zaterdag 14 december 2013

Zaterdag

De week vloog voorbij. Ik voelde me goed en deed heel wat. De laatste cadeautjes voor kerstmis werden ingeslagen en ingepakt. Het huis werd weer eens goed onder handen genomen. M. en ik zijn woensdag naar Nieuwkoop gereden waar we in een oude loods vol deuren twee oude paneeldeuren op de kop tikten. Volgende week worden ze geleverd en dan kan M. ze gaan schuren en schilderen. De meneer die de deuren verkocht, heeft als liefhebberij het maken van glas-in-loodramen en hij maakt er meteen een voor ons, voor in één van de deuren.

De deuren zijn bedoeld voor de WC en de deur naar de huiskamer. De deuren die er nu in zitten zijn een aanfluiting en passen totaal niet bij ons huis. Straks zitten er originele paneeldeuren uit de jaren '30 in, een grote verbetering!

Op het blog van Marie-Anne had ik gelezen over Flylady, een manier om je huishouden aan te pakken. Ik dacht 'ik kan wel wat organisatie gebruiken' en meldde me aan. Dat viel nog niet mee! Meteen kreeg ik tien mails per dag, waarvan zeker 5 jubelmails van flyladyvolgers die allemaal vertellen dat ze het 'licht' hebben gezien. Na een paar dagen meldde ik me af en abonneerde me op flylady 'light', nu kreeg ik nog maar één mail per dag met instructies.

Het principe is dat je met kleine stapjes meer controle over je huishouden krijgt. Daar kan ik me op zich helemaal in vinden. Alleen de manier waarop, wekt weerzin en maakt me recalcitrant (toegegeven, daar is niet veel voor nodig). De toon is me 'te Amerikaans', als jullie begrijpen wat ik daarmee bedoel (veel woorden als 'dankbaarheid' en 'inspiratie'). Toen ik las dat de ochtendroutine voortaan moest zijn: 'aankleden, opmaken en schoenen aandoen', ben ik van de weeromstuit de hele week nadat S. naar school is gegaan, weer in bed gaan liggen, met een ontbijtje en de krant. Heerlijk, wat een luxe! Maar o, wacht even, dat was nu net niet de bedoeling...

Hoewel het idee van flylady goed is, ben ik niet de aangewezen persoon om er mee te werken. De door flylady aanbevolen dagelijkse en vast efficiënte routines geven me weliswaar een opgeruimd huis maar jagen ook mijn snel overprikkelde brein op. Ik heb met veel moeite het leven met lijstjes afgeleerd en deze methode beveelt dat juist aan, werken met control journals en zo. Ik heb juist geleerd héél rustig aan te doen, vooral in de ochtend. Niet alles is niet geschikt. Het idee om af en toe een timer te zetten op 15 minuten en dan een ruimte aan te pakken of met een vuilniszak door je huis te lopen en al het ongewenste te verwijderen is goed uitvoerbaar. Of het huis te verdelen in 5 zones en elke week een zone aanpakken. Elke dag iets doen in de juiste zone, doet wonderen.
Dus ik haal er uit wat voor mij geschikt is en negeer de rest.

Over naar het kattennieuws. De rust keerde weer terug in huis. Op het moment dat ik dit stukje tik zit ik op bed en liggen er twee katten vlak bij elkaar te ronken. De feliway in combinatie met het opvoeden van Dibbes werkt dus goed. Hij leert snel en hij reageert goed. In plaats van in onze handen klappen of nee roepen, duwen we hem nu gewoon weg bij ongewenst gedrag en dat begrijpt hij én hij wordt er niet angstig van. Belangrijk, gezien zijn verleden.

Natuurlijk is niet alles meteen pais en vree. Dagelijks zijn er wel kleine voorvallen. Vooral Moos moet vaak een puntje maken. Als hij ziet dat Dibbes naar boven wil, gaat hij soms snel op de trap liggen. Dibbes durft hem dan niet te passeren. Maar ook zijn er goede momenten. Gelukkig heeft Dibbes nogal een bord voor zijn kop en blijft goed van vertrouwen en word niet onzeker door het gedrag van de anderen.

Toen we Dibbes net leerden kennen, speelde hij niet. Een zwerfkat heeft daar geen tijd voor. Nu hij bij ons woont en zijn dag vooral uit slapen, knuffelen en eten bestaat, komt er ook ruimte voor spelen. Hij speelt als een kitten: ergens op springen, iets weg slepen en dan ineens keihard er mee wegrennen. Heel onbesuisd en wild. Er liggen hier altijd wel kattenspeeltjes en die werden de afgelopen weken steeds wilder besprongen. Alleen met ons spelen deed hij niet. Telkens als ik met een touwtje aan kwam zetten, rende hij weg. Het was al snel te eng. Afgelopen week lukte het voor het eerst wel. Ook zette Smoes eerste aarzelende stappen om samen met Dibbes te spelen. Iets wat Dibbes héél graag wil maar tot nu toe mislukt doordat hij de katten té direct benaderd.

Ach zo rommelen we wat aan. Bijgaand een leuk filmpje dat voor kattenliefhebbers heel herkenbaar zal zijn:


Fijn weekend allemaal!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...