zaterdag 5 oktober 2013

Zaterdag

De afgelopen week was een drukke week voor mij. De overgang naar zuivelvrij en glutenvrij eten liet me mentaal niet onberoerd. Ook was het wel even uitzoeken wat nog kan en wat niet meer kan. Ik kwam er achter dat er een hele commercie achter glutenvrij schuilt. Als je niet uitkijkt ben je daar enorm veel geld aan kwijt. Natuurlijk trap ik niet in die valkuil! Later deze week volgt hierover een blogje. Wel was ik enorm verheugd dat ik glutenvrije en zuivelvrije chocolade vond, want een wereld zonder is voor mij moeilijk voor te stellen. Ik hoef het niet dagelijks in mijn mond te stoppen maar zo één keer per week in het weekend draagt het wel bij tot enorme tevredenheid.


Op maandagavond liep ik collecte voor de Dierenbescherming. Natuurlijk omdat het doel mij aanspreekt maar zeker ook omdat ik wou weten waar ik sta. Hoe was het om een verplichting aan te gaan? Conditioneel was het oké, maar mijn hoofd kon het nog niet goed händelen. Nog uren nadat ik in bed was gaan liggen, zag ik alle gezichten voor me van de mensen die de deur hadden opengedaan. Op het gebied van prikkelverwerking is nog wel een flinke slag te maken. Ook fysiek leverde het wat problemen op. Ik heb last van de spiertjes in mijn linkerhand en mijn rechterschouder en arm spelen al een jaar op. De fysio verdient goed aan mij! De collectebus was zwaar - zo gevuld als ie was - dus dat werd na een uur lopen best wel pijnlijk. Maar al met al ben ik niet ontevreden, ik weet wat kan en wat niet kan en deze ervaring leert mij dat het nog geen tijd is om een vaste verplichting aan te gaan in de vorm van vrijwilligerswerk.

Met zwerfkat Dibbes maakten we grote sprongen. Mocht ik hem zaterdag voor t eerst aaien, op dinsdag zat hij op schoot. Elke dag kwam hij vaker en langer naar binnen, ook nadat de deur werd dichtgedaan. In de nacht van donderdag op vrijdag bleef hij ook in de nacht binnen, een megastap! Wel is hij nog enorm schrikkerig en kunnen we alleen zeer rustig en behoedzaam door het huis wandelen. Elk onverwachte geluidje doet hem wegschieten door het kattenluik.

De warmtewisselaar van de heteluchtverwarming is vervangen en wij zijn weer € 500 lichter. De ketel blijkt 21 jaar oud te zijn maar kan nog jaren mee, zo lang de firma de onderdelen blijft leveren.
Deze maand gaven we al € 300 uit aan de auto, kochten we een boor, een schuurmachine en een kattenluik en verwacht ik nog meer uitgaven. Dibbes gaat zo snel als mogelijk - afhankelijk van het tempo dat hij aankan - naar de dierenarts voor onderzoek en castratie. Ook moet er worden gekeken of hij is gechipt en zo niet, worden gechipt. In geval van chip wordt dat nog wat. Dan kunnen we geen aanspraak op hem maken als zijn oude baas hem terug wil nemen. Is er geen baasje dan wordt hij na een jaar opvang door ons officieel van ons. Zo is dat geregeld in Nederland.

Fijn weekend!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...