zaterdag 28 september 2013

Zaterdag

Deze week was een goede week. Ondanks mijn miezerbui (winterdip) wist ik mezelf op te porren toch het één en ander te doen. Gewoon doen in plaats van denken scheelt. En de daglichtlamp scheelt ook.....

Ik had deze mijn tweede gesprek bij een voedingstherapeute en zij adviseert een glutenvrij en zuivelvrij dieet. Niet wat ik graag wilde horen maar het kwam niet als een verrassing. Ik ben me dus nu wat aan het inlezen om inspiratie op te doen.

Verder gingen we naar de dierenarts met onze katten en konden meteen weer € 90 afrekenen. Houd je trouwens niet van kattenpraat? Stop dan nu met lezen en kom maandag terug. Dan staat op deze plek het aflosverhaal van Erik....

Maandag gingen we dus naar de dierenarts met onze katten voor de jaarlijkse enting. Omdat ik elke maand €10 op een reserveringsrekening zet voor de katten, hoeven we nooit die enting ( zoals vroeger) uit te stellen 'omdat het nu even niet uitkomt'. De katten zijn gezond en op het goede gewicht alleen moest ik iets aan het tandsteen gaan doen. Ik kocht peperdure brokken die door het gewone voer gemengd moeten worden waarmee dat probleem te lijf wordt gegaan. Beter dat dan twee enorm uit hun bek stinkende katten die onder narcose moeten waarna de tandsteen wordt verwijderd. Dat is prijziger dan die brokken.

Met de dierenarts bespraken we ook de voortgang met Dibbes, onze zwerfkat. Hoewel het woord zwerfkat de lading niet meer dekt. Dibbes woont inmiddels in de voortuin en verlaat deze af en toe voor korte ommetjes. Voorheen was het omgekeerd: hij kwam om te eten en vertrok erna meteen weer. Dibbes blijft dus plakken en wordt ook steeds meer gefascineerd door ons. Soms ligt hij uren op zijn hok naar binnen te turen. Hij houdt elke beweging in de gaten. Ook loopt hij een paar keer per dag het huis in om een verkenningsronde uit te voeren en te kijken hoe wij daar op reageren. Hij treft het maar dat wij watjes zijn die bereid zijn zich dan even niet te verroeren en die ook de deur wagenwijd open hebben staan, zodat hij naar binnen kan lopen als hij wil. De verwarming staat toch nog niet aan. Aan de koudere tijden straks is ook gedacht, M. gaat vandaag een kattenluik installeren. We weten dat Dibbes daarmee bekend is, hij is wel eens betrapt bij de buren....dus hopen we dat hij er hier gebruik van gaat maken tijdens koude nachten. Tot slot is allerlei bezoek en regelmatig aanlopend volk geïnstrueerd via de achtertuin bij ons naar binnen te lopen. Wijzelf lopen wel inmiddels gewoon de voordeur in en uit, hij is steeds minder bang van ons.

Hoewel we eerst van plan waren Dibbes te vangen via het protocol van het dierenasiel, hebben we dat plan laten varen. Na een paar contacten met het asiel ben ik wat gefrustreerd geraakt. Ze geven me in ieder geval het gevoel dat ik het niet goed doe. Volgens hen moet je een zwerfkat binnen een week kunnen laten wennen aan eten op een vast tijdstip. Toen ik hun tips in de praktijk bracht was de regelmaat die we tot dan toe hadden bereikt met hem compleet zoek. Ik probeerde dat te overleggen maar kreeg op mijn kop. Het klonk in ieder geval als een standje. Toen de dierenasieldame ook nog het woord vieze zwerfkat in de mond nam, ging bij mij de deur dicht. Dan betalen we liever alle kosten zelf en hebben het zelf meer in de hand hoe we het aanpakken, wel in overleg met onze dierenarts. Dus gaan we voor de geleidelijke weg: hem langzaam aan ons binden. Ik geef hem drie keer per dag eten en tussendoor lekkere gistsnoepjes. Ik benader hem niet maar wacht tot hij naar me toe komt. Wel praat ik veel tegen hem en dat heeft resultaat. Hij reageert op onze stemmen en komt soms zelfs aanrennen als we roepen.

Sinds een paar weken krijgt hij probiotica om zijn immuunsysteem te verbeteren. Dat werkt heel goed. Hij kon bijvoorbeeld eerst geen droge brokjes eten, dat viel zo uit zijn bek, ik denk vanwege ontstoken tandvlees. Nu heeft hij daar geen problemen meer mee. Ook zijn er andere opvallende verschillen waaruit we opmaken dat hij zich veel beter voelt: hij verzorgt zichzelf goed, hij wast zich nu een paar keer per dag. Hij slaapt veel en lang. Je ziet hem zich veel rekken en strekken en diep zuchten. Normaal kattengedrag dus.

Omdat hij nu zo regelmatig eet, is het tijd voor de volgende stap. Hij heeft enorm ontstoken ogen, soms loopt het pus uit zijn ogen.Hij krijgt nu via het voer twee keer per dag een breed spectrum antibiotica en dit slaat aan. Gisteren zag ik eindelijk de kleur van zijn ogen, groen. Zijn ogen gaan open en zijn geen spleetjes meer.

Mijn hoop is natuurlijk dat hij minder schuw wordt naarmate hij zich fysiek beter voelt. Een uitgerust mens is ook minder achterdochtig dus dat geldt vast ook voor een zwerfkat. En misschien koppelt hij het zich beter voelen wel aan ons, dat zou helemaal top zijn.

Fijn weekend!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...