zaterdag 10 november 2012

Eten


De tuin leverde geheel onverwacht (want vergeten en verstopt achter in de tuin) twee kabouter-kalebassen op. Vanwege het gebrek aan voldoende zon deze zomer hadden we ze opgegeven en er eerlijk gezegd niet meer aan gedacht. Aangezien er wel altijd trek in pompoen is, stond er net een heerlijke pompoensoep te pruttelen toen Schatje met de twee kabouters binnen kwam, en met een laatste restje aardappelen. Dat wordt deze week dus nog een keer pompoen eten.Op de foto zie je dat ik er een theekopje heb naast gezet, dan zie je goed hoe klein ze zijn.

Eén keer in de week kiest Zoon wat we eten en dat is meestal op zaterdag. Omdat hij ook af en toe bonnen inlevert, waarmee hij bepaalt wat we gaan eten, wordt dit weekend geheel gedomineerd door de wensen van een 10 jarige. En wat kiest een 10 jarige die altijd volkoren brood krijgt? Juist wit brood! Ik bak het wel zelf, dat dan weer wel.

Die bonnen waren trouwens een cadeau van ons aan hem. Een mooi cadeau dat niet meer kost dan wat papier, wat tijd en een mooi blikje. Als beloning voor zijn rapport vorig jaar maakte ik 12 tegoedbonnen op briefkaartformaat met teksten als: 'Tegoed voor een pyjamadag', 'Tegoed voor 1 keer zelf bedenken wat we eten', 'Tegoed voor een boterham met suikerstroop' (dat is de hemel volgens Zoon), 'Tegoed voor ontbijt op bed', en zo voort en zo verder..... De bonnen zijn zo'n succes dat het op zijn verlanglijst voor zijn verjaardag terecht kwam en ook vraagt hij regelmatig wanneer er een aanvulling komt. Ook heeft hij meerdere malen gezegd dat dit het leukste cadeau ooit was. Dus mocht je nog een idee nodig hebben voor Sinterklaas of Kerstmis: wees creatief en bedenk waar je kind dol op is.

Terug naar het wit brood.  Vanavond is dat zelfgebakken witbrood (waarbij ik mijn eigen recept voor bruin brood gebruikte maar het meel voor bloem verving) in verschillende varianten: bestreken met knoflookolie, belegd met tomatensaus en kaas, belegd met tomatensaus en ansjovis met wat salie. En verder wat sla/tomaat/gemarineerde olijven erbij

Morgen wordt er gelopen met lampionnen en is het zaak dat we iets makkelijks eten. Zoon leverde een tegoedbon in voor witte bolletje. Dus die ga ik zelf maken naar een recept dat ik bij de Glazen Vork vond die het weer van Levine had.

Maandag: Ovenschotel van aardappelpuree, knolselderij, gehakt en amandelen (recept volgt).

Dinsdag: Hartige taart van zuurkool met geroosterde paprika (recept volgt).

Woensdag: kookt Oma.

Donderdag: Pompoen-preistamppot met haloumikaas (met dit recept won ik een receptenwedstrijd afgelopen februari, dus ben jij ook dol op pompoen dan moet je dit beslist proberen).

Vrijdag: geen flauw idee, restjes.

Tot zover de eetplannen van deze week.  Ik ga nu naar het voetbalveld, kijken naar Zoon. Schatje heeft vanmiddag dienst in de voetbalkantine, dus het zou zomaar kunnen dat ik daar vanmiddag ook even naar toe ga. Ik heb gedreigd hem te pesten en een cafeïne vrije cappuchino  met lactosevrije melk bij hem te gaan bestellen.....Helaas is Schatje niet snel van zijn stuk te brengen. Toen wij vertelden dat we hem dan gingen vragen wat voor soorten thee hij serveert zei hij dat dit heel simpel was.  Ik verkoop twee soorten thee: warme thee en koude thee. Als je hem koopt is het warm en als je even wacht, is het vanzelf koud. Twee voor de prijs van één!

Fijn weekend allemaal!

vrijdag 9 november 2012

Sint Maarten

Omdat ik opgroeide in de Zaanstreek, ben ik als kind vertrouwd geraakt met het lampionnenfeest van Sint Maarten. We knutselden een lampion in elkaar, stopten er een waxinelichtje in en liepen (altijd met windstoten en regen in mijn herinnering) een paar straten huis aan huis zingend door om een uur later doornat thuis te komen met een enorme tas snoep.

Sint Maarten heeft zich de laatste jaren wat meer door het land verspreid. Ik weet niet precies tot waar de grenzen van het feest voorheen liepen, maar ik weet wel dat het nu op veel plekken wordt gevierd waar dat voorheen niet het geval was. Niet overal wordt het feest overigens op de 'juiste' wijze gevierd. Toen wij nog in Amsterdam woonden, wilden de kinderen geld in plaats van een snoepjes en gezongen werd er ook niet. Die kregen dus niets.

Hier in Hoorn wordt volop geknutseld. Dat gaat van de lagere scholen uit. Groot was dan ook de paniek toen de school vorig jaar besloot dat de kinderen thuis een lampion moesten maken. Geen ergere ramp dan Spaarcentje die moet knutselen of Zoon daarmee moet helpen! Dat heeft dus ook niet tot een goed werkende lampion geleid. Gelukkig nam dit jaar de school weer het voortouw en staat de lampion klaar op de kast.

Zoon gaat lopen met 2 vriendinnen uit de straat. Elk jaar worden er vooraf 'loopgroepjes' afgesproken en dat bepaalt al een deel van de voorpret. Want soms ga je lopen met iemand die heel ergens anders woont en loop je in een voor jou vreemde buurt, spannend!

Ik blijf achter en deel uit, dat is mijn taak. In de 2 weken voorafgaand aan Sint Maarten heeft de supermarkt snoepaanbiedingen en die sla ik in. Ik ben niet zo doorgeschoten met mijn biologische leefwijze dat ik biologisch snoep inkoop, want dan ben ik in één klap failliet. Ook zal dat niet op prijs worden gesteld door veel kinderen, die willen met dit feest suiker. En gelijk hebben ze, voor mij was het ook een hoogtepunt van het jaar.

Sommige mensen zijn wat doorgeschoten in uitdelen, naar mijn mening. Zoon komt thuis met wagonladingen voorverpakte snoepjes, waarvan ik denk: ééntje was ook goed geweest.  Kinderen kunnen bij ons kiezen uit 5 of 6 verschillende soorten lekkernijen waarvan ze er één mogen pakken. Grappig genoeg scoort jaar in jaar uit de ouderwetse taai taai het beste. Veel kinderen zeggen dat dit bijna niet wordt aangeboden.  En de taai taai die overblijft verwerk ik in een rundvleesstoofpot, lekker!

Hoeveel kinderen er aan de deur komen verschilt van jaar tot jaar. Meestal een kind of 30 maar ik heb ook wel een 50, 60 man langs gehad en in een paniekaanval de kasten doorzocht om te kijken of er nog iets eetbaars in huis was dat kon worden aangeboden.

Wordt er bij jou Sint Maarten gevierd en moet je op je uitgaven letten? Koop snoep dat jezelf ook zou eten, zodat je er nog iets mee kunt nadat het feest voorbij is.

donderdag 8 november 2012

Soep en boodschappen

Sinds een maand doe ik de boodschappen. Nu ik me iets beter voel kan ik best twee keer in de week op de fiets stappen en naar de winkel gaan. Alleen is dat met 2 kleinere fietstassen best behelpen. Ik moet uitkijken dat het boodschappen geen zware fysieke onderneming wordt met volgepropte fietstassen en tassen die aan het stuur hangen en die me zo van de regen in de drup helpen. Daarom ga ik het anders aanpakken. Ik heb een lijst gemaakt van alles wat we regelmatig kopen (die was zo klaar, handig als je al jaren prijzen noteert) en een schatting gemaakt van het verbruik per maand. Nu wil ik één keer per maand met Schatje (en de auto) alle houdbare zaken kopen zodat ik daarna alleen nog wekelijks wat verswaren en brood hoef te kopen.  Volgens mij scheelt dit niet alleen tijd maar ook geld, want minder naar een winkel gaan betekent ook minder impulsaankopen.

Voor wie trek heeft in soep, op mijn kookblog vandaag:

Pompoensoep


woensdag 7 november 2012

Tweedehands kleding

Schatje heeft een dure smaak wat kleding betreft, althans, naar mijn maatstaven. Dus loopt hij tegen een obstakel aan. Wij hebben helemaal geen geld voor dure kleding.  Daarom koopt hij al jaren zijn kleding in de uitverkoop, gelukkig. Dan nog zijn de prijzen zodanig dat ik er van achterover sla. Met een overhemd van Hugo Boss is hij zo blij als een kind. Als ik wel eens tegensputter, zegt hij stralend (en met een knipoog): maar het staat me ook zo goed!

Gelukkig koopt hij niet vaak en niet veel. Hij gaat zuinig met zijn spullen om en weet precies wat hem staat en niet staat. Hij doet nooit een miskoop (behalve die ene keer dat hij thuiskwam met een diarreebruine trui). Voor zijn werk moet hij netjes gekleed gaan. Niet zó netjes dat een stropdas verplicht is maar wel zó netjes dat hij het meteen uitdoet als hij thuiskomt.

Mijn suggestie om eens tweedehands kleding te kopen (doe ik al jaren) werd lang afgewezen. Ik 'scoor' regelmatig mooie dingen in tweedehands winkels. Zo kocht ik vorige maand een donkerrode leren jas die me als gegoten zit en waar ik jaren mee kan doen. Maar hij had het gevoel dat dit niets zou zijn voor hem. Zeker niet als het nette kleding moet zijn die hij naar zijn werk aan kan doen. Totdat hij een tijd geleden tijdens zijn lunchpauze een tweedehands winkel ontdekte waar juweeltjes hangen, als je even de tijd neemt om te zoeken.  Zo kocht hij deze zomer een broek van Hugo Boss die er als nieuw uitziet en een prachtig Italiaans overhemd. Die avond kwam hij helemaal blij thuis. Ik had pas door dat het tweedehands was toen hij het vertelde, want het ziet er als nieuw uit.

Het kan dus, merkkleding dragen die betaalbaar is. Gisteren kwam hij opnieuw thuis met zijn koopjes: een overhemd van Hugo Boss waar hij € 10 voor betaalde en een mooie broek en trui voor vergelijkbare prijzen. Je ziet aan de kleding niet dat deze gedragen is. Sterker nog, iemand in Amsterdam met precies dezelfde smaak als Schatje koopt blijkbaar regelmatig iets en denkt dan: mwah, toch maar niet, brengt de kleding naar de winkel waar het netjes wacht tot Schatje het op komt halen.

Nu denk je misschien, wat boeit mij dat, ik draag geen merkkleding. Er is een clou. Het gaat niet om de merkkleding maar om de weg die Schatje de afgelopen jaren heeft afgelegd. Over het interen op inkomen en het moeten aanpassen van wensen, verlangens en mogelijkheden. Iedereen in dit gezin heeft 'offers' moeten brengen door de teruggang in inkomen. Consuminderen gaat over keuzes maken. Dit wel en dat dan niet. Ik kan wel heel makkelijk tegen hem zeggen dat hij moet stoppen met merkkleding, want mij boeit merkkleding niet. Consuminderen werkt niet als er eenzijdig keuzes door gedrukt worden. We moeten samen kiezen wat we belangrijk vinden. Daarom gaat hij elk jaar naar North Sea Jazz, heeft hij een abonnement op Ere Divisie Live en koop ik biologisch eten, omdat ik dat belangrijk vind. Dit zijn keuzes die dicht bij ons staan en we kiezen er voor om dit met ons geld te doen. Zo kiezen we er ook voor om af te lossen en één keer per jaar op vakantie te gaan, zo lang dat kan.

Consuminderen is het aanpassen van je uitgaven aan je inkomen. Dat betekent niet dat je verlangens meteen dezelfde weg volgen. En dat is dus niet altijd nodig. Ik weet zeker dat hij mij 4 jaar geleden hard zou hebben uitgelachen als ik hem zou vertellen dat hij dolblij zou zijn met deze aanschaf. Maar nu doet hij dat niet, hij lacht van plezier. Dat hij voor zo weinig geld zo'n goede aankoop heeft gedaan. En daar echt heel erg blij mee is.

Bezuinigen hoeft niet altijd te betekenen dat je afscheid moet nemen van alle zaken die jij belangrijk vindt. Met wat doorzettingsvermogen en geduld is soms meer mogelijk dan je denkt.

ps op Wel en Wee: De Grote Schoonmaak

dinsdag 6 november 2012

Tegenpolen

Na de wekelijkse lunch met Zoon en Vriendje is het weer eens bevestigd: deze twee heren leven beiden in een andere wereld maar kunnen het evengoed prima met elkaar vinden. Ook al begrijpen ze vaak niet wat de ander bedoelt en kletsen ze vaak volledig langs elkaar heen.

Vriendje: Mm lekker, kruidenboter. Waar kopen jullie deze kruidenboter?
Zoon: Die heb ik  zelf gemaakt.
Vriendje: Weet je wat ook lekker is: een cheeseburger XL bij M.ac Donalds.
Zoon: ? Daar komen we nooit.
Vriendje: Dat is een Big M.ac maar dan met kaas en extra groot.
Zoon: ?
Zoon: Weet je wat ook lekker is: zelf een hamburger grillen en dan op een Turks brood besmeerd met knoflookolie en belegd met sla. Dan kan je ook kaas over de hamburger doen.
Vriendje: Gaan jullie deze kruidenboter vaker maken?
Zoon: Die heb ik zelf gemaakt.
Vriendje: Zou een boterham met kruidenboter en chocoladevlokken lekker zijn?

Bijna dagelijks verbaas ik me dat deze twee jongens elkaars beste vriendjes zijn. Ze leven in twee verschillende werelden en hebben ook volledig verschillende interesses. Waar Vriendje alles wat met het leger te maken heeft reuze interessant vindt, wil Zoon demonstreren tegen grote multinationals die niet rekening houden met het milieu en is hij tegen elke vorm van geweld. Is Vriendje een aartsluiaard, Zoon barst altijd van de energie. Vriendje vindt school altijd stom en saai, Zoon heeft als je er naar vraagt altijd een leuke dag gehad. Waar ik wel eens serieus moeite heb met Vriendje omdat de woorden dood, geld, stom en saai de meest gebruikte woorden zijn, zegt Zoon: zo is hij nu eenmaal en haalt zijn schouders op.

Wat ze bindt is een volledig acceptatie van elkaars aanwezigheid, ze spelen gemiddeld 3 tot 4 dagen in de week met elkaar en vervelen zich nooit. Weten ze even niets te doen, dan gaan ze op bed of op de bank liggen lezen. Op vakanties worden cadeautjes voor elkaar gekocht en Vriendje zei vorige week met een bloedserieus gezicht tegen Zoon: zonder jou kan ik  niet leven.

Je ziet bij wijze van spreken al de politieke tegenstellingen in deze jochies. En toch maakt het niets uit. Ik vraag me af of deze vriendschap zal standhouden of dat de tegenstellingen ooit gaan opspelen. Het zou mooi zijn als de vriendschap blijft en de heren elkaars tegenwicht kunnen vormen.  Zelf ben ik ook nog steeds bevriend met mijn oude buurmeisje. Wat ons bond was lezen. Na haar verhuizing volgden vele logeerpartijen en brieven. In de studietijd bewoonden we samen een etage in Amsterdam. Na de diverse vriendjes kwamen daar dan de mannen en liepen onze levens fors uiteen. In de keuzes die we maakten, de huizen die we bewoonden en de mannen die we kozen. Maar als ik haar zie, zie ik niet de verschillen maar nog steeds mijn oude buurmeisje. Ik zie hoe zij is los van de wereld waarin zij leeft. Net als Zoon en Vriendje elkaar zien, zonder het etiket dat ik er als buitenstaander op plak.

Zijn jouw vriendschappen bestand tegen grote verschillen in opvattingen, keuzes en leefstijlen?


maandag 5 november 2012

Voor wie het niet meer ziet zitten

Dag lief mens, zie je het niet meer zitten? Raak je ontmoedigd door de regeringsplannen? Ben je boos omdat je in je geldstromen wordt gepakt? Voel je je onrustig door de crisis? Weet je niet wat de plannen voor jou persoonlijk betekenen? Weet je niet meer waar je de moed vandaan moet halen?

Ja jij, tegen jou heb ik het. De zon schijnt, het is herfst en het ruikt buiten lekker naar rotte bladeren. Wat houdt je tegen daar van te genieten? Verwen jezelf met dingen die binnen je bereik liggen. Zet een kop warme thee, luister naar mooie muziek, lees een fijn boek, bedenk waar jij ontspannen van wordt en neem je voor dit vaker te doen.

Bedenk dat waar je op focust, groter wordt. En ook waartegen jij je verzet. Richt je daarom op de fijne momenten, de dingen in jouw leven die wel goed gaan. En kom niet aanzetten met dat jouw leven echt alleen maar doffe ellende is, want zelfs in die ellende zijn er vast zaken die fijn zijn. En wat is ellende? Een etiket dat we zelf plakken op dat wat we niet zien zitten en niet hebben gekozen.

Op het dieptepunt van mijn ziekte lag ik dagen op de bank, in het donker. Wachtend tot de pijn zakte en ik misschien kon douchen. En het was moeilijk om me niet aangetast te voelen in mijn menszijn, mijn eigen-zijn. Wat bleef er nog van mij over, daar zo liggend op de bank? Me druk makend omdat ik aan de zijlijn van het leven stond, niet in staat mee te draaien en mijn steentje bij te dragen.

Wat voelde ik me ellendig. Tot op een dag iets veranderde. Ik moest denken aan de metafoor van de berg in de storm, dit wordt gebruikt in mindfulnessmeditaties. Stel je een grote berg voor, in een mooi landschap. Ineens verandert het weer, het gaat regenen, stormen, hagelen. Alle weertypen gaan hun gang rond de berg. Verandert de berg daardoor? Nee, hoogstens rolt er hier een daar een steen naar beneden, maar de berg blijft de berg en verandert niet ineens in een geit.

Dat hielp mij om me toch mezelf te blijven voelen. Natuurlijk gebeurden er dingen waar ik geen vat op had en kende ik verdriet en pijn. Maar ik was een berg en kwam verrassend genoeg steeds meer bij mijn eigen kern. Ik bleek een heel blij mens te zijn. Ja, ik lag hele dagen op de bank maar ik had gezelschap van 2 katten, ik had het warm, mijn moeder bracht leesvoer, mijn Schatjes zorgden voor afleiding en ik was nog steeds in staat om blijdschap en liefde te voelen.

Inzoomend op dat wat goed gaat en dat wat fijn is, maakt een wereld van verschil. Stop toch met klagen dat jij geen zin hebt de zorgpremie van een bouwvakker te betalen, omdat jij gezond bent (zie De Volkskrant van dit weekend). Wie zegt dat jij gezond blijft? Of dat die bouwvakker meer gebruik maakt van zorg? Hou toch op het leven te zien als een optelsom van dingen waar je recht op hebt. Kijk niet achterom. Neem afscheid van wat niet meer kan en wees dankbaar voor de jaren dat je wel een krant had, op vakantie kon, zorgeloos geld uitgaf.

Verander eens in een blij ei, stop met klagen en ga leven en genieten. Dat kan jij wel, heus.

zondag 4 november 2012

Eten in de herfst!

Wie op geld let, doet er goed aan volgens de seizoenen te eten. Wat voor keuze hebben we in november?
 
Aardappel, Andijvie, Biet, Bleekselderij, Bloemkool, Broccoli, Chinese kool, Courgette, Knolselderij, Koolraap, Koolrabi, Kropsla, Paddenstoelen, Pastinaak, Pompoen, Prei, Rettich, Rode kool, Savooiekool (groene kool), Schorseneren, Spruiten, Ui, Veldsla, Venkel, Winterpostelein,Witlof, Witte kool, Wortelen

De lijst zal niet compleet zijn, want het is geen wetmatigheid natuurlijk, maar ook afhankelijk van hoe de groente gekweekt wordt en door wie. Maar dat het een geweldige tijd voor pompoenen, knollen en kolen is, zal niemand kunnen ontgaan. Vooral kolen en knollen als knolselderij zijn vaak spotgoedkoop en je kunt er veel mee doen en er meerdere dagen van eten. Als je zorg voor voldoende variatie, dan is het niet erg om meerdere dagen één en dezelfde knol of kool te eten. Dat kan natuurlijk alleen als je de hele knol of kool koopt en niet voorgesneden. Kijk eens op mijn kookblog voor inspiratie en recepten. 

Omdat wij een biologisch groentenabonnement hebben, eten we altijd volgens de seizoenen en alles kakelvers, zo uit de grond geplukt een paar kilometer bij ons vandaan. De wortelen die we gisteren kregen, roken zo vers en zoet dat ik spontaan begon te kwijlen. Nu nog even iets verzinnen wat ik met wortelen maak, want van hutspot gruw ik. Overigens zijn rauwe wortelen met een lik pindakaas of tahinpasta een heerlijk en gezond tussendoortje, dus het zou zomaar kunnen dat dit de bestemming van de wortelen wordt deze week. 

Wat eten we deze week?
Gisteren - zaterdag - de keuze van Zoon: Gebakken haloumikaas met sla en zelf gebakken sodabrood en kruidenboter

Zondag - eten we een aardappel-prei soep met rookworst

Maandag - kerrieroerbak paksoi met tofu en zilvervliesrijst

Dinsdag - Rode kool met appeltjes, een bal gehakt en aardappelpuree

Woensdag - kookt Oma

Donderdag - van de andere helft van de rode kool maken we een quiche van rode kool met geitenkaas en munt (gebaseerd op dit recept maar dan als quiche)

Vrijdag - eventueel restjes of pompoensoep (nieuw recept volgt, moet ik nog uitwerken) of iets met bietjes....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...