zondag 11 augustus 2013

Het verschil tussen moeten en mogen en eigenschappen die ons helpen

Er is een groot verschil tussen moeten en mogen reageerde gisteren iemand op het blog. Zo is er ook een verschil tussen consuminderen en besparen. Kort door de bocht kun je door consuminderen veel besparen. Maar er zijn veel consuminderaars die het vrijwillig doen en besparen gebeurt niet altijd vrijwillig. Dat is een waarheid als een koe.

Ik zie consuminderen inderdaad meer als een levenshouding. Een manier van omgaan met spullen, zaken, goederen die er voor zorgt dat ik er meer profijt van kan hebben. Toen ik inkomensverlies leed en moest besparen, zat daar een grote druk op. Die ik overigens mezelf oplegde. Ik had namelijk geen flauw idee van de blauwdruk van onze financiën. Al het piekeren en wakker liggen van het begin werd eigenlijk veroorzaakt doordat ik in alle jaren ervoor zelden had gepiekerd en wakker gelegen van de financiën, laat staan dat ik langer dan 10 minuten bezig wilde zijn met nadenken over geld. In plaats daarvan gaf ik het graag en veel uit. Ik had geen koopverslaving maar hield er wel van met geld te strooien: uit eten, concerten, vakanties, boeken (veel)...Door mijn persoonlijke omstandigheden moest ik gedwongen besparen en werd ik uiteindelijk een consuminderaar. Omdat ik geen zin meer heb om mijn geld weg te laten lekken, ik doe er liever dingen mee waar ik bewust voor kies.

Ik vind dat we moeten oppassen dat het verschil tussen consuminderen en besparen en tussen moeten en mogen ervoor zorgt dat de mensen die moeten meer recht van spreken hebben dan de mensen die mogen. Iedereen doet zijn ding vanuit zijn eigen belevingswereld, ik ook vanuit de mijne. Mijn ervaring is dat veel omstandigheden beter te pruimen zijn als je er je tanden in zet als was het een lekkere croissant. Of de oorzaak van je financiële hervorming nu is dat jij je baan kwijt raakt, je ziek wordt, je een koopverslaving hebt of je bent opgelicht door je ex, dat maakt dan niet eens zoveel uit. Mijn kracht is dat ik tegenwoordig alles positief benader. Dat is uit noodzaak geboren. Er is namelijk best veel geweest waar ik zeer verdrietig over zou kunnen zijn. Mijn positiviteit is een bewuste keus geweest. Zaken positief benaderen maakt alles veel lichter, waardoor er niets overtolligs weglekt. Daarom richt ik me vaak op dat wat goed gaat, dat wat lukt en dat waar ik blij van word. En heb ik geleerd dat ik niet alleen maar blij word van spullen die geld kosten. Ik geniet van wat kan en sta niet te lang stil bij wat niet meer kan. Deze houding heeft mij enorm geholpen toen wij gedwongen werden te besparen. Dit is me niet aan komen waaien en is geen genetisch cadeautje geweest want ooit zag ik alles een stuk zwarter. Ik weet hoe het is als leven pijn doet.

'Schrijfster in de dop' heeft naar aanleiding van het blog van gisteren, het begrip sterk zijn mooi gerelativeerd en uitgelegd dat er bovendien veel psychologische processen ondergronds kunnen spelen.  
Sterk zijn... wat is sterk eigenlijk?
Als iets je zonder enige moeite lukt, ben je dan sterk?
Als iets je met relatief weinig moeite lukt (neem mij en het afzien van de zonnebloemen), ben je dan sterk?
Als iets je na immens veel inspanning lukt, ben je dan pas sterk?
Als je immens veel inspanning verzet, en het lukt je toch net niet, ben je dan zwak?
En wat als je niet weet wat het is om veel moeite te doen, omdat je dat nooit geleerd hebt, of omdat het bij jou wat minder in het genenmateriaal zit dan bij een ander?


Mensen die niet gevoelig zijn voor rationele argumenten, hebben meer nodig om van hun koopverslaving af te komen. Dat klopt. Maar ook bij deze mensen dringt op een bepaald moment de waarheid door. Of dat nu is omdat ze niet meer kunnen pinnen, of omdat er beslag wordt gelegd op de huisraad, ooit dringt het door. Maar kun je dat moment voor zijn en welke eigenschappen hebben we nodig om succesvol te zijn met besparen? Hoewel positief zijn voor mij een bewuste keuze is geweest, zit het niet in iedereen om daarvoor te kunnen kiezen. Mensen bewandelen hun eigen pad met hun eigen voorgeschiedenis, ervaringen en genen. Tegelijkertijd wil het er bij mij niet in dat we een willoos en weerloos slachtoffer zijn van de omstandigheden en ons genenmateriaal. Zoveel mensen weten zich immers met succes uit moeilijke omstandigheden te worstelen en hun situatie te verbeteren. Wat maakt dat we succesvol kunnen zijn met consuminderen en besparen, buiten mijn 'blije-ei-argumentatie'? Wie heeft daar een antwoord op? Wie heeft daar ervaring mee?


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...