een leeuw heb gevochten voor de baby en mezelf. Ik was dankbaar voor elke warme maaltijd, elke dag dat ik het weer had gered. Ik werd ook steeds handiger en slimmer om zaken aan te pakken, gewoon door het te doen. En wist ik het niet, dan vroeg ik om raad bij anderen of zocht het op in de bibliotheek. Ik kan zelf de olie bijvullen van de auto, ruitenvloeistof bijvullen, stoppen verwisselen in de meterkast, lampen verwisselen, een knoop aannaaien, een lamp aansluiten, wat ophangen met pluggen (boren), stoelen bekleden, verzekeringen uitzoeken, de verwarming ontluchten... Tijd, aandacht en liefde kosten niets en dat gaf ik mijn kind volop. Ik was voorleesmoeder op de basisschool, luizenmoeder en ging lekker picknicken.

Ik heb vaak gedacht aan de mensen die de oorlog hebben moeten doormaken, die een tekort aan alles hadden en in een onveilige situatie leefden voor volwassenen en kinderen. Ook dacht ik aan mensen in Amerika, daar hebben werknemers bijvoorbeeld maar twee weken vakantie voor een heel jaar. Dan valt het in Nederland nog wel mee. Ik haalde boeken uit de bieb en las over arme mensen en vond dan dat ik het niet zo heel erg had.

Kreeg je steun of praktische hulp uit je omgeving? Of ben je juist mensen kwijtgeraakt door de financiële problemen?
Van mijn ouders en familie kreeg ik steun in praktische zin. Mijn beste vriendin ben ik kwijt geraakt en met een bevriend stel dat ik kende via mijn ex ben ik juist bevriend geraakt. Ik heb overigens niet breed gedeeld dat ik het financieel lastig had.

Hoe lang heb je over het aflossen gedaan?
Ongeveer vijf jaar. Daarna heb ik pas uitgerekend hoeveel ik heb betaald. Ik schrok van het enorme bedrag. Dat was dus de roodstand van de en/of rekening, de beide persoonlijke leningen, en alle schulden die mijn ex daarbuiten nog had. Zoals van de auto die hij nodig had voor zijn werk, die had hij niet betaald van de persoonlijke lening – zoals de bedoeling was - en ook had hij de termijnen voor de caravan niet voldaan. Ik wist niet eens dat hij deze op afbetaling gekocht had. Daarbuiten waren er ook andere schulden. Met elke schuldeiser heb ik besproken wat mogelijk was en me aan de regeling gehouden. Sommige schulden heb ik jarenlang met enkele guldens per maand betaald, maar wel het hele bedrag.

Hoe ging je om met tegenslag, bijvoorbeeld als je wasmachine kapot ging? Hoe ving je dat op?
De wasmachine ging inderdaad kapot. Ik had een bovenlader met een aparte centrifuge. Deze centrifuge ging kapot. Mijn moeder had nog een oude (20 jaar oud) centrifuge in haar schuur staan. Deze heb ik toen aangesloten en hij werkte prima. De natte was moest ik dus overhevelen naar de centrifuge. De andere tegenslagen loste ik per keer op. Ik zakte bijvoorbeeld door mijn bed en repareerde dit door er een plank in te leggen. Soms liep ik op kapotte schoenen, heel vervelend als het regende en mijn voeten nat werden door de gaten in mijn zolen. Ik heb oude schoenen gesloopt om een soort inlegzooltjes te maken om dit op te lossen, secondelijm helpt dan enorm.

Ik schreef ook automatisch geld over van mijn salarisrekening naar een "vangnetrekening", een spaarrekening. Dat was maar een paar gulden per maand, maar dat hielp wel. Als ik dan echt geen uitweg meer zag, dan kon ik deze noodrekening aanspreken. Als ik geen geld meer had voor boodschappen dan viel ik terug op de vriezer en de aangelegde voorraad. Met aardappelen kun je veel doen, de ene dag koken, de volgende dag deze gekookte aardappelen bakken. Aardappelpannenkoekjes zijn lekker en gepofte aardappelen ook. Voor de kleine had ik altijd ingevroren gepureerde maaltijden en later ingevroren maaltijden, altijd met voldoende groenten. Wanneer ik op mijn werk een vergadering had en er zat een lunch bij inbegrepen dan nam ik altijd mijn fruit mee naar huis, dat was voor de kleine. Ik had een derdehands gasfornuis met oven, die deed het prima.

Hoe was het voor jou als alleenstaande moeder om zo’n grote schuld te moeten aflossen? Hoe ging je om met verwachtingen van je kind over verjaarspartijtjes, feestdagen en zo? In hoeverre bracht je je kind op de hoogte van de situatie?
De situatie was nou eenmaal zo als hij was. Ik heb mijn kind niet op de hoogte gebracht want dat legt een enorme druk bij een kind neer. Tijd, aandacht en liefde kosten niets en dat gaf ik haar volop. Met verjaardagspartijtjes organiseerde ik het allemaal zelf. Mijn truc was om altijd tijdig te plannen. Je weet wanneer de verjaardagen eraan komen en ook Kerstmis en Sinterklaas zijn geen verrassing. Ik heb altijd heel tijdig cadeautjes gekocht. Meestal ging ik in de herfstvakantie ruim voor Sinterklaas leuk shoppen in de kringloop. Met de boodschappen kocht ik elke keer iets extra's voor de kerst in, kijkend naar de houdbaarheidsdatum en invriesmogelijkheden. Gekregen cadeautjes voor mezelf bewaarde ik zorgvuldig en deed ik weer aan anderen cadeau. Zodra ik een bos bloemen kreeg van mijn werk of zo, gaf ik die weer door aan bijvoorbeeld mijn moeder.

Vaak is er sociale druk vanuit de omgeving om mee te doen met gezamenlijke cadeaus, trakteren op de sportclub, gezamenlijke etentjes die geld kosten. Hoe ging je daar mee om? Was je duidelijk naar anderen toe over je situatie? En hoe werd er dan gereageerd? Boden mensen wel eens aan om dan iets voor je te betalen. Nam je dat aan of juist niet en waarom niet?
Bij gezamenlijke cadeaus deed ik soms mee, soms niet, afhankelijk van de situatie. Op het werk was er een lief en leed pot, daar deed ik wel aan mee. Aan gezamenlijke etentjes deed ik niet mee, onder het mom van "geen oppas voor mijn kind" of een andere smoes. Ik was zeker niet duidelijk over mijn financiële situatie, alleen mijn ouders en naaste familieleden wisten dat ik het "niet breed" had.

Ik heb geen geld aangenomen van anderen. Trakteren op school en het kinderdagverblijf hield ik in de hand door zelf koekjes te bakken of zelf gebakken popcorn in knikkerzakken te stoppen. De knikkerzakken werden trouwens door mijn moeder gemaakt van restjes stof, ere wie ere toekomt.

Op verjaardagen van familie en vrienden nam ik altijd iets mee, iets wat ze graag wilden hebben. Het is de kunst om op te letten wat mensen leuk vinden of nodig hebben en daar dan tijdig naar te zoeken. Vaak deed ik een boek uit eigen collectie cadeau of kwam ik iets in de kringloop tegen waarvan ik wist wat dat het in de smaak zou vallen. En kaarsjes in een glazen pot doen het ook altijd goed.

Mijn eigen verjaardag heb ik jarenlang niet gevierd, want dat viel in december. Wel ging ik dan even op de koffie bij mijn ouders. Ik voelde me een keer heel erg jarig toen een geldautomaat mij op mijn verjaardag feliciteerde met mijn verjaardag. Sindsdien haal ik geld uit de geldautomaat op mijn verjaardag, maar het is bij die ene keer gebleven. Verjaardagskaarten vond ik fijn om te ontvangen. Dan voelde ik me erg jarig. Deze kaarten heb ik zorgvuldig bewaard en doormidden geknipt en verstuurde ik daarna weer als kaart naar anderen op de verjaardag. Hetzelfde deed ik met de kerstkaarten, wel was het opletten wat ik naar wie stuurde.

Je moest natuurlijk heel zuinig leven. Wat heb je het meest gemist?
Niets, dat heb ik mezelf niet toegestaan. Alles ging naar mijn kind en dat is ook goed zo. Soms was het wel eenzaam. Dan telde ik mijn zegeningen of ging vroeg naar bed. Het kostte wel veel energie om alles op de rit te houden en soms was ik zo moe dat ik echt naar mijn bed snakte.

Na 5 jaar aflossen was Luccy vrij van schulden. Hoe kijkt zij nu - bijna 20 jaar later - op deze periode terug? Lees het hier vrijdag.

dinsdag 9 juli 2013

Spannend, gaat het lukken?

Heel misschien ga ik morgen op stap, met de trein. Dat feit alleen al is voldoende om mijn hoofd op hol te doen slaan. Zelfstandig als in alleen ergens met de trein naar toe gaan, heb ik de afgelopen 5,5 jaar niet meer gedaan. Maar nu is het zover, besloot ik. Ik weet nu dat als het toch teveel van het goede is, ik hooguit een paar dagen flink gammel ben. Er gaat niets kapot of zo.  Mijn lijf herstelt weer sneller van inspanning en langzaam komt het vertrouwen er in weer terug.

Of het doorgaat hangt van 2 factoren af. Hoe ik me voel en hoe de dame die ik ga bezoeken, zich voelt. Zij heeft geen ME zoals ik, maar wel ook een heel serieuze lijst van klachten en aandoeningen die haar leven ernstig beperken. Via de mail fantaseren we al geruime tijd over een ontmoeting en was het spannend of Zandvoort naar Hoorn zou komen, of dat Hoorn naar Zandvoort komt. Het wordt dus het laatste.

Om alvast wat voor te bereiden bezocht ik de site van de NS en kreeg zowat hartkloppingen. Nu werd duidelijk dat ik al 5 jaar niet heb gereisd met de trein en dus echt geen flauw benul meer heb van prijzen. Een gewoon (zonder korting) dagkaartje Hoorn-Zandvoort kost € 21. Als ik 1e klas wil reizen, kost dat € 35. Sodeju! Grote kans dát ik 1e klas wil reizen. Als het morgen redelijk goed weer is, heb je meer kans op strandgangers en wil ik wel rustig kunnen zitten. Ik ben dan wel redelijk opgeknapt maar om nog in staat te zijn op de plek van bestemming een gesprek te voeren, moeten onderweg zoveel mogelijk prikkels worden afgeschermd.

Als ik over die prijs nadenk, krijg ik buikpijn. Dus draai ik het om. € 35 voor een mijlpaal waar ik heel lang naar toe leef is goed te doen. Zelfstandig met de trein ergens naar toe gaan, stond op mijn lijst van dingen-die-ik-dit-voorjaar-wil-doen.  Ik loop dus wat achter, want inmiddels is het zomer.  Beter worden na heel lang ziek zijn is niet alleen leuk maar ook een kwestie van heel veel stappen zetten. Ik heb jaren in een luchtbel gezeten en stap nu de wereld in om erachter gekomen dat de prijzen enorm zijn gestegen.....

Als je morgen op station Hoorn iemand tegenkomt met oordopjes in op zoek naar de 1e klas coupé, zwaai dan maar naar me, zonder daar geluid bij te maken. Want grote kans dat ik het ben, onderweg naar mijn afspraak. En ben ik het niet, dan heb je vast iemand anders heel blij gemaakt met zo'n spontane groet.

maandag 8 juli 2013

Schulden aflossen: het verhaal van Luccy (1)

Onlangs maakten de lezers van dit blog kennis met Luccy, een vrouw van 48 jaar die haar aflosverhaal met ons deelde. Ze heeft haar hypotheek volledig afgelost, iets waar velen van ons over dromen. In haar aflosverhaal kwam zijdelings ter sprake dat zij jaren geleden na het verbreken van haar relatie geconfronteerd werd met een schuld van in totaal 50.000 gulden van haar toenmalige vriend. Ook die schuld werd volledig door haar afgelost. Gefascineerd als ik werd door deze vrouw met blijkbaar een enorm doorzettingsvermogen, vroeg ik haar of ze ons ook het verhaal over het aflossen van die schuld wilde vertellen. Het wordt een verhaal in drie delen. Vandaag lezen jullie over het ontstaan van de schuld. In deel 2 wordt duidelijk hoe ze de schuld heeft afgelost en in deel 3 kijkt ze op deze periode terug.  Lees mee en laat je verbazen over hoe krachtig mensen kunnen zijn.

Na een mislukte relatie bleef je achter met 50.000 gulden aan schuld. Kun je vertellen hoe deze schuld is ontstaan? Was het je ten tijde van de relatie al duidelijk dat er schulden waren? Hoe waren jullie financiën geregeld? 
Mijn toenmalige vriend woonde eerst op kamers. We zijn gaan samenwonen in mijn huis, we waren inmiddels ongeveer drie jaar bij elkaar. We hadden keurig een samenlevingsovereenkomst bij de notaris geregeld. In deze (standaard)overeenkomst werd een gezamenlijke rekening voorgeschreven voor de gezamenlijke huishouding. Dus openden we een rekening courant op ons beider naam bij de SNS bank (een zogenaamde en/of rekening). In de samenlevingsovereenkomst was ook een lijst met bezittingen opgenomen, we hebben dat beiden zelf opgemaakt. We beschikten allebei over huisraad, boeken, enzovoort. We kozen de mooiste stukken uit en die gebruikten we in huis. De andere stukken hebben we bewaard achter het schot, boven.

Naar rato van inkomen hebben we beiden maandelijks geld gestort op de gezamenlijke rekening. Hij verdiende minder dan ik omdat hij nog met een opleiding bezig was. Dus hij betaalde minder dan ik. Van de gezamenlijke rekening betaalden we bijvoorbeeld de boodschappen, gas, licht, water, WA-verzekering, rechtsbijstandsverzekering, telefoon (vast), cadeautjes, vakantie, kijk- en luistergeld, verjaardagsfeestjes, de notarisrekening voor de samenlevingsovereenkomst. We betaalden samen de rekeningen, zowel hij als ik. We hadden beiden ook een bankpasje en de overschrijvingsformulieren lagen in een kastje, daar konden we allebei bij. Ook de bankafschriften bewaarden we in dat kastje. Naast deze bankrekening hadden we zelf een eigen bankrekening, waar het salaris op binnen kwam. De hypotheek heb ik altijd van mijn eigen bankrekening betaald, want het was mijn huis.

We hadden ruzies maar het goedmaken was fijn. En het is toch samen zijn in goede en slechte tijden? Hij kon lastig een baan vinden, was daarover teleurgesteld, totdat hij een betaalde opleiding kreeg. Hij verdiende daarmee 800 gulden per maand. Ik had veel last van migraine, hij zorgde ook goed voor mij. Hij was wees en had geen contact met zijn familie.

Langzaam drong het tot Luccy door dat haar vriend een probleem had met geld. 
Elke keer kwam er een rekening, post. Hij gaf toen aan dat hij oude schulden had. Niet veel, maar een paar schulden. We zouden hier samen wel uitkomen, in goede en slechte tijden en daarbij, niemand is perfect. Het waren kleine schulden, van boeken, een betalingsachterstand voor zijn kamerhuur, afbetaling van de tv, dat soort dingen. We zijn naar de bank gestapt en sloten een lening af, zodat hij dat af kon lossen. Omdat hij nog geen vast contract had, tekende ik mee. Het ging om een lening van 3000 gulden. We losten dit maandelijks af van de huishoudrekening, want zijn inkomen was gering. Hij kocht een dure rashond, wel van zijn eigen geld. Na een tijdje bleek dat hij toch nog wat meer schulden had. Dat kwam er nog bij. Kleine schulden, dat wel. Hij kwam met het idee om nog een persoonlijke lening af te sluiten hiervoor, maar ook voor eventuele aankopen die nog gedaan konden worden. Dus hebben we samen weer een persoonlijke lening afgesloten bij de bank en daar allebei voor getekend. In totaal was het iets van 15.000 gulden. Het geld hebben we toen niet allemaal opgenomen, want ik wilde wel wat achter de hand houden. Ook deze aflossing ging van de huishoudrekening. Hij had een andere auto nodig, want zijn oude auto was niet meer reparabel en hij had inmiddels een baan gevonden, hij was klaar met zijn opleiding. Hij kocht een tweede hands auto, van dat geleende geld dacht ik. Later bleek dat hij de auto op afbetaling had gekocht en niet had betaald. Ik had altijd al mijn eigen auto, zelf betaald.

De problemen met geld hadden hun weerslag op de relatie die steeds slechter werd.
We kregen een baby. De baby huilde veel, was veel ziek. Mijn ex gaf steeds meer geld uit en deed steeds minder in de huishouding. Ook hij was veel ziek en dus thuis. Slaapgebrek door de huilende baby en onze ruzies kenmerken deze periode. Vaak wilden we stoppen met de relatie, maar toch kwam het op de één of andere manier dan toch weer 'goed'. We hebben relatietherapie gehad maar dat hielp niet. Ik had veel migraine. Mijn ex werd weer ontslagen en vond een baan in Duitsland, net over de grens. Hij kocht een caravan zonder mij hiervan op de hoogte te stellen. Dat leidde weer tot ruzie. Het was een grote caravan, zijn of mijn auto kon deze caravan niet eens trekken!

Tijdens de relatie hadden we ruzie over geld, steeds vaker, steeds meer. Ook hadden we ruzie over de werkzaamheden in het huishouden. Het werd steeds lastiger om het goed te maken en een goed gesprek werd zeldzaam. De relatie liep spaak, hij vertrok en nam zijn intrek in de caravan. Al zijn spullen nam hij mee toen hij later een huurappartement kreeg in een nabijgelegen dorp.

Na zijn vertrek kwam Luccy er achter dat de rekeningen waren leeggehaald. Ook kwam er steeds vaker mensen langs die geld van haar ex kregen, de rekeningen stapelden zich op.

Na twee weken zag ik op het bankafschrift dat hij al het huishoudgeld had opgenomen met het pasje, en meer. Ineens waren de cijfers rood. Hij had tweeduizend gulden roodstand veroorzaakt op de en/of rekening. Ook de rekening van de persoonlijke lening had hij leeg getrokken, volledig tot de limiet van 15.000 gulden. Na een bezoek aan de bank van mij ben ik met de opzegpapieren naar hem toe gegaan om de rekening op te zeggen. Hij wilde geen handtekening zetten. Maar de automatische afschrijvingen konden niet meer gedaan worden. We waren elk hoofdelijk aansprakelijk voor de gehele schuld op de huishoudrekening en de persoonlijke lening. Ik heb de afschrijvingen (alle vaste lasten) over laten schrijven naar mijn eigen rekening, zodat er in ieder geval betaald werd. Zijn grote hond liet hij bij mij. Uiteindelijk heeft hij wel het papier van de bank getekend om de gezamenlijke rekening te beëindigen.

Ik kreeg steeds meer rekeningen op mijn adres voor hem. Ook kwamen er schuldeisers aan de deur. Hij had bijvoorbeeld wel getankt, maar niet afgerekend en vertelde dan dat hij zijn portemonnee vergeten was en dat hij het nog zou komen brengen. De rekening van de garage voor zijn auto, diverse reparaties, had hij niet voldaan. De caravan had hij op afbetaling gekocht, zonder mij in te lichten. Betalingen deed hij vanaf de huishoudrekening, daar stond echter niets meer op. De caravan had hij inmiddels verkocht en het geld gehouden. Er kwamen rekeningen van de dierenarts, rekeningen van de rasclub van de hond, rekeningen van de verzekering van zijn auto, rekeningen van oude schuldeisers, rekeningen van zijn tandarts. Het ging maar door. Mensen kwamen bij mij aan de deur omdat hij schulden had bij hen, bijvoorbeeld bij de videotheek en de slijterij. Ik had geen adres van hem, hij had zich niet uitgeschreven bij de gemeente. Ook daar kreeg hij een rekening van. Oude schuldeisers van langer geleden die hij nog steeds niet had afbetaald, kwamen ook bij mij, zoals Wehkamp. Hij was inmiddels vertrokken naar Duitsland, adres onbekend.

Geconfronteerd met heel veel schulden die niet door haar waren veroorzaakt, maar waar zij wel aansprakelijk voor werd gesteld, ging Luccy aflossen. Natuurlijk probeerde zij haar ex over te halen ook zijn verantwoordelijkheid te nemen. Hoe dat ging en hoe zij in 5 jaar tijd 50.000 afloste, lezen jullie hier.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...