maandag 9 september 2013

Aflosverhalen: Buitenboxertje

Buitenboxertje woont met haar lieve puberzoon en vriendlief in een jarentachtig eengezinswoning in een dorpstadje. Ze werkt fulltime in de IT in de financiele sector, vriendlief zit anderszins in diezelfde sector. Haar zoon doet het VWO (en heeft daarvoor een mooie portie aandacht en zorg nodig).

Waarom ben jij gaan aflossen?
Ik had voor de aankoop van dit huis 9 turbulente jaren achter de rug. Het begon met een verhuizing vanwege de sloop van mijn studentenwoning tijdens mijn zwangerschap. Door allerlei constructies bleek er geen vervangende woonruimte te kunnen komen vanuit de verhuurder, de gemeente, of de sociale woningbouw. Mijn salaris stond op dat moment kopen eigenlijk ook niet toe. Toch gekocht, via een constructie bij mijn baas.
Na drie verhuizingen, één scheiding (met twaalf rechtszaken), twee burnouts en een diagnose voor mijn zoon die ons dwong ons leven anders in te richten, kwam ik in dit huis terecht. Verhuizen is al stressvol, maar nu had ik volledig de buik vol van situaties waarin anderen bepalen of er een dak boven mijn hoofd zou zijn. Daar heb ik diverse situaties van meegemaakt en die het leven bijzonder verdrietig en/of moeilijk hebben gemaakt en waarbij het leek dat er geen huis zou zijn. Die stress slaat  diep in en raakt je basis veiligheidsgevoel. Nee, dat echt NOOIT MEER.

Ik wilde rust en zeker zijn van een huis. Die rust bleek me meer waard dan een mooie vakantie in de zon, of een iPod, of nieuwe kleren.

En er is nog de verleiding dat ik misschien ooit uit de gouden kooi van mijn baan kan ontsnappen. Mijn baan is leuk en verdient goed maar niet weg kunnen omdat je dan je huis niet meer kan betalen, is toch echt een kooi. Bovendien: wat als er nog een burnout langskomt of als ik ontslagen word en geen - of een veel minder betalende - baan vind?

Wat voor hypotheek heb jij?

Ik heb een spaarhypotheek (van het maximale bedrag vlg belasting= € 154000,-) en had ook een aflossingsvrije hypotheek van € 50.000,-. De aflossingsvrije hypotheek is sinds augustus 2012 afgelost, op € 500,- na. Ik ben persoonlijk erg benieuwd wanneer de bank me vraagt die op te heffen.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
De spaarhypotheek mag ik niet aflossen, vanwege de zeer gunstige hypotheekconstructie die via de werkgever loopt.  Op zich vind ik dat geen probleem, een spaarhypotheek is tenslotte aan het eind afgelost, zonder restschuld. En de maandlasten zijn nu relatief bescheiden, dat moet met veel soorten werk op te brengen zijn.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen?
De adviseur van de hypotheekverstrekker vroeg of ik zeker wist of ik wilde aflossen. Én ze vroeg of ik een buffer had voor tegenslagen. Binnen vijf minuten was dit doorgepraat. Toen kwamen direct de instructies boven tafel hoe zo'n aflossing gaat.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
Ik geloof dat aflossen een minimaal bedrag van € 1.000,- kent en een maximum van 15% van de hypotheeksom. Ik heb eerst gespaard op een spaarrekening voor de aflossing en  twee keer een groot bedrag afgelost, iedere keer minder dan 15% van de totale som, dus tegen die grenzen ben ik nooit aangelopen.

Aflossen is niet ingewikkeld: overmaken op een rekening, met vermelding van een bedrag en enkele leningdetails. Het callcenter van de bank helpt om de goede zaken in te tikken, maar het is gewoon een overschrijving.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
Ik had het vaste voornemen dat ik wilde aflossen, maar een vaag idee over het hoe en het wanneer. Ik heb vanaf het begin van de hypotheek van mijn huidige huis een vast bedrag per maand gespaard. Dat is een bedrag waarvan ik wist dat ik het kon missen. Daarnaast heb ik de zolder verhuurd. Veel kosten zijn gezakt in de loop van de jaren: er is nu geen oppas meer, er zijn steeds minder zorgkosten en ik fiets steeds vaker naar het werk. Op een gegeven moment ging het dus best wel harder dan het originele spaarbedrag.

Hoever ben je met aflossen?

Klaar. (zie alles-aflos vraag)

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
Mijn omgeving weet het pas sinds enkele weken, want het is geen standaardgespreksonderwerp, het is niet bon ton was om zoiets te zeggen.

Vriendlief weet van de financiele beslissingen, maar bemoeit zich er niet mee. Hij hoeft het huis niet te betalen, dus dat laat hij aan mij over. HIj vindt het consuminderen en de defensieve financiele beslissingen wel één van mijn aantrekkelijke kanten en hij is ook een gevorderd niet-koper. Zo hebben we samen ook een sportief leven: samen de sport aangaan om bepaalde kosten weg te werken of te verminderen.

Mijn zoon kreeg het te horen toen hij zaken vroeg vanuit het vak boekhouden. Hij voelt zicht er heel tevreden over, gezien de opmerkingen. Maar ook hij bepaalt niet de financiele koers in huis.

Op het werk is het een beetje vloeken in de kerk. De meeste collega's heb ik het niet verteld, omdat het tegen hun denkpatronen ingaat. Binnen de financiële sector denken de meeste collega's niet buiten-de-lijntjes (out-of-the-box). Als ik vertel over boterhammen meenemen of simpele vakanties, wordt hun blik al vaag.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
Ik ben opgevoed door zuinig levende ouders, die goed nadachten over waar hun geld het meeste nut had. We zouden ze nu vrekken noemen.
Ik heb de waarde van spaargeld geleerd,  niet zozeer de euro's an sich. Op stressmomenten levert geld keuze-opties op. Keuzes die op dat moment over belangrijke dingen gaan. Keuze-opties die je zonder spaargeld niet eens hebt. Weg kunnen gaan, een huis basaal leefbaar kunnen maken, dat is onbetaalbaar. Het  is een cliché misschien, maar ik heb heel diep gevoeld hoe waar die uitspraak is.

Vergeleken met voorgaande jaren, heb ik het nu ontzettend ruim. Tegenvallers raken me nauwelijks: ik heb alles wat moet EN alles wat ik wil (of mijn kind), ik hoef al jaren niet eens meer te kiezen tussen wat ik moet en wat ik wil. Dat voelt als bijzonder luxe. Dus een tegenvaller is alleen een maand van weer even alleen alles-betalen-wat-moet.

Nu er een mogelijkheid is dat ik mijn baan kwijt raak, is iedereen verbaasd over mijn rust. Sinds mijn vriend bij mij woont en de hypotheeklasten zo gedaald zijn, kunnen we van het laagste salaris rondkomen. Dus de stress blijft lekker buiten de deur.


Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
O, voor de meeste collega's gebruik ik reverse-psychologie: Aflossen? Consuminderen? Weet je dat zeker? Zou je dat wel doen? De economie moet wel draaiende blijven, hoor! Nederland heeft alle uitgaven hard nodig om uit de recessie te komen! Doe vooral een Albertje, ga goed op vakantie, liefst vaak, en hou de kantine bij ons op het werk goed aan de gang. Dan kan ik tenminste mijn paar zaken die ik daar wil halen, blijven halen. Want van alleen mijn bijdrage komen ze niet rond.

De mensen die er serieus over denken: zorg eerst voor een buffer (NIBUD heeft getallen voor jouw situatie). Besef daarna dat consuminderen een geintje is dat meer oplevert dan de staatsloterij. De kansen liggen gewoon veel beter! Hou het speels, experimenteer in plaats van heel streng zijn voor jezelf. Lees boeken van Marieke Henselmans, Lisette Thooft en de vrekkenkrant. Soms mislukt een experiment en is die besparing niet aan jou besteed, da's ook goed. Stressen helpt niet, creatief denken wel. Maar dat lukt alleen bij spelen en experimenteren. En de winst van die spelletjes is dat elke consumindermethode die wel werkt voor je, blijft doorwerken.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...