woensdag 18 december 2013

Schulden: het verhaal van Mirjam (2)

In het voorgaande deel lazen we dat Mirjam na haar huwelijk met K. financieel en emotioneel gesloopt achterbleef. Op de vlucht voor het geweld van haar ex-man probeerde ze met haar twee kinderen een leven in een andere stad op te bouwen. Dat viel niet mee, van de ene op de andere dag was al het bekende weg en moesten ze in het diepe springen. Ze moest haar nieuwe woning inrichten en leende geld om bijvoorbeeld een rijbewijs te halen, om zo haar kans op een baan te vergroten. Die lening kwam bovenop de schulden die er al waren. 

Weer een lening erbij dus, bovenop de al uitstaande leningen. Wat was het uiteindelijke bedrag dat je aan schulden had?
"De oorspronkelijke schuld was op het absolute dieptepunt € 28.500,-. Dat was bij Wehkamp €4.500 (inclusief ook nog een gedeelte restschuld van mijn ex-man), bij de Rabobank € 10.000 (hier ook inclusief een gedeelte restschuld van mijn ex-man) en bij mijn zus en zwager € 14.000’."

Wist je altijd het totaalbedrag aan schulden of was dat meer een sluimerend besef?
"Ik wist wel wat het bedrag was, maar het ‘landde' niet in mijn hoofd, het ging buiten mij om. Ik had mijn handen vol om op de been te blijven, om mijn werk een beetje goed te doen en om aandacht voor de kinderen te hebben. De eerste jaren deed de bank niet moeilijk. Ik loste nauwelijks af en had het krediet telkens weer nodig om de gaten op te vullen. Mijn zus en zwager deden ook niet moeilijk, zij hadden in die tijd allebei een goeie baan en hebben nooit druk uitgeoefend dat ik moest betalen. Dus probeerde ik wel de financiën op orde te krijgen, maar er was altijd een uitweg."

Kun je me vertellen waar het geld naar toe is gegaan? Was het voor verbouwingen of ging het om kleding, luxe artikelen?
"In eerste instantie was het vooral voor praktische en noodzakelijke spullen om het huis in te richten, zoals een tweedehands wasmachine, een koelkast , bedden en kledingkasten, zeil in de gangen, laminaat in de woonkamer, muren verven. Later had ik fietsen nodig voor de kinderen, een computer,
eerst rijlessen en later de auto, geld voor de school van mijn dochter, voor onderzoeken door een jeugdpsychologe waar ik maar een heel klein gedeelte van vergoed kreeg. Maar ik gaf het ook wel uit aan een vakantie."

Heb je kunnen genieten van de spullen die je kocht? Of besefte je op dat moment al dat je een probleem had?
"Ik heb altijd alles als een probleem ervaren. Nee, niet genieten. Het was altijd latent aanwezig. Op sommige momenten voelde ik dat zwaarder dan andere keren. Het gevoel altijd achter de feiten aan te lopen, nooit kunnen uitkomen met het salaris, het ene gat vullen met het andere. Doodmoe en gestrest word je daar van. Geld (of het ontbreken van geld) was een monster wat altijd op de loer lag. Altijd had ik angst dat iets opeens kapot zou gaan, schooluitgaven die opeens betaald moesten worden. Nu ben ik open, maar toen wilde ik helaas ook nog wel de schijn ophouden en wist bijna niemand hoe de zaken er voor stonden. Uit schaamte, omdat het zo'n puinhoop was. Maar ook uit boosheid op mijn ex die ons dit allemaal aangedaan had. Hij heeft nooit een € mee betaald aan het oplossen van de problemen."

Wat voor betekenis speelde geld in het gezin waarin je opgroeide?
"Mijn vader had een eigen bedrijf met sterk wisselende inkomsten. Er was veel spanning om geld, dat werd niet rechtstreeks tegen de kinderen gezegd maar het was altijd voelbaar. Onze spaarbankboekjes werden regelmatig leeg gehaald omdat er geen geld was. Was er wel eens een meevaller, dan gaf mijn vader het ook makkelijk uit aan bijvoorbeeld LP's, wat weer een reactie van mijn moeder opriep. Er was geen armoede, maar we hadden het met negen kinderen niet breed. Mijn moeder naaide alle kleding voor de meiden zelf, deels omdat ze dat leuk vond, deels uit noodzaak."

Waarom denk jij dat je schulden hebt gemaakt? Hoe heeft het kunnen gebeuren? 
"Ik wilde mijn ex-man niet afvallen, ik durfde geen crisis met hem te riskeren over geld omdat alles al zo beladen was. Het ontstond sluipend. We hadden altijd het gevoel dat we het wel konden oplossen. Als mijn ex-man tijdelijk werk had was er weer even een probleem opgelost, maar nooit voor langere tijd."

Niet alleen de tijd met haar ex-man leverde schulden op. Zes jaar geleden leerde Mirjam een andere man kennen waarmee ze een relatie kreeg. Ze zouden gaan trouwen en het plan was dat ze bij hem zou intrekken. Ze deed veel van haar spullen weg.

"Mijn goeie wasmachine weggegeven aan de buren. Fornuis weggedaan voor een schijntje. Heel veel spullen, boeken naar het grof vuil en de kringloop omdat mijn vriend mijn spullen niet in zijn huis wilde hebben. Ik heb zoveel van mijn verleden weggegooid voor hem. Hij bleek niet te vertrouwen en het huwelijk is op het nippertje niet doorgegaan. Ik had geen huis meer, geen spullen en begon weer met niets. Die klap was zo mogelijk nog groter dan de eerste keer. We hebben de scherven weer bij elkaar geraapt .... maar weer heb ik moeten lenen, bij mijn zus, de bank, Wehkamp .....er leek geen einde aan te komen, ik zat weer met tweedehands spullen terwijl ik net een paar jaar geleden voor het eerst zelf een paar nieuwe dingen had kunnen aanschaffen."

Mirjam heeft hard gewerkt om zichzelf weer op de rails te krijgen, onder andere met de hulp van een psychologe. Er viel veel te verwerken en ze kreeg meer inzicht in de redenen van haar problemen.

"Aan de buitenkant hadden mensen niet in de gaten hoe ik me altijd gevoeld heb. Ik kon hier niet wennen en heb jaren heimwee gehad naar de stad waar ik vandaan kwam. Ik ging geen verbinding aan met mijn nieuwe leven, ook al had ik een baan en deed ik de gewone dagelijkse dingen. Dat heeft heel veel invloed gehad op mijn financiële situatie. Door de psychologische hulp leerde ik me meer thuis te voelen in mijn eigen huis en ging ik veel beter voelen waar het oude zeer nog zat. Mijn ex-man overleed in die periode. Daar heb ik toen ook op een bepaalde manier afscheid van kunnen nemen, zonder wrok of bitterheid over alles wat ik ook door zijn gedrag in mijn leven heb meegemaakt. Toen ik daar los van was, kwam er ruimte voor de laatste hobbels uit het verleden."

Toen Mirjam afgelopen jaar ziek werd, kwam ze tot nog meer inzicht. Ze besefte dat de schulden een te grote impact op haar hadden.

"Afgelopen zomer ben ik een paar maanden uit de roulatie geweest omdat ik kanker kreeg. In principe ben ik nu genezen, één operatie was afdoende. Toen ik al die tijd thuis zat was er opeens wel de gelegenheid om zaken aan te pakken. Bovendien realiseerde ik me iets belangrijks. Stel dat ik uitzaaiingen had en dood zou gaan, dan zadelde ik mijn kinderen en familie met zo'n schuld op. Opeens wist ik: nu ga ik het aanpakken.

Zoals ik emotioneel mijn verleden heb verwerkt en meer in het nu leef, zo wil ik dat ook doen met de schulden. Ik besefte opeens dat het de laatste hobbel is die ik moet nemen om mijn verleden helemaal af te sluiten. Ik moet afrekenen met het slachtoffer zijn."

Mirjam heeft sindsdien de juiste drive te pakken en haar plan is om in 2017 schuldenvrij te zijn. Van haar maandsalaris van € 1900 lost ze € 400 per maand af. Hoe ze dat doet lezen jullie morgen in het laatste deel.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...