zaterdag 9 februari 2013

Boekentips en volgende week

Momenteel liggen hier overal stapeltjes boeken. Ik had wat recensie-exemplaren aangevraagd bij uitgevers en die kwamen allemaal tegelijk binnen. En ik had ook bij de bibliotheek een aantal boeken aangevraagd. Die zijn niet verkrijgbaar in ons filiaal en moeten van elders komen. Geduld was dus vereist. Er gingen twee maanden overheen en nu kwamen al die boeken binnen 3 dagen na elkaar ook aan. Aaargh!! Daar schiet ik dus van in de stress. Want de bieb-boeken kan ik maar een beperkte tijd lenen, omdat ze weer zijn aangevraagd door anderen, maar ik vind het ook niet netjes heel lang te wachten met een recensie van de boeken die ik van de uitgevers opgestuurd krijg.

Dat zorgt dus voor wat onrust in de kop. Sowieso heb ik nog fikse last van de valpartij van vorige week. Mijn lichaam voelt weer redelijk aan maar mijn hoofd niet. In mijn hoofd staan dingen verkeerd afgesteld waardoor er uitzonderlijk snel alarm wordt geslagen in situaties en ik blijf dan ook 'hangen' in die toestand. Dat is in een notendop de oorzaak van ME: dat de amygdala verkeerd staat afgesteld en niet correct reageert maar altijd buitensporig reageert. Als dat maar lang genoeg duurt, gaan allerlei lichaamsprocessen spaak lopen.

Ik heb natuurlijk het afgelopen jaar met veel succes een behandeling gevolgd (doe dat nog steeds) om dit probleem aan te pakken. Wat dat betreft was de valpartij een interessante gebeurtenis: ik voelde wat er gebeurde en wat voor gevolgen dit had voor mijn stress-systeem. Maar ja weten is één ding, de gevolgen zijn er ook. Dus ik heb flinke hoofdpijn, al dagenlang.

Grappig genoeg was er bij de gereserveerde boeken uit de bieb één boek dat hier op ingaat. Het is het boek 'Homo Energeticus' van Dr. Peter Aelbrecht. Hij legt in hele duidelijke taal uit wat er in je lichaam gebeurt als je emotionele brein en je verstandelijke brein niet in balans zijn. Ik ga hier geen review schrijven, dat past niet bij het blog. Maar dit boek is een aanrader voor mensen die kampen met energietekorten, hormoonproblemen of aandoeningen als ME, burn out, fybromyalgie en depressie. Hij besteedt niet alleen aandacht aan de oorzaken maar biedt ook oplossingen: voedingsadviezen, leefstijladviezen (mindfulness), craniosacraal therapie en hormoonbehandelingen. Voor mij was het vooral interessant omdat hij wat dieper ingaat op de werking van het brein, het sluit mooi aan bij de behandeling van Ashok Gupta die ik nu volg.

Een ander - prachtig - boek las ik de afgelopen weken, dagelijks een klein stukje: 'Waar je ook gaat, daar ben je' van Jon Kabat-Zinn, de grondlegger van mindfulness. Dit is een geweldig boek voor iedereen die geïnteresseerd is in mindfulness en meditatie. Het bevat een reeks korte teksten die vaak de toon van de dag zetten, stemmen tot nadenken of een feest van herkenning zijn. Hij brengt onder woorden wat je tegen kunt komen tijdens meditatie, wat voor soorten meditaties er zijn en hoe je aandacht en aandachtig zijn kunt integreren in je dagelijkse leven. Ik heb er veel aan gehad. Gelukkig kreeg ik het ooit voor mijn verjaardag dus ik hoef het niet bij de bieb in te leveren en kan het inkijken wanneer ik wil.

Over naar geld en besparen: wat kunnen jullie verwachten volgende week?
  • Wat is het moment om af te lossen?
  • Wat zou jij nu willen lezen?
  • Hoe zijn de lasten verdeeld?
  • Wat heb je aan kinderkleding nodig?
  • Recensie van het boek 'Minder piekeren over geld' van John Armstrong
Fijn weekend!

vrijdag 8 februari 2013

Wat is jouw relatie met geld?

Jarenlang volgde ik allerlei diëten. En die werkten niet. Sterker nog, hoe harder ik probeerde af te vallen, hoe dikker ik werd. Het omslagpunt kwam toen ik niet meer ging focussen op wat ik niet in mijn mond mocht stoppen maar op wat eten voor mij betekent. De overeenkomst met geld uitgeven is voor veel mensen waarschijnlijk duidelijk. Voortdurend spullen willen kopen, waarom doen we dat? Welke leegte moet er worden gevuld als we vallen voor elke reclameprikkel of impuls?

Op de strafbank
Echt nadenken over geld, deed ik pas toen ik het niet meer had. Als je jaren lang een bepaald gedrag vertoont en ineens kan dat niet meer, dan doet dat iets met je. Eerst voelde ik me alsof ik op de strafbank werd gezet. Ineens had ik minder geld tot mijn beschikking en daar moest ik maar mee uit zien te komen. Dat was oneerlijk en niet prettig. En wat deed ik altijd als iets oneerlijk en niet prettig was? Juist, dan ging ik naar de site van B.ol.com en was het van klikkerdeklik...en dat was nu juist net niet meer de bedoeling.

Vrijheid
Wat was het dat me zo raakte? Geld gaf mij een gevoel van vrijheid, ontdekte ik. Het zomaar even de stad in gaan en iets kopen dat ik weliswaar niet nodig had, maar dat toch op zekere hoogte wel bijdroeg aan kortdurend levensgeluk, maakte dat ik me vrij voelde. Me houden aan budgetten gaf een beklemmend gevoel en het lukte me dan ook nooit. Dat kwam ook zeker doordat ik weinig eerlijk naar mijn uitgavenpatroon keek en uitging van weinig realistische budgetten. Dus als ik dan eens een bespaarpoging deed, dan was het bij wijze van spreken een 500 calorieëndieet. Al voor het eind van de week vreet je je zat aan dingen waar je eigenlijk geen trek in hebt, om de honger te stillen.

Afzetten
Misschien was het niet goed om kunnen gaan met geld ook een kwestie van afzetten. Mijn vader was financieel heel snugger. Hij heeft zijn hypotheek jaren voor zijn overlijden afgelost en nam nooit enig financieel risico. Mijn relatie met mijn vader was heel lang niet echt soepel. Mijn wijze van met geld omgaan was zeker ook een manier van afzetten tegen mijn vader. 'Niks sparen, geld moet rollen. Voor je het weet ben je dood en heb je al die jaren voor niets gespaard!' Best puberaal (en tot jaren na de pubertijd volgehouden) en kinderachtig. En vooral dom. Ik kan alleen maar dromen van de buffer die mijn vader bij elkaar wist te sparen.


Gemoedsrust
Minder geld hebben raakte me diep in de ziel: ik werd bang. Geld hebben betekende blijkbaar ook zekerheid en minder geld hebben was eng. Het voelde als grip verliezen. Ik was bang dat wij ons huis zouden kwijtraken. Of dat Meneer Spaarcentje zou opstappen en mij achter zou laten met een U.WV uitkering die bij lange na niet voldoende is om van te leven. Het raakte me ook in mijn gevoel van zelfvertrouwen en dacht 'ik zal wel een loser zijn, want iedereen in mijn omgeving maakt carrière en geniet van het goede leven en ik zit op de bank, zonder geld'. Het achteruit gaan in inkomen, deed dus wat met mijn gemoedsrust en ik voelde me zielig.

Bij de lurven pakken
Deze gevoelens veranderden toen ik stopte met mezelf zielig te vinden. Ik pakte mezelf bij de lurven (het was even zoeken, want waar zitten die?) en stopte met zelfbeklag. Kortom, ik stapte uit de slachtofferrol en startte met het maken van een overzicht van wat er in kwam en uit ging. Van daaruit maakte ik plannen: wat kon wel en wat kon niet meer?


Ruimte
Toen ik het besparen positiever wist te benaderen, veranderde er veel. Dingen die niet meer konden, werden niet meer gezien als een gemis. Ik had immers een bewuste keuze gemaakt van wat we wel en niet wilden laten doorgaan. Dus dat ene tijdschrift dat werd opgezegd stond toch al onderaan mijn prioriteitenlijst, ik miste het niet eens. En impulsen hebben twee mooie eigenschappen: ze duren maar kort en ze verdwijnen vanzelf als je er niet op ingaat. Dus naarmate ik meer impulsen wist te weer staan, kwamen ze ook steeds minder vaak voor. En minder impulsen en dus financiële uitspattingen, betekende dus meer grip op geld en meer ruimte.

Vrijheid
Zo komen we als vanzelf weer aan bij het zo gewenste gevoel van vrijheid. Gaf voorheen zomaar geld uitgeven mij een gevoel van vrijheid, nu is dat veranderd. Ik vind het juist prettig dat ik niet meer ondoordacht uitgeef en niet begrijp waar dat geld toch is gebleven. Het hebben van een buffer geeft me nu juist dat gevoel van vrijheid. Ik ben nu op van alles voorbereid, leuke en niet leuke kosten. Bovendien heb ik nu meer keuzevrijheid. Omdat er geld achter de hand is, kan ik bij vervanging van bijvoorbeeld een apparaat kiezen voor wat ons het meeste aanspreekt, in plaats van gedwongen te moeten kiezen voor de goedkoopste optie (waarbij ik overigens niet beweer dat goedkoop duurkoop is).

Kwaliteit
Het gaat met afvallen niet zozeer om hoeveel calorieën je in je mond stopt, maar meer om de voedingswaarde en kwaliteit van wat je in je mond stopt. Wat doet het eten met je lichaam? Zo is het voor mij nu ook met geld uitgeven: het gaat er niet om hoeveel ik uitgeef, maar hoe ik het uitgeef en aan wat.  Maar ik daar bewuste keuzes in, dan kan ik er meer van genieten dan dat ik 'zomaar' ondoordacht geld uitgeef. Angstig ben ik niet meer, omdat ik controle heb.

Mijn relatie met geld is dus behoorlijk veranderd. Was geld vroeger bijna een vies woord, nu schrijf ik er dagelijks met veel plezier over. Goed omgaan met geld is voor mij een spel geworden waarbij ik heb geleerd wat de mogelijkheden zijn binnen de middelen die ik heb. En wat er is, waardeer ik meer.

Geld heeft voor iedereen een andere betekenis. Maar die betekenis kan heel diep zijn. Het kan te maken hebben met gevoelens van veiligheid, wel of geen controle hebben, met angst, met hebzucht. Jezelf daar eens in te verdiepen, kan je helpen je financiële gedrag te veranderen.

Wat is jouw relatie met geld?

donderdag 7 februari 2013

Hoe zakgeld mij helpt om te consuminderen

Toen ik als consumindermaagd onze financiën ging reorganiseren, schrapten we alles wat niet nodig was. En wat viel er veel te schrappen. Veel abonnementen, maar vooral ook veel kleinere ondoordachte uitgaven. 'Gewoon overal een streep door en tik op de vingers als je stout bent'. Dat werkte goed. Een tijdje.

Net zoals je stopt met roken of een dieet gaat volgen, ben je als consuminderaar in het begin enorm gemotiveerd. Maar het volhouden is best moeilijk. Dat is natuurlijk ook afhankelijk van de redenen waarom je consumindert. Als je het doet om uit de schulden komen, is je motivatie denk ik sterker dan als reden om een buffer achter de hand te hebben voor 'als' en 'ooit'.

Volhouden is ook moeilijk als er voortdurend prikkels op je worden afgevuurd, door reclame maar ook door mensen in je omgeving die wél gewoon doorgaan met geld uitgeven, alsof het woord crisis niet bestaat. En diepere verlangens verdwijnen ook niet zomaar ineens. Het is ook fijn om jezelf af en toe te verwennen, al hoeft daar niet altijd een prijskaartje aan te hangen natuurlijk. Het is prima om lekker te wandelen met het gezin in het bos en dan neer te ploffen op een meegebracht kleed om van de zelf mee gebrachte broodjes te genieten. Maar zeg nu zelf, het is toch ook fijn om eens op een terras te zitten en een schofterig groot stuk appeltaart naar binnen te werken?

Dus is het zaak dat we de verwenbehoefte kanaliseren. Bedenk wat je zou willen en werk daar naar toe. Hoe? Door jezelf zakgeld te geven. Hoeveel dat is, is natuurlijk volledig afhankelijk van je situatie. Meneer Spaarcentje en ik ontvangen ieder €10 per week. Misschien is dat voor jou een belachelijk laag bedrag, dan verhoog je het. Of het is veel te veel, pas het aan naar wat klopt voor jou.

Waar het om gaat is dat ik elke week €10 ontvang waarover ik geen verantwoording hoef af te leggen. We hebben afgesproken waar we dit zakgeld aan uitgeven: aan zaken die dringend gekocht moeten worden ter bevrediging van een puur persoonlijke impuls. Bij Meneer Spaarcentje zijn dat meestal apparaten, waar zorgvuldig voor gespaard wordt en die via M.arktplaats tweedehands worden gekocht. Ik koop er meestal boeken of kleding van, ga soms naar de sauna en geef het soms uit aan een kopje thee als ik in de kantine zit, terwijl Zoon judoles heeft of ik trakteer op de bioscoop.

Dat zakgeld is mijn 'ontsnapping' aan het strakke zuinige leven. Doordat ik zo gekanaliseerd uit de band kan springen, vind ik het prima om de rest van de tijd zuinig aan te doen. Natuurlijk kun je ook een andere vorm bedenken: elke week € 2,50 in een potje doen en eens in de zoveel tijd de pot omkeren en iets leuks gaan doen. Kijk gewoon wat in jouw situatie het beste werkt, probeer het uit en pas het aan als het niet bevalt.

Krijg jij zakgeld? Wat koop je daar van?

woensdag 6 februari 2013

Voorbereiden belastingaangifte

Vorige week kwam over de post al het salaris jaaroverzicht van Meneer Spaarcentje binnen. Die van mij kan ik digitaal opvragen, zo gaat dat bij het UWV tegenwoordig. Die jaaroverzichten stop ik meteen in de map belastingaangifte.  Dat doe ik eigenlijk altijd als er iets binnenkomt dat relevant is voor de aangifte.

Zo houd ik een overzicht bij van alle niet vergoede medicijnen en zorgkosten en heb ik tegen de tijd dat we aangifte doen, meteen alles bij de hand. Als je jezelf dit aanwent, dan scheelt dit ongelofelijk veel tijd en frustratie in de periode dat je daadwerkelijk je aangifteformulier invult. Dus een nieuw overzicht binnen van de WOZ-waarde van je huis? Meteen in de belastingmap knallen!

Hier is nog even een geheugensteuntje van zaken die je bij de hand moet hebben:
  • Jaaropgave loon of uitkering
  • WOZ waarde van je huis
  • Ontvangen toeslagen
  • Studiekosten
  • Overzicht alimentatiekosten
  • Overzicht van de bank met saldi van sparen en beleggen
  • Overzicht van  (aftrekbare) giften
  • Gegevens van overige mogelijke aftrekposten (hypotheekrente, zorgkosten,  lease auto e.d.)
  • Aangifteformulier (papieren of elektronisch)
  • Burgerservicenummer
  • Bij elektronische aangifte: DigiD-inlogcode (maar die had je dan wel van te voren moeten aanvragen!)
  • overzicht van uitstaande schulden (noodzakelijk als je bijvoorbeeld je hypotheek aflost, je schuld is gedaald en dat heeft gevolgen voor de rente-aftrek)
Als je digitaal aangifte doet, is het handig om dit na 1 maart te doen. Dan is de aangifte al grotendeels door de belastingdienst ingevuld, met de bij hen bekende gegevens. Wel moet je alles natuurlijk goed controleren, maar het scheelt toch wat tijd. Doe je voor 1 april 2013 aangifte, dan krijg je uiterlijk 1 juli 2013 uitsluitsel.

Ik weet nu al dat wij dit jaar iets terug moeten betalen. Onze hypotheekschuld is gedaald en dat zal verrekend moeten worden met de te veel ontvangen renteaftrek. Helaas zal ik ook dit jaar weer net buiten de pot piesen met de niet vergoede zorgkosten. Omdat ze jaarlijks de drempel verhogen, krijg ik vrijwel nooit iets terug. Best balen, ik gaf dit jaar € 3256,15 uit aan niet vergoede zorgkosten. Ik zou daar best iets van terug willen zien, maar de Belastingdienst zal wel weer in zijn oneindige wijsheid besluiten dat dit niet zo is.

Tot slot een opmerking over veiligheid. Ik las van de week in een artikel van Marieke Henselmans dat er vals e-mails in omloop zijn. De afzender doet zich voor als de Belastingdienst en houdt een worst voor: je kunt geld terugkrijgen. Als je klikt op de links in de e-mail, word je gevraagd je digid gegevens in te vullen. Dat doe je natuurlijk niet! Lees hier wat je volgens de Belastingdienst wel moet doen, als je een dergelijke mail ontvangt.

Meer tips over aangifte doen, vind je op financieel-infonu. Op de site van de Belastingdienst zelf, vind je ook veel informatie.


Verwacht jij iets terug te krijgen van de Belastingdienst?

dinsdag 5 februari 2013

Zelf schoonmaakmiddel maken en Gelukkig

Laatst vroeg iemand hoe zelf schoonmaakmiddel te maken. Ik ben geen expert, zeker niet op het gebied van schoonmaken. Ik gebruik meestal gewoon het wasmiddel van Marseillezeep dat ik zelf maak. Dat voldoet ook om de keuken te soppen of de vloer te dweilen. Ik wissel dat af met schoonmaakazijn en soda.

Nu kan het zijn dat je graag schoonmaakmiddel gebruikt met een iets frisser geurtje. In de laatst verschenen (en met nieuwe opmaak) Gelukkig. Leven en genieten binnen je budget staan 2 recepten voor schoonmaakmiddelen. Wel moet je wat geduld hebben, omdat het enige tijd moet staan.

Het recept dat mij het meest aansprak en dat ik binnenkort wil uitproberen, is dat van citrus-azijnschoonmaakmiddel:

Stop in een pot stukjes sinaasappel- of citroenschil. Giet daar witte azijn over heen en sluit af. Laat 3 weken staan en schud af en toe. Giet de azijn door een zeef met een doek. Bewaar in een lege fles of pot. Voor gebruik verdun je het, je gebruikt gelijke delen water en citrusazijn. (Gelukkig, jaargang 3, nr. 1, pagina 21)

Sowieso staan er in de Gelukkig weer veel leuke weetjes. Het blad wordt steeds completer en kent een grote toename van abonnees. Dat zal ongetwijfeld het gevolg van de crisis zijn. Ik vind het blad een beetje gaan lijken op de voormalige Vrekkenkrant, vol met hele praktische en eenvoudig toe te passen tips. Maar daarnaast is er ook veel aandacht voor de levenshouding van waaruit je kunt consuminderen. Heel leuk vond ik het interview met Marion die sommigen van jullie misschien kennen van haar blog Anderson Cottage. Mooi om te lezen hoe zij in het leven staat en zo geniet van wat ze heeft.

Onlangs is de naam van het tijdschrift gewijzigd. Was de ondertitel 'Leven en genieten van een kleiner budget', met ingang van dit jaar is dat 'Leven en genieten binnen je budget'. Dat betekent ongetwijfeld dat de doelgroep ruimer is geworden dan voorheen.Vreemd is dat niet. Ook mensen met een groter budget worden door de crisis geraakt. Met financiële verplichtingen als een hypotheek waar je niet 1-2-3  vanaf komt, zijn tips altijd welkom. Een tijdschrift als Gelukkig kan daarbij helpen.

Gelukkig. Leven en genieten binnen je budget komt 6 keer per jaar uit en kost €15. Het abonnement wordt niet automatisch verlengd. Je kunt je hier aanmelden.

maandag 4 februari 2013

Hoe loyaal zijn we? Kijk eens verder dan je neus lang is

Vorige week publiceerde ik een stukje over mijn tegenvallende salarisstrook. Dat maakte de gemoederen los. Veel lezers ontvingen ook minder geld met ingang van deze maand. Kleinere inkomens zijn er iets op achteruit gegaan en mensen met een modaal inkomen zijn er juist iets op vooruit gegaan.

Ik kreeg reacties die me raakten. Omdat de verhalen schrijnend zijn. Omdat sommigen niet een beetje achteruit gaan, maar heel veel. Zoals M. die mij mailde dat zij er de afgelopen vier jaar € 800,- netto op achteruit ging en waarbij de overuren van haar man niet meer worden uitbetaald omdat het bedrijf waar hij werkt in zwaar weer verkeert. Er worden loonoffers gevraagd. M. vroeg mij of ik ook zou kunnen rondkomen als ik na afdragen van de vaste lasten nog maar  € 700,- overhield.  Zou ik dan ook nog kunnen sparen? Of kiezen voor biologisch eten?

Niet alleen mails kreeg ik naar aanleiding van dat stukje, ook reacties. Bijna 80. Blijkbaar leeft het onderwerp enorm. En iedereen die reageerde deed dat vanuit zijn of haar eigen ervaring. Er reageerden veel mensen met een uitkering die 'gepakt' worden door de regering. Maar ook kleine ondernemers met een eigen bedrijf reageerden dat ze het moeilijk hebben en veel moeten inleveren.

Tussen al die reacties stond er één die me enorm raakte en niet in positieve zin. Wat schreef deze lezer? 
'Ja heel vervelend natuurlijk maar uiteindelijk hebt u nog 2x inkomsten van uw man die werkt en van uzelf een uitkering..(...) maar heb wel zoiets als je werkloos wordt en je man werkt gewoon waarom zolang een uitkering aanpakken? ditzelfde als iemand arbeidsongeschikt is geworden, als manlief gewoon werkt zou ik het ook niet gewoon vinden om daarnaast nog een uitkering aan te pakken, dan is het logisch dat het in nederland allemaal niet meer op te brengen is uiteindelijk.'

Hoe komt dit bij mij naar binnen? Ik ben blijkbaar medeverantwoordelijk voor de crisis. Ik heb geen recht op economische zelfstandigheid omdat ik de pech heb dat ik ziek werd. Ik moet blijkbaar maar afhankelijk worden van mijn man, omdat die toch een baan heeft. Kortom, deze dame misgunt mij mijn geld. En waarom? Omdat ik in haar ogen een profiteur ben. Ik pak geld waar ik volgens haar dus geen recht op heb. Ook al zit ik ongewild en ongewenst en buiten mijn schuld om in een situatie die maakt dat ik niet zomaar ander werk kan gaan zoeken. Ik zit namelijk niet vanwege mijn zweetvoeten thuis. Natuurlijk noemde ze me niet rechtstreeks een profiteur, maar ik beschrijf dit zoals het op me overkomt.

Nadat deze reactie werd geplaatst, volgden vele reacties en daar was vaak het woord solidariteit en loyaliteit in te lezen. De crisis maakt allerlei tegenstellingen en tegenovergestelde meningen duidelijker en scherper. De solidariteit verdwijnt inderdaad. Misschien zit er angst achter en zijn mensen bang dat ze het leed van een ander moeten dragen en dat ze zo zelf in de problemen kunnen komen.

Was het vroeger anders? Volgens veel mensen wel. Wat is er dan nu anders? Misschien vereist loyaliteit en solidariteit wel een ander soort samenleving. Alle structuren zijn veranderd. Velen van ons wonen in een gemeente waar we niet zijn opgegroeid en waar we niet kunnen terugvallen op veilige familiebanden.  We werken niet meer voor één baas maar zijn jarenlang telkens van baan gewisseld, omdat de nieuwe baan meer uitdaging en geld bood. En ook de 'baas' zelf kent minder loyaliteit naar werknemers toe. Hoe groter het bedrijf, hoe minder betrokkenheid van de directie naar de werknemers. Die worden er zonder pardon na een reorganisatie uit gegooid, omdat er winst moet worden gemaakt.

Loyaliteit en solidariteit met anderen vereist betrokkenheid. En dat is moeilijk in een samenleving die dat niet stimuleert. Contacten zijn onpersoonlijker en minder face tot face en ontwikkelingen gaan sneller. Als er iets gebeurt zoeken we liefst een verklaring buiten ons: 'De 'anderen' hebben het gedaan'. En dus hebben we het over 'graaiende bankiers'.  Geven we mensen die thuis zitten met een uitkering de schuld. Zeggen we niet te willen betalen voor anderen die ziek zijn, want 'wij zijn gezond'. Vinden we dat de 'rijken' maar meer belasting moeten betalen, 'want die hebben toch al genoeg'. Zijn mensen met een huis dat onder water staat sukkels, want dan 'hadden ze maar niet zo'n hoge hypotheek moeten nemen'. En dat zeggen we onder het motto : 'Alles is best, zolang ik maar niet gepakt en benadeeld word'.

Een voorwaarde voor betrokkenheid is inlevingsvermogen. Dat is je kunnen voorstellen hoe het is om een ander te zijn,  meeleven met wat een ander mee maakt. Kunnen invoelen hoe sommige zaken ingrijpen in iemands leven. Wat mij in 5 jaar ziekte het meest verdriet heeft gedaan, is het onbegrip dat ik tegen kwam en de aannames en oordelen die anderen over mij hadden.  Wat mij overkwam werd regelmatig niet gezien en niet begrepen. Tegelijk besef ik me dat ik ook een mens ben dat fouten maakt. Kan ik volledig meeleven met anderen, als ik niet in hun situatie zit? Nee, dat kan ik niet, maar ik kan wel proberen niet te oordelen over waar een ander wel of geen recht op heeft.

Kijk eens verder dan je neus lang is. Want die ander, dat ben jijzelf.

 

Die ander

Misschien is het tijd
voor een bekentenis.
Toen ik gezond was
had ik weinig begrip
voor anderen
die ziek zijn.

!!!

Zo, dat is er uit.
Nu zou ik willen
dat het anders was.
Maar niet dus.

Het was zo moeilijk
om voor te stellen
hoe het is
als niets het doet
zoals het moet.
En wat niet uitgelegd wordt
is moeilijk voor te stellen.

Het echte inleven komt pas
als het pal voor je gebeurt
en dan nog moet je goed kijken.

Het echte begrip komt pas
als het je zelf overkomt
en dan nog moet je goed kijken

Compassie
Mededogen
Begrip
Meeleven
zijn woorden
die meer betekenen
nu ik minder gezond ben.

Gelukkig besef ik me
dat ik, nu ik ziek ben,
weinig begrip heb
voor anderen
die niet begrijpen
dat ik ziek ben.

Ik ben een mens
en maak dezelfde fout
keer op keer.

'Die ander', dat was ik
'Die ander', dat word ik.

'Die ander'
Dat ben ik.

(ps dit stukje plaatste ik vorig jaar op mijn blog over leven met ME)

zondag 3 februari 2013

Dat ging bijna fout

Vrijdagavond waren wij uitgenodigd voor een etentje met Oma. Zus logeert dit weekend bij haar en dat was een mooie gelegenheid om uit eten te gaan. Ik kan me niet heugen dat we dit hebben gedaan met Zus. We zagen elkaar wel de afgelopen jaren maar dan lag ik op de bank en kwam zij even langs. Ze woont ver weg en zodoende is er geen dagelijks contact. Nu ik me zoveel beter voel, kunnen we elkaar weer wat vaker zien. Leuk!

Goedgemutst reed ik met Meneer Spaarcentje en Zoon richting restaurant. Toen we bij een driesprong aankwamen, waar we naar links moesten, reageerde Meneer Spaarcentje sneller dan Zoon en ik en stond al aan de overkant op ons te wachten. Zoon stak ook over en net toen ik dat ook wou doen,  kwam er met echt een afschuwelijke rotvaart een auto op me afgereden en die reed de straat achter mij in. Dat mag niet want die straat is éénrichtingsverkeer en verboden in te rijden vanaf de kant waar de auto in reed. Dat kreeg de bestuurder ook door, dus die reed met dezelfde rotvaart achteruit en draaide ondertussen alvast de auto, om de andere weg in te rijden. Maar in zijn draai kwam hij mij tegen. Ik heb een snoekduik met fiets en al naar rechts genomen en voelde de auto tegen mijn voet tot stilstand komen.

Ik heb niets, behalve een rechterkant die volledig beurs aanvoelt en een grote schrikreflex achteraf. Toen ik 's avonds in bed lag, zag ik continue die auto op me afkomen, telkens opnieuw. De bestuurder was zich ook rot geschrokken en bood zijn excuses aan en vroeg of er iets (of ik) kapot was en of we gegevens moesten uitwisselen. Dat hoefde niet, ik heb wel gezegd dat hij voortaan zijn ogen moet gebruiken en niet zo achterlijk hard moet rijden.

Wel is het flink balen. Ik ben met mijn hele gewicht op mijn rechterschouder terecht gekomen. Vanwege die schouder loop ik al een jaar bij de fysiotherapeut. Ik had last van een ontstoken peesplaat op de schouder en ik kon mijn rechterarm niet meer omhoog doen. Vorige week constateerden de fysio en ik dat we nu eindelijk progressie maken en dat ik komende maandag kan starten met oefeningen om de spieren in mijn arm weer sterker te maken. En na die rotsmak voelt het als terug naar af. Dat is flink balen.

Zo, dat was mijn zeurverhaal, dat niets met geld te maken heeft.  Dat had wel zo kunnen zijn, als hij mij of mijn fiets in de prak had gereden. Maar gelukkig is er geen schade, behalve dan wat onrust in mijn hoofd. Het heeft grote indruk op me gemaakt. Ik zit al maanden in een opwaartse flow en door zo'n bijna ongeluk besef ik weer eens dat binnen enkele seconden je leven drastisch kan veranderen. Ik heb enorm veel geluk gehad.

Hebben jullie ook wel eens gehad dat het echt net op het nippertje goed afliep?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...