dinsdag 12 februari 2013

Hoe zijn de lasten verdeeld?

Laats kreeg ik bezoek van een vriendin die vorig jaar is gescheiden van haar man. Vanzelfsprekend kwam daar het gesprek op en ook kort over de financiële gevolgen. Levens die samengaan en uit elkaar geknoopt moet worden, dat heeft niet alleen gevolgen op emotioneel gebied, maar zeer zeker ook op financieel gebied.

Op één hoop
Dat zette me aan het denken over hoe wij de financiën hebben geregeld met elkaar. Vanaf dag één dat wij samenwoonden hebben we alles op één hoop gegooid en daar alles van betaald. Zonder enig probleem overigens. Misschien scheelt het dat we op dat moment allebei ongeveer hetzelfde uitgavenpatroon hadden (geen excessen of extreem dure hobby's) en vergelijkbaar verdienden. Beider salarissen worden op de rekening gestort en we betalen daar alles van. We hebben dus niet meer ieder afzonderlijk een eigen rekening en dat heb ik vreemd genoeg nooit gemist. Wel hebben we allebei zakgeld waarvan we dingen voor onszelf (of elkaar) kunnen kopen, zonder dat we verantwoording hoeven af te leggen.

De kosten verdelen
Niet iedereen regelt het zo. Ik weet nog dat ik met verbazing naar een vriendin keek die samen met haar vriend alles verdeelde en om en om alles betaalde. De ene week betaalde zij de boodschappen, de volgende week was hij aan de beurt. Zo werden ook alle vasten lasten verdeeld: om en om. Alle bonnen werd bewaard en een keer in de maand was het 'vergeldingsdag'. Dan werd er gekeken wie wat had betaald en wie wat tegoed had van de ander. Ik vond dat een enorm gedoe. Dat komt denk ik vooral door de onduidelijkheid van de situatie en het feit dat het 'verrekenen' bij dit stel met veel ruzie ging. Tot op de millimeter werd uitgerekend of 'jij niet minder hebt uitgegeven dan ik, want dat zou niet eerlijk zijn'. Je kunt natuurlijk ook zeggen: jij betaalt de huur en ik de boodschappen en jij de energierekening en ik de gemeentebelasting. Evengoed blijft dat wel een rekenwerk, want situaties veranderen natuurlijk

Wat voor ons werkt, zal voor veel anderen niet werken. Er is geen perfecte manier om de financiën te verdelen, als het maar bij jou en je partner past. Volgens het Nibud is de manier waarop Meneer Spaarcentje en ik de verdeling doen, typerend voor huishoudens met één inkomen, wat wij dus niet zijn. Maar ik zie ons dus als een economische eenheid en zo zijn de financiën ook geregeld.

Naar draagkracht
Anderen kiezen voor een verdeling naar draagkracht. Dat betekent dat als jij 3/4 van het totale gezinsinkomen verdient, je ook 3/4 van de lasten draagt, tegenover je partner die dan 1/4 voor zijn of haar rekening neemt. Ik heb een beetje moeite met deze verdeling omdat ik vermoed dat dit problemen kan geven. Iemand die meer verdient, houdt dan verhoudingsgewijs ook meer over en zo kan het voorkomen dat je met iemand samenleeft die het breed laat hangen, terwijl jij elk dubbeltje moet omdraaien. In mijn vriendenkring van een paar jaar terug was een stel dat het zo had geregeld en dat maakte geen prettige indruk. Ook omdat de 'grootverdiener' regelmatig dingen wilde doen die geld kosten en daar had de ander dan geen geld voor en dan werd er weer uitgerekend wat de één de ander naar rato verschuldigd was, ik vond dat maar vermoeiend. Maar vooral omdat zo'n regeling niet bij mij en bij Meneer Spaarcentje past.

Alles samen betalen en wat overblijft individueel
Wat ook kan is beide salarissen op de betaalrekening storten en daar alle lasten van betalen. Wat overblijft kan verdeeld worden: één deel op een gezamenlijke spaarrekening voor spaardoelen die met jullie als stel te maken hebben en twee delen op eigen rekeningen. Zo draag je gezamenlijk de lasten en beschik je 'vrij' over wat er overblijft.

Zo zijn er nog vast andere manieren om het te regelen. Wil je meer weten, kijk dan eens op de site van het Nibud. De manier waarop wij het doen, zal voor veel mensen niet prettig zijn. Wij hebben immers niet de beschikking over een eigen rekening. Voor ons werkt dit echter wel. Wel hebben we voordat we gingen samenwonen gepraat over hoe wij het wilden regelen. Wij waren er al snel over uit dat we geen zin  hadden in alles met elkaar verrekenen en 'bonnengedoe'. Omdat we op dat moment vrijwel hetzelfde verdienden, was de keuze snel gemaakt. Nu is de situatie financieel helaas compleet anders en ongelijker, ik breng nog niet de helft binnen van wat mijn partner binnenbrengt. We hebben alleen niet de behoefte het nu anders te gaan regelen, we zijn dit gewend en het loopt goed. Bovendien breng ik weliswaar minder geld in het laatje, ik bedenk en voer ook veel besparende acties uit.

In de praktijk betekent dat bij ons de één soms meer uitgeeft dan de ander. Ja, dat is dan maar zo. Voor mij is dat een kwestie van gunnen en tot nu toe hebben we nooit problemen op financieel gebied met elkaar gehad. Niet toen ik een dure opleiding ging volgen 7 jaar geleden en ook niet de afgelopen jaren als Meneer Spaarcentje eens uit eten ging met vrienden of naar North Sea Jazz ging.

Uiteindelijk gaat het erom dat je in balans bent met elkaar, op emotioneel en romantisch gebied én op financieel gebied. Het is heel belangrijk om te weten hoe je tegen geld aankijkt als je samen gaat leven met een ander. Het is nog belangrijker om dat uit te spreken naar elkaar toe. Het maakt uiteindelijk geen donder uit hoe je de lasten verdeelt, als het maar voor iedereen duidelijk is en als het maar bij je past.  Wel is het belangrijk dat je je gelijkwaardig aan elkaar kunt voelen. Met iemand die enorme schulden heeft, altijd rood staat en impulsief van alles koopt, zou ik niet alle inkomsten op één hoop gooien en daarvan alles betalen.


Hoe hebben jullie het geregeld?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...