zaterdag 2 maart 2013

Aflosverhalen, verjaardag en volgende week

Aflosverhalen
Vorige week plaatste ik deze oproep: 'Altijd als ik een stukje over aflossen schrijf, krijg ik reacties van lezers, die vertellen ook af te lossen. Soms staan daar echte vrolijk makende pareltjes tussen: verhalen van mensen die al 20 jaar aflossen en nu bijna klaar zijn. Dat stimuleert mij enorm! En anderen vast ook. Daarom ben ik op zoek naar mensen die aflossen. Wie vindt het leuk hier zijn of haar aflosverhaal te vertellen?' 

Wat denk je? De mailbox stroomde vol! Veel mensen lossen af en willen daar over vertellen, super! Het lezen van de aflosverhalen is enorm motiverend. Het kan je misschien net over de streep trekken, je bij de les houden en als je enorm twijfelt omdat je denkt dat het een gedoe is, kun je lezen dat het voor de meesten een simpele administratieve handeling is, meer niet.

Natuurlijk wil ik al die mensen die reageerden heel hartelijk bedanken. Super dat jullie mij het  vertrouwen geven en je verhaal, al dan niet anoniem, willen delen. De komende tijd kunnen jullie wekelijks een aflosverhaal lezen, dit 'ter lering ende vermaeck'. Om ervoor te zorgen dat deze verhalen niet verloren gaan (morgen staat er immers weer een ander stukje op deze plek), heb ik een aparte pagina aangemaakt voor de aflosverhalen. Het zou toch super zijn dat als je in geval van een aflosdip, naar deze pagina gaat, de verhalen leest en daarna weer jubelend een aflossing overmaakt, bij wijze van spreken dan....De bedoeling is dat maandag de vaste dag van de aflosverhalen wordt.

Denk je na lezen, ik ook, ik ook! Schroom niet en stuur een mail naar consuminderenmetspaarcentje@gmail.com. Je ontvangt dan de vragenlijst.

Verjaardag
Dit weekend vieren wij dat onze zonnekind 11 wordt. Ik heb het mezelf dit jaar makkelijk gemaakt en taart besteld. Wie hier vaker leest, weet dat ik altijd alles zelf bak, van brood tot taart en koek. Maar nu blijft een deel van het bezoek ook eten en stopte ik de energie in het maken van het eten. Een grote pan pittige gehaktballetjes in tomatenroomsaus, een grote bak tsatsiki, salade, humus en wat Turkse broden. Het meeste is gisteren klaargemaakt en vanmorgen zijn Meneer Spaarcentje en de jarige job de taarten en Turkse broden gaan halen.

Veel gaven we niet uit. Voorbij is de tijd dat ik zonder plan naar de winkel rende en alles kocht wat lekkere trek opwekte. Ik zorgde altijd voor heel veel keus en zat dan de rest van de week met de resten. Tegenwoordig doen we dat anders.  De taarten werden dus besteld en deels betaald via een taartbon die ik onlangs van een collegablogger kreeg, omdat ik haar had geholpen met een kleinigheidje. Verder kocht ik het biologische gehakt een paar weken terug in de aanbieding, heb ik de kikkererwten voor de humus vrijwel altijd afgekookt in de vriezer liggen en maakte ik de tsatsiki zelf met een pak dikke Griekse yoghurt, wat komkommers en knoflook. Ook kochten we natuurlijk wat te drinken en wat nootjes.  Maar ik ben wel makkelijker geworden. Voorbij is de tijd dat ik 4 pakken verschillende smaken sap en dubbelfris koop, om die na de dag zelf allemaal geopend aan te treffen en vervolgens zien te beschimmelen omdat wij dit niet drinken. Veel keus bieden is veel weggooien heb ik geleerd.

En het feestvarken zelf, qua cadeaus? Eerder schreef ik al dat we voor € 15,- prachtige tweedehands skeelers kochten. Daarnaast wist Meneer Spaarcentje voor € 20 de hand te leggen op een door Zoon zeer fel begeerd voetbalshirt. Ik kocht als grapje voor € 5 een kruikzak, aangezien Zoon en ik de enige in huis aanwezige kruik delen (ene avond mag hij, andere avond mag ik). Ook krijgt hij een stapel tegoedbonnen die niets kosten, maar veel pret opleveren. Hij kan er tijd, aandacht en lekkers mee 'kopen'. Ik schreef er al vaker over. Dit zijn bonnen met teksten als: tegoedbon voor één uur later naar bed, voor een spel monopoly, voor een pyjamadag, voor een broodje suikerstroop, voor zelf bepalen wat het avondeten wordt. We hebben deze bonnen eerder gegeven en werkelijk waar, hij was er dol blij mee en vraagt nu al weken of er ook nieuwe bonnen bij de verjaardagscadeaus zitten. Tot slot krijgt hij € 15 van ons, als bijdrage aan zijn spaarproject (een xbox). Veel verschillende cadeaus dus!

Volgende week
 Wat valt er hier te lezen de komende week?
  • In ieder geval het eerste aflosverhaal
  • Ontslagen. En nu?
  • Keuzes maken
  • Overvallen worden door een onverwachte rekening (stond eigenlijk voor vorige week gepland, maar er kwam zomaar ineens een stukje over een woekerpolis doorheen fietsen)
  • Recensie van het boek Life Planning van George Kinder
Fijn weekend!

vrijdag 1 maart 2013

Recensie: De kunst van Kaizen

Bedot je brein
Deze week las ik het boek De kunst van Kaizen van Robert Maurer. Een geweldig boek dat uitlegt wat Kaizen is: de kunst van kleine stappen zetten, om zo grote veranderingen te kunnen bewerkstelligen. Want wie grote stappen zet, activeert een deel van het brein waar ook weerstand, verzet en angst vandaan komen. Kleine stappen zetten bedot het brein want het heeft dan niet door dat je toewerkt naar een doel. Maar die kleine stappen maken wel noodzakelijke verbindingen aan in je brein, waardoor de weg naar je doel toe wordt bereid.

Patronen
Dat zit zo: mensen zijn gewoontedieren. Wat we doen en denken, hoe we ons gedragen, dit zijn allemaal patronen. Die kun je beschouwen als groeven in een plaat. Hoe vaker we iets doen of denken, hoe dieper de groef. Daarom is het zo moeilijk om gedrag te veranderen, want voor je het weet donder je weer in de oude groef. Dat is immers vertrouwd.

Nieuw gedrag en herhaling van dat gedrag legt nieuwe verbindingen aan, een nieuwe groef. Ook al is dat gedrag een ieniemienie klein stapje. En die nieuwe verbindingen hebben we nodig om iets vol te houden.

Mislukte acties
Toen ik dat zo las, begreep ik beter waarom mensen eerst heel enthousiast gaan lijnen en er na 3 weken de brui aan geven. Of waarom we keurig weken lang uitkomen met een heel karig budget en dan ineens, als we ons slecht voelen, veel te veel geld uitgeven. Je negeert de oude groeven, maar je brein signaleert dat je met iets nieuws bezig bent en activeert verzet of weerstand. Dat hoeft niet voor iedereen te gelden, voor de ene mens is iets nieuws leren spannender dan voor de andere mens.

Onbewust Kaizen oefenen
Ik beoefen eigenlijk al best lang Kaizen als ik zo terugkijk op de afgelopen jaren. Ben ik van oorsprong iemand van grootse plannen en zevenmijlslaarzen, nu zijn de plannen er nog wel maar pak ik alles rustiger aan. Dat was in eerste instantie noodgedwongen door energieproblemen, maar ik merkte dat ik uiteindelijk veel meer voor elkaar kreeg met dit rustigere tempo en ben dat blijven doen, ook nu ik meer energie heb.

Stel eenvoudige vragen
Je kunt Kaizen beoefenen door hele eenvoudige vragen aan jezelf te stellen om te kijken wat voor kleine stap je wilt zetten onderweg naar een doel. Als je bijvoorbeeld je tanden wil flossen maar dat lukt nooit (geen zin, geen tijd) dan is de Kaizen methode één tand flossen per dag. Dat lukt wel! En dat doe je gewoon. Zo wen je aan de gewoonte zonder dwang. De volgende stap, twee tanden flossen is dan snel gemaakt. Van daaruit ga je verder. Je kunt jezelf motiveren door jezelf kleine beloningen te geven. Natuurlijk niet een stuk chocolade als je wilt afvallen, misschien beloon je jezelf dan bijvoorbeeld met een paar minuten langer onder de douche staan, als dat voor jou het toppunt van ontspanning is.

Kaizen en consuminderen
Als we Kaizen betrekken op consuminderen, dan kun je dat bijvoorbeeld gebruiken door langzaam te wennen aan een kleiner budget. Vaak gaat een noodgedwongen kleiner budget gepaard met woede en frustratie. Weerstand komt dan al snel om de hoek kijken. Afhankelijk van de situatie waarin je zit zou je aan jezelf kunnen vragen: 'wat is de kleinste stap die ik kan zetten om te besparen, bijvoorbeeld € 1,- per dag?' Dat voer je dan uit. Dat is toch € 365,- per jaar. Voor mensen die altijd op weg naar het werk een kop koffie kopen op het station, betekent dat misschien stoppen met die koffie te kopen. Neem in plaats daarvan een kleine thermoskan mee. Maar je kunt ook kleine stappen zetten door te beginnen met om de dag de koffie niet te kopen of een minder uitgebreide koffie te kopen. Geen dubbele cafe latte maar gewoon een simpele espresso.  Of in plaats van een koffie met een muffin alleen de koffie met een meegebrachte boterham. Begrijpen jullie wat ik bedoel? Je begint door ergens een minieme verandering aan te brengen en geeft jezelf de tijd daar aan te wennen. Merk je dat de verandering vertrouwd is geworden? Dan is het tijd voor een volgende stap.

Zo heb ik vier jaar geleden ons boodschappenbudget verlaagd op, naar ik nu begrijp, de Kaizen manier. Ik wist dat ons inkomen zou dalen en had uitgerekend waar we op moesten besparen. Dat was onder andere op het boodschappenbudget. Tussen het budget dat we uitgaven en dat wat uitgegeven kon worden vanaf het moment dat mijn inkomen achteruit zou gaan, zat een genante € 60,- per week. Eerdere pogingen om 'gewoon veel minder uit geven' waren jammerlijk mislukt. Nu begrijp ik niet waar we die extra € 60,- aan uitgaven, maar toen was het een substantieel onderdeel van het budget. € 60,- minder is best een flinke hap.

Ik had nog een half jaar om het op te lossen, ik wist namelijk precies wanneer mijn inkomen achteruit zou gaan. Vanaf dat moment heb ik het wekelijkse boodschappenbudget elke maand verlaagd met € 10,-. Dit had twee voordelen: € 10,- was te overzien, ik merkte het niet echt én ik kon er telkens een maand aan wennen, voordat ik de volgende stap maakte. Zonder al te grote problemen lukte het me toen om het budget stapsgewijs te verlagen, terwijl ik nota bene tegelijkertijd ook overstapte naar alles biologisch kopen.

Ook doen?
De basis van Kaizen is simpel. Met kleine stappen ontwijk je de weerstand die je brein automatisch opwerpt als je grote veranderingen door wilt voeren. Daarom:
  • Stel je eenvoudige vragen
  • Denk je eenvoudige gedachten
  • Voer je simpele acties uit
  • Los je kleine problemen op
  • Geef je jezelf kleine beloningen
  • Herken je kleine momenten
Ik vond het echt een geweldig boek! Makkelijk om te lezen en de theorie is echt meteen om te zetten in daden. Werkelijk alles wat niet lekker loopt, kan met deze methode worden aangepakt, van een kind dat niet wil eten tot besparen met kleine stapjes tot eindelijk sporten door gewoon met één minuut per dag te beginnen.Voor iedereen die moeite heeft om veranderingen door te voeren of aanhikt tegen het zetten van de eerste stap: lezen dit boek! Het is een klein boekje maar voor mij had het een enorme impact. De prijs van € 12,50 is sympathiek. Het is niet alleen een boek dat je jezelf gunt, maar ook heel leuk om weg te geven als cadeau aan iemand waarvan je weet dat hij of zij graag dingen anders zou willen aanpakken, maar altijd lijkt vast te lopen. En laten we eerlijk zijn, we lopen allemaal van tijd tot tijd vast. Dit boek kan je op weg helpen. En als je niet zo'n lezer bent, begin je gewoon met één bladzijde per dag.


De kunst van Kaizen
Robert Maurer
ISBN 9789032510688  / € 12,50


Ben jij iemand die grote stappen zet, of kleine? Waarom?

donderdag 28 februari 2013

Beste Generali

Afgelopen weekend stond er een artikel in het FD van de hand van journaliste Cleo Scheerboom over woekerpolissen. Cleo haalde mij en mijn blog in dit artikel aan en benoemde dat ik met succes een aantal woekerpolissen heb omgezet dan wel afgekocht, waaronder die van Generali. Daar zitten ze blijkbaar niet te slapen en in ieder geval één werknemer leest daar het FD, dus ik kreeg van Generali een mail dat ze met me willen praten waarbij het uitgangspunt zou zijn: 'waar ging het precies mis? Wat hadden wij anders kunnen doen. (...) Om van de ervaring te leren'.

Omdat ik zekerste te weten geen energie heb om met vreemden aan de telefoon te hangen, zeker geen vreemden die mijn centjes in rook hebben doen opgaan, stuurde ik een antwoord per mail:


Beste Generali,

Wegens energieproblemen is telefoneren niet mogelijk voor mij. Wel kan ik per mail antwoord geven op uw vraag.

In 2005 ontdekten wij dat van de bedragen die wij sinds augustus 2001 hadden ingelegd in twee polissen van het Generali Toekomstplan weinig overbleef. We schrokken van de negatieve opbrengsten. Wij hebben in mei 2005 een verzoek tot afkoop van de polissen bij Generali ingediend. Wij hadden deze polissen immers met een reden en stevenden in plaats daarvan af op een ramp. We hadden het tot dan ingelegde geld beter in een oude sok kunnen stoppen.

Op ons verzoek tot afkoop ging Generali niet in. In de brief stond letterlijk 'daar werken wij niet aan mee', tenzij wij u een verklaring van de fiscus konden laten zien, waarin de fiscus Generali vrijwaarde van een eventuele claim. Geen flauw idee hoe we dit moesten aanpakken. U was daar ook niet duidelijk over. Hierdoor ontmoedigd besloten we helaas het erbij te laten zitten. Wel maakten we beide polissen premievrij.

Vorig jaar bleek dat de waarde nog minder was geworden. Om er zeker van te zijn toch nog iets van het geld te krijgen, hebben we opnieuw een verzoek tot afkoop ingediend. Tot onze verbazing was dat nu geen enkel probleem. Binnen een paar weken beschikten wij over het beetje geld dat er nog over was.

Wij hebben sinds 2001 het voor ons enorme bedrag van € 8298,23 aan Generali toevertrouwd. Dit in de hoop om na 2032 te beschikken over een mooi bedrag ter aanvulling op onze pensioenen. Van dit bedrag ontvingen wij na afkoop € 3205,60 retour. Zeg nou zelf, dat is toch om te janken. Wij hopen dat u van de overige € 5092,- heeft genoten.

Ik ben op de hoogte van de risico's van beleggen, voor zover een leek dat kan zijn. Mij valt te verwijten dat ik er veel scherper bovenop had moeten zitten. Dat deed ik niet, omdat ik dacht dat 'de experts' het toch wel beter zouden weten. Dat bleek niet het geval. In mijn ogen valt het Generali te verwijten te lang zijn door gegaan met niet succesvolle beleggingen en in eerste instantie niet mee te willen werken aan een verzoek tot afkoop, terwijl overduidelijk bleek dat wij er financieel slechter van werden. Ik heb een belangrijke maar dure les geleerd: een woekerpolis is een verzekering die 't risico volledig bij de verzekeringnemer neerlegt en waarbij de verzekeraar geen enkel risico loopt en jaar in jaar uit kosten kan blijven claimen en inhouden, terwijl de verzekeringnemer vast zit in een wurgconstructie en er overduidelijk slechter van wordt.

Een groot deel van ons ingelegde geld is in rook opgegaan. Wij zijn daar slechter uitgekomen. U ook?

Ik ben zeker niet de enige die het schip is ingegaan met een woekerpolis en uw verzekeringsgroep is zeker niet de enige die ze aanbood. Het enige positieve aan dit verhaal is dat de Nederlandse taal weer verrijkt is met een woord: woekerpolis.

Met vriendelijke groeten,

Spaarcentje


update: Generali heeft via twitter verzocht om de polisnummers omdat 'ze mijn vervelende situatie graag willen uitzoeken en toelichten'.  Wordt vervolgd...


woensdag 27 februari 2013

Slim kopen

Vorig jaar kochten we voor Zoon skeelers. Geen dure, want hij moest nog ondervinden of hij het wel wat vond. Voor € 25 kochten we skeelers, waaraan hij de helft meebetaalde. Al snel trokken we twee conclusies: het skeeleren was helemaal geweldig en de skeelers zelf waren drie keer niks. Goedkoop en ook echt duurkoop. Dat maakte niet uit, het was immers bedoeld om uit te proberen.

Dit weekend is hij jarig. Een grote wens van hem is om 'echte' skeelers te krijgen. In ieder geval skeelers waarvan de sluiting niet elke 5 meter los gaat. We hebben goed gekeken naar wat andere jongens dragen op de skatebaan en zijn al snel tot de conclusie gekomen dat 'echte' skeelers best duur zijn maar wel veel meer kunnen qua wendbaarheid en comfortabel skeeleren. Alleen hebben wij geen budget van € 150,- tot € 300,- voor een verjaardagscadeau. Wat nu?

Wij deden wat we altijd doen in een situatie dat de wensen groter zijn dan het budget: we zetten de computer aan en gaan naar M.arktplaats. Meneer Spaarcentje heeft 't tot een kunst verheven om gedurende langere tijd M.arktplaats in de gaten te houden of dat wat we begeren, wordt aangeboden voor een acceptabele prijs.

Na weken van loeren was daar dan dé advertentie van Roces Skeelers voor €15,-. Meneer Spaarcentje en Zoon gingen naar de verkoopster (ook nog hier vlakbij) om te passen en kwamen terug met skeelers die nog in de oorspronkelijke doos zaten. De verkoopster heeft er jaren geleden 300 gulden voor betaald en ze 3 keer gebruikt. Niet haar ding. Wel die van Zoon!

En hij maakt er al uitgebreid gebruik van natuurlijk. Hij had ze nu eenmaal al gezien en gepast en om ze dan weer in te pakken en pas op 3 maart te geven, vonden we wat flauw. Omdat de prijs zo meeviel, zijn er nog meer cadeaus gekocht waarvan hij nu nog geen weet heeft. Dus er is in ieder geval nog iets uit te pakken.

Het enige wat je voor deze tactiek nodig hebt is wat geduld. Gewoon elke dag even kijken of wat jij wilt hebben, te koop wordt aangeboden.....

dinsdag 26 februari 2013

Aflossen!!

Het 'schip met geld' liep binnen en dus was het tijd om af te lossen! Ik maakte gisteren € 500 over naar de hypotheekverstrekker. En wéér is het huis een stukje meer van ons en minder van de bank. In gedachten en na goed overleg wijzen we een stukje huis aan dat nu dan helemaal van ons is (althans we doen gewoon net alsof..):

 Een hoek van de huiskamer


Wie hier regelmatig komt, weet dat ik vaak over aflossen schrijf. Ik meld het als er een aflossing is gedaan, vertel wat de redenen zijn en houd de ontwikkelingen bij in de politiek over hypotheken. Altijd als ik een stukje over aflossen schrijf, krijg ik reacties van lezers, die vertellen ook af te lossen. Soms staan daar echte vrolijk makende pareltjes tussen: verhalen van mensen die al 20 jaar aflossen en nu bijna klaar zijn. Dat stimuleert mij enorm! En anderen vast ook.

Daarom ben ik op zoek naar mensen die aflossen. Wie vindt het leuk hier zijn of haar aflosverhaal te vertellen? We doen het in de vorm van een interview. Dus ben je geïnteresseerd, stuur me dan een mail en je ontvangt de vragen van mij retour. Ik zou het leuk vinden als ik bijvoorbeeld eens per week een aflosser aan het woord kan laten, maar dat is natuurlijk geheel afhankelijk van de reacties.

Wil je wel vertellen over aflossen maar wil je niet naar buiten treden onder je eigen naam? Dat is geen probleem, ik respecteer je privacy en zal alleen de eerste letter van je naam gebruiken.

Dus kom op, wat let je! Jarenlang waren aflossers vreemdelingen die dwars tegen de mores van de tijd in hun lening aflosten. Nu zijn het voortrekkers die anderen tot inspiratie dienen. Help mee anderen te inspireren en vertel je verhaal.

Interesse? Mail naar Spaarcentje (of als de link niet werkt: consuminderenmetspaarcentje@gmail.com)

maandag 25 februari 2013

Zelfs de banken willen het niet

Vorige week schreef ik over het woningakkoord en de bedachte hypotheekconstructie waarbij mensen naast de annuïteitenhypotheek een lening afsluiten die op dag van aanvang € 0,- is en aan het einde van de looptijd maximaal de helft van de waarde van de hypotheek. Aan het eind van de looptijd is er dus een forse schuld overgebleven die afgelost moet worden. Bovendien is de lening niet aftrekbaar. Mensen betalen dus wel twee keer rente maar zitten uiteindelijk met hogere lasten. Op de korte termijn is er wel voordeel, omdat er lagere maandlasten zijn.

Ik ben niet de enige die dit bedenksel een gedrocht vind. Naast het nadeel dat dit haaks staat op het beleid van verplicht aflossen, zoals dat met ingang van dit jaar geldt, is dit ook wéér een ingewikkeld financieel product met allerlei fiscale haken en ogen. En daar willen we juist van af! Minder spullen, leven binnen een budget wat bij je past en wensen die aansluiten bij wat je kunt uitgeven. Helaas zit het in de mens om altijd meer te willen. En deze constructie draagt daar op een negatieve manier aan mij.

Vorige week had ik een klein twittergevechtje met een lezer die mijn stuk hierover maar matig vond. Dat kan natuurlijk. Ik werd nieuwsgierig naar de achtergrond van deze lezer. Hij bleek bankier te zijn. Op mijn opmerking dat wellicht de banken gaan profiteren van deze constructie (immers twee keer rente vangen) reageerde hij zeer geprikkeld dat ik ten onrechte bankiers de Zwarte Piet toespeelde. Ik vond weer dat hij dat op een zeer onbeleefde manier aan mij duidelijk maakte.

Buiten dit kinderachtige gehakketak (van zowel mij als de bankier) viel me iets interessants op. Hij was het met mij eens, hoewel wij allebei vanuit een andere invalshoek redeneren. Hij schreef dat hij inschatte dat deze maatregel niet tot meer hypotheken leidt, omdat het fiscale voordeel ontbreekt (de tweede lening is niet fiscaal aftrekbaar). Daarnaast schreef hij dat banken tegenwoordig huiverig zijn om mee te werken aan onverantwoorde producten.

Dat deze bankier niet de enige is die er zo over denkt, was afgelopen week in de media te lezen. Zo las ik op de site van De Telegraaf dat veel banken de nieuw bedachte hypotheekconstructie complex vinden en wellicht indruisend tegen de roep om eenvoudige financiële producten. Woordvoerders van de ABN Amro, ING en Rabobank zeggen dat er nog veel onduidelijkheid is en nog niet te weten voor welke starters dit product bedoeld is. (Site van de Telegraaf, 21-2-2013). Ook klagen de banken dat er in het verleden juist veel problemen zijn geweest met ingewikkelde financiele producten zoals gecompliceerde hypotheekconstructies en verzekeringen (site Elsevier.nl, 21-2-2013). Die zitten hier dus ook helemaal niet op te wachten.

Eén van de redenen van terughoudendheid van de banken, is dat het nog niet duidelijk is of deze regeling valt onder de Nationale Hypotheek Garantie. Als dit niet zo is, lopen de banken extra risico. Begrijpelijk dat die daar geen zin in hebben, want mensen die een hypotheek maatje Extra Large nemen, komen nu eenmaal sneller in de problemen. In geval van inkomstenverlies, ziekte, echtscheiding en een crisis die maar voortduurt, zien we daar veel voorbeelden van in onze omgeving. Ik ben er zelf het levende voorbeeld van! Bij ons is het goed afgelopen, maar toch...

Als toch zelfs de banken ook terughoudend reageren, dan moet er toch iets niet kloppen? Bovendien vraag ik me af waarom de regering zich bezighoudt met het bedenken van hypotheekconstructies. Waarom geven ze niet de hypotheekwereld samen met de AFM hiertoe opdracht? Maar wacht even,  dat was toch al gedaan door te stellen dat hypotheken alleen nog annuïtair of lineair mogen zijn. Wat is daar mis mee?

Waarom ben ik daar zo fel op tegen? Omdat nog maar heel kort geleden mensen werden aangemoedigd een bankspaarhypotheek te nemen. Afslossingsvrij en beleggingshypotheken waren niet meer oké en in plaats daarvan moesten we allemaal massaal onze hypotheek naar een bankspaarhypotheek omzetten. Een ingewikkelde constructie waarbij je maandlasten vergelijkbaar zijn met die van een annuïteitenhypotheek, maar waarbij je niets aflost gedurende de looptijd. In plaats daarvan los je aan het einde in één keer af, met veel fiscaal voordeel.

Het voordeel van de bankspaarhypotheek is met ingang van dit jaar niet meer haalbaar. We mogen alleen nog fiscaal voordeel genieten als we tijdens de looptijd van de hypotheek zelf aflossen. Voor bestaande gevallen geldt dat niet, maar nieuwe bankspaarhypotheken afsluiten is dus zinloos. Doe je dat wel, dan geniet je immers geen rente-aftrek. Wat er met de bankspaarhypotheken als product gaat gebeuren is dan ook hoogst onduidelijk. Wel worden bezitters van aflossingsvrije hypotheken aangemoedigd nog snel hun hypotheek om te zetten naar een bankspaarhypotheek. Dat mag tot 1 april 2013. Maar waarom zou je dat doen? Als je wilt aflossen, dan doe je dat toch gewoon zelf. Met een bankspaarhypotheek ben je gebonden aan heel veel ingewikkelde regels. Met een aflossingsvrije hypotheek daarentegen mag je meestal 10% per jaar van de openstaande som aflossen. Moet je alleen even navragen of er ook een minimum bedrag is. Wij mogen bijvoorbeeld al vanaf een bedrag van € 250,- per keer aflossen, maar er zijn ook hypotheekverstrekkers waarbij dit minimumbedrag hoger ligt.

Het zou me niet verbazen als de mensen die straks kiezen voor de nieuwe hypotheekconstructie, halverwege de looptijd van hun hypotheek ineens geconfronteerd worden met weer een aanpassing van de fiscale regels. Want dat is immers schering en inslag.  En in het gunstige geval dat de regels niet ineens halverwege worden aangepast, ben je wel veel meer geld kwijt. De Hypotheker rekende op verzoek van De Volkskrant uit wat de gevolgen zijn van deze constructie: 'Kopers die kiezen voor een 'Blok-hypotheek' besparen weliswaar zo'n honderd euro op hun maandlasten, maar zijn op termijn al gauw 60 duizend euro méér kwijt aan rente dan kopers die hun annuïteitenhypotheek volledig aflossen. Bovendien blijft een restschuld over. Bij hogere hypotheken loopt het renteverschil tussen de twee hypotheekvormen zelfs in de tonnen.'( De Volkskrant, 22 feb.jl)

Trap niet in een hypotheek die je aanmoedigt boven je stand te lenen. Ga sparen voor je huis. Houd je financiën goed op orde en besef dat wat was, niet meer komt. Slikken die drol en zie wat je nu kunt doen binnen de mogelijkheden die je hebt, zonder jezelf volledig vast te zetten in ingewikkelde constructies.

Zou jij overwegen deze nieuwe hypotheekvorm te nemen?

zondag 24 februari 2013

Wat wil ik?

Gisteren kreeg ik een mail van mijn eerste vriendje, waarmee ik stevige verkering had van mijn 15e tot zo ongeveer 18e jaar. Lezend in zijn favoriete krant kwam hij plots de naam van zijn eerste vriendinnetje tegen. Spaarcentje werd gisteren genoemd in een artikel over woekerpolissen in het FD (klik hier als je het niet kunt lezen). Omdat ook mijn eigen naam erbij staat, was hij me op het spoor gekomen. Hij schreef me dat hij heeft rondgekeken op mijn blog en dat het er naar uitziet dat ik mijn roeping heb gevonden.

Dat woord bleef even in mij rondzingen. Roeping. Dat klinkt als bevlogenheid, bezieling, als het zacht meegevoerd worden door een stroom die uit jezelf komt. En dat is precies zoals het voelt. Schrijven over geld, over wat we nodig hebben om onszelf te worden, is mijn roeping. Ik wil mensen wakker schudden om uit hun zelf gebouwde hol te kruipen en na te denken over wat ze nu echt nodig hebben in het leven. Hoe we denken over onszelf, vind vaak zijn weerslag in hoe we met geld omgaan. We steken onze kop in het zand omdat we geen zin hebben om een begroting te maken en onze uitgaven bij te houden. 'Ik ben geen disciplineerd mens'  zeggen we dan. Maar wel geven we met ijzeren discipline te veel geld uit. Het gaat niet om discipline maar om het niet willen weten wat het antwoord is als we de begroting opmaken. We willen niet weten dat we op te grote voet leven. Want als we dat onder ogen zien, moeten we ook gaan nadenken over waarom toch altijd dat gat in ons midden moet worden opgevuld door naar de stad te rennen en iets te kopen, maakt niet uit wat.

En omdat elke situatie anders is, ligt ook bij iedereen een andere emotie ten grondslag aan het volhouden van 'dat wat je altijd deed'. Als door een grote schok zoals ziekte, echtscheiding, de crisis of werkloosheid mensen gedwongen worden anders te gaan kijken naar hun relatie met geld, gebeuren er interessante dingen. Gedwongen worden om uit te komen met minder, betekent vaak dat mensen zich ontwikkelen van financiële kleuters naar volwassenen. Ze gaan zich beseffen dat hun genoegpunt heel ergens anders ligt dan ze altijd dachten. En dat boeit me mateloos. Ik wil erover schrijven, ik wil mensen helpen. Ik heb daar op de één of andere manier enorm veel over te vertellen. Want leven vanuit een genoegpunt is enorm verrijkend.

Een omslag kunnen maken van 'altijd te kort komen' of 'tekort worden gedaan' naar een 'leven in overvloed' ook al heb je veel minder te besteden dan voorheen, heeft te maken met kunnen genieten van wat is. Voor mij is de belangrijkste les van mijn leven geweest dat ik gedwongen werd op zoek te gaan naar mezelf. Liggend op de bank met een lijf dat het niet meer deed, ging ik op onderzoek.

Wie ben ik als ik niet meer kan wat ik altijd kon en doe wat ik altijd deed? Wie ben ik als ik altijd heb gewerkt en mijn identiteit voor een groot deel door dit werk werd bepaald. Is het niet eens om wát ik deed, maar misschien ook om wat ik met het geld kon doen, met wat ik verdiende? Ik kon daardoor immers keuzes maken die voor mijn gevoel bij mij pasten. En wat gebeurt er dan als de wereld zo klein wordt dat alleen de bank overblijft? Nou vooruit, met twee katten erbij die me gezelschap hielden.

Voor mij was de uitkomst verrassend. Van een immer piekerend wezen veranderde ik in een bijna altijd blij mens. Na jaren plat liggen heb ik weinig nodig om helemaal uit mijn dak te gaan. Kijken naar de voetbaltraining van mijn kind is al voldoende.

Dit veranderde ook volledig mijn kijk op geld en geld uitgeven. Ik kon weliswaar niet meer geld verdienen, maar wel leren om een begroting te maken en minder geld uit te geven. Veel opvattingen die ik had over geld, bleken helemaal niet te kloppen. Dat onder ogen zien, heeft ervoor gezorgd dat ik tegenwoordig overvloed ervaar. Omgaan met geld is een spel geworden in plaats van iets 'vies' of 'vervelends'.

Als ik straks de wereld weer instap, dan is het dit waar ik mee bezig wil zijn. Ik wil anderen graag helpen met hun kijk op geld, door ze te leren uit te komen met hun geld en door er over te schrijven. Spaarcentje is 45 jaar en weet eindelijk wat ze wil met haar leven.

Heb jij een roeping?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...