dinsdag 29 oktober 2013

Consuminderen en minimalisme

Vorig weekend kreeg ik een bericht van een oud klasgenoot die me wees op de bijlage van het NRC waarin over minimalisme werd geschreven. 'Helemaal in lijn met waar jij mee bezig bent' schreef hij. Ook Pennie Wijs ging onlangs op Spaarcentje in op minimalisme. Hoewel ik het een prachtig woord vind en altijd helemaal geïnspireerd raak van mensen die schrijven dat ze een paar autoladingen vol hebben weggebracht, ben ik geen minimalist en dat zal ik ook nooit worden.

Veel consuminderaars worden gaandeweg minimalist. Ze ervaren dat ze al 'die troep' helemaal niet nodig hebben, stoppen met kopen en ontdoen hun huis van onnodige ballast. Hoewel ik daar in gedachten altijd ook naar streef, is de praktijk bij ons toch heel anders. Ik ben van huis uit geen opruimerig (of überhaupt huishoudelijk) type. En als ik al eens flink opruim dan is het ineens ergens in huis heel leeg maar is de zooi verplaatst naar een andere plek. Zo staat ons halletje al weken vol met een zak oude keukenhanddoeken (die overigens door Schoonma op slinkse wijze ons huis is binnengesmokkeld) die naar de kringloop moeten, 2 oude cd-kastjes, een kapotte boor en een kapotte schuurmachine. Dat alles staat te wachten tot het moment dat iemand zich geroepen voelt actie te ondernemen. De kans is aanwezig dat voor dat moment ik al weer alles heb opgepakt en achter de schotten op zolder heb gezet omdat ik toch weer ben gaan twijfelen.

Ik ben echt heus waar een echte consuminderaar maar een minimalist zal ik nooit worden. Ook is minimalisme niet het hoogst haalbare in het leven, voor mij niet in ieder geval. Consuminderen betekent voor mij zorgvuldig met spullen en dingen omgaan, geen onnodige zaken kopen, goed uitkomen met wat we te besteden hebben en onze eisen en verlangens aanpassen aan wat mogelijk is. Maar het betekent in mijn geval ook spullen bewaren omdat ze in de toekomst weer van pas kunnen komen. Ja ik ben zo'n scharrelaar die op de dag van het grof vuil geen stoep kan passeren zonder dat ze hoort roepen: 'kijk eens hoe mooi en bruikbaar ik nog ben'.

Dat neemt niet weg dat ik me wel graag laat inspireren. Kapotte pennen doe ik tegenwoordig weg, zo ook boeken die in de weg staan, oud speelgoed dat niet meer wordt gebruikt....ik doe net zoveel weg tot ik weer iets ruimer kan ademhalen en dan ben ik weer klaar. Tot ik een foto van de slaapkamer van Valhalla zie en het weer op mijn heupen krijg. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...