zaterdag 24 november 2012

Hoeveel buffer moet ik aanhouden?

Veel mensen die op zich positief over aflossen denken, hebben toch moeite met het idee dat ze hun geld steken in iets waar ze nooit meer bijkomen. Je betaalt een schuld af en verder verandert er zo op het eerste gezicht niets. Op het tweede gezicht wel want naast de rust in je lijf en hoofd, wijzigt het te betalen maandelijkse bedrag ook. Dat is natuurlijk wel afhankelijk van de hoogte van je betalingen maar toch. Wie stug volhoudt ziet de schuld en de te betalen bedragen zakken en komt op een moment dat er niets meer te betalen valt.

Maar voordat je kunt aflossen moet je wel zorgen dat je een minimale buffer hebt. Ik krijg daar vaak mails over van lezers die denken dat aflossen ten koste van een buffer gaat of die niet weten hoe hoog de buffer zou moeten zijn. Ook Kathy stelde vandaag in een reactie die vraag: 'Hoeveel geld vinden jullie gemiddeld genoeg voor een buffer? Wij hebben een buffer voor wat wij denken nodig te hebben in ons leven maar wat voor extra's moet ik weg zetten voor later?? (ouwe dag, we hebben geen pensioen)' 

Een buffer is net zo persoonlijk als een broekmaat. En wisselt ook als een broekmaat. Er zijn namelijk perioden van aankomen en afvallen, ook op financieel gebied. Door een test te doen op de site van het Nibud, kom je er vrij eenvoudig achter wat een goede buffer voor jou zou zijn. Je kunt natuurlijk ook zelf even aan de slag gaan. Ik deed allebei (de test en zelf aan de slag gaan) en grappig genoeg kwam er hetzelfde uit. Dus of je nu linksom of rechtsom gaat, het maakt niet uit.

Wat speelt mee bij de hoogte van een buffer?
  • je leefpatroon
  • je wenspatroon
  • de hoogte van je uitgaven
  • je verwachtingen over de toekomst
Stel jezelf vragen als:
  • Hoeveel geld geef je normaal uit? 
  • Hoe snel kom je in de problemen als jij of je partner zijn baan verliest? 
  • Welke grote uitgaven verwacht je binnen nu en 5 jaar aan je huis (onderhoud, verbouwingen)? 
  • Heb je kinderen en zo ja, verwacht je dat ze gaan studeren? 
  • Wil je geld opzij zetten voor later (pensioen of appeltje voor de dorst) of om een mooie reis te maken, onbetaald verlof op te nemen)?
  • Heb je een auto, brommer, scootmobiel en moet die worden vervangen binnen nu en een paar jaar?
  • En ouderwetse onvoorziene pech, kun je dat bekostigen? Met andere woorden: kies je voor dure verzekeringen of neem je de gok en zorg je dat je tandartskosten en gestolen camera's gewoon zelf betaalt? 
  •  Als je koelkast, je TV en je muziekinstallatie tegelijk kapot gaan, wil je deze dan
    • a) meteen vervangen? 
    • b) voor een nieuwe vervangen? 
    • c) vervangen voor een exemplaar dat je bij de kringloop vindt?
 
Je kunt er zelf vast nog wel wat vragen bij bedenken. De antwoorden op deze vragen bepalen de hoogte van je buffer. Maak een schatting van de waarde van alles dat vervangen zou moeten worden in geval van verlies of kapot gaan of verbouwing en je komt uit een op totaal bedrag.

Maar dan ben je er nog niet. Je hebt nu een overzicht van allerlei soorten uitgaven. Maar het één is urgenter dan het ander. Een koelkast vind ik belangrijker dan een muziekinstallatie (al zal Schatje daar waarschijnlijk heel anders over denken). En de urgentie van onze auto wordt vooral bepaald door de baan van Schatje. Valt de baan weg, dan is de auto ook minder belangrijk. Bovendien zijn sommige uitgaven misschien pas over 10 jaar, bijvoorbeeld de studie van ons kind. Kortom: je gaat prioriteiten stellen. 

Uiteindelijk kijk je naar het bedrag dat er uit is gekomen als je alle bovenstaande waardes bij elkaar optelt. Dat is je gewenste buffer. Schrik je daar enorm van? Weet je in de verste verte niet hoe je dat bedrag bij elkaar moet sparen? Misschien leef je dan op te grote voet. Een buffer is immers in veel gevallen bedoeld 'om alles door te laten gaan'. Misschien ga je daar nu wel heel anders over denken.

Ook hoef je niet alles op te lossen met een buffer. Bijvoorbeeld bij verlies van inkomsten een paar maanden moeten overbruggen, is misschien helemaal niet nodig als het jou lukt om op 70 % van je inkomen te leven. Krijg je dan tijdelijk een uitkering, dan hoef je je uitgavenpatroon niet eens aan te passen.

Heb je bovenstaand proces doorlopen en een keuze gemaakt, dan ga je sparen voor je gewenste buffer. Staat het gewenste bedrag op je rekening, dan ben je niet klaar. Want leven is veranderlijk en er gebeuren continue dingen. Zo bereikten wij ons bufferbedrag van €10.000 eerder dit jaar. Alles wat er boven werd gespaard, stopten we in de aflossing. Toen mijn elektrische fiets onverwacht de geest gaf, betaalden wij de nieuwe van de buffer, die met € 1600 zakte. Daarna zijn we weer gaan sparen en deze maand bereiken wij weer de gewenste € 10.000 waarna wij weer verder gaan met aflossen.

Wij werken met meerdere buffers en spaarrekeningen:
  • één voor vervanging apparaten, pech, auto. De grote buffer van €10.000
  • één voor studiekosten van Zoon, inleg maandelijks €150
  • één voor kleinere pech: inleg € 1000 per jaar
  • één voor periodieke uitgaven en medische uitgaven: inleg € 300
Dan heeft Kathy nog geen antwoord gekregen op haar pensioenvraag in relatie tot de buffer. Kathy kan meerdere dingen doen:
  • zelf sparen. Dat is fiscaal niet voordelig want je zal een groot bedrag bij elkaar moeten sparen en daar moet je vanaf een bepaald bedrag belasting over betalen
  • je huis aflossen (als Kathy een huis heeft). Je woonlasten zullen dan dalen en dat vangt het gebrek aan pensioen op. Althans, dat hoop ik maar er kan van alles gebeuren op dit gebied in de toekomst. In ieder geval is dit de optie die wij nu volgen, aangezien mijn pensioen door jaren ziek zijn dramatisch laag gaat uitvallen
  • een pensioen opbouwen via banksparen. Je gaat dan gedurende langere tijd een spaarverplichting aan en het levert je fiscaal voordeel op. De voorwaarden voor banksparen zijn dat je het tegoed gebruikt voor een pensioen, de aflossing van een hypotheek of voor een uitvaart. Je kunt op de site van het Nibud meer lezen over banksparen
Je kunt natuurlijk ook beleggen. Maar dat vind ik in deze tijden geen optie. Ik zou zelf alleen beleggen met geld dat ik niet nodig heb, nu niet en later niet. Geld beleggen voor later of om een studie van je kind te bekostigen, lijkt mij erg riskant. Ik ken in mijn eigen omgeving mensen die hier door volledig het schip zijn ingegaan.

Tot slot, als je wil gaan sparen voor een pensioen moet je eerst weten waar je staat. Op Mijn pensioenoverzicht  kun je inloggen met je digid en zien of en wat je aan pensioen hebt opgebouwd. Tot zover mijn antwoord op je vraag Kathy!

Zelf hadden wij dit jaar het doel om onze woekerpolis om te zetten en te beginnen met de hypotheek af te lossen. Dat is gelukt! Ons doel van volgend jaar wordt inzicht in onze pensioenen krijgen. Ik heb meerdere banen gehad en bij meerdere werkgevers pensioen opgebouwd totdat ik arbeidsongeschikt raakte. Schatje legt al jaren geld in voor zijn pensioen via zijn werkgever maar bouwt nauwelijks op. Wat is in ons geval wijsheid? Dat wordt het doel van 2013.

Heb jij al een doel voor 2013?

vrijdag 23 november 2012

Eigenwijs je hypotheek aflossen

Naar verwachting komt vandaag of morgen het salaris van Schatje, mét de 13e maand. Was dat in ons vorige leven een teken om eens lekker met geld te smijten, tegenwoordig is dit geld hooguit een dag van ons. We gebruiken het om de hypotheek af te lossen. Het oorspronkelijke plan was om dit jaar € 5000 af te lossen maar inmiddels zitten we al op een bedrag van rond de €17.000. Dat gaat lekker! Aflossen is - als je eenmaal de smaak te pakken hebt - verslavend. Je betaalt telkens een stukje schuld af en je hoeft nooit meer rente te betalen over dat ene afgeloste stukje. Hoewel je aftrek minder wordt, zie je ook je schuld steeds meer zakken. Fijn!

Iemand die alles van aflossen weet, is Marieke Henselmans. Schreef ze eerder boeken over consuminderen, besparen en slim met je geld omgaan, vorig jaar plaatste ze een oproep in het AD en ging schrijven over een ander onderwerp: aflossen. Ze vroeg mensen om reacties en ervaringsverhalen over aflossen. Hoe pakten ze dat aan en wat leverde het op? De mailbox stroomde vol en gaf voldoende aanleiding voor een boek met tips over aflossen.

Marieke benoemt iets wat ik zeker ook heb gemerkt. Mensen willen wel aflossen maar weten niet waar te beginnen en naar de financieel adviseur gaan ze liever niet meer. In veel gevallen is dat nu juist de persoon die je de hypotheek verkocht, die nu als een molensteen om je nek hangt. Maar hoe pak je het aan, als je het zelf moet uitzoeken? Waar begin je dan?  De ervaringsverhalen van 'eigenwijze aflossers' zijn heel motiverend om te lezen en brengen je op ideeën. Ze vormen een rode draad door het boek.

Maar Marieke zou natuurlijk niet Marieke zijn als ze de lezers niet meer biedt. Op de haar bekende, vlot leesbare en vaak humoristische wijze legt ze alles uit waar je aan moet denken als je overweegt je hypotheek te gaan aflossen. Want wanneer is dat slim? Wanneer staat je huis eigenlijk onder water? En als je huis niet onder water staat, maar je wel andere schulden hebt (buiten de hypotheek), zou je dan ook moeten aflossen? Scheelt het wat voor hypotheek je hebt?

Al deze vragen komen aan de orde. Heel fijn is de uitleg waarom je zou moeten aflossen. Henselmans laat mooi de veranderde mores zien rond schulden. Tot de jaren '90 was het heel normaal dat je spaarde voor  (een aanbetaling op) een huis en zo snel mogelijk ging aflossen. De periode van absurde leenbedragen en aflossingsvrije hypotheken met woekerpolissen is relatief klein geweest. Maar wel lang genoeg om een hele generatie huizenkopers de nek om te draaien.

Altijd hoor je van tegenstanders het argument dat aflossen niet loont, 'omdat je dan het voordeel van de renteaftrek misloopt.' Tegenstanders schijnen maar niet te willen begrijpen dat geen schuld of minder schuld altijd beter is dan wel schuld hebben, vooral voor je portemonnee. Henselmans legt dit uit met een prachtige vergelijking. Stel je huurt een huis voor € 640 per maand en je ontvangt € 308 aan huurtoeslag. Netto blijft er dus € 332 over om uit eigen zak te betalen. Als je plots een goedkoper en net zo groot huis kunt huren voor € 340 per maand, krijg je minder huurtoeslag, een bedrag van € 145. Netto betaal je nu uit eigen zak €195. Zou je dan dat nieuwe huis afwijzen, omdat je minder huurtoeslag ontvangt, terwijl je netto goedkoper uit bent? Zo gek ben je toch niet? Sla daar de tegenstanders maar eens mee om de oren als je weer eens in een discussie belandt.

Maar natuurlijk is het boek niet voor anderen bedoeld, maar voor jou, tobbende lezer die wakker ligt van de hypotheek. Want het feit dat je afstevent op een vervelende situatie is na alle aandacht in de media waarschijnlijk goed tot je door gedrongen.  Na 30 jaar hypotheekrenteaftrek vervalt dat voordeel en ga je ineens de brutoprijs netto betalen! Iemand van 41 jaar die in 2002 bijvoorbeeld een hypotheeklening van € 420.000 is aangegaan tegen een rente van 5 %,  krijgt € 616 aftrek en betaalt netto € 1095.  Lost deze persoon tussentijds niets af, dan gaat hij na 30 jaar renteaftrek € 1711 betalen, als hij vlak voor zijn pensioen zit. Prettig is anders!

Het zijn deze duidelijke voorbeelden die het boek heel waardevol maken. En je kunt deze ook vertalen naar je eigen situatie met behulp van de stappen die worden voorgesteld. Zo verzamel je informatie over je financiële situatie en kun je vervolgens een afloscheck doen.  Daar kunnen diverse situaties uitkomen: code rood, oranje of groen. In verschillende omstandigheden zijn verschillende oplossingen mogelijk en Henselmans behandelt ze allemaal. Ook wordt rekening gehouden met eventuele andere schulden en/of buffer.

Nu dat inzichtelijk is, kun je gaan aflossen. Diverse hypotheken vereisen ook diverse aflossingen en alles komt aan de orde: van het afkopen van de woekerpolis en het omzetten van de hypotheek tot het aflossen van de aflossingsvrije-, lineaire-, annuïteitenhypotheek én (bank)spaarhypotheken.

Om dit alles mogelijk te maken zijn er tot slot ook twee hoofdstukken die helpen inzicht te krijgen in inkomsten en uitgaven en met tips voor besparingsmogelijkheden. Henselmans maakt goed duidelijk dat je niet moet beknibbelen op de dingen die je een enorme vreugde geven in het leven en kunt besparen op dingen waaraan je minder prioriteit geeft. De bespaartips die hier aan de orde komen zijn mij allemaal wel bekend en voegen voor mij persoonlijk niet zo veel toe. Maar ik kan me ook zomaar voorstellen dat mensen die nu van plan zijn de hypotheek te gaan aflossen, niet allemaal al helemaal thuis zijn op het gebied van besparen, consumindermaagden dus... Ze weet in ieder geval goed duidelijk te maken dat besparen geen ramp hoeft te zijn, want, schrijft ze 'je bent niet op aarde om af te lossen, je bespaart om naar doelen  toe te werken'.

En dat is eigenlijk de kern van de boodschap: je hebt een doel, dat is aflossen en er zijn meerdere manieren om daar naar toe te werken, afhankelijk van je financiële situatie en keuzes. Toen ik het boekje op de deurmat zag liggen, was mijn eerste gedachte: 'wat een klein boek(je)!'. Maar het staat boordevol handige informatie en geeft je de mogelijkheid zonder financieel adviseur zelf een groot financieel probleem op te lossen.  Ik zou zeggen het perfecte Sinterklaas- of Kerstcadeau voor diegenen die nog overtuigd moeten worden. Voor de prijs van € 12,50 hoef je het niet te laten. Die heb je zo terugverdiend. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de nachtrust die niet meer verstoord wordt door piekeren over de hypotheek. Dat is onbetaalbaar.

Eigenwijs je hypotheek aflossen
door Marieke Henselmans
ISBN 9789490298036
€ 12,50 

Nu al te bestellen  bij Eye Open

donderdag 22 november 2012

Gratis ijspret op de woensdagmiddag

Ons IJsselmeerstadje heeft een overdekte ijsbaan, waar niet alleen toekomstige schaatsgrootheden worden opgeleid, maar ook gewone stadsbewoners lessen kunnen nemen of zomaar een baantje kunnen trekken. Gisteren was de ijsbaan open voor de lagere scholen en werden er schaatswedstrijden georganiseerd. Alle kinderen in groep 7 en 8 konden meedoen en omdat Zoon met alles meedoet dat riekt naar beweging of een goed doel, had hij zich ingeschreven. Niet dat hij schaatstalent heeft, maar dat maakt niet uit. Daar gaat het niet om. Het gaat hem om het meedoen, de pret, het meemaken en er zijn.

De wedstrijden begonnen om 13 uur en dat betekende dat we direct uit school door naar de IJsbaan moesten. Schatje had voor de gelegenheid vrij genomen en Vriendje kwam mee om Zoon aan te moedigen (en omdat hij zo'n beetje alle dagen van de week hier is...). Stapel boterhammen gesmeerd, drinken ingepakt en weg waren we.

Voor mij is dit een uitje. Wie jaren plat op de bank heeft gelegen is met alles blij te maken. Op de IJsbaan was het een vrolijke chaos met gillende kinderen die onmiddellijk weg stormden en ouders kwijtraakten, en een omroeper die van alles brulde en door niemand werd verstaan. Ik stond daar en nam alles in me op. De chaos, de herrie, de vrolijkheid, de mopperende ouders die 'nu hier moeten zijn met B. maar wel hopen dat ie niet wint want we hebben geen tijd tot de prijsuitreiking te blijven omdat R. wel natuurlijk gewoon naar zwemles moet en dan zijn we hopelijk net op tijd om B. naar hockey te brengen.'

Waar voor mij zo'n middag een hoogtepunt is, is het voor een ander een verstoring van de woensdagmiddagroutine. Dat kan ik me ook wel voorstellen als ik degene zou zijn met drie kinderen en heel de stad door moet sjouwen om overal op tijd te zijn. Maar dat ben ik niet. Ik ben Spaarcentje en geniet van mijn 'wederopstanding' en overal waar ik bij kan zijn, is meegenomen, want was nooit meer verwacht. En ik bleef blij ook al was ik na de ijsbaan nog tot weinig in staat en wist ik mezelf niet meer op te warmen ondanks een verwarming die op 20 graden werd gezet (dat was al heel lang niet meer gebeurd!), mijn thermische onderkleding, mijn 2 truien en de deken die ik om me heen wikkelde....

En Zoon? Die schaatste zijn rondjes, bakte er niet veel van en genoot volop. Na zijn wedstrijd verruilde hij zijn ijshockeyschaatsen voor Noren die gratis konden worden geleend van de ijsbaan en reed ineens drie keer zo snel!  Daarna dronken we wat in het café, genoten van warme chocomel met belachelijk veel slagroom en togen weer naar huis. Er is niet veel nodig om te genieten.

Als ik iets heb geleerd de afgelopen jaren dan is het dat geluk samenhangt met verwachting. Hoe lager der verwachting, hoe minder kans op teleurstelling en hoe groter de kans dat je prettig verrast wordt. Moeten we dan allemaal nooit meer iets verwachten in het leven? Dat zeg ik niet. Maar meer genieten van wat kan, in het moment zijn, zonder veel te hoog gespannen verwachtingen, zorgt er bij mij voor dat de kleinste dingen grote momenten worden.

En Zoon? Die wil nu natuurlijk Noren. Dat kan, want zijn ijshockeyschaatsen lopen op hun eind, qua beschikbare tenenruimte. De Noren heeft Schatje al gevonden via M.arktplaats, voor € 15. Zaterdag kan hij ze halen.

PS: Marieke Henselmans schreef een boek over aflossen. Het boek verschijnt 26 november, lees hier morgen alvast wat ik er van vind!


woensdag 21 november 2012

Gratis Minigids Zorgverzekeringen van de Consumentenbond

De ophef (en storm in een glas water) rond de zorgpremies, heeft er voor gezorgd dat meer Nederlanders dan normaal een overstap naar een andere zorgverzekeraar overwegen. Waar normaal maar 18 % een overstap overweegt, is dat dit jaar 28 % (bron: Telegraaf, 14 november jl).

Ik hop al jaren van de één naar de ander. Omdat dit geld scheelt. De eerste keer vond ik dat heel eng. Maar eenmaal de overstap gemaakt, wordt het steeds makkelijker en nu is het een jaarlijks terugkerend ritueel. Zo rond half november zijn alle premies bekend en kan het grote vergelijken beginnen. Je oude zorgverzekering moet in geval van een overstap opgezegd zijn voor 31 december en een nieuwe polis moet voor 1 februari geregeld zijn. Het is wel belangrijk dat je de oude polis pas opzegt als je weet dat je door de nieuwe zorgverzekeraar wordt geaccepteerd!

Inmiddels weet ik waar ik op moet letten en wat voor ons belangrijk is: voor mij een aanvullende verzekering, voor Schatje niet. Ik zo weinig mogelijk eigen risico, Schatje zo hoog mogelijk. En aan een tandartsverzekering doen we niet. Met twee controles per jaar, een gebitsreiniging voor het hele gezin en af en toe een gaatje, zijn wij goedkoper uit als we het tandartsbezoek zelf betalen.

Een overstap regel je door je te verdiepen in wat de verzekeraars bieden. Dat kan door middel van vergelijkingssites. Om consumenten te helpen in het proces van kijken, vergelijken en besparen heeft de Consumentenbond een handige gids over zorgverzekeringen uitgegeven. Deze gids is voor iedereen (dus ook niet-leden) op te vragen.

In de gids wordt duidelijk uitgelegd welke wijzigingen  er zijn in het basispakket met ingang van 2013, zoals bijvoorbeeld de verhoging van het eigen risico naar € 350. Verder zijn er overstap- en bespaartips, punten die ter overweging worden gegeven wanneer je beter zelf kunt betalen of je juist beter aanvullend kunt verzekeren, de voordelen van collectieve verzekeringen, zorg in het buitenland en op reis, claimen en de Zorgvergelijker van de consumentenbond.

Ben jij gepokt en gemazeld op het gebied van overstappen? Dan is de gids voor jou niet nodig. Maar overweeg je een overstap en zie je op tegen het gedoe en het uitzoekwerk? Vraag dan de gids aan. Zo weet je waar je op moet letten en wat belangrijke punten van overweging zijn.

Verzekeren is geen exacte wetenschap. Wij hebben veel bespaard door een paar keer over te stappen. Maar soms gok je verkeerd. Dat deed ik afgelopen jaar. Ik dacht toe te kunnen met een aanvullende verzekering van maximaal € 1000 aan paramedische zorg. En dat dacht ik verkeerd. Sommige pech zie je niet aankomen. Zorg daarom ook altijd voor een buffer. Als je slim bent, zet je het uitgespaarde geld apart en betaal je daar de pech van. Zo heb ik de fysiotherapiekosten opgevangen dit jaar.

Vraag de gratis gids aan via 0800 6161. Aanvragen kan tot 21 december 2012. Meer informatie vind je hier.

Opmerking: het schijnt dat je bij het telefonisch aanvragen van de gids, producten krijgt aangeboden waar je voor moet betalen. Aldus bijvoorbeeld BreienMaar: 'Wel even rekening houden dat er wel producten waar je voor moet betalen worden aangeboden in dat gesprek'.
Houd dus je doel voor ogen en laat je niets aansmeren waar je geen prijs op stelt. 

dinsdag 20 november 2012

Hoe makkelijk zeg jij iets op?

Vorige maand bekeken we de uitgaven nog eens kritisch en besloten te gaan schrappen om diverse redenen, waarvan de crisis er natuurlijk één is. Hoewel we redelijk goed uitkomen, merken we wel dat de speelruimte steeds kleiner wordt met stijgende prijzen, niet stijgende inkomsten en aangekondigde bezuinigingen.

Schrappen dus. We kozen de krant, de glazenwasser, het boodschappenbudget en een aantal goede doelen. Ik ben net de regering die de ontwikkelingshulp om zeep helpt. Maar wekelijks zijn hier collectes aan de deur, we doen altijd open en we geven ook altijd. Dus werd het tijd om de al maar groeiende vaste maandelijkse donaties te schrappen. Sorry, sorry, sorry. Tot ziens in betere tijden.

Opzeggen is niet leuk. Soms zelfs eng. En er zijn gradaties. Een opzegmail is snel getikt. Pfoeh, dat viel best mee! Maar soms mag je niet mailen en moet je bellen. Ik begrijp wel waarom. Aan een persoon uitleggen dat je stopt met doneren is heel wat minder relaxt dan een mailtje tikken. Ook daar sloeg ik me doorheen. Dat ging niet makkelijk. Want als mij - in reactie op mijn opzegging - wordt gevraagd waarom ik opzeg gebeurt er iets vreemd in mij. Mijn gesprekspartner vraagt: 'mag ik u naar de reden van de opzegging vragen'. Maar ik hoor het als: 'MAAR ZIJN WIJ NIET AARDIG DAN?'

Afijn, zwetend worstelde ik me door wat gesprekken heen, wetend dat het ergste nog zou komen. Dé glazenwasser. Die kan ik niet mailen, die kan ik niet bellen, die belt aan, bij mij. En kijkt me aan. Weken zag ik er tegenop. Ik hield mezelf voor dat hij een nurkse onbeleefde vent is die nooit de moeite neemt om aardig te doen. Niet dat dit persé een eigenschap van glazenwassers moet zijn, maar het helpt wel. Want dan gun je iemand iets.

Nu gunden we hem zijn geld niet meer. Niet alleen omdat hij niet aardig was of zijn werk niet goed deed, maar vooral omdat hij maar twee ramen lapte waar wij niet goed bij kunnen. En die twee gelapte ramen steken zo af bij de rest van de ramen, die hooguit één keer per jaar worden gelapt. De glazenwasser alles laten wassen, was dus geen optie (geen geld, niet aardig) dus werd het de andere optie: Schatje gaat toch af en toe die vervloekte ramen wassen.

Gisteren was het zover, de glazenwasser belde aan. Ik pakte het geld, gaf het en zei dat 'we er mee gaan stoppen, dank je wel, dit was de laatste keer.   Zo, dat was er maar uit. En toen gebeurde er iets dat ik niet had voorzien. De glazenwasser stortte voor mijn ogen in. Ineens was het een zielig jochie van hooguit 20 die me vroeg 'waarom dan en hoezo en is het te duur'.' Erger nog was dat hij aanbood het voor de helft van de prijs te doen voortaan. Dat nam ik niet aan. Ik ga geen misbruik maken van iemand. Maar wat is beter voor hem, geen ramen of ramen voor de helft van het geld?

Ik hield stand, de glazenwasser droop af als een geslagen hond en ik voelde me slecht over mezelf en de wereld en de crisis. O-jee-ik-heb-geholpen-een-kleine-ondernemer-om-zeep-te-helpen, dat gevoel. Geen wonder dat ik zo moe ben vandaag.

Hoe makkelijk zeg jij iets op? En zeg je dan ook eerlijk de reden?

ps vandaag op Wel en Wee: Hier en daar.

maandag 19 november 2012

Wat eten we deze week.

O ja, het weekmenu. In ieder geval 'iets' met sla, bloemkool, witlof, een restje rode kool, courgette, knolselderij en peen. Zucht. Dat moet beter kunnen, toch? Oké dan, met terugwerkende kracht vanaf zaterdag:

Zaterdag - pannenkoeken
Zondag - maccaroni met pompoenblokjes en een hamburger
Maandag - Aardappelen in de schil uit de oven, sla met gedroogde tomaatjes, olijven en fetakaas en voor de mannen lamsworstjes
Dinsdag - Pittige witlof met tonijn en rijst
Woensdag - kookt Oma
Donderdag - Bloemkool-kerrieschotel met tofu en rijst
Vrijdag - Pasta met linzen-tomatensaus met courgette en knolselderij (recept volgt)

Dan hebben we de rode kool nog over. Die eet ik wel een keer als salade bij de lunch met wat feta en appeltjes, lekker!

Zo, was dat nou zo veel werk? Nee, viel best wel weer mee. Nou dan!

Tot slot een supertip van Kniepertie, hoe je snel je eigen bouillon kunt maken. Kijk snel op haar blog. Bij gebrek aan bleekselderij, gebruikte ik knolselderij. Dat geeft ook wat pit. Deze bouillon is een mooi alternatief voor de gistloze bouillon die ik altijd kocht, maar die best wel smakeloos is en meer niet dan wel in de schappen van mijn biologische winkel ligt.

Dan nu weer verder met de rest van de dag. Alle drukkere 'doe en buitendingen' zijn gedaan. Er staat een brooddeeg te rijzen en er ligt een spannend boek te wachten. Kopje thee en poes op schoot, mijn dag kan niet meer stuk!

zondag 18 november 2012

Wat neem jij mee als je op bezoek gaat?

Vandaag ging ik naar Zus en nam zelfgebakken bolletjes en kaneelbroodjes mee, naar het recept van Levine. Tegenwoordig doe ik dat vaker. Nam ik voorheen snel een bos bloemen mee of een gekocht 'frutseltje', nu maak ik vaker iets eetbaars en neem dat mee. Ik geloof dat de ontvangende partij over het algemeen daar ook content mee is, al geef ik eerlijk toe dat ik een obsessie met eten heb en me dus niet kan voorstellen dat mensen zelfgebakken lekkers niet waarderen.

Wat ik in feite doe, is mensen tijd cadeau geven. Ik heb mijn tijd erin gestoken om iets eetbaars te maken. Soms heel veel tijd, want niet alles lukt in één keer. Bolletjes maken komt mij bepaald niet aanwaaien. Op de koksschool was patisserie en brood bakken niet mijn sterkste kant. Ik ben altijd een doe-maar-wat-afhankelijk-van-hoe-de-pet-staat-kok geweest en dat is niet de juiste instelling voor gebak en brood.

Maar al doende leer ik en de laatste jaren heb ik een inhaalslag gemaakt op dat gebied. Niet geheel toevallig hangt dit samen met de kleiner wordende portemonnee. Ik ben altijd een lekkerbek geweest en door het lekkers zelf te maken, blijft het betaalbaar.

Daarnaast levert het een goed gevoel op. Levine legt ook zeer duidelijk op haar site uit, hoe je de zachte broodjes kunt knopen. Dus hadden we niet alleen zachte bolletjes maar ook kaiserbroodjes, die er ook herkenbaar uitzagen als kaiserbroodjes. En dat terwijl knutselen en kleien niet mijn sterkste kant is. Blijkbaar doet de beloning van het op eten wonderen met mijn geduld en doorzettingsvermogen.

Dus kwamen wij met een tas vol broodjes aan bij Zus die in het Verre Hoge Noorden woont. Na de lunch vertrokken Schatje en Zoon richting SuperOpa (overgrootvader van Schatje) die nog weer drie kwartier verder rijden woont. Aan het eind van de middag waren Zus en ik weer bijgekletst maar niet uitgepraat, stonden de mannen weer op de stoep en reden we weer naar Het Westen. En zo sloegen wij met dit combinatiebezoek twee vliegen in één klap, dat scheelt benzinekosten.

Wat neem jij mee als je op bezoek gaat? Bespaar je op attenties door iets zelf te maken of doe je dat niet? En waarom dan niet?

ps:  hierbij wil ik een nieuweling in blogland welkom heten: Het Gras van de Buren is onlangs met haar blog gestart en kan wel wat aanmoediging en bezoek gebruiken.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...