maandag 12 augustus 2013

Klap voor de kop

Sinds ik dit blog schrijf ontvang ik veel mails van lezers. Veel verschillende soorten mails. Vaak is het een mail waarin mensen hun mening willen geven over een onderwerp waarover ik heb geschreven. Of het is een mail met een vraag over Marseillezeep, eten of een bepaald boek waar ik ooit eens over schreef. Dan zijn er de mails van mensen die zomaar mailen, omdat ze hun verhaal kwijt willen. Iets in mijn blog heeft hen geraakt en ze vertellen me dan over hun (financiële) situatie. Daar komen vaak hele leuke mailcontacten uit voort. Soms mailen mensen mij met de vraag of ik naar hun financiën wil kijken. Heel soms ga ik daarop in, omdat ik de persoon in kwestie ken (als blogvolger of omdat die persoon zelf een blog heeft) maar meestal sla ik dat af. Zou ik op alle verzoeken in gaan, dan had ik meteen een bloeiende budgetcoaching praktijk. Leuk voor ooit, maar nu nog niet.

Gisteren ontving ik een mail van iemand die al eerder contact met me had opgenomen. Eerder omdat ze vond dat ik 'pareltjes van stukjes' schreef en gisteren omdat ze inmiddels van mening is veranderd. Ik zou me inmiddels op één bepaalde laag van lezers richten en dan specifiek op een laag die zich beter voelt dan anderen.  Ik zou door mijn blijkbaar veranderde manier van schrijven inmiddels een publiek aan trekken 'dat zich zzzzzzzooooooooooo verschrikkelijk superieur schijnt te moeten voelen boven alles wat het met minder moet doen'.

Alsof ik een plens water in mijn smoel kreeg. De mail was lang en warrig en was blijkbaar bovenal bedoeld om mij eens goed de oren te wassen. Dat kan, maar wat bezielt iemand eigenlijk? Ik ben open en eerlijk op mijn blog, probeer het onderwerp consuminderen van alle kanten te benaderen en dat zal soms een kant zijn die niet iedereen bevalt. Soms wijzen lezers mij op zaken die me even opschudden zoals de reacties van Schrijfster in de Dop de afgelopen dagen. Reacties waar ik blij mee ben, want ze laat mij zo weer een kant zien die ik niet zag. Dat is verruimend en voegt wat toe, aan mij als persoon, aan mijn stukjes en het verlevendigt de discussie op het blog.

Mensen die mij een mail sturen die zo duidelijk bedoeld is om ongenoegen te uiten, vergeten soms dat ik kwetsbaar ben. Ik weet vrijwel niets van mijn lezers, ik steek mijn vrije tijd in het schrijven van blogs over omgaan met geld en probeer mensen te helpen. Mensen 'kennen' mij als ze mij dagelijks lezen, maar andersom is dat niet zo. Een boze mail van een boze lezer komt daarom vrij snel behoorlijk bedreigend over.


Wie een blog schrijft, moet een olifantenhuid kweken. Daar werd ik mij al snel van bewust. Want veel reacties liegen er niet om. Maar mij een mail sturen waarin wordt verteld dat ik andermans keuzes als vrekkig bestempel en waarin letterlijk staat : "Jammer dat je er voor koos om je op èèn bepaalde laag te richten. Hoe moeten die lui die jou blog lezen "over wie het gaat "zich voelen als ze dit lezen." 

Maamke, hoe denk jij dat ik me voel als ik zo'n mail van jou ontvang? Een mail die persoonlijk aan mij gericht is en waarin je vertelt wat er allemaal niet meer klopt aan mijn blog of keuzes. Ik heb nooit een blog geschreven waarin ik jouw keuzes aanval. Misschien dat mijn blog je niet meer aanspreekt, dat kan. Maar ik heb jou nooit persoonlijk aangevallen. Dat doe jij wel en dat komt keihard binnen.

Het ergste vind ik dat dit mijn lust om verder te gaan goed onderuit haalt. Wil ik nog wel schrijven als mensen mijn bedoelingen zo verdraaien en zo verkeerd opvatten dat ze kwetsende mails gaan sturen? Daar ga ik maar eens goed over nadenken de komende tijd.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...