woensdag 30 oktober 2013

Wijs op woensdag: Koop-Niks-Nieuws-maand


Vandaag weer een bijdrage van gastblogger Pennie Wijs in de serie 'Wijs op woensdag':

Koop-Niks-Nieuws-maand
Voor alles en iedereen is tegenwoordig wel een dag, week of maand in het leven geroepen. Gelukkig is oktober morgen weer voorbij. Want wat is dát een rotmaand zeg. In de eerste plaats is het borstkankermaand. Niks mis mee om aandacht te vragen voor een ziekte die zoveel mensen treft. Maar de manier waarop...

Vorig jaar zat ik in een ziekenhuis in een wachtruimte tussen (potentiële) borstkankerpatiëntes. We zaten nogal bedrukt om een tafel vol vrolijk gekleurde folders. Daar zaten ook nog eens roze strikjes aan. Roze strikjes! Want het moest wel gezellig blijven blijkbaar. In de folders verhalen over hoe ‘sterk’ en ‘vol levenslust’ de vrouwen zijn die door deze ellendige ziekte gesloopt worden en hoe belangrijk het is dat ze gaan ‘vechten’ voor hun genezing. Mijn nekharen rezen te berge. Hoepel toch op met die achterlijke prietpraat! Alsof de buurvrouwen en collega’s die ik aan borstkanker ben kwijtgeraakt zwakke beestjes waren die te slap waren voor het gevecht. Alsof ze dachten: ‘Het leven, mwah, helemaal geen zin in hoor, laat mij maar rustig doodgaan.’

Maar ik dwaal af. Waar ik het eigenlijk over wil hebben is die andere kant van oktober: de Buy-Nothing-New-maand. Het idee is dat je gedurende deze maand niks nieuws koopt. Waarom speciaal in oktober? Misschien heeft het er iets mee te maken dat mensen in de zomer in de vakantiestand staan en dan wel iets anders aan hun hoofd hebben dan consuminderen? In gedachten zag ik de bedenkers van BNN-maand aan de vergadertafel zitten. Wat doen we? In november gaat iedereen natuurlijk sinterklaasinkopen doen. En december is de feestmaand bij uitstek. Nou, laten we dan oktober maar nemen. Bij dit fantasietje begonnen mijn nekharen alweer enigszins te kriebelen. Toch wilde ik het fenomeen niet zonder meer van tafel vegen. Het is vast verzonnen door mensen met goede bedoelingen, die iets aan de kaak willen stellen.

Wat is het probleem? Volgens consuminderaars kopen we teveel spullen. Slecht voor het milieu en voor onze portemonnee. Een waarheid als een koe. Om eens te checken hoe het er in huize Wijs voorstaat, trok ik een kast open. En inderdaad: daar hangen kledingstukken die ik zou kunnen missen. Ook hebben we hier in huis boeken in de kast die we waarschijnlijk nooit meer zullen herlezen. En in de garage en het schuurtje liggen gereedschappen en materialen voor ‘je weet maar niet’. Want wegdoen kan altijd nog.

Zou zo’n kooploze oktobermaand dan misschien toch iets voor ons zijn? Een maandje geen kleding kopen, dat moet een peulenschilletje zijn. Er gaan máánden voorbij dat ik niets noemenswaardigs aanschaf. Maar tijdens mijn inspectie zag ik dat het sokken-en-bh-laatje wel een bijzonder verfrummelde aanblik bood. Doe ik mee aan de actiemaand, dan mag ik dus geen nieuw ondergoed aanschaffen. Mmm. Lever ik een substantiële bijdrage aan het welzijn van de mensheid als ik die aankoop uitstel tot november?

Nog dezelfde avond besprak ik het probleem met mijn man. Een maand niks kopen, zullen we daar aan meedoen?
- ‘Best hoor’, mompelde hij vanachter zijn krant.
Maar de dag erop maakte hij doodleuk aanstalten om de auto naar de garage te brengen voor een beurt.
- ‘Dan heb je toch kans dat er onderdelen vervangen moeten worden?’ vroeg ik ongerust.
Ja, dat zou volgens hem best eens het geval kunnen zijn.
- ‘Nou dat komt dan nu even niet goed uit’, sprak ik resoluut, ‘want het is oktober. En dan gaan wij dus niks nieuws kopen. We wachten rustig tot november.’
Bennie keek enigszins verbouwereerd en vroeg wat ook alweer het doel van deze actie was.
- ‘Het doel is dat we in oktober niks nieuws kopen, dat zeg ik toch?’
Rustig pakte hij zijn autosleutels en tikte er even vriendelijk mee tegen zijn voorhoofd.
- ‘Lieverd, ook al is mijn naam dan Bennie Wijs, dat wil nog niet zeggen dat ik dan ook Gekke Henkie ben, hè? Doe jij lekker je projectjes, dan zorg ik dat we gewoon veilig vervoer hebben.’
En weg was hij.

’s Avonds kwam Ben retour met de ‘gebeurde’ (hoe noem je zoiets?) auto. En een rekening met een totaalbedrag waar je volgens mij een heel mooie, nieuwe fiets van zou kunnen kopen. Maar een fiets hebben we allebei al, merkte hij fijntjes op. Zo kwam de BNN-maand weer ter sprake. Gelukkig werden we het snel eens. Als compensatie voor ons falen in oktober gaan wij nu de rest van dit jaar BNN’en. Dus als je iemand ziet lopen met verflensde sokken en een verfrommeld decolleté, zwaai dan even. Dat ben ik.

Wie gaat de uitdaging aan en BNN’t met ons mee in november en december?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...