woensdag 9 januari 2013

Gaat besparen makkelijker als je alleen woont?

Toen ik 27 was werkte ik bij een uitgeverij. Het was mijn droombaan. Althans, dat dacht ik. De werkelijkheid pakte anders uit. Na lang twijfelen - ik werkte er 5 jaar - besloot ik het roer om te gooien en mijn andere passie te volgen: kok worden. Ik zocht een opleiding waar ik me tot kok kon laten omscholen en ging sparen. Want ik zou zelf ontslag nemen en had dus geen recht op een WW-uitkering. Mijn opzet was om de opleiding te kunnen volgen (een versnelde koksopleiding voor volwassenen) en het zeker een jaar zonder inkomen kunnen uitzingen. Ik ging dus sparen met een doel.

Mijn omgeving reageerde heel negatief. Iedereen om mij heen was zich aan het settelen, kreeg kinderen en kocht huizen. Ik niet. Ik had geen verplichtingen en woonde op een éénkamerflatje met een lage huur. Ik was zo vrij als een vogel om mijn leven om te gooien. Heel wat felle discussies voerde ik met mensen die meenden dat ik mijn toekomst vergooide. Later bleek dat veel mensen jaloers op me waren, jaloers op de vrijheid die ik had. De enige verplichtingen die ik had waren de lage huur, de energie- en de telefoonrekening.

Sparen dus, voor een jaar van studie en niet kunnen werken. Wat ik in dit jaar leerde was dat er een ongelofelijke vrek in me zit. Ik gaf niets uit, anders dan aan eten en vaste lasten. Bij mij zat de knip op slot, nog geen tientje ging er uit voor een avondje stappen. Vond ik dat altijd oké? Nee, soms was het heel moeilijk. Als ik voor de zoveelste keer een uitnodiging moest afslaan. Ik kreeg vaak genoeg een aanbod om op andermans kosten uit eten te gaan of naar een concert te gaan, maar dat sloeg ik af. Ik wist niet wanneer ik weer iets terug kon doen.

Eenmaal klaar met de opleiding vond ik binnen 24 uur werk. Eerst via een uitzendbureau en later vast werk. Ook dit bleek niet mijn droombaan te zijn overigens. De horeca is hard werken voor weinig geld onder verschrikkelijk stressvolle omstandigheden en dat ging mij niet goed af. Ik kan weliswaar lekker koken maar niet goed tegen stress.

Soms denk ik nog wel eens aan die periode van sparen voor mijn opleiding. Nu zit ik immers ook midden in een periode van bewust consuminderen. Maar nu met man en kind en hypotheekverplichtingen en minder vrijheid om de situatie naar mijn hand te zetten. Consuminderen vind ik een stuk moeilijker nu ik rekening moet houden met verplichtingen die ik niet zomaar ongedaan kan maken en de wensen van de rest van het gezin. Want waar ik makkelijk kan zeggen dat we gaan besparen op alcohol (ik drink immers niet), roept Schatje soms dat biologisch eten wel héél erg duur is. Daar ziet hij een besparing die we laten liggen....soms staan we tegenover elkaar in wensen en eisen.

Consuminderen in je eentje is misschien makkelijker, omdat jij dan de chef bent van Firma Vrek, altijd en overal. Ben je met meerderen, dan zul je moeten onderhandelen over waarom je consumindert en wat je er voor gaat laten. Wat daarbij helpt is als ieder voor zich een lijst maakt met zaken die belangrijk zijn in het leven. Respecteer vervolgens elkaars top 3. En geef elkaar zakgeld. Dat heeft bij ons al veel discussies voorkomen. Zo heeft Schatje onlangs tweedehands een andere HD ontvanger gekocht, die hij van zijn zakgeld bij elkaar spaarde. Voor mij een onzinapparaat, voor hem iets waar hij toch echt heel blij van wordt.

Wat vind jij? Is het makkelijker te consuminderen als je alleenstaand bent? Of juist moeilijker, omdat je voor veel zaken wel het volle pond betaalt terwijl je dat in je eentje moet opbrengen?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...