zaterdag 25 mei 2013

Gast aan tafel

Verhaal over katten met veel sterke doch levensechte gebeurtenissen. Ben jij kattenhater, lees dan vooral niet. Wil je meer weten over consuminderen: dit blog staat er vol mee, maar niet op de plek van vandaag...

Omdat we nu al een paar weken twee zwerfkatten eten geven, zien we ze veranderen van magere scharminkels in katten met een normaal postuur. De grootste en snelste vorderingen maken we met de oudere kat. Het is ontroerend om te zien hoe het contact en gedrag zich ontwikkelt. De eerste twee weken rende hij direct na het leeg slobberen van de bak de tuin weer uit. Het eten zelf was een stressvolle bezigheid, voortdurend om zich heen kijkend.

Gisteren zagen we voor het eerst na het leeg eten van de bak het bekende rekken en strekken wat onze katten ook doen na een lekker maal. Daarna volgde een korte poetsbeurt en uiteindelijk ging meneer liggen rollen. Ik moet bekennen dat de tranen in mijn ogen sprongen. Deze kat hebben we ook al een naam gegeven, omdat het handig is in het aanduiden welke kat al zijn eten is komen halen en welke nog niet (en natuurlijk omdat we een beetje verliefd geworden zijn). We noemen hem Dibbes en die andere heet voorlopig nog, nou ja, die andere...



eerst op een afstand, klaar om weg te rennen

dan gluren naar dat mens dat eten uitdeelt

nu krijgen we goede moed, een meter afstand


Gelukkig waren de kattenbrokken in de aanbieding bij onze supermarkt deze week, dus ik sloeg groot in. Overdag staan er droge brokken buiten onder de tafel en in de avond geef ik ze blikvoer. Alleen zijn deze zwervers niet de enigen die kattenbrokken lekker vinden. De eksters die aan de overkant van de sloot een nest hebben staan regelmatig ongeduldig hippend op de schuur, te wachten tot het zwerversvolk weg is. Na de eksters komt regelmatig een stel tortelduiven eten. En slakken zijn ook dol op kattenbrokken, weet ik nu.  Wat nou consuminderen, ik ben helemaal de weg kwijt.....

Het is niet voor het eerst dat we zwervers adopteren. Ik heb nog nooit een normale kat uit een nestje gehad. Er zijn wat asielkatten geweest en wat aanlopers. In Amsterdam kwam bij ons Job aanlopen. Ik was hoog zwanger en er liep bij ons in de tuinen achter regelmatig een zwarte kater rond, luid miauwend en aandacht trekkend. Op een dag zat hij bij ons binnen, hij lag op de vensterbank. Wat volgde was een periode dat hij overdag bij ons binnen was op voorwaarde dat de deur openbleef. Achteraf vind ik het onbegrijpelijk dat deze kat ons uitkoos, want S. werd geboren en dat babygehuil was voor de katten die we al hadden veel stress. Maar Job trok zich daar niets van aan.

Op een dag verdween hij weer en was een tijd spoorloos. Toen werden we gebeld dat hij ergens in het blok doodziek in een tuin had gelegen en naar een kattenopvang in Amstelveen was gebracht. Wij belden daarheen. Hij was meer dood dan levend, was geopereerd aan een liesbreuk, mankeerde van alles en nog wat en was meteen ook maar gecastreerd. Op hun vraag of het onze kat was, antwoorden wij dat dit nog niet helemaal het geval was (hij was immers aankomen lopen en weer verdwenen) maar dat we hem wel graag wilden houden. De kosten van het oplappen van Job werd gedeeld door de kattenopvang, onze bovenbuurvrouw (ach, dat is zo'n schat, dat beessie) en ons.

Afijn, Job kwam ontmand en opgelapt ons huis weer in alwaar wij hem een tijd  binnen hielden om hem goed aan ons te laten wennen.Toen hij weer naar buiten mocht ging het dagelijkse leven verder met onze net geboren baby, 3 katten en een konijn (dat overigens ook is aan komen lopen, echt waar!).

Op een dag werd er aangebeld. Ik deed open. In de deuropening stond Job met achter hem een man en een vrouw. Ze vroegen me of ik de kat kende. Ik legde uit dat hij was aankomen lopen en sindsdien bij ons woonde. Het stel vertelde toen een ongelofelijk verhaal: Job was een paar maanden daarvoor bij hun aan komen lopen. Op een dag werd het voor hem tijd om gecastreerd te worden. Dus hop, kat in de doos, in de auto en op weg naar de dierenarts. Bij het verlaten van de auto zag hij zijn kans (ontmand worden, dacht 't niet!) en ging er vandoor. Om vervolgens bij ons aan te komen lopen, 2 of 3 huizenblokken verderop. Ze hadden hem enorm gemist en naar hem gezocht. Meneer was ineens weer op komen draven en had ze meegelokt naar ons huis, alwaar hij voor de deur ging miauwen. Toen ik opendeed, wandelde hij naar binnen en was klaar met het verhaal.

Je kunt je voorstellen dat we dit stel echt heel vreemd aankeken, onze nieuwe kat is naar zijn oude baasjes gegaan, heeft ze meegelokt naar ons huis en ze voorgesteld aan zijn nieuwe baasjes? Heel bizar! Even was er een ongemakkelijk moment want ik was bang dat ze hun kat zouden opeisen maar ze besloten dat Job duidelijk had gekozen en duidelijk afscheid van hen had genomen.

Als ik dit niet zelf had meegemaakt, zou ik moeite hebben dit te geloven! Ik zou nu graag willen schrijven dat Job nog lang en gelukkig heeft geleefd, maar helaas. Hij is vlak na onze verhuizing van Amsterdam naar Hoorn overleden, hij lag ineens dood in een hoek van de kamer, heel vreemd.

Nog vreemder is dat onze kat Moos (die ook is aan komen lopen) een exacte kopie van Job is (die toch echt was gecastreerd) qua uiterlijk en gedrag. Het leven haalt vreemde fratsen uit.

Zou jij zwerfkatten te eten geven?

ps: excuses als jij hier voor het eerst komt na een googlezoekterm consuminderen en besparen. Ik zwets niet altijd over katten en heb het meestal wel over geld en besparen. Maar vandaag even niet.

vrijdag 24 mei 2013

Vakantiegeld

Gisteren werd het vakantiegeld gestort. Altijd fijn! Vroeger, toen ik nog een consumindermaagd was, deden we er niets mee. Het werd gestort en tegen de tijd dat ik dat door had, was het weg, op, verdwenen. Ik kon er in ieder geval niet van op vakantie gaan. Dat deden we wel, met geld dat er niet was. We kwamen nooit echt in de problemen omdat we best lekker verdienden. Nu denk ik wel eens, wat een stelletje *^^&$% waren wij. Maar goed, dat was toen.

Nu besteden we het wel aan de vakantie. Het bedrag aan vakantiegeld dat we ontvangen, bepaalt het vakantiebudget. Ongeveer, want thuis zouden we ook geld uitgeven aan eten en benzine, dus dat komt bovenop het bedrag, bij het totaal budget.

Ondanks de crisis, stijgt het salaris van M. wel. Vorig jaar en dit jaar kreeg hij er een leuk bedrag bij. Ik had verwacht dat het vakantiegeld hoger zou uitpakken. Toch hield ik daar geen rekening mee met het maken van de vakantieplannen. Ik ging uit van het budget van vorig jaar. Daar konden we toen uitstekend twee weken van op vakantie en dat moet dit jaar vast ook gaan lukken. Groot was de meevaller dus toen ik ontdekte dat we in totaal € 250 meer aan vakantiegeld ontvingen! Niet alleen M. kreeg meer, ik kreeg ook een raadselachtige € 50 meer. Raadselachtig, omdat mijn WIA-uitkering met ingang van 1 januari jl. is verlaagd.

Omdat ik me niet vooraf rijk heb gerekend (zoals econoom Mathijs Bouman wil dat we wel gaan door met pensioengeld hypotheken af te lossen die onder water staan) en gewoon het oude vakantiebudget aanhielden voor de plannen van deze zomer, hebben we nu € 250 extra! Wat gaan we daar mee doen? Niets. Op de spaarrekening zetten. Ons doel van de komende twee maanden was onze buffer aan te vullen naar de gewenste € 10.000,-. Door de verbouwing was daar een gat ingeslagen. Door deze maand niet af te lossen en deze extra € 250,- is de buffer weer voldoende gevuld, niet binnen 2 maanden maar al binnen 1 maand.  Kunnen we volgende maand weer verder gaan met aflossen.....

Ik besef me wat een luxe paard ik ben. Er zullen veel mensen zijn die hun vakantiegeld gebruiken om gaten te vullen die door de crisis ontstaan zijn. Ik ben dan ook erg blij als het ons toch weer lukt om op vakantie te gaan. Voor ons is het echt een hoogtepunt waar we maanden naar uitkijken en maanden op teren. Zo lang het kan, doen we het.

Wat doe jij met je vakantiegeld?

woensdag 22 mei 2013

Cash geld

Toen ik net begon met zuiniger leven, hielp het enorm om met cash geld te betalen voor de dagelijkse zaken. Ik nam een vast bedrag per week op en daarmee moest ik uitkomen. Wat overbleef, stopte ik in een potje voor die weken dat ik niet uitkwam of wat onverwachte uitgaven had. Tegenwoordig pin ik de boodschappen meestal, ik heb grip op de uitgaven en ik houd alles toch strak bij in een huishoudboekje. Ik werp geen blik in de portemonnee om te zien hoe ik het doe, maar in excel.

Een tijd geleden riep het Nibud op om meer cash geld in huis te hebben. Na een aantal stroomstoringen bij banken, bleken veel landgenoten met rammelende maagjes naar bed te zijn gegaan. Vandaag presenteerde het Nibud de uitkomst van een onderzoek wat het resultaat van die oproep was. Boven het nieuwsbericht stond de kop dat na de oproep daadwerkelijk een kwart van de Nederlanders meer cash in huis is gaan halen. Hoe die rekensom tot stand is gekomen begrijp ik echter niet helemaal: 75% van de Nederlanders vernam volgens dit onderzoek van de oproep en een kwart daarvan is daadwerkelijk meer cash in huis gaan halen. Verderop in het nieuwsbericht staat weer dat 18 % van de mensen die de oproep hoorde, meer cash in huis haalde en dat dit bij 9% van de mensen een tijdelijke actie was.

Kortom een kwart van de Nederlanders is nogal overtrokken. Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het doel van het Nibud is mensen meer geld in huis te laten hebben voor noodgevallen. Is dat verstandig? Ja en nee. Natuurlijk is het fijn als je beschikt over wat geld als je niet kunt pinnen en je wel een tas met boodschappen moet afrekenen. Aan de andere kant denk ik dat er veel mensen zijn bij wie dat extra-alleen-in-noodgevallen-te-gebruiken-geld in de zak brandt. Ik voelde me ook rijk als ik aan het begin van de week pinde voor een week vooruit, laat staan dat ik zou pinnen voor een onbestemd doel in de toekomst. Je moet best veel zelfbeersiing hebben om niet aan dat geld te komen. De cijfers van het onderzoek bevestigen dat, de helft van die 18 % had tijdelijk meer geld in huis maar heeft dat inmiddels weer uitgegeven.

Het echte probleem is niet over geen geld beschikken maar niet vooruit plannen. Wie goed omgaat met geld, kijkt altijd vooruit. Wat komt er deze week, deze maand? Moet ik tanken deze week, is er iemand jarig, zijn er veel rekeningen te betalen? Zo kun je dat ook met levensbehoeften doen. Maak een weekmenu en zorg dat je elke keer dat je boodschappen doet wat extra's koopt voor je voorraadkast.

In geval van storingen kunnen wij wel even vooruit, eerst eten we de koelkast leeg, dan de vriezer en de voorraadkast en dan storten we ons op die zak meel van 25 kilo die hier in de keuken staat, daar kan ik vast wel iets van bakken. Oké, het menu is dan weinig afwisselend, maar het is maar voor even, daar gaan we van uit.

Ben jij iemand die elke dag na het werk boodschappen doet en ook de lunch hapklaar koopt? Dan kom je inderdaad snel in de problemen bij een storing van je bank. Extra geld in huis halen is dan handig. Nóg handiger is leren vooruit te plannen. Reken eens uit hoeveel tijd en geld jij overhoudt als je niet meer hap snap dagelijks boodschappen doet.

Heb jij naar aanleiding van de oproep van het Nibud nu meer geld in huis?

dinsdag 21 mei 2013

Inspirerende leraren

Als je aan de middelbare schooltijd terugdenkt, dan denk je vast niet aan alle details van die jaren. Veel is je misschien niet bijgebleven, maar wel die ene leuke jongen, dat stomme vak waar je buikpijn van kreeg of die inspirerende leraar.

Ik had een geweldige leraar Geschiedenis. De dag dat hij op school kwam werken, ging er een schok door het gebouw heen. Geen suffe ingedutte leraar maar een lekker ding, groot, mooi lijf, beetje onhandig, hij struikelde regelmatig over de tassen die wij in de klas lieten rondslingeren. Dit was een leraar die heel dicht bij ons stond, omdat hij zelf nog zo jong was en nog goed wist hoe het was om puber te zijn. En tjonge, hij kon ook nog eens geweldig goed les geven, was een begenadigd verteller, liet ons documentaires, boeken, platen zien, kortom sleepte er alles bij om de geschiedenis voor ons levend te maken.We hingen aan zijn lippen.

Later werd hij mijn klassenleraar en kreeg ik meer met hem te maken. Net als elke andere puber had ik mijn problemen en hij bood een luisterend oor.  Na de middelbare school hadden we nog wel eens contact, totdat het verwaterde, wat ook goed was. Mijn leven ging van start en zijn leven nam een andere wending. Hij verliet de middelbare school en ging werken bij een HBO instelling. Hij hield zich onder meer bezig met de digitalisering van het onderwijs. Later was een volgende stap dat hij  het onderwijs verliet en het zakenleven indook. Ook daar wist hij mensen te inspireren want hij werd een succesvol zakenman. Als klap op de vuurpijl was hij een tijd manager en sponsor van het Nederlands Volleybalteam.

Iemand met een interessant leven, dat heel plotseling een onbegrijpelijke wending nam. Sinds vorige week maandag wordt Lodewijk Severein en zijn partner oud volleybalster Ingrid Visser vermist. Na de incheck in hun hotel in Murcia in Spanje zijn ze een ommetje gaan maken en lijken ze van de aardbodem te zijn verdwenen. Natuurlijk verdwijnen er dagelijks meer mensen, elk geval op zich is uniek en verschrikkelijk. Alleen deze ene vermissing raakt me wel erg diep, ik ben er ziek van. 

Heb jij ook een inspirerende leraar gehad waar je nu nog wel eens aan terugdenkt?

maandag 20 mei 2013

Het aflosverhaal van Aleida

Aleida woont sinds 2004 in een rijtjes(hoek)woning, toen ze hier met haar gezin introk waren haar 3 kinderen nog tieners. Inmiddels zijn ze alle drie volwassen en wonen ze zelfstandig. Nu woont ze samen met haar man in dit te grote maar heerlijke huis.  Doordat ze nu meer financiële ruimte hebben, kunnen ze af lossen.

Waarom ben jij gaan aflossen?
Ik ben gaan aflossen omdat het me ineens duidelijk werd (n.b. tijdens het lezen van een tijdschrift in bad!) dat de hypotheekrente-aftrek behalve stapsgewijs minder, ook in 2031 helemaal ophoudt voor ons. Aangezien we tegen die tijd van ons pensioen (wat ervan over is :S) willen gaan genieten, zouden onze bruto maandlasten ook de netto-lasten worden: veel te veel! Op de één of andere manier dacht ik tot voor kort dat de termijn van 30 jaar wel weer opnieuw zou gaan lopen bij een nieuwe lening en 30 jaar in dit huis blijven doen we waarschijnlijk toch niet. En ook had ik me nog niet echt bezig gehouden met die kapitaalverzekering en geloofde ik nog in het sprookje dat die uiteindelijk toch wel weer meer waard zou worden. Het was alsof het lichtknopje in mijn brein ineens aanging en sindsdien nemen we actie om ons eigen sprookje te schrijven.

Wat voor hypotheek heb jij?
Deels (60%) aflossingsvrij en het andere deel ook aflossingsvrij, afgedekt met een levensverzekering. Die levensverzekering wordt heel binnenkort afgekocht en dan wordt dat deel een annuïteitenhypotheek.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
We willen wel alles aflossen maar het is niet erg als er een klein deel overblijft.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen? 
De bank waar we de hypotheek hebben lopen reageerde neutraal en gaf alleen de instructies hoe we dit kunnen doen.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
We mogen 15% van de oorspronkelijke hoofdsom van elk leningdeel, jaarlijks aflossen. Er geldt geen minimum bedrag en de aflossing is simpel: gewoon overmaken op het rekeningnummer van de bank o.v.v. het leningdeel waarop we willen aflossen. Het nieuwe rentebedrag wordt berekend over het saldo wat op de eerste van de volgende maand openstaat. De rente die we besparen gedurende de maand waarin we de aflossing doen, wordt dan eerst in mindering gebracht op de hoofdsom.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
Het plan was om elke maand een bedrag te gaan storten maar omdat de bank een annuïteitenhypotheek eiste vanwege het wegvallen van de verzekering hebben we onze plannen bijgesteld en gaan eerst dat deel aflossen in jaarlijkse porties. Dit gaat sneller dan aflossen op het andere (aflossingsvrije) deel omdat dan zowel de rente als het annuïteiten deel wordt aangepast. De maandelijkse lasten dalen dan dubbel zo hard, zodat we weer meer kunnen sparen voor de volgende aflossing.

Hoever ben je met aflossen?
We hadden nog spaargeld dat overbleef van de overwaarde van ons vorige huis, dat hebben we al gebruikt voor de 15% aflossing dit jaar. De kapitaalverzekering is afgekocht en die waarde is ook weer gebruikt om af te lossen. Van de bank mochten we tot 1 april jl. zoveel aflossen als we wilden, zonder boete.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
We hebben er in onze omgeving nog niet veel over gesproken. Mensen reageren wisselend, mijn schoonouders reageerden positief, die zijn nog van de generatie die schulden zo snel mogelijk aflossen. De kinderen waren verbaasd maar positief. Leeftijdsgenoten reageren argwanender: waarom zou je dat doen, zo loop je toch voordeel mis en hoeveel levert dat nu eigenlijk op, je moet wel heel veel aflossen wil je dat in je maandlasten merken?

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
We zijn nog niet heel lang bezig maar zolang we zicht houden op het uiteindelijke doel namelijk lagere maandlasten om tegenvallende inkomsten op te kunnen vangen, kunnen we het volhouden. Ook hebben we een aflosmeter (een omgekeerde groeimeter eigenlijk) in ons huis opgehangen. Al die streepjes kunnen zetten werkt verslavend, merken we.

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Ga eens goed na hoe jouw situatie eruitziet over 10 of 20 jaar. Verdien je dan net zo veel als nu of verandert je situatie wellicht? Gaat die polis waarin je maandelijks premie stort wel echt dat bedrag opleveren wat beloofd werd destijds? En zo niet, hoe ga je dan je schuld aflossen? Je huis verkopen en dan? Of nog langer van de bank lenen en maar zien hoe je zonder de hypotheekaftrek de lasten moet gaan dragen? Wij vinden het risico te groot en gaan aflossen zolang en zoveel als het ons lukt.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...