maandag 1 juli 2013

Het aflosverhaal van Eva

Vandaag het verhaal van Eva, een collega-blogger die jullie misschien kennen van Maar allerminst saai

Eva is 35 en woont met man en twee kinderen van 4 en 6 in een rijtjeshuis in de randstad. Ze kochten het huis toen de huizenmarkt 'op z'n top' was in september 2007. Daarvoor woonden ze in een (koop)flatje een paar straten verderop. Omdat zij zwanger was van haar tweede kindje vertrokken ze naar een groter huis. Ze hebben erg veel geluk gehad (en hebben -achteraf zeer wijs- niet naar de makelaars geluisterd en niet 'de hoofdprijs' gevraagd) en verkochten hun oude huis na een half jaar voor een bedrag net iets onder de hypotheekwaarde. Eva werkt 4 dagen, haar man werkt 2 dagen. Ze werken 'tegen elkaar in', dus er is altijd één ouder thuis voor de kinderen, iets waar ze veel belang aan hechten.

Waarom ben jij gaan aflossen?
Toen ik ontdekte dat het kon ben ik gaan aflossen. Ik vind het een prettig idee dat ik mijn kinderen 'later' niet opzadel met mijn schuld, en ik vind het ook prettig om de maandlasten te zien dalen bij elke aflossing die we doen. Het idee dat we hier op termijn meer vrijheid mee krijgen (want minder lasten = andere dingen kunnen doen met ons geld of minder gaan werken) vind ik aantrekkelijk.

Wat voor hypotheek heb jij?
Bij aanvang sloten we een aflossingsvrije hypotheek af van € 70.000,- , dat is nu minder. De rest wordt gedekt in een spaarconstructie waarbij het hele bedrag dat je opbouwt aan het eind ineens wordt afgelost.

Wil je alles aflossen/ Heb je de hele som afgelost?
Voorlopig is ons streven om het aflossingsvrije gedeelte af te lossen. Daarna zien we wel verder hoe onze situatie dan is.

Hoe reageerde je hypotheekverstrekker op je aflosplannen? En je omgeving?
Mijn ouders en schoonouders losten al af en begrepen het dus. Andere mensen in mijn omgeving reageren met opmerkingen als "oh wat slim eigenlijk, moeten we ook eens doen" als ik het vertel (en uitleg). Wat de hypotheekverstrekker betreft: ik heb gewoon geld overgemaakt naar het rekeningnummer (dat ik telefonisch had gekregen op verzoek) en vervolgens krijg ik per storting keurig netjes een afschrift. Verder is er eigenlijk geen reactie geweest.

Ben je helemaal vrij om af te lossen wat je wilt, of moet je je aan een minimaal aflosbedrag houden van de bank? Is het aflossen een ingewikkeld administratief proces?
Ik mag 15% van de hoofdsom aflossen per kalenderjaar. Er is geen minimum. Het is helemaal niet ingewikkeld, je maakt gewoon een bedrag over op een rekeningnummer en vermeldt daarbij het nummer van je hypotheek. Wij hebben hiervoor een automatische overschrijving, elke maand wordt een bedrag overgemaakt. Daarnaast maak ik af en toe handmatig iets extra's over.

Maakte je van te voren een aflosplan en lukt het je om je daaraan te houden?
We maken maandelijks  €100,- over. Op momenten dat de geldvloot binnenkomt (dertiende maand, vakantiegeld, belastingteruggave) maken we extra over, afhankelijk van de situatie. Theoretisch moeten we het aflossingsvrije gedeelte binnen een paar jaar af kunnen betalen, maar we hebben hier geen plan voor.

Hoever ben je met aflossen?
Uit mijn hoofd gezegd zitten we op € 12.000 euro,-. Afgelopen jaar moest onze badkamer verbouwd worden (het werd gevaarlijk door kapotte onderdelen en schimmel) en onze auto wordt deze week vervangen (de oude auto is hoogbejaard) dus daarmee is onze buffer afgelopen jaar geslonken. De grootste 'klapper' deden we een jaar geleden, afgelopen jaar ging het aflossen door de badkamer en de auto mondjesmaat, maar we gingen wel door.

Hoe reageerde je omgeving dat je ging aflossen?
We vertellen het nu en dan, eigenlijk zijn reacties altijd positief.

Hoe houd je het vol? Hoe ga je om met tegenvallers?
Wij leven al vanaf het begin dat we samenwoonden niet heel erg 'uitbundig'. Als tiener en student lette ik altijd al goed op mijn geld en dit zette ik door toen ik ging samenwonen. Toen we allebei nog fulltime werkten en we dus echt goed verdienden, deden we niet moeilijk met uitgeven van geld, maar we smeten het ook niet over de balk. Wel kijken we nu terug op sommige uitgaven met een beetje een spijtig gevoel... maar toen deden we die uitgaven doordacht, impulsaankopen deden we zelden. We geven niet veel geld uit, maar voelen ons enorm rijk. Echt. Daarom is het voor ons ook niet moeilijk om onze levenswijze vol te houden. Op een blog dat ik vaak lees staat "it's only effort untill it's routine" en veel van onze 'consuminderacties' zijn inmiddels gewoon routine en kosten dus geen moeite. In feite leven we met z'n vieren van 1 salaris (we werken samen iets meer dan 1 FTE, maar ik heb erg hoge reiskosten, waardoor we netto 1 salaris overhouden) en redden het hier ruim van. Tegenvallers (een autodeur die opensloeg tegen die van de buurman, een wortelkanaalbehandeling waarvoor ik niet was verzekerd, etcetera) worden gerelativeerd met "ach... het is materie". Natuurlijk baal ik dan wel flink (vooral van die auto van die stomme buurman, daar kan ik nog van balen) maar ik weet ook wel dat de 'pijn' na een paar dagen vergeten is.

Soms ben ik het even zat. Dan baal ik er van dat ik niet 'zomaar' makkelijk geld kan uitgeven. (financieel kan dit wel, maar in mijn hoofd niet) Als mijn kinderen allebei tegelijk uit hun kleren groeien en ik niet goed geanticipeerd heb, en me in allerlei bochten moet wringen om niet naar de Hema te moeten rennen om daar voor meer dan honderd euro een paar broeken te kopen, dan denk ik "doe niet zo moeilijk!, doe net als 'iedereen' en ga gewoon naar die winkel, knieperd!"

Wat is jouw tip voor mensen die nog niet aflossen en twijfelen of ze het moeten gaan doen?
Je zou extra meevallers kunnen gebruiken om af te lossen. Ik kan soms dingen declareren op mijn werk zoals benzine of boeken. Dat geld heb ik dan al uitgegeven en vaak 'mis' ik het niet. Dat geld gebruik ik dan om af te lossen.

Wat voor mij een motivatie is, is dat ik op deze manier een 'spaarpotje' voor mijn kinderen creëer, omdat ze later een schuldenvrij huis erven (nou ja, je weet nooit wat er gebeurt in een mensenleven, maar ik ga er maar van uit dat er geen rare dingen gebeuren in ons kikkerlandje). Daarbij: door nu af te lossen heb ik straks, als ze gaan studeren, meer ruimte om tegen die tijd de studiekosten op te vangen.

Weet je wat het voor mij is? Ik mis het geld niet. We komen met z'n vieren goed rond van ons salaris, en een deel van wat ik over hou los ik af. Als ik het meteen overmaak, is het geld er in feite niet echt geweest en mis ik het dus ook niet.

~


Dank je wel Eva! Ook je verhaal vertellen? Stuur een mail naar consuminderenmetspaarcentje(at) gmailpuntcom

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...