donderdag 15 augustus 2013

Kermis

Het lijkt wel alsof er geen crisis bestaat. De kermis is neergestreken in ons oude stadje. Een klein stadje maar wel met één van de grootste kermissen van Nederland. Vandaar dat de wethouder probeert deze jaarkermis op de lijst van cultureel erfgoed te plaatsen. Hoewel de kermis (elke kermis trouwens) mij een gruwel is, en ik niet weet wat de eisen zijn die worden gesteld aan cultureel erfgoed, kan ik het me best voorstellen. Deze kermis bestaat al jaren en is heel goed voor de stad. Tegenover de enorme overlast (10 dagen achter elkaar) staat een enorme omzet voor niet alleen de horeca, maar voor vrijwel alle winkels in de binnenstad. Want veel mensen die naar de kermis gaan doen meteen even een rondje stad. Plus het plezier dus voor heel veel mensen.

In mijn omgeving gaan heel veel mensen nu dagelijks naar de kermis. Het is echt het hoogtepunt van het jaar hier. Voor mij niet, voor mijn kind wel. Hij wil er graag naar toe, liefst elke dag en ik vermijd liever nu de binnenstad. Natuurlijk gaat hij wel. Hij is groot genoeg om met zijn vrienden er naar toe te gaan. We hebben hem wat geld gegeven, hij kreeg wat van Oma,  hij betaalt wat uit eigen zak en verdeelt het beschikbare budget zorgvuldig over de dagen dat hij gaat.

Nu ik iedereen zo dagelijks richting kermis zie lopen, vraag ik me echt oprecht af: waar doen 'ze' het van? Hoeveel geld geven mensen er aan uit? Is het alleen de lol van over de kermis lopen en sfeer proeven of gaan ze dan ook elke keer in de in mijn ogen onbetaalbare attracties?

Jaren geleden werkte ik op een tuincentrum, mede hierdoor betaalde ik mijn studie. De jongens met wie ik meeging met tuinklussen waren allemaal 'polderjongens'. De meesten spaarden het hele jaar door om het op de kermis stuk te slaan, aan bier en attracties. En hadden het er dan het hele jaar over, hoe geweldig het was, tenminste van wat ze zich nog konden herinneren.

Voor kinderen is dat natuurlijk anders. Als kind vond ik de kermis prachtig, alleen al die lichtjes! Er was een draaimolen die eruit zag als een rups en dat hopste dan in een rondje op en neer. Na veel herrie ging de rups open en kon je proberen de kwast te pakken die door de lucht zwierde. Een keer is het mij gelukt om drie keer achter elkaar die kwast te pakken en zo een gratis ritje te verdienen. Daarna werd ik uit de rups gezet, hoewel ik weer de kwast wist te pakken. Een groot onrecht natuurlijk maar de kermismeneer vond dat ik genoeg gratis ritjes had gekregen.

De kermis werd deze week aangegrepen voor een persoonlijk experiment. Ik ging op een avond na het eten naar de kermis met M. en S., even een rondje lopen en rondkijken met wat stops bij de botsauto's en de achtbaan. Ik heb weliswaar nergens ingezeten maar wel  genoten, ondanks de klereherrie. Niet dat het nu mijn favoriete tijdverdrijf wordt - het leverde me wel wat klachten op - maar deze bijna ex-ME patiënt heeft op het gebied van prikkelverwerking weer een grote stap voorwaarts gezet.

Geef jij geld uit aan de kermis?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...