zaterdag 16 februari 2013

Volgende week

Zo, het weekend is begonnen en duurt dit keer een week. Het is voorjaarsvakantie! En ondanks hier en daar nog wat sneeuwresten was het gisteren voorjaarsachtig warm. Ik ben er klaar voor! Het is al weer veel langer licht en soms als ik precies op de juiste plek ga zitten, uit de wind en in de zon, dan voel ik de warmte van de zon al behoorlijk!

Gisteren hebben we weer even ons rondje kringloop en vuilstort gedaan. Om de week is Meneer Spaarcentje op vrijdag vrij en brengen we weer spullen weg. Beetje bij beetje wordt het huis weer toonbaar en ontdoen we ons van spullen die alleen maar in de weg staan.

Bij de vuilstort viel ons oog op een paar mooie potten die in een container waren gegooid en wonder boven wonder heel gebleven waren. Dat gooien mensen zo maar weg! Die mochten mee naar huis en worden we ze ooit zat, dan brengen we ze naar de kringloop.

Wat kunnen jullie in ieder geval verwachten volgende week?
  • Wel ja, nog een lening erbij! Het akkoord over de woningmarkt
  • Een kapot gemaakt bedrijf
  • Wat is het moment om af te lossen?
  • Meer met je geld -  recensie

vrijdag 15 februari 2013

Minder piekeren over geld

Vrijwel iedereen zal dit herkennen: je loopt langs een geweldig huis, kijkt naar binnen en je denkt: 'dit huis is voor mij bedoeld'. En natuurlijk is de waarde van het huis ongeveer tien keer jouw jaarinkomen. Leidt dit altijd tot frustratie? Dat hoeft niet zo te zijn. Je kunt ook onderzoeken wat in dat perfecte huis je zo aanspreekt. Is alles aan kant, ziet het er welkom uit, straalt het balans uit? Dan heb je wellicht niet meer geld nodig, maar meer organisatie en structuur in je eigen huis en leven.

In 'Minder piekeren over geld' word je door de schrijver John Armstrong aangemoedigd na te denken over de rol die geld speelt in je leven. We piekeren wat af. Maar dat piekeren staat vaak los van daadwerkelijke problemen met geld. Want die pakken we aan als het moet. Het piekeren blijft, omdat geld verbonden is met emoties als jaloezie, frustratie, onzekerheid, angst, hebzucht. Geldzorgen zeggen zo beschouwd meer over jou, dan over de wereld waarin je leeft.

Dit boek leert niet hoe je meer geld kunt krijgen of met minder geld kunt uitkomen, maar geeft je de mogelijkheid te onderzoeken op wat voor manier geld voor jou een motivatie is en wat je daarmee hoopt te bereiken. Of in hoeverre het wel of juist niet hebben van geld je identiteit verandert. Ben je misschien bang voor geld? Ben je angstig om eventueel niet voldoende geld te hebben? Dat kan je gedrag enorm beïnvloeden in de keuzes die je maakt. Misschien blijf je om die reden hangen in een vervelende baan, onder het motto  'ik heb tenminste een baan'. Misschien kun je dan niet ontspannen, ook al heb je een buffer waarmee je het in geval van baanverlies zeker twee jaar kunt uithouden, want stel wat erna gebeurt? Curieus genoeg blijken geldzorgen ook voor te komen bij mensen die meer dan voldoende hebben. Want geld hebben, brengt angst voor verlies met zich mee.

Van je geldzorgen afkomen kan als je antwoord vindt op een aantal vragen die met geld te maken hebben:
  • waar heb ik het voor nodig?
  • hoeveel heb ik nodig om dat te bereiken?
  • wat is de beste manier om eraan te komen?
  • welke economische verantwoordelijkheden heb ik tegenover anderen?
Om deze vragen te beantwoorden, moet je eerst ophelderen welke betekenis geld voor jou heeft. Strikt gezien is het een ruilmiddel, maar vanuit emotioneel standpunt gezien vertegenwoordigt het veel meer. Voor de één is geld 'het kwaad' en dat komt misschien door eerder opgedane ervaringen waarbij het hebben van geld bijvoorbeeld tot problemen in vriendschappen heeft geleid. En voor de ander is het dé oplossing, om zo bijvoorbeeld van een ongewenste partner af te komen - 'als ik genoeg heb dan pak ik mijn koffers en ik ben weg....'

Om achter die vele betekenissen te komen, moedigt de schrijver je aan woorden op te schrijven die jij associeert met geld en te omschrijven wat je daar mee bedoelt. Je kunt dan denken aan woorden als: 'veiligheid' of 'er is nooit genoeg' maar ook 'jij hoeft je nergens zorgen over te maken want jij hebt overduidelijk genoeg'. Vervolgens ga je een laagje dieper en nu citeer ik: 'Om zelfbewustzijn te kweken, kun je het beste de cruciale fasen in je persoonlijke financiële geschiedenis onderzoeken. Ben je trots op jezelf als het om geld gaat? Wanneer voelde je je het meest vernederd of in verlegenheid gebracht door geld? Hoe dacht je over de mensen die daar toen een rol in speelden? Welke rol heeft geld in je relaties gespeeld? Heeft je opvoeding een gezonde houding ten opzichte van geld gestimuleerd?'

Het interessante is dat denken over geld op deze wijze de vinger op zere plekken kan leggen. Duidelijk kan maken waarom je het telkens weer verprutst, of duidelijk maakt dat je met sommige naasten in een onbewuste competitie bent geraakt over wat je wilt bereiken in het leven.

Het boek wordt voor mij wat helderder vanaf het moment dat het ingaat op het verschil tussen behoefte en verlangen, welk prijskaartje daar aan hangt en in hoeverre beiden worden aangedreven door de waarden volgens welke je leeft. Dit heel duidelijk boven tafel krijgen, kan er soms voor zorgen dat mensen ineens hele duidelijke en heftige keuzes maken. In dit verband wordt de term 'floreren' geïntroduceerd. Bepaalde behoeftes helpen ons meer dan andere om onze ambities op de lange termijn te vervullen, en dan heb ik het over verwezenlijken van je diepste wensen en niet zozeer over een promotie op je werk. Het heeft te maken met keuzes maken die je versterken in wat je wilt zijn of worden. Hoe meer je daartoe in staat bent, hoe meer je kunt 'floreren'. Hier noemt de schrijver het voorbeeld van de familie Jennings die besluit geen geld meer uit te geven aan verjaardagen, Kerstmis en Sinterklaas. In plaats daarvan worden interessante reizen gemaakt, die anders buiten bereik zouden liggen en zo heeft het gezin unieke ervaringen die wezenlijk bijdragen aan wie ze zijn en wat ze belangrijk vinden.

Zo gaat het boek verder. We lezen over geld en waarde, over hebben en doen en dit alles wordt aangetoond via veel voorbeelden uit de literatuur en zelfs de Romeinse dichter Vergilius wordt erbij gehaald. Van mij had dat wel minder mogen zijn. De auteur is filosoof en dat is te merken. Dat is positief en negatief. De vele vragen die hij stelt, moedigen aan en zetten een proces in werking. Maar soms gaat hij wel erg ver, bijvoorbeeld wanneer hij Vergilius aanhaalt bij het achterhalen van de reden dat hij zelf een persoonlijke afkeer heeft van een geordende administratie. Hij zegt glashelder: 'chaos is het resultaat van een ongelukkige verhouding tot geld'. Dat en de veelzeggende foto van het bureau van zijn vader maakte voor mij meer duidelijk dan de Vergilius passage die erop volgde, hoe vermakelijk ook. Het haalde het tempo wat uit de tekst.

Minder piekeren over geld is door de benadering van het onderwerp geen eenvoudig boek om te lezen. Het zal voor sommigen een brug te ver zijn of heel confronterend. Het onderwerp geld wordt van alle kanten bekeken en zo ook de relatie die wij er mee hebben. De auteur werpt interessante vragen op, bijvoorbeeld of veel geld verdienen immoreel is, of gekregen geld (erfenis) 'vies' is, wat afgunst zegt over onszelf. Alleen de vele voorbeelden en illustraties waarmee het onderwerp wordt behandeld, zijn bijna allemaal afkomstig uit het verleden (zoals de klassieke oudheid) of de literatuur. Hierdoor lijkt er wat minder aansluiting te zijn met mijn eigen benadering van geld. Voor mij persoonlijk was het soms te abstract.

De kern van het boek is dat geldproblemen alleen met geld te maken hebben en snel moeten worden opgelost. Geldzorgen daarentegen gaan over je relatie ten opzichte van geld. Een ongezonde relatie kan evenwel leiden tot geldproblemen. Het loont dus je relatie met geld te onderzoeken. Vindingrijkheid, onafhankelijk denken, lessen leren van gemaakte fouten en weten wat je nodig hebt in het leven, niet alleen op geldgebied maar ook op andere gebieden, vergroten de kans om tot floreren te komen.

Verwacht niet dat je na het lezen weet hoe je je financiën moet reorganiseren. Wat je wel kunt verwachten is dat je door de vele vragen gaat nadenken over wat jij belangrijk vindt en wat het prijskaartje is dat daaraan hangt. Dit helpt ook om keuzes te maken over waar je op de lange termijn naar toe wilt groeien.

Tot slot - en dat heeft niets met de inhoud te maken - ik vond het boek uitzonderlijk mooi opgemaakt en vormgegeven.

Het boek is verschenen als onderdeel van de serie 'The School of Life'. Hierin verschijnen boeken die de grote issues van het leven onder de loep nemen, zoals geld, geestelijke gezondheid, werk en technologie.

Minder piekeren over geld
John Armstrong
€ 14,95 / ISBN 9789029585071

donderdag 14 februari 2013

Geld en liefde

Als er iets dodelijk voor een relatie kan zijn, dan zijn het geldproblemen of grote niet te overbruggen verschillen in denken over en omgaan met geld. Wie je bent wordt vaak bepaald door hoe je bent opgevoed. Van je ouders kreeg je via de opvoeding allerlei subtiele en minder subtiele signalen over geld en wat geld betekent.

Voor je met iemand samen gaat wonen is het belangrijk te praten over geld. Als er iets bleek uit de stapels reacties op het stukje van eerder deze week over hoe de lasten zijn verdeeld binnen een relatie, dan is het dat veel mensen alles op één hoop gooien en dat dit meestal goed gaat. Meestal. Waar het goed gaat, blijkt dat de geliefden hetzelfde denken over geld, ongeveer hetzelfde bestedingsgedrag hebben en elkaar iets gunnen. Niet elke uitgave van de één moet meteen vertaald worden in ook iets voor de ander. Zo houd je het prettig.

Soms gaat het ook anders. Ik schrok van sommige reacties en mails waaruit bleek dat er lezers zijn die in een relatie zitten waarbij de één leeft als 'God in Frankrijk' en de ander geen nagel heeft om haar of zijn kont te krabben. De uitgesproken hoop dat dit ooit beter wordt, is begrijpelijk, maar of het realistisch is?

Praten dus, voordat je gaat samenwonen. Wat verwacht je van elkaar op financieel gebied? Wat is praktisch voor jullie? Hoe belangrijk is het hebben van eigen geld? Het kan natuurlijk dat de één meer verdient dan de ander en wil dat alles naar draagkracht wordt verdeeld. Maar wat doe je dan met uitjes waar jij geen geld voor hebt en jij wel? Gaat je partner dan met iemand anders op stap omdat jij er geen geld voor hebt? Of als hij een dure smaak heeft en een luxe inrichting wil, moet jij dat dan ook naar draagkracht bekostigen, net als de boodschappen en de huur? Ga jij leven onder de spilzucht van je partner? Of is je partner juist een tirannieke vrek en snak je naar geld dat mag rollen?

Ik kan in niemands hart kijken en ook niet anderen voorschrijven hoe ze zaken moeten regelen. Wat ik wel kan doen is vertellen over mijn ex-vriend J. en hoe hij met geld van anderen omging. We waren jong en woonden niet samen. Wel waren we vaak bij elkaar. Ik had een bijbaan naast mijn studie, hij niet. Als we op stap gingen, dan betaalde ik dat, hij zat altijd op zwart zaad. Wel ging hij elk jaar 4 weken op vakantie, alleen. Ook leende hij geld van me, tot grote bedragen aan toe, wat niet werd terugbetaald omdat hij een dure racefiets kocht. Daarover praten lukte niet, als ik hem er op aansprak schond ik zijn privacy, dat was althans wat hij zei (met andere woorden: bemoei je er niet mee). Ik was jong en wist niet goed wat ik met de situatie aan moest, want hé, dit was wel mijn Grote Liefde.

Dat die Grote Liefde mij niets gunde werd mij op een dag in één klap duidelijk. Wijsheid kwam niet met de jaren maar werd als een emmer water over mij uitgestort. Ik zou bij hem gaan eten. Hij had niets in huis gehaald. Dus deed ik boodschappen. Ik kocht groente, kipfilet, rijst en een pak melk, kaas en brood voor de volgende ochtend. Bij het opstaan in de morgen deed ik de koelkast open en schonk een glas melk in. Lekker! Ik schonk nog een glas in. Toen werd me te verstaan gegeven dat ik niet zoveel melk moest drinken, want hij moest nog de hele week met het pak doen. HET PAK MELK DAT IK HAD GEKOCHT!!! Dit is zeker 25 jaar geleden, maar ik kan er nog boos om worden. U begrijpt natuurlijk wel dat dit het begin van het einde van de Grote Liefde was. Nog kan ik wel eens fantaseren dat ik het pak over zijn hoofd leeggiet. Dat zou een passende reactie zijn geweest. Maar dat deed ik niet, ik was volkomen uit het lood geslagen.

Moraal van het verhaal. Niet alleen het gesprek voordat je gaat samenleven met iemand is belangrijk, maar ook de signalen ver daarvoor. Hoe gaat je lief met zijn geld om? En met jouw geld? Gunt hij je wat? Is hij genereus van aard (en dan bedoel ik niet of hij elke week cadeaus koopt, maar of hij attent is)? Heeft hij geldproblemen en probeert hij daar actief wat aan te doen? Of laat hij het aanmodderen en trekt hij jou mee in het gat? Is hij iemand die keihard in het restaurant uitroept: 'jeeee wat duur'!  Zo zijn er 1001 kleinere signalen die aan het gesprek over geld en samenwonen vooraf gaan en die misschien nog wel belangrijker zijn.


Natuurlijk hoef je niet bij het eerste signaal iemand met stoel en al de lucht in te schieten. Maar hoe eerder je signaleert dat iets wringt of niet prettig voelt, hoe sneller het opgelost kan worden. Want dat kan. Soms zijn mensen zich niet eens bewust van bepaalde eigenaardigheden en ook maar het product van een opvoeding. Maar soms zijn deze eigenaardigheden ronduit vervelende karaktertrekken. Iets wat klein is, wringt en niet opgelost wordt, is jaren later ineens een overweldigend gevoel van een eenzaamheid, verdriet en woede. Maar dan wel met een paar kinderen en een koopwoning er bij.

Heb jij wel eens bepaalde signalen met betrekking tot geld over het hoofd hebt gezien, die je zijn opgebroken in de liefde?

woensdag 13 februari 2013

Wat zou jij nou willen lezen?

Een tijdje geleden plaatste ik een recensie van het boek Geld, Gezin & Geluk. Terecht merkte iemand op dat veel consuminderboeken op elkaar lijken. En of ze nu als indeling de maanden van het jaar, de seizoenen of het huis als uitgangspunt nemen, vaak zijn de tips identiek, alleen net weer even anders op geschreven. En toch lezen we (of in ieder geval veel mensen) deze boeken. En we lezen consuminderblogs.  Waar zijn we dan allemaal naar op zoek?

Wat zoek jij als je op zoek bent naar informatie over consuminderen? Wat wil jij graag lezen? Meer vrekkentips over hoe je zelf schoonmaakmiddel maakt? Of juist tips die je helpen koopimpulsen te weerstaan? Of hoe je met obstakels omgaat die je tegenkomt bij het consuminderen? Wat maakt dat je het niet of moeilijk volhoudt? Wordt je tegengewerkt door je partner? Voel je sociale druk om geld uit te geven?

Vertel het me! Plaats een reactie of stuur een mail.

dinsdag 12 februari 2013

Hoe zijn de lasten verdeeld?

Laats kreeg ik bezoek van een vriendin die vorig jaar is gescheiden van haar man. Vanzelfsprekend kwam daar het gesprek op en ook kort over de financiële gevolgen. Levens die samengaan en uit elkaar geknoopt moet worden, dat heeft niet alleen gevolgen op emotioneel gebied, maar zeer zeker ook op financieel gebied.

Op één hoop
Dat zette me aan het denken over hoe wij de financiën hebben geregeld met elkaar. Vanaf dag één dat wij samenwoonden hebben we alles op één hoop gegooid en daar alles van betaald. Zonder enig probleem overigens. Misschien scheelt het dat we op dat moment allebei ongeveer hetzelfde uitgavenpatroon hadden (geen excessen of extreem dure hobby's) en vergelijkbaar verdienden. Beider salarissen worden op de rekening gestort en we betalen daar alles van. We hebben dus niet meer ieder afzonderlijk een eigen rekening en dat heb ik vreemd genoeg nooit gemist. Wel hebben we allebei zakgeld waarvan we dingen voor onszelf (of elkaar) kunnen kopen, zonder dat we verantwoording hoeven af te leggen.

De kosten verdelen
Niet iedereen regelt het zo. Ik weet nog dat ik met verbazing naar een vriendin keek die samen met haar vriend alles verdeelde en om en om alles betaalde. De ene week betaalde zij de boodschappen, de volgende week was hij aan de beurt. Zo werden ook alle vasten lasten verdeeld: om en om. Alle bonnen werd bewaard en een keer in de maand was het 'vergeldingsdag'. Dan werd er gekeken wie wat had betaald en wie wat tegoed had van de ander. Ik vond dat een enorm gedoe. Dat komt denk ik vooral door de onduidelijkheid van de situatie en het feit dat het 'verrekenen' bij dit stel met veel ruzie ging. Tot op de millimeter werd uitgerekend of 'jij niet minder hebt uitgegeven dan ik, want dat zou niet eerlijk zijn'. Je kunt natuurlijk ook zeggen: jij betaalt de huur en ik de boodschappen en jij de energierekening en ik de gemeentebelasting. Evengoed blijft dat wel een rekenwerk, want situaties veranderen natuurlijk

Wat voor ons werkt, zal voor veel anderen niet werken. Er is geen perfecte manier om de financiën te verdelen, als het maar bij jou en je partner past. Volgens het Nibud is de manier waarop Meneer Spaarcentje en ik de verdeling doen, typerend voor huishoudens met één inkomen, wat wij dus niet zijn. Maar ik zie ons dus als een economische eenheid en zo zijn de financiën ook geregeld.

Naar draagkracht
Anderen kiezen voor een verdeling naar draagkracht. Dat betekent dat als jij 3/4 van het totale gezinsinkomen verdient, je ook 3/4 van de lasten draagt, tegenover je partner die dan 1/4 voor zijn of haar rekening neemt. Ik heb een beetje moeite met deze verdeling omdat ik vermoed dat dit problemen kan geven. Iemand die meer verdient, houdt dan verhoudingsgewijs ook meer over en zo kan het voorkomen dat je met iemand samenleeft die het breed laat hangen, terwijl jij elk dubbeltje moet omdraaien. In mijn vriendenkring van een paar jaar terug was een stel dat het zo had geregeld en dat maakte geen prettige indruk. Ook omdat de 'grootverdiener' regelmatig dingen wilde doen die geld kosten en daar had de ander dan geen geld voor en dan werd er weer uitgerekend wat de één de ander naar rato verschuldigd was, ik vond dat maar vermoeiend. Maar vooral omdat zo'n regeling niet bij mij en bij Meneer Spaarcentje past.

Alles samen betalen en wat overblijft individueel
Wat ook kan is beide salarissen op de betaalrekening storten en daar alle lasten van betalen. Wat overblijft kan verdeeld worden: één deel op een gezamenlijke spaarrekening voor spaardoelen die met jullie als stel te maken hebben en twee delen op eigen rekeningen. Zo draag je gezamenlijk de lasten en beschik je 'vrij' over wat er overblijft.

Zo zijn er nog vast andere manieren om het te regelen. Wil je meer weten, kijk dan eens op de site van het Nibud. De manier waarop wij het doen, zal voor veel mensen niet prettig zijn. Wij hebben immers niet de beschikking over een eigen rekening. Voor ons werkt dit echter wel. Wel hebben we voordat we gingen samenwonen gepraat over hoe wij het wilden regelen. Wij waren er al snel over uit dat we geen zin  hadden in alles met elkaar verrekenen en 'bonnengedoe'. Omdat we op dat moment vrijwel hetzelfde verdienden, was de keuze snel gemaakt. Nu is de situatie financieel helaas compleet anders en ongelijker, ik breng nog niet de helft binnen van wat mijn partner binnenbrengt. We hebben alleen niet de behoefte het nu anders te gaan regelen, we zijn dit gewend en het loopt goed. Bovendien breng ik weliswaar minder geld in het laatje, ik bedenk en voer ook veel besparende acties uit.

In de praktijk betekent dat bij ons de één soms meer uitgeeft dan de ander. Ja, dat is dan maar zo. Voor mij is dat een kwestie van gunnen en tot nu toe hebben we nooit problemen op financieel gebied met elkaar gehad. Niet toen ik een dure opleiding ging volgen 7 jaar geleden en ook niet de afgelopen jaren als Meneer Spaarcentje eens uit eten ging met vrienden of naar North Sea Jazz ging.

Uiteindelijk gaat het erom dat je in balans bent met elkaar, op emotioneel en romantisch gebied én op financieel gebied. Het is heel belangrijk om te weten hoe je tegen geld aankijkt als je samen gaat leven met een ander. Het is nog belangrijker om dat uit te spreken naar elkaar toe. Het maakt uiteindelijk geen donder uit hoe je de lasten verdeelt, als het maar voor iedereen duidelijk is en als het maar bij je past.  Wel is het belangrijk dat je je gelijkwaardig aan elkaar kunt voelen. Met iemand die enorme schulden heeft, altijd rood staat en impulsief van alles koopt, zou ik niet alle inkomsten op één hoop gooien en daarvan alles betalen.


Hoe hebben jullie het geregeld?

maandag 11 februari 2013

Wat heb je aan kinderkleding nodig?

In de beginjaren van Zoon kocht ik vrij impulsief kleding. Niet veel en niet duur, maar ik ging wel af en toe de stad in en kocht dan zo wat ik dacht dat hij nodig had. En greep dan soms mis, op een moment dat er geen geld was om even groot inkopen te doen.

De kinderbijslag gaat bij ons op een aparte rekening en daar betalen we alle uitgaven van die met Zoon te maken hebben, zoals sport, kleding, uitgaven voor school. Als de nieuwe kinderbijslag wordt gestort, kijk ik of er nog wat is overgebleven van de 'vorige' kinderbijslag. Soms niets, soms € 10,- en soms veel meer. Alles wat overblijft wordt naar zijn studiespaarrekening gestort. Ik moet dus drie maanden zien uit te komen met het bedrag.

Om uit te komen met het beschikbare geld werk ik tegenwoordig met een kledinglijst variërend van spijkerbroeken, pyjama's, shirts, truien en sportkleding tot een winter- en een zomerjas. Achter elk item zet ik het aantal dat ik denk per jaar nodig te hebben en het geschatte bedrag. Als we daadwerkelijk iets kopen, noteer ik de prijs en de datum. Na het eerste jaar dat ik het zo aanpakte had ik een complete lijst met uitgaven en aantallen en zag ik of ik zaken goed had ingeschat of juist niet.

Zo'n lijst levert kennis op en dus voordeel. Ik zie bijvoorbeeld dat ik in de eerste drie maanden van het jaar weinig kleding voor Zoon koop, hij doet het dan nog met wat ik in het najaar kocht en voorjaarskleding is nog niet nodig. Maar nu is er wel uitverkoop. Dus kopen we in de maand januari of februari steevast de winterjas voor volgend jaar.

De aantallen die op een kledinglijst staan zijn afhankelijk van veel factoren: heb je een droger? Heb je een baby die elke 3 maanden uit de kleding groeit? Dan koop je minder grote aantallen dan als je een kind van een jaar of 10 hebt, dat langer in één maat zit. Speelt je kind vaak buiten (en kruipt ie door de modder), heeft je kind veel sporttrainingen per week en dus meerdere outfits nodig? Zoon heeft bijvoorbeeld drie voetbaltrainingen naast de wedstrijd op zaterdag. Met één trainingspak kom je er dan niet ontdekte ik al snel...en wij hebben geen droger dus zijn minstens vijf spijkerbroeken en drie sweaters geen overbodige luxe.

De lijst zal ook van pas komen als Zoon op een gegeven moment kleedgeld van ons krijgt. Ik denk dat ik dan goed kan schatten wat een realistisch maandbedrag zal zijn. Ik zal hem dan ook zeker de lijst geven, zodat hij weet wat hij ervan moet aanschaffen. Om er vervolgens achter te komen dat hij zijn complete kwartaalgeld waarschijnlijk aan één paar schoenen uitgeeft, zodat een winterjas er niet meer inzit. Hopelijk leert hij daar van....

Dus, begin met een schatting te maken. Zoals je las, fluctueert de lijst omdat de aantallen afhangen van leeftijd, leefstijl en wel of niet een droger hebben. Maar begin gewoon, maak een schatting en controleer af en toe of deze klopt. Als je niet op de hoogte ben van prijzen, ga dan uit van wat je zou willen uitgeven.  Na een tijd heb je een mooie lijst waarmee je goed kunt inschatten hoeveel je nodig hebt en hoeveel dat ongeveer gaat kosten. Als je leert realistische bedragen in te schatten, werkt dat ook als rem. Ik probeer me namelijk echt aan de geschatte prijzen te houden en daardoor vallen sommige kledingstukken af en zoek ik door naar iets dat wel binnen het budget valt. 

Werk jij ook met een kledinglijst?

zondag 10 februari 2013

Zondagpraat

Het huis is leeg, de mannen zijn op stap. Ze gaan met Opa naar een voetbalwedstrijd van Feyenoord tegen, ja wie eigenlijk? Ik leef samen met voetbalgekken, maar ik ben dat niet. Zo veel is wel duidelijk.

De dag ligt vol verwachting voor mij. Ik heb net wat opgeruimd, ga zo mijn oefeningen doen en dan lekker naar buiten want het is prachtig weer. Verder wil ik vandaag wat administratie doen en stort ik mij op de stapel boeken die er ligt.

Gisteren werkte ik wat prijzen bij van levensmiddelen en het viel mij weer op dat er weer van alles duurder is geworden. Het boodschappenbudget wordt steeds krapper. Momenteel hou ik € 380,- aan per maand voor de boodschappen en € 50 voor boodschappen die via internet worden gedaan (meestal kattenvoer of meel in grote verpakkingen), € 430 in totaal. In januari zijn we daar heel ruim overheen gegaan om redenen die ik nog steeds niet helemaal begrijp. Ik zou natuurlijk kunnen zeggen dat we dit moeten compenseren met wat we nog gaan uitgeven de komende maanden, maar dat doe ik niet. Dan wordt het nóg krapper en ik wil toch uitgaan van een realistisch budget. Een beetje schuifruimte heb ik wel, wat niet via internet wordt uitgegeven kan worden toegevoegd aan het reguliere budget. Zo gaf ik deze maand € 40 uit aan internetboodschappen en kan ik de resterende € 10,- bij het gewone budget voegen, dat geeft lucht.

Eén van de redenen dat we meer zijn gaan uitgeven is wel duidelijk en is omdat we de groentetas hebben opgezegd. Voor € 13 per week hadden we voldoende groenten voor de hele week en voor in ieder geval een paar dagen fruit. Maar de keuze was zeer beperkt en het enthousiasme werd steeds kleiner als de tas werd afgeleverd. Ik merk nu ik zelf weer alles uitzoek, ik ook weer creatiever ben in de keuken. Natuurlijk heb ik via de tas kennis gemaakt met groenten die ik nog niet kende, maar niet alles daarvan vinden we lekker en het kwam steeds vaker voor dat er minimaal twee 'jakkiebah' groenten in de tas zaten. Nu koop ik de groenten bij de reformwinkel en in de reguliere supermarkt, die ook steeds meer biologisch aanbied. Maar dat is wel duurder dan de bioboer. Dat is dan maar zo.

Het is dus een beetje schipperen. Deze maand red ik het wel, maar ja, februari is ook kort. Misschien denk je 'mens doe niet zo moeilijk, verruim je budget!' Dat kan wel, maar dat wil ik niet. Ik wil per sé ruimte houden om € 500 per maand af te lossen. Als we dat nu maar een flinke tijd volhouden, dan komt er vanzelf meer ruimte.

Wat ik wel kan doen, is nog kritischer kijken naar wat we kopen en wat biologisch wordt gekocht en wat niet. Ook kan ik meer goedkopere gerechten maken, nog meer zuurkool en erwtensoep eten (in deze tjid van het jaar geen straf). Tot zover de boodschappenpraat. Morgen lees je hier over hoe je er achter komt wat je aan kinderkleding nodig hebt.

Komen jullie nog uit met het boodschappenbudget? Heb je het aangepast?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...