donderdag 17 oktober 2013

Geldpijn

Niet alle uitgaven die je doet leveren hetzelfde gevoel op. De meeste mensen voelen bijvoorbeeld dat het uitgeven van cash geld  meer 'pijn doet' dan gepind geld. Wellicht omdat een leger wordende portemonnee zichtbaarder is dan een rekening die je niet ziet en die leger wordt. In ons hoofd zit een mentale boekhouder die voor ons bijhoudt wat we uitgeven, en wat we daarvan vinden. Je zou denken dat geld gewoon geld is en dat de waarde vaststaat omdat we bepaalde afspraken daarover hebben gemaakt. Maar de pijn van een financiële tegenvaller is groter dan de vreugde over een meevaller ter waarde van hetzelfde bedrag. Een meevaller daarentegen geven we dan vaak wel weer heel makkelijk uit omdat we dit bedrag nog niet mentaal in een categorie hebben ondergebracht. En zo kan het zelfs voorkomen dat we een meevaller besteden aan niet één maar soms wel aan twee of drie zaken. Sterker nog we geven dan meer uit dan de oorspronkelijke meevaller was. Dat is dan typisch een gevalletje van je rijk rekenen en vaak nog niet eens ontvangen geld drie keer over de kop laten gaan. Daar was ik vroeger heel goed in.

Deze maand voelde ik weer eens heel duidelijk het verschil in geldpijn. Het ene verlies wordt sterker gevoeld dan het andere verlies. Aan de auto gaven we bijvoorbeeld deze maand € 300 uit, aan het vervangen van de warmtewisselaar van de hete lucht verwarming € 500 en aan de eigen bijdrage ziektekosten € 180. Hoewel ik me altijd besef dat dit soort uitgaven kunnen voorkomen met een eigen huis, een eigen auto en een gammel lichaam, en ze in die zin dus niet onverwacht komen, zijn ze zeer ongewenst. Ik kan dan echt balen en bijna mokken. Dat slaat nergens op, we betaalden het van de buffer en we eten er niet minder om.

Groot was mijn verbazing toen ik vervolgens bij de dierenarts € 390 aan onze zwerfkater uitgaf zonder met mijn ogen te knipperen. 'Dat valt me nog mee!' zei ik bijna juichend, want ik had meer verwacht. Curieus genoeg zou ik niet vreemd hebben opgekeken als het bedrag veel hoger was. En het deed me niets. Toen de dierenarts vertelde dat ze op het totaal bedrag van de factuur € 80 korting heeft gegeven omdat ze het zo fijn vond dat we ons om een zwerver bekommerden, brulde ik dat dit 'hartstikke lief was maar echt niet had gehoeven'. Wellicht speelde mee dat de adrenaline in mij inmiddels ongekende hoogte had bereikt na een enerverende dag, maar toch.

Geldpijn is blijkbaar nauw verbonden met wat je iets waard vindt. De afgesproken waarde in geldbedragen kan behoorlijk afwijken van de gevoelsmatige waarde die we aan iets toekennen. Natuurlijk vind ik het fijn als het huis warm is en dat de auto kan rijden, maar blijkbaar is het welzijn van een kat me veel meer waard. Blijkbaar levert de zwerfkat me een enorm goed gevoel op. Zo is maar weer bewezen dat geven enorm gelukkig maakt.

Wat veroorzaakt bij jou geldpijn? Merk jij ook verschillen in de geldpijn die je voelt?

PS: zaterdag een update over de zwerfkat die inmiddels officieel geadopteerd is. Waar gaven we die € 390 aan uit? Zijn ballen eraf laten halen is toch niet zó duur?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...