zaterdag 23 februari 2013

Volgende week

Hoewel arme Meneer Spaarcentje gewoon moest werken, had de rest van het gezin afgelopen week vrij. We hadden een heerlijke vakantieweek met spelletjes doen, dvd-tjes kijken, wandelen en luieren. Ook werd er uit gelogeerd en hier gelogeerd door Zoon en Vriendje.

Deze vakantie hield ik in tegenstelling tot andere vakanties, voor het eerst een vrij strak ritme aan. Normaal slaap ik in vakanties altijd uit, maar nu stond ik elke dag gewoon rond 8 uur op (normaal sta ik om iets over 7-en op, dus 't was evengoed uitslapen) en deed mijn meditatie. Dit was een uitprobeersel om te kijken of  'vakantie houden' me zo beter bevalt. Aan het eind van een vakantie snak ik namelijk meestal weer naar een strakker ritme. Dus wou ik kijken of het 'psychische ongemak' van de wekker zetten in vakantietijd opweegt tegen profijt hebben van het aanhouden van een ritme. De conclusie is positief. Ik heb gemerkt dat ik me zo stukken prettiger voel dan over te stappen op een vakantieritme en pas om half 10 uit bed te rollen.  Ik ben blijkbaar een gewoontedier en geef daar vanaf nu maar gewoon aan toe.

Het salaris komt na het weekend binnen en dan kunnen we ook zien hoe we het afgelopen maand deden. Volgens mij heel aardig. Wat kunnen jullie hier verder verwachten komende week?
  • Wil jij anderen inspireren? Oproep.
  • Zelfs de banken willen het niet - nogmaals het woonakkoord
  • Overvallen worden door een onverwachte rekening
  • Slim kopen. Hoe dure spullen bereikbaar worden
  • recensie: De kunst van Kaizen
Fijn weekend allemaal!

vrijdag 22 februari 2013

Recensie: Meer met je geld

Eind vorig jaar won ik met een twitteractie de agenda Grip op tijd, geld en geluk van het Nibud. Een leuke informatieve agenda vol met tips en weetjes over goed omgaan met geld. Toen bleek dat het Nibud begin dit jaar een boek heeft uitgegeven over goed omgaan met geld, wilde ik daar dan ook graag een recensie over schrijven.

Dat had wat voeten in de aarde, want de post werkte niet mee en ergens zwerft nog steeds een envelop geadresseerd aan Spaarcentje met het boek Meer met je geld. Gelukkig was het Nibud bereid nogmaals een exemplaar te sturen en kon ik aan de slag.

Het boek helpt overzicht te krijgen in geldzaken. Voordat dit overzicht bereikt wordt, moet een aantal stappen worden doorlopen. Door middel van concrete vragen stellen kan een doel worden geformuleerd.  De eerste en belangrijkste vraag zou bijvoorbeeld kunnen zijn wat de lezer hoopt te bereiken. Dat doel wordt zo concreet mogelijk gemaakt door geen vage kreten op te schrijven maar bijvoorbeeld: 'ik wil in 12 maanden tijd 300 euro besparen op de benzinekosten'.

Na het helder krijgen van de doelen, helpen de auteurs je op weg met het maken van een begroting gebaseerd op het huidige uitgavenpatroon. Ze leggen uit wat voor soort uitgaven er zijn en hoe je die kunt opnemen in een begroting. En heel duidelijk voorbeeld hiervan is in het boekje opgenomen. Uit de begroting komt een resultaat en aan de hand daarvan worden bespaarkeuzes gemaakt die passen bij de eerder geformuleerde doelen.  Lezers die daar moeite mee hebben, worden verwezen naar de site van het Nibud voor gerichter budgetadvies.

Zo gaat het boekje verder: keuzes maken waarop je gaat besparen, een actieplan maken, doelen en subdoelen omschrijven, voor jezelf een actieplan maken in tijden van nood, wat als je jezelf niet in de hand hebt? En tot slot het aanpassen van de doelen als dit nodig is omdat je een doel hebt bereikt of omdat het te hoog is gegrepen en moet worden aangepast.

Wat vond ik ervan? Laat ik met het positieve beginnen. De tekst is motiverend geschreven, de opmaak is duidelijk en wat wordt verteld, wordt op een makkelijk te begrijpen manier uitgelegd. De auteurs moedigen op een plezierige manier aan om tactieken te bedenken voor valkuilen en moeilijke momenten. Bijvoorbeeld : 'als ...... dan kan ik dit doen en die en die bellen'. 

Maar verder vind ik de prijs van € 9,95 behoorlijk pittig voor 41 pagina's in grote letters, waarvan de pagina's nog niet eens allemaal zijn gevuld met tekst. Zeker een kwart van het boek is bedoeld om zelf in te vullen. Ik vind het een werkboekje, bedoeld voor mensen die moeten leren hoe ze een begroting maken. Maar echt veel heeft het niet om het lijf. Ik vraag me bovendien af voor wie dit boek bedoeld is. Het lijkt me gezien de vele voorbeelden over kleding en schoenen kopen en je favoriete webshop bezoeken, geschreven voor jonge meisjes/vrouwen of koopverslaafden. Persoonlijk vind ik dat jammer. Misschien dat een doelgroep die echt in geldnood zit en moet leren uit te komen met een begroting, meer heeft aan andere voorbeelden die meer aanspreken.

Bovendien vind ik sommige tips heel eigenaardig. Bij het maken van een nieuwe begroting naar aanleiding van de omschreven bespaardoelen, schrijven de auteurs dat de bespaardoelen de verschillende posten op de begroting veranderen. Ja, dat is logisch. Maar vervolgens schrijven ze: 'Je gaat misschien meer of juist minder aan je huur of hypotheek betalen.' Dat zou toch wat zijn! Ik zie me al met de hypotheekverstrekker bellen: 'vanaf nu ga ik minder betalen hoor, daaag!' Daar hadden ze beter een voorbeeld kunnen gebruiken zoals minder uitgeven aan boodschappen of opzeggen van abonnementen.

Als ik kijk naar de prijs en wat ik daar voor krijg, dan zou ik het geld er niet voor over hebben. Voor een paar euro meer koop je Vrolijk Besparen van Marieke Henselmans of Geld, gezin en geluk van Eef van Opdorp en Daniëlle Knapen. Deze boeken leren je ook hoe je een begroting kunt maken, welke stappen daarbij horen maar bieden nog veel meer, op een mij meer aansprekende manier.

Meer met je geld. Van overzicht naar inzicht in je geldzaken
Een uitgave van het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting
ISBN 9789089040572 / € 9,95

donderdag 21 februari 2013

Vergelijk jij jezelf wel eens met anderen?

Hebzucht, jaloezie. Heb jij daar wel eens last van? We lezen allemaal over besparen en consuminderen en doen zo ons best en benaderen het zo positief mogelijk. Maar toch vergelijken we onszelf regelmatig met anderen. Al is het maar dat anderen met een groot inkomen maar voor de crisis moeten betalen. Of dat de graaiers hun bonus maar moeten inleveren. Omdat we vinden dat zij het beter hebben in vergelijking met ons.

Ook op kleiner niveau hebben we vast wel eens last van jaloezie. Als blijkt dat de buren 4 weken op vakantie gaan en jij dat ook wel zou willen. Of je hoort de verhalen van een vriendin over uitjes en feestavonden en vraagt je af waar ze dat allemaal van betaalt.

Ook ik heb wel eens last van jaloezie. Dat weet ik omdat ik dan in mijn hoofd aan het mopperen ben. Alsof ik vind dat iemand mij iets aan doet door zelf iets te doen wat ik niet kan doen. Als ik daarover doordenk dan zou het kunnen zijn dat gevoelens van jaloezie bij mij te maken hebben met zorgeloosheid. Ons leven is allesbehalve zorgeloos en door te luisteren naar de leuke dingen die anderen doen, lijkt het alsof iedereen een zorgeloos leven heeft behalve wij.

Dat slaat helemaal nergens op en dat weet ik. Toch zijn deze gevoelens niet alleen maar slecht. Door jezelf te vergelijken met anderen en soms wat kinderachtige jaloerse gevoelens toe te geven, kan er ook ruimte komen. Bijvoorbeeld om na te denken over wat het is dat steekt. Vaak heeft dat niets met de ander te maken en veel meer met hoe jij in elkaar zit.

Zo realiseerde ik me na een bezoek van een vriendin, dat ik jaloers was. Haar leven lijkt zo spannend en avontuurlijk, terwijl ik al jaren op de bank zit. Hierover door denkend kwam ik op iets anders uit. Haar vermogen om te genieten, de gretigheid waarmee ze alles omarmt, dat is wat steekt. En daar kan ik wel iets mee. Want wie en wat belet me om ook te genieten. Obstakels zijn obstakels omdat ik die zo benoem en ervaar. Dat wil niet zeggen dat ik vanaf nu ga genieten door sloten met geld uit te geven. Maar iets meer luchtigheid in mijn levenshouding mag best wel. Dat kan ik vast. Heus.

Ben jij wel eens jaloers op een ander? Wat doe je met die gevoelens? 

woensdag 20 februari 2013

Wat is het moment om af te lossen?

Half Nederland is aan het aflossen lijkt wel. Maar is aflossen altijd noodzakelijk? Dat hangt af van je situatie en het is zinvol om jezelf een aantal vragen te stellen:
  • Heb je naast de hypotheek nog andere schulden? 
  • Staat je huis onder water of heb je een grote overwaarde? 
  • Als jij komt te overlijden, zadel jij je erfgenamen dan met een grote schuld op? 
  • Kun je de maanlasten makkelijk opbrengen? 
  • En kun je dat ook nog als er één inkomen wegvalt of een deel van de inkomens? 
  • Hoeveel geef jij verhoudingsgewijs uit aan de hypotheek? 
  • Heb je een beleggingshypotheek met woekerpolis?
  • Hoe denk je je hypotheek te gaan aflossen als je huis in waarde is gedaald en je woekerpolis niet voldoende heeft opgebracht?
  • Heb je een goede pensioenvoorziening?

Onze hypotheeklasten zijn eigenlijk te hoog in verhouding met ons inkomen. Onze motivatie om af te lossen is dus vooral om de maandlasten te verlagen door de schuld zo snel mogelijk naar beneden te brengen. Met lagere maandlasten worden we minder afhankelijk van ons inkomen. Zo hebben we meer vrijheid om bepaalde keuzes te maken. Dan denk ik vooral aan de situatie dat ik misschien weer ga werken en niet zomaar 1-2-3 zoveel zal kunnen verdienen, als wat ik nu aan uitkering ontvang.  Of dat Meneer Spaarcentje misschien ooit kan kiezen voor een baan hier in de buurt (we wonen in West-Friesland en daar liggen de lonen lager dan in regio Groot Amsterdam).

Er zijn wel drie voorwaarden waaraan je moet voldoen, voor je kunt aflossen:
1) Je moet het kunnen missen
2) Je financiën moeten op orde zijn
3) Je beschikt over een buffer, passend bij jouw inkomen en leefstijl

Zomaar af gaan lossen is weinig zinvol. Dan is de kans misschien ook groot dat je er snel de brui aan geeft. Wat bij ons goed werkte is een aflosplan maken. We keken naar de totale schuld en de termijn waarbinnen deze moet worden afgelost. Vervolgens keken we wat we nu maandelijks kunnen missen. Dat aflosplan kan gewoon op papier en met een rekenmachine of in excel. Dat maakt niet uit, als je maar in staat bent meerdere jaren vooruit te denken. Ook bedachten we een schema voor meevallers: 80% naar de aflossing, 10 % naar de spaarrekening en 10 % voor de pret.

Vanwege het vermeerdereffect, wordt het bedrag dat je kunt aflossen steeds maar hoger. Na elke aflossing zakken immers je maandlasten.  Dan hebben we het over een paar euro per keer, als je net als wij in bedragen van rond de € 500,- tot € 1000,- aflost en niet dus over tientjes per keer.  Wat ook hier helpt is zaken op de langere termijn te bekijken. In september 2012 betaalden wij € 1179,- aan hypotheeklasten en inmiddels is dat vanaf volgende maand € 1149,-. Dat scheelt € 30! Wel is het zo dat je de uitgespaarde maandlasten niet 1 op 1  bovenop je aflosbedrag kunt leggen. Je ontvangt immers ook minder renteaftrek. Bij ons wordt dat 1 keer per jaar verrekend. Hoeveel dat is weet ik eerlijk gezegd niet. Maar ik ga voor nu uit van de helft. Dus van die € 30,- die ik inmiddels minder aan rente betaal, gebruik ik € 15,- om het aflosbedrag te verhogen.

Naast het aflossen blijven we ook sparen. Door het jaar heen zijn er immers onverwachte uitgaven, die maken dat we soms een greep in de buffer moeten doen. Het sparen is dus om de buffer op peil te houden. Mocht door een onverwachte noodsituatie de buffer onder een bepaald bedrag komen, dan stoppen we tijdelijk met aflossen en vullen we eerst de buffer weer aan.

Omdat situaties veranderen is het zinvol een paar keer per jaar de tussenstand op te maken. Lukt het nog? Is het aflosbedrag nog op te brengen of moeten we het plan aanpassen? Omdat ons aflosplan in excel staat, kan ik daar eindeloos mee goochelen en situaties bedenken en kijken wat daar de gevolgen van zijn. Dat helpt me ook gemotiveerd te blijven. Zo zie ik dat volgens ons aflosplan onze maandlasten echt flink zijn gedaald als we met een eventuele studie van Zoon een dure tijd tegemoet gaan. Dat vind ik prettig om te zien, het helpt me om nu de keuze voor aflossen te maken.

Ben jij ook aan het aflossen of ben je alle aandacht voor aflossen inmiddels zat?

dinsdag 19 februari 2013

Een kapot gemaakt bedrijf

Toen ik in 1999 begon met werken bij bedrijf  X, was dit een gezonde onderneming. Een verkoopafdeling van een paar honderd man, een enorme klantenservice, verschillende vestigingen door het land en een product waaraan niet kon worden getwijfeld. De sfeer was goed en er werd hard gewerkt.

Ik maakte de omslag mee. Het bedrijf werd verkocht aan een andere eigenaar en een reorganisatie was noodzakelijk. Mensen afkomstig vanuit het moederbedrijf van de eigenaar kwamen bij ons werken. Dat gaf wat gemopper en botsing van culturen. De nieuwelingen waren meer 'ambtenaren' en niet zo commercieel ingesteld. Managers bleken dat zijn geworden op grond van dienstjaren en niet naar aanleiding van talent.

Dat was nog maar het begin. In de jaren die volgden, werd het bedrijf zo eens in de twee, drie jaar verkocht en de eigenaars werden steeds abstracter. Toen ik in 2010 ontslagen werd omdat ik arbeidsongeschikt raakte, was de eigenaar op dat moment een Australische investeerdersgroep die we niet zagen maar die wel de sfeer goed wist te verzieken. De directie werd engelstalig, de eisen steeds hoger en de ontslagen steeds veelvuldiger. Bij elke nieuwe eigenaar vloog sowieso standaard tien procent van het personeel er uit.  Ook werd er van de mensen verwacht dat ze op hun eigen baan solliciteerden, om zeker te weten dat 'de juiste man op de juiste plek' zat. Onnodig om te schrijven wat dit doet met personeel. Als iets slecht is voor de motivatie dan is het angst en niet gezien worden.

Onlangs had ik bezoek van een ex-collega. Ook ontslagen na jaren trouw dienstverband. Ze is 58 en heeft de ongelofelijke mazzel dat ze binnen 3 maanden een andere baan heeft gevonden. We spraken over de achtergronden van het ontslag. Het bedrijf is weer eens gewisseld van eigenaar en er moet een inmiddels enorme schuld worden weggewerkt. Dertig procent van het personeel is ontslagen. Zij is een nuchtere vrouw en kan redelijk met haar ontslag omgaan. 'Het is niet persoonlijk bedoeld' vertelde ze. Geweldig als je er zo tegen aan kunt kijken.

Als ik er wat langer over denkt, kan ik niet anders vinden dan dat het misschien niet persoonlijk bedoeld is, maar de gevolgen zijn wel voor iedereen persoonlijk. Zij heeft veel geluk gehad, maar er zijn veel mensen boven de 45 die niet zo snel meer een andere baan vinden. Er zijn dit keer mensen ontslagen die er 30 jaar werkten. Noem dat maar eens niet persoonlijk.

Onbegrijpelijk dat dit zomaar mag. Een goed lopend bedrijf dat jaren winst maakte, wisselt van eigenaar en die wil meer winst. Dus wordt het bedrijf uitgeknepen en uitgemolken. Vervolgens wordt het doorverkocht, zodat de winst kan worden 'gecasht'. Dat gaat zo door, jaar in jaar uit. Honderden mensen verliezen hun baan, vaak nadat ze eerst zo ziek van de stress zijn geworden dat ze schuddend op de bank zijn komen te zitten met een burn out. Misschien is het niet persoonlijk, maar als de gevolgen zo'n impact hebben op het persoonlijke leven is het persoonlijk.

Enorme aantallen mensen verliezen hun baan, terwijl er een selecte groep mensen miljoenen heeft verdiend. Dit gedrag is zo gericht op winst maken dat de bijkomende schade (voor anderen) als niet relevant wordt gezien. Het winstbejag is sterker dan verantwoordelijkheid voor eigen personeel. Dat vind ik niet alleen persoonlijk, maar ook crimineel. Vreemd genoeg vormt dit bedrijf geen uitzondering in onze samenleving. Dit is normaal in de wereld waarin wij leven en zaken met elkaar doen. Dat is niet alleen persoonlijk en crimineel, het is ook schrijnend en onthutsend. Ik weiger dit normaal te vinden. U ook?

Welk bedrijf is dit toch, hoor ik u denken. De T.elefoongids, dat u het maar weet....In dit stuk gaat het toevallig over dit bedrijf, maar De T.elefoongids is natuurlijk helemaal niet uitzonderlijk. Er zijn zoveel bedrijven die op deze manier kapot gemaakt geworden, met alle medewerkers erbij....

maandag 18 februari 2013

Wel ja, nog een lening erbij! Over het woningakkoord

Vorige week sloot het kabinet met D66, de ChristenUnie en de SGP een akkoord over de woningmarkt. Ze kwamen overeen dat er een versoepeling zal gelden op verschillende gebieden, van  huurverhogingen en verhuurdersheffingen, tot een sympathieke afspraak dat mensen die er in inkomen op achteruit gaan, aanspraak kunnen maken op huurverlaging. Ook kunnen mensen die chronisch ziek zijn 'met een nader te bepalen indicatie' een uitzondering krijgen op inkomensafhankelijke huurverhogingen. Goed bedacht, alleen de opmerking 'nader te bepalen' doet het ergste vermoeden. Binnenkort zullen we ongetwijfeld lezen over mensen die ziek zijn en buiten deze regeling vallen omdat ze niet binnen de indicatie vallen maar wel veel ziektekosten maken en hun huurverhoging niet kunnen betalen.

Daarnaast heeft men zich ook gebogen over de hypotheken. 'Het volledig aflossen van hypotheken binnen 30 jaar blijft de norm. Wel komt er de mogelijkheid om naast de hypotheek een tweede lening af te sluiten tot 50 procent van de waarde van de woning en een looptijd van maximaal 35 jaar. Ofwel: nieuwe huiseigenaren kunnen de helft van de waarde van hun huis aflossingsvrij financieren.'
(bron: Volkskrant 13 februari j.l.)

Tja, moeten we hier blij mee zijn? Ik betwijfel het. Voor zover ik het begrijp is dit bedoeld voor mensen die schrikken van de hogere maandlasten die een annuïteitenhypotheek met zich meebrengt. We weten inmiddels allemaal dat aflossen verplicht is geworden en dat nieuw afgesloten hypotheken dus of een annuïteitenhypotheek zal zijn of een lineaire hypotheek. Dat zal in de toekomst betekenen dat mensen meer eigen geld moeten gaan inbrengen in het huis en dus eerst flink moeten sparen óf hogere maandlasten voor lief nemen.

In de praktijk komt de nieuwe maatregel er op neer dat mensen een product afnemen dat bestaat uit twee leningen: de annuïteitenhypotheek en een extra lening. Die extra lening is bij aanvang € 0 en via een ingewikkelde instructie los je gedurende 30 jaar maandelijks af. Wát je aflost, daarvan wordt 50% weer aan jou teruggegeven en gestopt in je extra lening, Wat je dus links om aflost op je annuïteitenhypotheek wordt rechtsom op je extra lening bijgeschreven. Na 30 jaar heb je op een hypotheek van zeg € 200.000 zo de helft afgelost.

Ik heb één groot bezwaar hiertegen: weer een ingewikkeld product dat niet in één zin valt uit te leggen wegens ingewikkelde fiscale constructies. En aan het einde van de looptijd van 30 jaar zit je in dit voorbeeld nog altijd met een schuld van een ton. Hoe moet die dan worden weggepoetst?

Bovendien -  nog een bezwaar - betaal je uiteindelijk via deze constructie gedurende de looptijd natuurlijk meer dan dat je alleen een annuïteitenhypotheek afsluit. Je betaalt immers twee keer rente, voor je annuïteintehypotheek én voor je extra lening. Zo begrijp ik het en zo lees ik het:

'Voor dit product is duidelijk dat over de hele looptijd de kosten hoger zijn dan voor een enkelvoudige lening waarbij 100% afgelost wordt. Maar de eerste 30 jaar zijn de lasten voor de koper lager omdat per saldo minder afgelost wordt. De consument kan zo kiezen tussen een lening met hogere maandlasten en 100% aflossing of een lening met lagere maandlasten en 50% aflossing. Deze variant leidt tot een ongeveer vergelijkbaar risicoprofiel als de tot voor kort vaak gebruikte hypotheekcombinatie van 50% aflossingsvrij en 50% banksparen.' (Site SGP)

Ongetwijfeld is dit bedacht om de woningmarkt weer op gang te helpen en starters over een drempel te halen. Maar hier los je niets mee op. Geef starters een gunstige rente, in plaats van dat je ze nu weer met een restschuld opzadelt. Hopen maar dat mensen kiezen voor gezond verstand. Eerst waren aflossingsvrije hypotheken taboe, maar dit lijkt er weer verdacht veel op. Maar dan aflossingsvrij light.

Let wel, ik ben geen econoom en klets ook maar vanuit mijn belevingswereld en zoals ik het nieuws opvat. Bovendien kan ik me voorstellen dat iemand met meer kennis deze maatregel heel anders opvat. Ik wil je alleen aanmoedigen zelf na te denken over het nieuws. En als je een starter bent, hoop ik van harte dat je kiest voor een eenvoudige hypotheek die in één zin is uit te leggen.


Wat vind jij van deze maatregel?

Meer weten? Dit stuk vond ik erg verhelderend: http://www.berekenhet.nl/nieuws/annuiteitenhypotheek-met-aflossingslening.html
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...