zaterdag 29 juni 2013

Geschuif en gepruts

Als ik de krant lees dan groeit met de dag mijn weerzin tegen deze regering. Sinds 2006 zijn de gemeenten verantwoordelijk voor de bijstand. Omdat veel mensen in de bijstand in aanmerking bleken te komen voor een wajonguitkering (want van jongs af aan duurzaam arbeidsongeschikt of gehandicapt), is het aantal Wajongers explosief gestegen.  Dat was voor de personen in kwestie een vooruitgang, want een Wajonkuitkering pakt financieel iets prettiger uit dan de bijstand. Dat vindt de overheid natuurlijk op haar beurt weer niet prettig want die is verantwoordelijk voor de uitbetaling van de Wajonguitkeringen. En omdat er natuurlijk toch weer ergens geld vandaan moet worden gehaald, is het plan gelanceerd om alle Wajongers te herkeuren . Van de 230.000 Wajongers zouden er maar 40.000 echt een Wajonger zijn. De rest mag weer 'opzouten' naar de bijstand. (bron: Volkskrant 28 juni jl.)

Alle Wajongers zijn sinds dit bericht ongetwijfeld in een regelrechte kramp geschoten die hun gezondheid nog eens nadelig beïnvloed. Bovendien moet je als Wajonger maar afwachten aan welke kant van de weegschaal je zit. Persoonlijk vind ik dit een misselijkmakend geschuif met mensen en verantwoordelijkheden. Bovendien is het weer eens ouderwets toewerken naar een conclusie die gebaseerd is op een diep gevoelde wens (minder kosten) en een zielige ontkenning van de realiteit. Zo veel Wajongers, daar zitten vast boefjes tussen denken ze in Den Haag. Wajonger klinkt al bijna als kwajongen en het zijn er sowieso teveel. Dus ontkennen we dat het er zoveel kunnen zijn, want dat is niet wenselijk. Wat klopt er niet in deze manier van denken? Gaan we straks ook alle bejaarden aan een keuring onderwerpen, of ze echt wel bejaard zijn? Wat zou dat trouwens kosten, zo'n herkeuringsoperatie?

Mensen worden gepakt, gekort, geraakt in hun bestaan en tegelijkertijd roept Samsom op om meer geld uit te geven. Mensen met een gouden handdruk die na jaren dienstverband worden uitgekotst door hun bedrijf zijn ineens halve criminelen omdat ze voorzichtig met hun geld omgaan. Kan iemand mij uitleggen hoe een lid van de Partij van de Arbeid dit soort uitspraken kan doen zonder een vervelend gevoel te krijgen.

Ga je mond spoelen Samsom en Rutte. Ga je diep, heel diep schamen. Kom eens met een echt plan in plaats van mensen te pakken die kwetsbaar zijn omdat ze of een handicap hebben of uitgepoept zijn door hun werkgever. Draai die bestelling van  JSF terug, luister naar Wientjes en hou eens uitverkoop in je eigen toko in plaats van je rijk te rekenen met 'kapitaal' van mensen die niets tot weinig hebben. Ik heb mijn eigen boeken verkocht het afgelopen jaar, jullie hebben vast ook nog wel wat spulletjes staan. Toe maar, dat kunnen jullie wel, heus.


vrijdag 28 juni 2013

Aflossen: hoe houd ik mezelf gemotiveerd?

We zijn nu ruim 1,5 jaar aan het aflossen. In deze tijd losten we € 9675,- af op de aflossingsvrije hypotheek. De beleggingshypotheek werd omgezet naar een annuïteitenhypotheek en met de vrij gekomen woekerpolis verlaagden we de schuld in één klap met € 11.697,50.

In het begin vond ik het allemaal reuze spannend. We waren volop in conclaaf met de hypotheekverstrekker, onze voormalige adviseur en met elkaar om alles zo te regelen dat we aan het einde van de looptijd niet in de problemen zouden komen. Nu, anderhalf jaar verder, is alles geregeld en is het aflossen teruggebracht tot een bijna maandelijkse handeling. Dat is meestal een aflossing van € 500,-. Veel geld voor ons, aangezien we naast onze jaarlijkse vakantie vrij sober leven. We gaan niet zo maar uit eten, kopen vrijwel geen boeken of cd's, geven weinig uit aan kleding en hoesten zo maandelijks een aflossing op. We zouden veel van die € 500 kunnen doen. Hoe houd ik mezelf gemotiveerd?

  • Omdat ik het geld naar de hypotheekverstrekker overmaak, zodra we het geld van salaris en wia-uitkering ontvangen, beschouw ik dit niet als beschikbaar geld. Het staat hooguit 5 minuten op de rekening en dat is te kort om het als van onszelf te zien. Dat scheelt!
  • Elke hypotheekaflossing wordt als een feestje gevierd. Ik bak iets lekkers of we hebben ijs toe als toetje of we gaan ergens iets drinken. Iets wordt vanzelf feestelijk als je er een feest van maakt. Heel hard drie keer HOERA roepen, zorgt al snel voor een feestelijk gevoel.
  • Ik dompel mezelf onder in aflosverhalen. Jullie denken misschien dat ik de serie aflosverhalen op dit blog plaats om jullie te plezieren? Het is vooral om zelf gemotiveerd te blijven ;-). Ik leer er zo veel van en elke keer na het lezen van een verhaal heb ik zin om versneld af te lossen.
  • Het vuur word ook brandend gehouden door veel te lezen over de huizenmarkt, hypotheekperikelen, berichten in de krant over de huizencrisis. Het besef dat wij van een financieel onveilige situatie naar een financieel stabiele situatie zijn gegaan, scheelt nachtrust.
  • Tegenwoordig praat ik te pas en te onpas met iedereen in mijn omgeving over aflossen. Zo raak ik met mensen die ik eigenlijk helemaal niet goed ken, in geanimeerd gesprek over woonlasten, aflossingen en schulden. Het verbaast me hoe open mensen zijn over hun financiële situatie als ik ze vertel dat wij aflossen.
  • Bij veel mensen thuis hangt een bordje met een totaalbedrag van de schuld. Bij ons hangt op de koelkast een exelsheet met de aflossingen:
    Elk blokje staat voor € 500. De lichtgroene onderkant is de annuïteitenhypotheek, daar hebben we nu geen omkijken naar. Daar boven is de aflossingsvrije hypotheek. Elke aflossing van € 500,- wordt gevierd met het inkleuren van een blokje in de kleur groen. Die taak heeft S. in dit huis. We lossen dus tegenwoordig alleen nog af in bedragen van € 500 of een veelvoud daarvan, omdat dit makkelijk inkleurt. Hoe meer groen je ziet op de tekening, hoe meer het huis van ons is. Heel motiverend!
  • Tot slot: bij elke aflossing wijs ik in gedachten een plek in het huis aan die nu van ons is en niet meer van de bank en maak daar een foto van. Eens in de zoveel tijd die foto's bekijken, motiveert. Natuurlijk weet ik dat de bedragen niet kloppen, maar het gaat om het idee hè! Moet je kijken hoe ons bezit is toegenomen sinds maart vorig jaar:

    21 maart 2012: de voordeur (€5000)

     12 juni 2012: stukje muur met deurbel (€750)
























































    23 juni 2012: raam (€425)



     1 september 2012 :de trap (€11.697,50)

     
    24 november 2012: Stukje muur met spiegel (€1000)

    25 januari 2013: de lichtkoepel in de keuken (€ 1000)

    26 februari 2013: hoek van de huiskamer (€500)

    24 april 2013: stukje muur (€500)


    24 juni 2013: stuk muur (€500)


donderdag 27 juni 2013

Zo wordt het wel heel makkelijk gemaakt

Laatst bestelde ik een badpak bij Wehkamp. Natuurlijk had ik ook even naar de stad kunnen fietsen maar de gedachte alleen al om mijn 'goddelijke' lijf in een sportzaak in een badpak te hijsen, is goed voor hartkloppingen. Liever alleen ik en mijn gehannes voor de spiegel dan publiekelijk vernederd te worden. Vijf jaar ziek zijn levert geen gestroomlijnd lijf op, zo kan ik jullie verzekeren.

Afijn, voordat ik te ver afdwaal: terug naar de bestelling. Ik kreeg een bevestigingsmail en daarin stond: 'Je koopruimte is nog €2187.10'. Huh?! Waar baseert Wehkamp dat op?

Meteen maar even gemaild:

Beste mensen, vandaag deed ik bij u een bestelling en in de bevestigingsmail stond dat mijn koopruimte €2187,10 bedraagt. Kunt u mij uitleggen wat u hiermee bedoelt en waar dit bedrag op is gebaseerd?

Binnen 24 uur ontving ik een antwoord:

Uw koopruimte geeft aan voor welk bedrag u bij wehkamp.nl nog kunt bestellen. De koopruimte wordt onder andere bepaald op basis van hoe lang u al klant bent, uw betaalgedrag en uw persoonlijke situatie. Als de gegevens over uw koopruimte beschikbaar zijn dan kunt u deze inzien op Mijn wehkamp.nl onder 'mijn koopruimte'.

Dit antwoord had ik natuurlijk al wel verwacht. Ik weet immers best dat je bij postorderbedrijven op krediet kunt kopen. Wel verbaas ik me er over dat Wehkamp meent te weten wat mijn persoonlijke situatie is. Ik heb nooit gegevens over gezinsinkomen, gezinssamenstelling of de hoogte van mijn vaste lasten doorgegeven. Toch menen zij te weten dat ik voor meer dan € 2000 kan bestellen en dat niet ineens hoef te betalen. Dat wordt een postorderkrediet genoemd: Je maakt een afspraak met het postorderbedrijf voor welk maximum bedrag je op rekening mag kopen. Per maand moet je een vast bedrag aflossen. Het afgeloste bedrag kun je weer opnemen wanneer je andere spullen op krediet bij het bedrijf koopt.( vragen over lenen.nl)

Er schuilt ook een gevaar in, want zo wordt het wel heel makkelijk gemaakt om iets te bestellen. Bovendien gaan ze ook een stap verder, ik kan niet alleen bestellen maar ook geld pinnen bij Wehkamp. Ik dacht voorheen dat dit toch echt alleen bij banken kon maar vanaf een bestelling van € 150 kan ik bijpinnen. Ook hier weer is het te pinnen bedrag afhankelijk van mijn persoonlijke situatie. Wat ze dus in mijn geval uit hun duim hebben gezogen. Ik zou dus waarschijnlijk zonder slag of stoot € 1900 kunnen bijpinnen bij Wehkamp. Bovendien kom ik op internet verhalen tegen van klanten van Wehkamp die ongevraagd een persoonlijke brief ontvingen van Wehkamp waarin melding werd gemaakt van het bedrag dat zou worden kunnen geleend.

De door Wehkamp gebruikte omschrijving 'pinnen' is natuurlijk heel misleidend. In feit gaat het om een ordinaire lening waarover 15 % rente betaald moet worden. Als ik ga zoeken op internet verdwaal ik onmiddellijk in ervaringsverhalen van mensen die op krediet kochten en zonder dat ze het wisten een BKR registratie aan hun broek hadden hangen. Omdat ook het kopen op krediet als een lening geldt. Hier wordt in de wervende tekst op de site van Wehkamp geen melding van gemaakt. Wel zijn ze meesters in het aantrekkelijk maken van bijpinnen en op krediet kopen. Je wordt aangemoedigd een 'balansrekening' te openen met als argument: 'je uitgaven in evenwicht'.

Natuurlijk trap ik hier niet in. Maar anderen blijkbaar wel, anders wordt het ook niet aangeboden. Dit is niet iets recents want ik kan tot jaren terug verhalen hierover op diverse fora vinden. Jammer genoeg is het verlenen van consumentenkrediet, zoals het op krediet kopen of geld pinnen bij een postorderbedrijf, volkomen legaal, mits je als postorderbedrijf toestemming kreeg van de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Om consumenten te beschermen zijn er wel regels met betrekking tot bijvoorbeeld de hoogte van de te betalen rente.

Er is al veel geschreven in de media over de schandalige praktijken van bijvoorbeeld DSB. DSB verleende leningen aan mensen die niet in verhouding stonden tot het inkomen. De gevolgen zijn bekend. En daar spraken we allemaal schande van. Maar in hoeverre wijken de praktijken van een Wehkamp of een Otto hiervan af? Het wordt mensen zó makkelijk gemaakt. Ik sta stevig in mijn schoenen en het badpak dat ik kocht, is betaald van geld dat er was. Maar ik krijg regelmatig mails van mensen die enorme schulden hebben en dat is niet altijd het resultaat van een echtscheiding en  een verkocht huis waarbij de verkopers achterbleven met een restschuld. Nog veel vaker lees ik van uit de hand gelopen aankopen, schulden bij postorderbedrijven die oplopen tot tienduizenden euro's. Meestal aangegaan in een periode waarin mensen zich slecht voelden.

Natuurlijk zijn veel mensen bij hun volle verstand schulden aangegaan en zullen ze op de blaren moeten zitten om deze af te betalen. Maar is het niet zo dat het lenen nog steeds veel te makkelijk wordt gemaakt? Velen zetten netjes regelmatig een bedrag opzij ter vervanging van spullen die kapot gaan. Als na de wasmachine ineens ook de TV en de koelkast kapot gaan, komen mensen in de verleiding te kopen bij een postorderbedrijf dat geen lastige vragen stelt. Ik kan dan ook goed begrijpen dat mensen in de problemen komen. Er bestaat vaak een beeld van schuldenaren als hersenloze handelsonbekwame mensen die spullen kopen die ze zich niet kunnen veroorloven. De werkelijkheid is heel wat genuanceerder. Het zou veel ellende schelen als meer mensen zich in situaties met opeenstapelende pech kunnen wenden tot een gemeentelijke kredietbank, in plaats te bestellen bij een postorderbedrijf dat geld verdient aan andermans ellende en zich nauwelijks informeert over de daadwerkelijke koopkracht van de klant en dat dan verkoopt onder de slogan 'je uitgaven in evenwicht'. Het zou verboden moeten worden.

Heb jij wel eens op krediet gekocht? Waarom? Zou je me je verhaal willen mailen naar consuminderenmetspaarcentje at gmail punt com? Een reactie achterlaten mag natuurlijk ook.

woensdag 26 juni 2013

Aflossing!

Eergisteren deden we weer een hypotheekaflossing van €500. Dit jaar losten we tot nu toe € 2500 af. Iets minder dan gepland, maar soms moet je ook gewoon onderhoud plegen aan het huis en ik kan het geld maar één keer uitgeven. Maar de buffer is weer op orde dus we gaan weer verder met aflossen.

Dit stukje muur is dan sinds eergisteren officieel van ons en niet meer van de bank.En dan weten jullie nu meteen ook dat ik een boekenkast heb met veel troepjes en rommel er in.


dinsdag 25 juni 2013

Leve de kringloop

Om onze zwerfkater een schuilplek te geven kozen we eerst voor een tijdelijke oplossing: een kattenbak bedekt met plastic. Zo zat meneer in ieder geval droog. Maar het was wel krap. Omdat het er naar uitziet dat Dibbes gaat blijven, besloten we een groter hok te maken. We verwachten wel dat hij blijft maar niet dat hij snel in huis durft te komen, in de zin van op de bank liggen of in de vensterbank zitten. Er stond niet meer zo veel hout in de schuur. Even naar een bouwmarkt rijden lokte niet, omdat je dan toch snel veel geld kwijt bent aan hout. Ook is de dag van grof vuil nog ver weg, dus langs de straten struinen heeft nu ook niet veel zin.

M. kwam met het idee om een oud tv-kastje op de kop te tikken en dat aan te passen. Dus hup naar de kringloop en zie, daar stond een perfecte kast voor € 15 die kon worden verbouwd....één kastdeurtje haalden we er uit zodat de kat makkelijk naar binnen kan en de andere deur

houden we dicht, zodat hij beschut zit. Bovenop de kast maakten we een afdak van de plank die we in de kast aantroffen. Even flink in de beits gezet, bovenkant werd bekleed met zeil, kleed erin en klaar. Aan de witte kattenharen te zien, heeft hij er al in gelegen.

De totale kosten waren dus € 15. We gebruikten verder alleen wat schroeven die we nog hadden en een stuk zeil dat in geen jaren een bestemming had. Waren we naar een bouwmarkt gereden om hout in te slaan, dan zouden we denk ik zeker drie keer meer hebben uitgegeven.
onder toeziend oog van onze eigen katten bekijkt Dibbes zijn hok

maandag 24 juni 2013

Het aflosverhaal van Luccy


Als single vrouw kocht Luccy op haar 21e een huis met een annuiteitenhypotheek. Op haar 18e was ze gaan werken als administratief medewerker op een notariskantoor in 1983, een tijd met een hoge werkloosheid. Na een half jaar werd ze aangenomen bij de rijksoverheid en op basis van een mager salaris kreeg ze met moeite een hypotheek. De bijkomende kosten (zoals kosten voor de notaris) spaarde ze zelf bij elkaar.

Na een mislukte relatie werd Luccy een alleenstaande moeder die weliswaar heel blij was met haar huisje maar ook door haar ex werd achtergelaten met een schuld van 50.000 gulden. Ze zat op de blaren, nam haar verantwoording en heeft alle schulden afgelost. Het waren dus heel magere tijden waarin de schulden van haar ex-vriend en de kosten van het kinderdagverblijf een groot deel van het salaris opslokte, evenals de hypotheek.

In deze periode werd ze lid van 'De Vrekkenkrant' en las het boek : 'Your money or your life'. Het was hard werken: moeder zijn, een betaalde baan, studie en huishouden. Work hard, play hard. Later kreeg ze een fijne relatie. Nu is Luccy een academisch gevormde vrouw van 48 jaar, woont samen met haar man en hebben ze twee kinderen (een uitwonende zoon van 21 en een thuiswonende dochter van 16) en een afgelost eigen huis.

Waarom ben jij gaan aflossen?
Ik wil economisch volledig onafhankelijk zijn.

Wat voor hypotheek heb jij?
Een annuïteitenhypotheek, afgesloten in 1985, met een hoge rentestand. Die hoge rentestand heb ik altijd gewoon gehouden, niets overgesloten.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
Ik heb alles afgelost, de hele som op mijn 42e jaar. Na de aflossing heb ik bij de notaris ook de hypotheek laten doorhalen bij het kadaster. We hebben dit gevierd met het gezin en de familie met een etentje.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen? En je omgeving?

Volgens de hypotheekakte mocht ik maximaal 10% aflossen per jaar. Je moet gewoon de hypotheekakte doorlezen, daar staat het in. Ik ben eenmaal naar de bank (Rabobank) geweest om te vragen hoe ik af kon lossen. Dat mocht in een bedrag in honderdtallen (dus hele honderden guldens/euro's), en dit moest worden overgemaakt naar een bepaald nummer met als referentie hypotheeknummer. Ik heb gewoon jaarlijks gespaard en dit overgemaakt.
Het lukte niet elk jaar om volledig 10% af te lossen, maar ik loste wel elk jaar iets af.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
Ik heb geen aflosplan gemaakt, maar probeerde zo veel mogelijk jaarlijks te sparen en dan eenmaal per jaar af te lossen. Voor mij werkte het prijzenboekje (supermarktprijzen) erg goed. Successen vieren overigens ook, hoe klein ook (ik ben bourgondisch ingesteld). Hoe meer het einde in zicht kwam, hoe fanatieker dat ik werd. Nog even doorrijden met een (geheel zelf betaalde) oude auto bijvoorbeeld. In de herfstvakantie kocht ik de Sinterklaascadeautjes en rond Kerstmis had ik mijn vriezer vol.

Hoever ben je met aflossen?

Volledig afgelost.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
Ik heb dit niet breed gedeeld, maar gewoon gedaan. Alle verhalen over hypotheek oversluiten en beleggen heb ik genegeerd en hier ook niet op gereageerd. Sparen snap ik (beleggen niet) en dat heb ik gedaan. Ook alle fiscale voordelen van schulden leg ik naast me neer. Ik betaal liever belasting dan dat ik aan de bank rente betaal. Een schuld blijft namelijk een schuld, totdat je aflost. Ik betaal graag belasting, hoe meer hoe beter (want dan heb je ook een goed inkomen en vermogen). Ik blijf verre van ingewikkelde producten, want daar verdient altijd iemand aan, zoals de bank bijvoorbeeld.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
Ik ging soepel om met tegenvallers, alle aflossingen beschouwde ik als meevallers. Het is geen kwestie van volhouden, ik ben dankbaar dat ik kan en mocht aflossen. Dankbaar voor een fijne baan, dankbaar voor mijn fijne gezin, dankbaar voor het fijne huis.

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Vooral naar je eigen gevoel luisteren. Een hypotheek is een schuld. Vind je dat fijn, blijf dan vooral de hypotheek aanhouden. Word je blij van fiscale voordelen, blijf dan vooral die hypotheek houden.
Ik houd het liever in eigen hand. Zowel banken als de overheid kunnen zo maar de regels wijzigen, met een hypotheek (schuld) ben je toch afhankelijk van anderen. Ik was heel blij met mijn hypotheek hoor, daardoor kon ik mijn eigen huis kopen. Ik ben ook gewoon blijven wonen in hetzelfde huis.
Wel verbouwen, maar met geld wat ik gespaard heb. De keuken is tweedehands (mensen hadden een huis gekocht en wilden een nieuwe keuken, de oude keuken zat er net één jaar in!) Nu heb ik een prachtige keuken. Ik ben heel blij dat ik de hypotheek afgelost heb, daardoor ben ik economisch onafhankelijker geworden. Nu ben ik aan het sparen en aan het investeren. Ik ben ook Rob van Eeden en Hanneke van Veen dankbaar voor de denkbeelden die zij destijds hebben durven uitdragen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...