woensdag 2 oktober 2013

Wijs op woensdag: Consuminderhype

Om de week op woensdag is Pennie Wijs te gast op Spaarcentje:

Consuminderhype
Van mezelf ben ik nogal sober. Vind ik. Ik ben geen feestbeest en ik ga niet vaak uit eten. Eerder zou ik mezelf een huismus noemen dan een wereldreizigster. Dure kleding vind ik onzin. Dure auto’s ook. Dus ja, wat blijft er dan eigenlijk over? Dure huizen, ja daar ben ik dan weer wél van gecharmeerd. Dat is echter een verhaal voor een andere keer.

Maar als je nou vraagt ben je ooit bewust met besparen en consuminderen bezig geweest, dan zeg ik: nee. Niet bewust. Misschien deed ik het een beetje vanzelf. Van huis uit meegekregen, zeg maar. Ik had gewoon uit mezelf nooit het gevoel dat ik een lamp aan wilde steken in een kamer waar ik niet was. Ook kreeg ik nooit de aanvechting om op een doordeweekse avond aan de champagne te gaan. Ik was doodeenvoudig een geboren atheïstische calvinist.

En toen begon de hype van besparen en consuminderen. Je kon er niet omheen. En ik vond het wel wat hebben. Iets sympathieks. Ik wilde meedoen. Voor de gezelligheid. En ook om de wereld te redden natuurlijk, want dat was dringend nodig, dat zag ik ook wel. Dus ik ging van alles lezen op websites en blogs en ook columns van verstandige mensen in dagbladen. Jemig! Ik kwam mezelf tegen, zoals dat heet. In wezen had ik er altijd als een onbesuisde wildebrasserige losbol op los geleefd, dat werd me nu wel duidelijk.

Nooit had ik op koopjes gelet of gebruik gemaakt van Marktplaats. Ik wist niet dat je dure en goedkope groente had, ik kocht eenvoudigweg waar ik trek in had. Nu ik eens oplette, bleek het tarief van mijn kapper beslist bovengemiddeld te zijn. En ik kwam erachter dat ik al vijfendertig jaar doodgemoedereerd de duurste krant van Nederland zat te lezen! Lekker elitair bezig zeg. Dat moest anders.

Dus ik begon me in de materie te verdiepen. Gatsiepietje. Dat viel nog niet mee. Ik vond het soms best eng, ik beken het ronduit. Je moet bijvoorbeeld zelf je wasmiddel fabrieken, wisten jullie dat? Alle research en technologie van de ingenieurs bij grote zeepmiddelenfabrikanten: onzin. In feite kan een kind de was doen. Stukkie zeep in een fles met water, even schudden, klaar. Dat doet wel wat met je wereldbeeld hoor! Vooral als je zo’n ingenieur in je kennissenkring hebt. Beetje pijnlijk voor zo’n jongen. Heb je zes jaar scheikunde gestudeerd en dan... nou ja, hij moet zich er maar overheen zetten, de waarheid is soms hard.

Ook leerde ik dat we onder de douche moeten piesen en niet op het toilet. Trouwens, iedere dag douchen is volkomen overbodig. (Wanneer dan te piesen? Wellicht een detail, maar toch...) De computer moet uiteraard de hele dag uit. En de tv ook, daar kijkt al helemaal geen zinnig mens meer naar. Een kamertemperatuur van twaalf graden noemt de heer Hormann –opperhypotheekaflosser van Nederland – nog broeierig. Kan gerust tien graden lager; dan wél even al je truien aantrekken, die heb je tenslotte niet voor niks in de kast liggen. Als de kachel aanstaat – let wel: áls – dan zet je daar een ketel water op. Een mooie oudhollandse traditie, goed om in ere te houden. Altijd makkelijk voor allerhande klusjes. Of als er iemand spontaan begint te bevallen, je weet maar niet.

Boodschappen doen, daar kan ik kort over zijn. Kun je helemaal schrappen. Je eet gewoon de vriezer leeg. Want die ging je toch al uitzetten. Waarvoor dacht jij dan dat er een uitknop aanzat, hè? En vergeet de buren niet. Daar kun je van alles lenen: de krant of een grasmaaier of een boormachine. Nee, had je die al zelf gekocht? Lekker slim bezig dan; in dat geval heb je kans dat de buren van joú willen lenen. Geen nood, prima aanleiding om een wederdienst te vragen. Misschien willen ze je wel geld lenen? Of nog beter: schenken. Er zijn heel gunstige belastingregelingen voor, geneer je niet om ze daarop te wijzen. We zijn allemaal gewoon maar mensen. Ja toch? En een goede buur is beter dan een verre vriend.

Over vrienden gesproken. Kappen ermee. Met allemaal, ja! Die komen maar langs, mee-eten en -drinken en allerhande activiteiten met je ondernemen. Of je moet ernaar toe. Reiskosten. Cadeautjes. Vergeet niet de energie die het je kost. Moet je weer meer eten. Alleen al de CO2-uitstoot van al dat gedoe. Je vervuilt de aardbol, suffie! Houd je nou gewoon rustig. Met je twintig truien op je bank onder tien dekens in je onverlichte, onverwarmde huis. Oeps, wat zeg ik daar: huis? Je zit toch niet meer domweg in een huís, mag ik hopen? Voor je het weet moet je een hypotheek aflossen of huur betalen. Het lijkt misschien leuk, maar reken eens na hoe dat er maandelijks in hakt.

Neem nou gewoon een kartonnen doos. Beetje handig vouwen, je slaapzak strategisch plooien en klaar. Wat? Waarom je dan eigenlijk geboren bent? Goed punt. Had ook beter niet kunnen gebeuren. Maar ja, niet jouw fout, niks meer aan te doen nu. Je moet roeien met de riemen die je hebt. Maak er maar het beste van. Het gaat je lukken! Als ik het kan, kan iedereen het.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...