zondag 24 februari 2013

Wat wil ik?

Gisteren kreeg ik een mail van mijn eerste vriendje, waarmee ik stevige verkering had van mijn 15e tot zo ongeveer 18e jaar. Lezend in zijn favoriete krant kwam hij plots de naam van zijn eerste vriendinnetje tegen. Spaarcentje werd gisteren genoemd in een artikel over woekerpolissen in het FD (klik hier als je het niet kunt lezen). Omdat ook mijn eigen naam erbij staat, was hij me op het spoor gekomen. Hij schreef me dat hij heeft rondgekeken op mijn blog en dat het er naar uitziet dat ik mijn roeping heb gevonden.

Dat woord bleef even in mij rondzingen. Roeping. Dat klinkt als bevlogenheid, bezieling, als het zacht meegevoerd worden door een stroom die uit jezelf komt. En dat is precies zoals het voelt. Schrijven over geld, over wat we nodig hebben om onszelf te worden, is mijn roeping. Ik wil mensen wakker schudden om uit hun zelf gebouwde hol te kruipen en na te denken over wat ze nu echt nodig hebben in het leven. Hoe we denken over onszelf, vind vaak zijn weerslag in hoe we met geld omgaan. We steken onze kop in het zand omdat we geen zin hebben om een begroting te maken en onze uitgaven bij te houden. 'Ik ben geen disciplineerd mens'  zeggen we dan. Maar wel geven we met ijzeren discipline te veel geld uit. Het gaat niet om discipline maar om het niet willen weten wat het antwoord is als we de begroting opmaken. We willen niet weten dat we op te grote voet leven. Want als we dat onder ogen zien, moeten we ook gaan nadenken over waarom toch altijd dat gat in ons midden moet worden opgevuld door naar de stad te rennen en iets te kopen, maakt niet uit wat.

En omdat elke situatie anders is, ligt ook bij iedereen een andere emotie ten grondslag aan het volhouden van 'dat wat je altijd deed'. Als door een grote schok zoals ziekte, echtscheiding, de crisis of werkloosheid mensen gedwongen worden anders te gaan kijken naar hun relatie met geld, gebeuren er interessante dingen. Gedwongen worden om uit te komen met minder, betekent vaak dat mensen zich ontwikkelen van financiële kleuters naar volwassenen. Ze gaan zich beseffen dat hun genoegpunt heel ergens anders ligt dan ze altijd dachten. En dat boeit me mateloos. Ik wil erover schrijven, ik wil mensen helpen. Ik heb daar op de één of andere manier enorm veel over te vertellen. Want leven vanuit een genoegpunt is enorm verrijkend.

Een omslag kunnen maken van 'altijd te kort komen' of 'tekort worden gedaan' naar een 'leven in overvloed' ook al heb je veel minder te besteden dan voorheen, heeft te maken met kunnen genieten van wat is. Voor mij is de belangrijkste les van mijn leven geweest dat ik gedwongen werd op zoek te gaan naar mezelf. Liggend op de bank met een lijf dat het niet meer deed, ging ik op onderzoek.

Wie ben ik als ik niet meer kan wat ik altijd kon en doe wat ik altijd deed? Wie ben ik als ik altijd heb gewerkt en mijn identiteit voor een groot deel door dit werk werd bepaald. Is het niet eens om wát ik deed, maar misschien ook om wat ik met het geld kon doen, met wat ik verdiende? Ik kon daardoor immers keuzes maken die voor mijn gevoel bij mij pasten. En wat gebeurt er dan als de wereld zo klein wordt dat alleen de bank overblijft? Nou vooruit, met twee katten erbij die me gezelschap hielden.

Voor mij was de uitkomst verrassend. Van een immer piekerend wezen veranderde ik in een bijna altijd blij mens. Na jaren plat liggen heb ik weinig nodig om helemaal uit mijn dak te gaan. Kijken naar de voetbaltraining van mijn kind is al voldoende.

Dit veranderde ook volledig mijn kijk op geld en geld uitgeven. Ik kon weliswaar niet meer geld verdienen, maar wel leren om een begroting te maken en minder geld uit te geven. Veel opvattingen die ik had over geld, bleken helemaal niet te kloppen. Dat onder ogen zien, heeft ervoor gezorgd dat ik tegenwoordig overvloed ervaar. Omgaan met geld is een spel geworden in plaats van iets 'vies' of 'vervelends'.

Als ik straks de wereld weer instap, dan is het dit waar ik mee bezig wil zijn. Ik wil anderen graag helpen met hun kijk op geld, door ze te leren uit te komen met hun geld en door er over te schrijven. Spaarcentje is 45 jaar en weet eindelijk wat ze wil met haar leven.

Heb jij een roeping?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...