woensdag 17 april 2013

Boodschappenbudget

Vorig jaar gaven we in totaal € 5700,- aan boodschappen uit. Met boodschappen bedoel ik: eten, drinken, snoep & snacks, kattenvoer, schoonmaakmiddelen en zaken als toiletpapier. Persoonlijke verzorging valt daarbuiten. De begroting stond op € 5200, dat betekent dat we € 500 meer uitgaven dan begroot.

Is dat een drama? Nee, niet echt. We kunnen het missen. Op papier bedenk ik dat we gemiddeld € 90,- per week uit kunnen geven aan boodschappen. Omdat we ook regelmatig inkopen via internet, houd ik een marge van € 10,- aan, dus komen we uit op € 100,- per week, in theorie dan. Als ik kijk naar het totaalbedrag dat we uiteindelijk uitgaven, kom ik uit op een bedrag van € 109,- per week.

Hoe dat kan was duidelijk: elke paar maanden bewaar ik een tijdje alle bonnen en werk de prijslijst bij op. Meer dan andere jaren viel me op dat van het merendeel van de producten de prijzen zijn verhoogd, soms tot drie keer in een jaar. Niet mijn koopgedrag is veranderd, maar wel wat ik kan kopen van mijn budget.

En wat deed ik toen? Ik verlaagde voor 2013 mijn budget. Ik bedacht dat we wel zouden kunnen uitkomen van gemiddeld € 430,- per maand. Omdat ik in januari en februari om redenen die ik nog steeds niet begrijp, gierend uit de bocht vloog, besloot ik vervolgens de overschrijdingen te compenseren. Het maandbudget werd dus verder verlaagd om aan het eind van het jaar uit te komen op het gewenste bedrag.

Dat werkt dus niet. Ik kom steeds moeilijker uit. In maart lukte met veel kunst en vliegwerk, om dan de dingen die ik niet kocht, alsnog te moeten kopen in april. Waarom doe ik eigenlijk zo moeilijk? Ik heb twee keuzes: ik kan het budget weer verhogen en dan bijvoorbeeld als doel stellen om de € 5700,- van 2012 te halen of ik kan volgens andere eisen boodschappen gaan doen. Lees: minder biologisch kopen. Soms vergeet ik dat de ruimte er is bij ons. Ik verlaagde mijn budget omdat ik dat nu vier jaar op rij zo deed en omdat dit lukte. Maar het is natuurlijk geen doel op zich.

Toen wij begonnen met consuminderen maakten wij een prioriteitenlijst. Zomaar consuminderen is niet zinvol, dus bespaarden we op zaken die we minder belangrijk vinden om andere dingen door te kunnen laten gaan. Op de kwaliteit en diervriendelijkheid van het eten willen we niet besparen. Ook zijn we huiverig voor allerlei toevoegingen in het eten. Dus eten is prioriteit nummer 1 bij ons. Maar ergens onderweg vergat ik dat daar een kostenplaatje aan vast zit.  Het feit dat we tot nu toe elk jaar minder uitgaven aan boodschappen door wat eenvoudige tips toe te passen (weekmenu, niets weggooien, minder vlees eten en alles zelf maken) maakt dat we vergeten dat minder uitgeven als doel op zich, geen noodzaak is. Sterker nog, bezuinigen om het bezuinigen wordt al snel vrekkig en oncomfortabel. Wij hebben geen schulden maar een mooie buffer, vullen die maandelijks aan en lossen ons huis ook nog af. Moeten we dan echt het boodschappenbudget zo klein mogelijk maken, of gunnen we onszelf wat ruimte?

Weer eens spiekend op de site van het Nibud zie ik dat we met wat wij aan eten uitgeven nog altijd op het gemiddelde zitten van wat het Nibud aanbeveelt. Voor een gezin van drie personen met onze leeftijd is het aanbevolen bedrag dat je aan voedsel kunt uitgeven € 95 per week. Daar komen wij zeker op uit, maar wij kopen bijna alles biologisch! Dus eigenlijk doen we het hartstikke goed, soms moet ik mezelf daar even aan herinneren.

Kortom, we zijn al jaren financieel stabiel en we gaan niet meer beknibbelen op de boodschappen om het beknibbelen. Zo, dat is maar eens gezegd!

Heb jij je budget aangepast aan de prijsverhogingen?


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...