zaterdag 6 juli 2013

Vakantie!

Gisteren vierden we dat de schoolvakantie voor S. is gestart met een lekkere lunch bij Bagels en Beans in ons IJsselmeerstadje. Heerlijk gegeten en en passant Oma die voorbij fietste op een drankje getrakteerd. Daarna zijn we even de stad in geweest, M. kocht in de uitverkoop wat t-shirts en ik een shirt en een blouse. Sinds we allebei een eigen kledingrekening hebben is er nooit meer gekissebis over kleding kopen en voel ik me ook niet meer schuldig als ik het doe. Het geld is er en dan kan er iets worden gekocht en op is op.

De komende weken zal ik wat onregelmatiger  en minder vaak stukjes plaatsen. Ik ga hopelijk genieten van mooi zomerweer, lekker veel lezen en wat minder achter de computer zitten. Wel plaats ik volgende week maandag, woensdag en vrijdag het interview met Luccy, die fl.50.000 schuld afloste.  Heel inspirerend om te lezen kan ik jullie alvast vertellen!

Ik duik vandaag de keuken in. Morgen krijgen we bezoek, mijn vriendin komt hier met haar gezin lunchen. Ik hoop op een zonnige dag met veel lekkere hapjes onder de parasol. Die zon heb ik niet in de hand, maar de rest wel. Fijn weekend allemaal!

vrijdag 5 juli 2013

Juni

In juni gaven we meer uit dan normaal: we gingen uit eten, ik kocht een zwembadabonnement, ik ging vaak naar het postkantoor en verstuurde voor in totaal € 30,- aan boeken en het te verdienen geld zie ik pas over ca 4 tot 6 weken terug. We kochten in de uitverkoop voor S. schoenen, een keeperstenue en een cadeautje voor zijn rapport. Ook gingen we een dagje naar het strand en trakteerden onszelf op een terrasje met versnaperingen. Tot slot betaalden we het restantbedrag van de huur van het vakantiehuisje voor twee weken, dat was een fors bedrag van € 960,-

Gelukkig kwam er ook meer binnen dan normaal. We ontvingen de voorlopige teruggave van De Belastingdienst, het vakantiegeld, ik kreeg alvast mijn verjaardagsgeld om het zwemabonnement te bekostigen, we kregen benzinegeld terug van de werkgever van M. en ik ontving € 50 van eerder verkochte boeken en dvd's.

Tegenvallers waren het weer overschrijden van het boodschappenbudget met € 20 en het fors overschrijden van het benzinebudget (met € 80). Twee keer extra rijden in het weekend (1 keer naar het strand en 1 keer naar familie) en je bent al  weer een volle tank kwijt. Ik blijf dit soort zaken moeilijk vinden om te budgetteren. In principe hebben wij een budget van € 300,- per maand voor benzine. M. rijdt immers de ene week 3 dagen, de andere week 4 dagen van en naar zijn werk  (en werkt één dag thuis en om de week heeft hij een parttime dag). Omdat er tussendoor soms ook ATV dagen zijn die meestal vrij onverwacht worden opgenomen, is het moeilijk daar in het budget rekening mee te houden. Zo komen we de ene maand heel ruim uit, omdat er bijvoorbeeld meer vrije dagen zijn opgenomen en de andere maand heel krap. Een oplossing heb ik hier niet echt voor. Ik vind ook dat we de vrijheid moeten kunnen hebben om onverwacht - als het eens mooi weer is - in de auto te springen en naar het strand te rijden. Wel werp ik soms een blik op de tussenstanden en zal dan soms zeggen dat een dagje in de tuin genieten ook goed voor het humeur is.

Met zoveel onverwachte niet reguliere inkomsten en uitgaven kost het me altijd moeite om overzicht te houden. Toch kwam alles redelijk goed uit. We deden geen extra hypotheekaflossing in juni en vulden in plaats daarvan de buffer weer aan tot het gewenste niveau. Bovendien lukte het zelfs om een extra noodpotje te starten zodat we bij pech eerst die openbreken en dan net doen alsof de rest van de buffer niet bestaat (en dus niet aangebroken wordt) Aan het eind van de maand eindigden we € 20 in de plus.

Ik merk dat ik meer dan normaal met geld bezig ben. Hoewel we het nog prima redden wordt alles wel beduidend krapper. Het zou zomaar kunnen dat we volgend jaar andere keuzes gaan maken met ons geld. Bijvoorbeeld kiezen voor niet op vakantie gaan en meer buffer houden.

Hoe verging het jullie in juni?

donderdag 4 juli 2013

Vakantiebegroting: waarom en hoe

Niet de eerste keer dat ik schrijf over een vakantiebegroting en vast ook niet de laatste keer. Deze week hoorde ik iemand de opmerking maken geen begroting voor de vakantie te maken, omdat ze toch niet in de hand hebben wat ze uitgeven. Elk jaar weer viel het vies tegen. Tja, daar kan ik best veel tegenin brengen! Ik denk dat een begroting remmend werkt. Als jij € 100,- in je portemonnee stopt, bedoeld voor de komende week, dan ga je onbewust toch rekening houden met dat bedrag. Grote kans dat het totaal aan uitgaven om en nabij die € 100,- komt. Denk je er vooraf niet over na, dan geef je zo maar veel meer uit dan die € 100,- en op de één of andere manier nooit minder.

Hoe dat komt? Ik schreef er al eerder over. In ons zit een mentale boekhouder die van alles voor ons bijhoudt. Maak jij een begroting, dan is die boekhouder continue aan het werk, om alles bij te houden. Vooraf geen begroting maken is dus hetzelfde als je mentale boekhouder ook op vakantie sturen, met gevolgen voor je uitgaven.

Zo, nu dat dan duidelijk is, wat ga je dan begroten en hoe? Natuurlijk is dat afhankelijk van wat je gaat doen tijdens de vakantie: thuisblijven, huizenruil, kamperen, dagjes weg, geheel verzorgd in een hotel of een huisje huren. Bij ons bepaalde de hoogte van het vakantiegeld het budget. Ook dan kun je keuzes maken. Willen we persé 2 weken weg naar Frankrijk, dan zoeken we flink naar een betaalbaar vakantiehuisje. Maar we zouden ook kunnen kiezen voor één week vakantie dichterbij. Dat scheelt reiskosten (minder benzine, geen hotelovernachting) en dus kunnen we misschien een luxe huis huren of meer uitstapjes maken.

Het begint dus met wensen op één lijn te zetten met het beschikbare geld. Bepaal vooraf een budget en zoek binnen dat budget wat mogelijk is. Dat werkt beter dan eerst zoeken wat je wenst en dan er achter komen dat het wel erg duur is. Dus:
  • bepaal je budget (bij ons is dat het vakantiegeld)
  • zoek binnen het budget een vakantieadres
  • hoe duurder het verblijf, hoe minder er overblijft voor de rest
  • heb je een verblijfplaats gevonden, wat blijft er dan over voor: leefgeld, benzine, tol, uitjes?
  • kom je niet uit----> zoek een goedkoper vakantieadres of doe concessies aan de rest (minder uitstapjes, soberder leven)
  • kom je nog steeds niet uit ----> vergroot het budget door je inkomsten te vergroten. Zo betalen wij de hotelovernachtingen dit jaar van door ons verkochte boeken en dvd's.
  • maak gebruik van 'wisselgeld': thuis geef je ook geld uit aan eten, boodschappen en benzine. Hoeveel zou dat zijn?. Gebruik dat om de gaten te dichten.

Houd rekening met:
  • voorbereidingen (inkopen, zonnebrand, vaccinaties, etc.)
  • reiskosten ( benzine, vlieg/treintickets, overnachting in hotel of op een camping, tol, vignet)
  • verblijfskosten (hotel/huisje/camping, schoonmaakkosten, borg)
  • verzekeringen 
  • leefgeld (boodschappen, uitjes)
Maak voor alle onderdelen schattingen en bepaal een budget. Hoeveel denk je dat je per week aan boodschappen uitgeeft in een ander land? Heb je geen flauw idee, vraag dan rond, zoek op internet naar informatie over prijzen. Kom je er niet uit, zorg dan dat je de rest strak wel budgetteert, zodat je wat ruimte over hebt voor tegenvallers.Veel zaken kun je best nauwkeurig schatten. Als je weet op hoeveel kilometer afstand je eindbestemming ligt, moet je kunnen uitrekenen hoe vaak je moet tanken voor de heen- en terugreis. Op de plek zelf zal je vast ook wel wat heen en weer rijden. Wij tanken meestal gedurende twee weken vakantie 5 of 6 keer, ik reken € 400,- tot € 450,=.

Begroten heeft te maken met schatten, gebaseerd op wat je weet. De eerste keer is lastig, maar als je alles bijhoudt wat je uitgeeft, heb je een volgende keer alle informatie bij de hand. Na elke vakantie leg ik de schatting naast de daadwerkelijke uitgaven en zie ik of het klopte. Niet om mezelf te straffen maar om er van te leren. De eerste keer klopte er weinig van maar de tweede keer kwam het precies uit, op € 11 na in ons voordeel. Ik werk het uit in exel (maar het kan natuurlijk ook gewoon op papier worden gezet).  Op de manier voorkom ik dat de vakantie een periode is waardoor we tot ver na die tijd op de blaren moeten zitten. Dat viert een stuk prettiger vakantie!

Niet iedereen kan op vakantie gaan of vakantie vieren. Misschien heb jij die ruimte wel helemaal niet. Maar ook dan is er wel iets mogelijk. Door het jaar heen regelmatig wat kleingeld in een potje stoppen, maakt dat zomaar een ijsje kopen, op een terrasje zitten of toegang betalen voor het zwembad misschien mogelijk wordt. Denk na wat kan en ga er niet van uit dat je helemaal niets kunt doen. De meeste ruimte krijg je door vooraf na te denken en daar naar te handelen.

Wat ga jij doen in de vakantie en heb je erover nagedacht hoeveel het kost?

woensdag 3 juli 2013

Cadeaus, medicijnen, vakantieinkopen en aflossen van schulden....

Deze tijd van het jaar is wat rommelig. S. gaat alleen vandaag en morgenochtend nog naar school en dan begint de zomervakantie. De afgelopen weken ging hij op kamp, had hij examens voor judo, was het voetbalseizoen eigenlijk afgelopen maar werd er volop getraind met zijn nieuwe team. Best rommelig dus.

Zelf zit ik al weken niet goed in mijn vel. Dat vertaalt zich nu naar keelpijn, verkoudheid en een totaal gebrek aan energie. Zwemmen sloeg ik daarom maar over deze week en ook de fysio bleef maar bij één keer. In plaats daarvan hang ik op de bank en kijk ik naar opgenomen thrillers. Soms zitten daar echte missers tussen. Ik keek naar een aflevering van Murdoch Mysteries wat zich rond 1880 afspeelt. Dat daarin een vrouwelijke lijkschouwer speelt vond ik al eigenaardig, maar toen deze dame in een park ging zoenen met de hoofdrolspeler, de rechercheur, brak mijn klomp. ´We moeten het over voorbehoedmiddelen hebben´   zei ze hijgend waarop hij antwoordde ´wat ben je modern! Ik weet dat ten tijde van Alletta Jacobs eind 19e eeuw over voorbehoedmiddelen gepraat werd maar het lijkt me toch hoogst onwaarschijnlijk dat je toen als ongetrouwde vrouw zomaar kon gaan liggen rollebollen in het park!

Over naar geld dan maar want daar hebben we het hier over. S. kwam thuis met een mooi rapport en kreeg van ons een voetbalshirt (uitshirt Brazilie kanariegeel). Ik vind er zelf geen klap aan maar hij is er héél blij mee. Ik heb hier toch echt wat discussie met M. over gevoerd en begrijp inmiddels dat jongens van 11 (en mannen van 40+) dol zijn op voetbalkleding van alle clubs die bewonderd worden. Dat Brazilëshirt kochten we ruim een half jaar geleden via internet. M. houdt regelmatig bij wanneer er voetbalkleding in de aanbieding is en zo waren we heel goedkoop uit.

We doen dit vaker, ruim op voorhand iets kopen. Eind vorige week arriveerde een keeperstenue dat bedoeld is voor volgend jaar. Ook dat was een mooie aanbieding en ligt dan nu te wachten in de kast tot hij het past. Dat geven we dan met de feestdagen denk ik.

Ook gaf ik geld uit aan de zwerfkat. Ik kocht een ontwormingstablet voor hem en een probioticakuur om zijn immuunsysteem wat op te krikken.Ik hoop dat zijn darmen hierdoor wat beter gaan werken en hij in staat zal zijn om meer voedingstoffen uit het eten te halen. En nu maar hopen dat de kat zelf het verband legt tussen zich beter gaan voelen en hier langs komen. Inmiddels ben ik wel zover dat ik een paar dagen geleden een soort van kopje van hem kreeg (met hoog ruggetje langs mijn benen strijken) en gaf ik hem vandaag een aai over zijn kop toen ik hem zijn eten gaf. Hij schrok wel maar rende niet weg. Morgen weer een aai en dan verwacht ik overmorgen een kat die ligt te rollen en zijn buik aanbiedt, haha as if!  De medicijnen worden trouwens via het eten toegediend en worden zonder problemen naar binnengewerkt. Gelukkig maar want bij elkaar kostte dat € 30!


De vakantie nadert en we gaan 2 weken weg. Ik ben al weken bezig met elke week als ik de boodschappen doe, iets extra's te kopen. Veel zaken zijn behoorlijk duur in Frankrijk of minder goed verkrijgbaar (zoals amandelmeel, nooit gezien in Franse supermarkt) en nemen we dus van huis mee. Door een basisvoorraad mee te nemen van koffie, thee, rijst, pasta, kruiden en zo, hoeven we daar eigenlijk alleen verswaren in te slaan, dat scheelt. Vroeger zou ik dit nooit hebben gedaan maar nu doe ik het toch echt om te uit te komen met het vakantiebudget.

Herinneren jullie je nog het aflosverhaal van Luccy? Dat was de gelukkige dame die haar hypotheek volledig heeft afgelost. In haar verhaal kwam zijdelings ter sprake dat zij jaren geleden na het verbreken van haar relatie geconfronteerd werd met een schuld van in totaal 50.000 gulden van haar toenmalige vriend. Ook die schuld werd volledig door haar afgelost. Gefascineerd als ik werd door deze vrouw met blijkbaar een enorm doorzettingsvermogen, vroeg ik haar of ze ons ook het verhaal over het aflossen van die schuld wilde vertellen. En ze zei ja! Ik heb haar geïnterviewd en ben nu bezig met de uitwerking. Het wordt een verhaal in drie delen en ik verwacht dat jullie het volgende week kunnen gaan lezen.

Tot zover!

dinsdag 2 juli 2013

Hoe moet het dan wel?

Naar aanleiding van mijn stukje over de herkeuring van Wajongers kreeg ik een opmerking dat ik ongenuanceerd was. Dat klopt ja. Ik word steeds bozer en voor minder rede vatbaar in een tijd waarin mensen gepakt worden die in eerste instantie niets met de crisis te maken hebben. Natuurlijk hebben we er inmiddels allemaal mee te maken want we kunnen er niet meer omheen. Maar afschuiven en doorschuiven werkt niet. De huizenmarkt vlot trekken met geld dat voor pensioenen bedoeld is, voelt krom. Beknibbelen op de zorg, leidt er toe dat mensen een zwaardere indicatie krijgen, om toch maar de hulp te krijgen die ze nodig hebben. Dat is dus helemaal geen bezuiniging.

Waar zijn we mee bezig als het normaal wordt gevonden dat bedrijven mensen op straat zetten, niet omdat ze verlies draaien maar omdat ze anders niet voldoende winst maken. En dat vervolgens de top die dit uitvoert een bonus mee krijgt. Dat is toch vreemd? Of zie ik dat verkeerd?  Bedrijven die volgens dit principe werken, hebben geen betere productie voor ogen, maar willen minder kosten maken. Want dat is de snelste en makkelijkste weg naar meer geld. Dit is natuurlijk vooral het geval met investeringsmaatschappijen die het bedrijf weer aantrekkelijk willen maken voor de volgende investeerder. Zo streek topvrouw Marissa Mayer van Yahoo 28 miljoen op om flink de bezem door dat bedrijf te halen, ten koste van veel werknemers. Waar blijft de regering die zegt 'ho eens even dit gaat zomaar niet'

Snel geld binnen harken door te snoeien in het personeelsbestand levert veel op voor weinigen en laat een enorme ravage achter van mensen die buiten de boot vallen, weer aan het werk moeten worden geholpen maar moeilijk bemiddelbaar zijn (te oud) en heeft op termijn gevolgen voor het beleid van regeringen die geconfronteerd worden met groeiende aantallen werklozen en doorgedraaide ontslagen werknemers. Bovendien wordt de druk op de achtergebleven werknemers ongehoord hoog, wat ook weer gevolgen heeft voor het ziekteverzuim. In plaats van de werkgevers aansprakelijk te stellen voor de rampzalige gevolgen van deze manier van werken, geven we het groeiende leger werklozen en arbeidsongeschikten de schuld.


Wat werkt dan wel? Een open menselijke samenleving waarin we allemaal hooguit 20 uur  per week werken misschien? We zijn nu onderdeel van een samenleving waarbij een steeds kleiner wordende minderheid profiteert en floreert ten koste van een steeds grotere groep die buiten de boot valt.
Als zó veel mensen buiten de boot vallen, dan kun je wel proberen die mensen terug in de boot te duwen of te straffen omdat ze niet in de boot passen, maar je kunt ook gaan kijken of er iets aan de boot mankeert.

We leven in een tijd waarin we met onze vooruitgang en ontwikkeling onze omgeving en de mensen die daarin proberen te leven, kapot maken. De menselijke maat is volledig zoek. Ben ik volledig de weg kwijt als ik snak naar een liefdevolle samenleving waarin een respectvolle omgang met mens, dier en natuur centraal staat? Als niet winst maar floreren centraal staat? Als we niet kijken naar wat we willen hebben, maar naar wat we nodig hebben? Als niet geld centraal staat maar hoe we omgaan met elkaar en onze omgeving? Als we kijken niet alleen kijken naar wat goed is voor de economie, maar vooral ook kijken naar wat goed is voor de mens, dier en natuur, niet alleen nu maar ook in de toekomst?


maandag 1 juli 2013

Het aflosverhaal van Eva

Vandaag het verhaal van Eva, een collega-blogger die jullie misschien kennen van Maar allerminst saai

Eva is 35 en woont met man en twee kinderen van 4 en 6 in een rijtjeshuis in de randstad. Ze kochten het huis toen de huizenmarkt 'op z'n top' was in september 2007. Daarvoor woonden ze in een (koop)flatje een paar straten verderop. Omdat zij zwanger was van haar tweede kindje vertrokken ze naar een groter huis. Ze hebben erg veel geluk gehad (en hebben -achteraf zeer wijs- niet naar de makelaars geluisterd en niet 'de hoofdprijs' gevraagd) en verkochten hun oude huis na een half jaar voor een bedrag net iets onder de hypotheekwaarde. Eva werkt 4 dagen, haar man werkt 2 dagen. Ze werken 'tegen elkaar in', dus er is altijd één ouder thuis voor de kinderen, iets waar ze veel belang aan hechten.

Waarom ben jij gaan aflossen?
Toen ik ontdekte dat het kon ben ik gaan aflossen. Ik vind het een prettig idee dat ik mijn kinderen 'later' niet opzadel met mijn schuld, en ik vind het ook prettig om de maandlasten te zien dalen bij elke aflossing die we doen. Het idee dat we hier op termijn meer vrijheid mee krijgen (want minder lasten = andere dingen kunnen doen met ons geld of minder gaan werken) vind ik aantrekkelijk.

Wat voor hypotheek heb jij?
Bij aanvang sloten we een aflossingsvrije hypotheek af van € 70.000,- , dat is nu minder. De rest wordt gedekt in een spaarconstructie waarbij het hele bedrag dat je opbouwt aan het eind ineens wordt afgelost.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
Voorlopig is ons streven om het aflossingsvrije gedeelte af te lossen. Daarna zien we wel verder hoe onze situatie dan is.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen? En je omgeving?
Mijn ouders en schoonouders losten al af en begrepen het dus. Andere mensen in mijn omgeving reageren met opmerkingen als "oh wat slim eigenlijk, moeten we ook eens doen" als ik het vertel (en uitleg). Wat de hypotheekverstrekker betreft: ik heb gewoon geld overgemaakt naar het rekeningnummer (dat ik telefonisch had gekregen op verzoek) en vervolgens krijg ik per storting keurig netjes een afschrift. Verder is er eigenlijk geen reactie geweest.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
Ik mag 15% van de hoofdsom aflossen per kalenderjaar. Er is geen minimum. Het is helemaal niet ingewikkeld, je maakt gewoon een bedrag over op een rekeningnummer en vermeldt daarbij het nummer van je hypotheek. Wij hebben hiervoor een automatische overschrijving, elke maand wordt een bedrag overgemaakt. Daarnaast maak ik af en toe handmatig iets extra's over.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
We maken maandelijks  €100,- over. Op momenten dat de geldvloot binnenkomt (dertiende maand, vakantiegeld, belastingteruggave) maken we extra over, afhankelijk van de situatie. Theoretisch moeten we het aflossingsvrije gedeelte binnen een paar jaar af kunnen betalen, maar we hebben hier geen plan voor.

Hoever ben je met aflossen?
Uit mijn hoofd gezegd zitten we op € 12.000 euro,-. Afgelopen jaar moest onze badkamer verbouwd worden (het werd gevaarlijk door kapotte onderdelen en schimmel) en onze auto wordt deze week vervangen (de oude auto is hoogbejaard) dus daarmee is onze buffer afgelopen jaar geslonken. De grootste 'klapper' deden we een jaar geleden, afgelopen jaar ging het aflossen door de badkamer en de auto mondjesmaat, maar we gingen wel door.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
We vertellen het nu en dan, eigenlijk zijn reacties altijd positief.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
Wij leven al vanaf het begin dat we samenwoonden niet heel erg 'uitbundig'. Als tiener en student lette ik altijd al goed op mijn geld en dit zette ik door toen ik ging samenwonen. Toen we allebei nog fulltime werkten en we dus echt goed verdienden, deden we niet moeilijk met uitgeven van geld, maar we smeten het ook niet over de balk. Wel kijken we nu terug op sommige uitgaven met een beetje een spijtig gevoel... maar toen deden we die uitgaven doordacht, impulsaankopen deden we zelden. We geven niet veel geld uit, maar voelen ons enorm rijk. Echt. Daarom is het voor ons ook niet moeilijk om onze levenswijze vol te houden. Op een blog dat ik vaak lees staat "it's only effort untill it's routine" en veel van onze 'consuminderacties' zijn inmiddels gewoon routine en kosten dus geen moeite. In feite leven we met z'n vieren van 1 salaris (we werken samen iets meer dan 1 FTE, maar ik heb erg hoge reiskosten, waardoor we netto 1 salaris overhouden) en redden het hier ruim van. Tegenvallers (een autodeur die opensloeg tegen die van de buurman, een wortelkanaalbehandeling waarvoor ik niet was verzekerd, etcetera) worden gerelativeerd met "ach... het is materie". Natuurlijk baal ik dan wel flink (vooral van die auto van die stomme buurman, daar kan ik nog van balen) maar ik weet ook wel dat de 'pijn' na een paar dagen vergeten is.

Soms ben ik het even zat. Dan baal ik er van dat ik niet 'zomaar' makkelijk geld kan uitgeven. (financieel kan dit wel, maar in mijn hoofd niet) Als mijn kinderen allebei tegelijk uit hun kleren groeien en ik niet goed geanticipeerd heb, en me in allerlei bochten moet wringen om niet naar de Hema te moeten rennen om daar voor meer dan honderd euro een paar broeken te kopen, dan denk ik "doe niet zo moeilijk!, doe net als 'iedereen' en ga gewoon naar die winkel, knieperd!"

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Je zou extra meevallers kunnen gebruiken om af te lossen. Ik kan soms dingen declareren op mijn werk zoals benzine of boeken. Dat geld heb ik dan al uitgegeven en vaak 'mis' ik het niet. Dat geld gebruik ik dan om af te lossen.

Wat voor mij een motivatie is, is dat ik op deze manier een 'spaarpotje' voor mijn kinderen creëer, omdat ze later een schuldenvrij huis erven (nou ja, je weet nooit wat er gebeurt in een mensenleven, maar ik ga er maar van uit dat er geen rare dingen gebeuren in ons kikkerlandje). Daarbij: door nu af te lossen heb ik straks, als ze gaan studeren, meer ruimte om tegen die tijd de studiekosten op te vangen.

Weet je wat het voor mij is? Ik mis het geld niet. We komen met z'n vieren goed rond van ons salaris, en een deel van wat ik over hou los ik af. Als ik het meteen overmaak, is het geld er in feite niet echt geweest en mis ik het dus ook niet.

~


Dank je wel Eva! Ook je verhaal vertellen? Stuur een mail naar consuminderenmetspaarcentje(at) gmailpuntcom

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...