donderdag 13 juni 2013

Waar gaat het mis?

In deze tijd kan het zomaar zijn dat je leest dat de zorgverzekeraars 1,4 miljard (!) euro winst maken én dat er massa's ontslagen in de zorg dreigen. De voorspellingen van DNB zijn enorm negatief: het begrotingstekort loopt volgend jaar op tot 3,9% en om dit op te lossen moet er 8 miljard extra bezuinigd worden (bron: Volkskrant 11 juni jl). Het kabinet roept dat het zo'n vaart niet loopt en wacht de voorspellingen van het CBS af, om die te negeren als het zo uitkomt.  Roept de Rabobank dat de bodem van de huizenmarkt in zicht is, DNB ontkracht dit weer door te voorspellen dat de huizenprijzen nog twee jaar zullen dalen.

Denk je als huizenbezitter met een NHG goed te zitten in geval van een eventuele restschuld, worden de regels eenzijdig verscherpt. Want stel je voor dat té veel mensen het vangnet waar ze ooit voor tekenden gaan claimen. En het eerder gemelde getal van één miljoen huizen die onder water staan, is ook al weer ingehaald door de werkelijkheid: het zijn er inmiddels 1,3 miljoen....Niet vreemd dus dat steeds meer huizenbezitters aankloppen bij schuldhulpverleners. Die zagen de vraag naar hun expertise in het afgelopen jaar maar liefst met 50% doen toenemen (bron: Trouw, 8 juni jl.).

De Nederlandse economie staat er verschrikkelijk slecht voor en daar zijn de zuinige consumenten op dit moment de oorzaak van volgens DNB. Wij gaven met zijn allen dit jaar 2% minder uit dan vorig jaar. Vreemd is dat niet. Mensen die keer op keer getroffen worden door het stapeleffect van bezuiniging op bezuiniging, dreigende werkloosheid en huizen die onder water staan, houden de hand op de knip. Ik noem dat gezond verstand. Waarop de overheid als antwoord waarschijnlijk weer meer bezuinigingen inzet. Alsof dat de consumenten gaat aanzetten tot meer uitgaven.

Terug naar de zorg. Het kan niemand zijn ontgaan dat de zorg anders ingericht gaat worden. Alleen de zwaarste gevallen blijven in de AWBZ onder verantwoordelijkheid van de overheid. Lees: zorg in instellingen. De overige gevallen komen onder de hoede van de gemeenten. Ondanks dat het onder de paraplu van de overheid bepaald niet op rolletjes liep, is nu dan besloten dat de gemeenten het zelf mogen uitzoeken en als het even kan met een veel kleiner budget, er wordt namelijk 3 miljard bezuinigd. Hoe dat kan? Door de kwaliteit te verbeteren.

Wat dit in de praktijk betekent lees ik al hier en daar. Óf mensen krijgen een veel zwaardere zorgindicatie, om ze toch de zorg te bieden die ze nodig hebben, omdat er nu eenmaal niet familieleden op afroep beschikbaar zijn om de billen van tante Kaatje te wassen. Óf mensen worden in de steek gelaten. In plaats van 4 uur huishoudelijke hulp, komen ze ineens nog maar in aanmerking voor de helft van die tijd. Dat betekent concreet dat óf een zorgvraag niet meer correct kan worden beantwoord, wat leidt tot vuile billen van tante Kaatje of dementerende bejaarden die 10 keer per dag iemand van de thuiszorg laten uitrukken omdat ze hun huissleutels kwijt zijn. Een andere mogelijkheid is dat de zorgverlener hetzelfde werk nu in 2 uur gaat doen, waar voorheen 4 uur voor stond. Het is toch niet zo dat de zorgverlener en tante Kaatje die tijd lekker vol kletsten. Een zorgbehoefte verdwijnt niet zomaar op basis van financiële prikkels.

Het brein achter de reorganisatie in de zorg is onze staatssecretaris Martin van Rijn. In de Volkskrant van 10 juni jl. wordt deze man nogal bejubeld. Hij heeft verstand van zaken, een geweldig netwerk in de zorg. "Luisteren en achterhalen wat de drijfveren zijn', worden genoemd als zijn belangrijkste kwaliteitenMaar wat ik ook lees is dat Van Rijn er vol ingaat: " Als ik hem om half 1 's nachts een sms of mail stuur, komt er direct een antwoord terug. (...) Werk is voor hem geen zwarigheid maar een levensvervulling. Hij heeft een tuin maar bekommert er zich niet om, al gaat hij wel met zijn vader naar diens volkstuintje. Een uurtje golf op zaterdag - daar blijft het bij. Een boek is voor vakantie, de enige pauze in het werk."

Wat een armoe. Te bedenken dat deze man kan opleggen hoe anderen hun werk moeten gaan uitoefenen. Wordt terug mailen in de nacht de norm? Misschien dat het verandert als Van Rijn een burn out krijgt, niet in aanmerking komt voor een afvloeiingsregeling, zijn hypotheek niet meer kan betalen en dan pas voelt hoe het is om kwetsbaar te zijn in deze samenleving.  Workalholics zijn toch bij uitstek de mensen die op een gegeven moment aanspraak gaan maken op zorg. Misschien kunnen al die artsen uit het netwerk van Van Rijn hem eens voorlichten over een gezonde verhouding tussen werk en privé. Als we niet uitkijken wordt té hard werken de norm. Dan weten we zeker dat de zorgkosten de pan uit rijzen.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...