dinsdag 15 oktober 2013

Altijd alert zijn en altijd plannen

Als je mij naar de kern van consuminderen vraagt, dan zeg ik dat je altijd alert moet zijn en altijd moet plannen. Hoewel je geen comfort hoeft in te leveren, moet je wel aan de bak om resultaten te zien. En als je niet vooruit plant dan is je wasmiddel op in het zelfde weekend dat je geen brood meer hebt en is het je ontgaan dat je nog een kilo overrijpe tomaten hebt waar je soep van wilde maken.

Natuurlijk zeg ik niet dat je brood moet bakken. Maar de kans is groot dat je uit besparingsoogpunt jezelf handelingen aanwent of aanleert die je voorheen niet deed. Voor de één zal dat brood bakken en zelf beleg maken zijn, voor de ander zal dat het zelf leren repareren van kapotte apparaten zijn.

Om te zorgen dat alles goed loopt is het handig om vaste momenten voor zaken in te plannen. Dus bak en kook ik in het weekend extra zodat ik door de weeks niet mis grijp. Zo kijk ik eens per week de voorraad door en vul ik aan wat er mist. Ik doe ééns per week de financiën en één keer per kwartaal neem ik de begroting onder de loep. Regelmatig doen we een rondje verzekeringen,  energiebedrijven en abonnementen en worden er keuzes gemaakt (daar over donderdag meer).

Na al die jaren consuminderen ken ik mijn beperkingen én mijn grenzen. Ik consuminder niet om het consuminderen maar om goed uit te komen met wat er beschikbaar is. Ik zou kunnen zeggen dat dit nieuwe hobby's heeft opgeleverd (zoals Valhalla laatst in een leuk logje schreef) maar zo ervaar ik dat niet. Ik vind meer dat het dat heeft versterkt wat toch al in potentie aanwezig was als interesse. Bijvoorbeeld op kook- en bakgebied. Maar zelf huidverzorgingsproducten maken doe ik niet - in wezen hetzelfde proces - omdat blijkbaar daar mijn interesse ophoudt.

Consuminderen kost tijd en energie. Toch heeft het ook veel opgeleverd. Ik voel me minder afhankelijk, ik kies meer mijn eigen weg. Het heeft me inzichten gebracht die ik me eerder niet kon voorstellen. Ik heb geprobeerd om kleding te verstellen en ingezien dat ik dat niet goed kan. Dus laat ik het verstellen in plaats van dat ik het wegdoe en koop niet iets nieuws. Uiteindelijk is dat dus toch een besparende actie. Zuinig leven levert me zoveel geld op dat we nu maandelijks een stuk van onze hypotheek kunnen aflossen. En we kunnen straks hopelijk kiezen voor eerder stoppen met werken. Zodat we kunnen leven naar onze prioriteiten. Die prioriteiten heb ik tegenwoordig goed op een rij. Want dat was les 1 bij consuminderen. Waar bespaar je wel op en waar niet? Wat mis je en wat niet als je ermee stopt? Zo filter je de voor jou wezenlijke zaken eruit en laat je geld weglekkende en minder belangrijke zaken weg.

Natuurlijk is er een groot verschil tussen moeten en mogen. Ik hoor het veel mensen al weer roepen. Voor de één is consuminderen een hobby en voor de ander is zuinig leven een noodzaak. Maar soms begint het als 'moeten' en wordt het gaandeweg 'mogen'. Omdat je eerder de ruimte niet zag. Denken in moeten en mogen polariseert en deelt mensen in kampen: die mensen die 'recht van spreken hebben' omdat ze moeten en die mensen die er maar een beetje bij beunen omdat ze mogen. Daarom is het beter te spreken van 'kunnen' en 'doen'.

Consuminderen begon voor mij uit noodzaak om te voorkomen dat ons huis moest worden verkocht, nadat ik arbeidsongeschikt raakte. Inmiddels ben ik ervan overtuigd dat doorgaan met streven naar meer er toe leidt dat je met minder eindigt, als persoon en als huishouden maar ook als gemeenschap. Uiteindelijk kan minder meer blijken te zijn. We hebben ons met zijn allen kapot geconsumeerd en doorgaan kan niet. De aarde kan dat niet aan.

Ben je op zoek naar inspiratie? Kijk eens naar The Story of Stuff .
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...