zondag 3 februari 2013

Dat ging bijna fout

Vrijdagavond waren wij uitgenodigd voor een etentje met Oma. Zus logeert dit weekend bij haar en dat was een mooie gelegenheid om uit eten te gaan. Ik kan me niet heugen dat we dit hebben gedaan met Zus. We zagen elkaar wel de afgelopen jaren maar dan lag ik op de bank en kwam zij even langs. Ze woont ver weg en zodoende is er geen dagelijks contact. Nu ik me zoveel beter voel, kunnen we elkaar weer wat vaker zien. Leuk!

Goedgemutst reed ik met Meneer Spaarcentje en Zoon richting restaurant. Toen we bij een driesprong aankwamen, waar we naar links moesten, reageerde Meneer Spaarcentje sneller dan Zoon en ik en stond al aan de overkant op ons te wachten. Zoon stak ook over en net toen ik dat ook wou doen,  kwam er met echt een afschuwelijke rotvaart een auto op me afgereden en die reed de straat achter mij in. Dat mag niet want die straat is éénrichtingsverkeer en verboden in te rijden vanaf de kant waar de auto in reed. Dat kreeg de bestuurder ook door, dus die reed met dezelfde rotvaart achteruit en draaide ondertussen alvast de auto, om de andere weg in te rijden. Maar in zijn draai kwam hij mij tegen. Ik heb een snoekduik met fiets en al naar rechts genomen en voelde de auto tegen mijn voet tot stilstand komen.

Ik heb niets, behalve een rechterkant die volledig beurs aanvoelt en een grote schrikreflex achteraf. Toen ik 's avonds in bed lag, zag ik continue die auto op me afkomen, telkens opnieuw. De bestuurder was zich ook rot geschrokken en bood zijn excuses aan en vroeg of er iets (of ik) kapot was en of we gegevens moesten uitwisselen. Dat hoefde niet, ik heb wel gezegd dat hij voortaan zijn ogen moet gebruiken en niet zo achterlijk hard moet rijden.

Wel is het flink balen. Ik ben met mijn hele gewicht op mijn rechterschouder terecht gekomen. Vanwege die schouder loop ik al een jaar bij de fysiotherapeut. Ik had last van een ontstoken peesplaat op de schouder en ik kon mijn rechterarm niet meer omhoog doen. Vorige week constateerden de fysio en ik dat we nu eindelijk progressie maken en dat ik komende maandag kan starten met oefeningen om de spieren in mijn arm weer sterker te maken. En na die rotsmak voelt het als terug naar af. Dat is flink balen.

Zo, dat was mijn zeurverhaal, dat niets met geld te maken heeft.  Dat had wel zo kunnen zijn, als hij mij of mijn fiets in de prak had gereden. Maar gelukkig is er geen schade, behalve dan wat onrust in mijn hoofd. Het heeft grote indruk op me gemaakt. Ik zit al maanden in een opwaartse flow en door zo'n bijna ongeluk besef ik weer eens dat binnen enkele seconden je leven drastisch kan veranderen. Ik heb enorm veel geluk gehad.

Hebben jullie ook wel eens gehad dat het echt net op het nippertje goed afliep?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...