zaterdag 21 december 2013

Zaterdag

Voor het eerst in tijden zette ik vooraf geen stukje klaar. Ik werd vanmorgen wakker en bedacht me dat ik niets had geschreven. Best uniek! Waarschijnlijk had ik last van prévakantiegevoel?

Gisteren arriveerden de door ons gekochte tweedehands paneeldeuren. Voor M. het startsein zich er als een dolle op te storten. Deuren goed laten hangen is een vak apart, dat weten we nu ook weer. Ook gingen we 'even' op zoek naar mooie handvatten maar we schrokken best van de prijzen. Eerst maar weer even sparen.....

Hoewel ik weinig met de feestdagen heb, kan ik me best voorstellen dat anderen dat wel hebben. Hier staat een kerstboom te pronken omdat de mannen daar erg blij van worden. Wij kunnen de boom gelukkig makkelijk betalen. Maar voor sommigen is het puzzelen. Een vriendje van S. is net verhuisd. Zijn ouders liggen in scheiding. Al het geld ging op aan noodzakelijke klussen voor het nieuwe huis waar hij met zijn moeder woont. Er moet nu eenmaal iets op de vloer liggen, ook al ga je voor het goedkoopste. Na wat tegenslag met de auto die niet door de keuring kwam, de wasmachine die kapot ging en een beugel die moet worden aangeschaft, was het geld meer dan op. Maar het is wel de eerste kerst in een nieuw huis. Dus hoewel kerst me gestolen kan worden, vind ik het blijkbaar toch wel belangrijker dan ik dacht. We kochten na uitgebreid overleg met het vriendje (heeft ze een voet om de boom in te zetten, hebben ze nog wel kerstversiering?) een kerstboom en leverden die daar af. Ik vond het wel spannend. Je weet nooit hoe mensen reageren. Wat ik goed bedoel kan wel heel fout vallen. Gelukkig werd het opgevat zoals het is bedoeld: een cadeautje.

Komende weken houd ik vakantie. Dat betekent dat op het blog een combinatie van Oud en Nieuw (haha, heel gevat hè) verschijnt. Wat blogteksten uit de oude doos en op sommige dagen wel een nieuw artikel. Eerste Kerstdag lezen jullie in ieder geval de kerstbijdrage van Pennie Wijs en verder rommelen we wat aan.

Tijdens de kerstdagen zijn we eerste kerstdag gewoon thuis en doen we niets bijzonders. Wat spelletjes wellicht, als M. zich van de deurenklus kan losrukken.  Tweede kerstdag zijn we bij Oma die voor ons kookt. Er was vooraf wat overleg over wat wel en wat niet in mijn glutenvrije en zuivelvrije dieet past. Volgens mij komt ze er wel uit. Echt veel boodschappen hoeven we nu dus niet in huis te halen. Gisteren was ik even in de stad om een cadeautje te halen voor Teun die vandaag 6 jaar wordt en waar we straks op visite gaan. Het was afgeladen! Overal mensen in de stad. Dan is de crisis ver te zoeken.

Kattennieuws: het gaat met vallen en opstaan hier. Moos en Dibbes gaat nu beduidend beter samen maar Smoes is enorm nerveus. Dat was hij altijd al, maar de laatste jaren kreeg hij wat meer zelfvertrouwen. Hij houdt Dibbes met argusogen in de gaten en vat elke toenaderingspoging op als een aanval. Dibbes van zijn kant wordt keer op keer afgewezen. Speelt hij leuk verstoppertje (denkt hij) blijft Smoes hem alleen maar aankijken met gif in de ogen. Dus die dreun van Dibbes wordt dan ook minstens één keer per dag uitgedeeld, als de frustratie zich zo heeft opgestapeld. Jammer, want Smoes is wel heel speels en Dibbes ook. Ook lijken ze best op elkaar wat toenadering betreft, ze zijn allebei wat onbehouwen. Volgens mij zijn ze best een goede combinatie.

Omdat ook Moos zich naar Dibbes toe als een dooie sukkel gedraagt, spelen wij maar zoveel mogelijk met hem. Veel met touwtjes maar gewoon een brokje door de kamer gooien is ook een groot succes, hij 'tennist' er dan tijden mee. En hij speelt soms met de buurkat die nu ongeveer 6 maanden is. Maar die proberen we zoveel mogelijk uit dit huis te weren want hij is erg opdringerig en denkt dat het hier leuker is dan in zijn eigen huis. Drie katten is genoeg. Helaas lukt het buiten houden niet altijd (moeilijk met een kattenluik), laatst trof ik hem in de huiskamer aan spelend met vier kerstballen die hij uit de boom had weten te meppen.....

Dibbes is dus 'alleen' in een huishouden van drie katten. Hij richt zich dus vooral op ons. Maar wat we ook doen het is nooit genoeg. Hij heeft altijd honger, honger naar eten, naar knuffels en naar spelen. Als ik in de ochtend wakker word, staat hij op me te prakken. Als ik naar beneden loop, rent hij achter me aan. Zit ik op de WC, staat hij ervoor te gillen. Ben ik aan het koken, dan staat hij pal achter me. Wil ik één van de andere katten aaien dan gooit hij zich ervoor. Zit ik te eten, dan ligt hij onder mijn stoel. Hij is aandoenlijk lief en verschrikkelijk opdringerig. We hebben héél véél Dibbes gekregen toen we hem in huis namen. Wie had gedacht dat deze rijkdom leefde in die schuwe angstige kat, die soms een dag lang achter een struik verstopt zat, kijkend naar het leven dat hij zo graag wilde hebben?




Dat was het voor nu, fijn weekend allemaal!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...