zaterdag 23 juni 2012

Eetplannen

Toch maar weer eens een eetplan maken. De tas werd gisteren afgeleverd, de boodschappen werden door Schatje gedaan dus het zou mij toch moeten lukken om het één met het ander te combineren en daar de dag van de week voor te zetten?

Vandaag
Eten we de restjes van gisteren: vegetarische chili (met tofu in plaats van gehakt) met een salade van botersla en peultjes (uit eigen tuin) met basilicumdressing.

Zondag
Loeidure biologsiche merquezworstjes (dat was schrikken) met gebakken aardappelen en sla (even de tuin in lopen en plukken).

Maandag
kookt Oma, volgens mij wordt het pasta.

Dinsdag
roerbak van dit gerecht  maar dan met peulen in plaats van sperziebonen en met wortelen.
Met zilvervliesrijst en blokjes tempeh.

Woensdag
Broccolisalade met vis (weet nog niet wat) en met pasta met tomatensaus

Donderdag
Wegens overschot aan komkommer: koude komkommersoep (en dan maar hopen dat we hiermee warme temperaturen afdwingen) met stokbrood en kaasjes voor de mannen en met tomaat gevulde humus voor mij.

Vrijdag
Is nog te ver weg, dat zien we vrijdag wel. Dan rukken we de koelkast open en de vriezer en zien we wat er over is en nodig moet worden opgegeten....

vrijdag 22 juni 2012

Vakantie binnen de grenzen van je portemonnee

Nog even en het is zomervakantie. Veel mensen, consuminderaar of niet, stappen in de auto en gaan weg, naar de zon. Mensen zonder kinderen denken: ja en? Want zonder kinderen kun je op stap in een goedkoper jaargetijde. Maar met kinderen ben je nu eenmaal veroordeeld tot de duurste maanden van het jaar. Hoe zorg je er voor dat je vakantie niet een enorme aanslag is waarvan je nog maanden de blaren op je billen hebt?

Je kunt natuurlijk thuisblijven zoals Henderina van Klein Budget dit jaar doet. Het grote voordeel is dat je enorm veel bespaart. Het grote nadeel is dat je - als je niet uitkijkt - vergeet vakantie te vieren. Want alles is immers binnen handbereik: de computer, het huishouden, telefoon en ook de klussen die al tijden liggen te wachten. Voor je het weet sta je te klussen in je thuisblijfvakantie en dat was nu net niet de bedoeling.

Wij gaan altijd weg. Dat is enorm luxe. Maar wij laten er andere dingen voor staan. Voor ons geen uitjes naar pretparken, weekenden uit eten, regelmatig nieuwe kleding kopen, alle weekenden naar de film. Waarom ik dat zeg? Omdat ik regelmatig te horen krijg: toe maar, ook dit jaar weer op vakantie, wij kunnen dat niet betalen. Terwijl die mensen bijvoorbeeld net hun hele huis hebben laten schilderen of elk weekend op terrasjes zitten. Uiteindelijk draait het allemaal om keuzes. Wat doe je met het beschikbare geld? Wij gaan op vakantie en een ander kiest bijvoorbeeld voor een 2e auto.

Ik zal het op vakantie kunnen gaan tot mijn laatste snik blijven verdedigen. Ik begrijp ook niets van alle horrorverhalen over vakantiestress, want wij hebben tegenwoordig nooit meer stress. Veel stress hangt samen met verwachtingen. Op vakantie gaan hoeft niet fantastisch te zijn, we zijn gewoon tijdelijk even ergens anders. En het hoeft niet mooi weer te zijn want bij slecht weer lezen we een boek en doen we spelletjes.

Wel kent ons budget meer beperkingen dan voorheen. Het is dus een enorm gegoochel om uit te komen, elk jaar weer. Het uitgangspunt is het beschikbare vakantiegeld. De basis van op vakantie gaan binnen je budget is heel simpel:
  • bepaal je budget (bij ons is dat het vakantiegeld)
  • zoek binnen het budget een vakantieadres
  • hoe duurder het verblijf, hoe minder er overblijft voor de rest
  • heb je een verblijfplaats gevonden, wat blijft er dan over voor: leefgeld, benzine, tol, uitjes?
  • kom je niet uit----> zoek een goedkoper vakantieadres
  • maak gebruik van 'wisselgeld': thuis geef je ook geld uit aan eten, boodschappen en benzine. Hoeveel zou dat zijn?. Gebruik dat om de gaten te dichten.
Veel mensen beweren dat kamperen het goedkoopst is (naast huizenruil). Ik heb jaren gekampeerd en vond het helemaal niet zoveel goedkoper. Niet als je er bij optelt wat je allemaal mee moet slepen en wat kapot kan gaan. Wij hadden twee jaar achter elkaar een lek tweepersoons luchtbed midden in de vakantie en dat moest natuurlijk meteen worden vervangen want op de grond liggen is Niet Fijn. De loeidure zelfopblaasbare matten die we het jaar er op kochten van €99 het stuk, lagen nog vervelender dan het luchtbed in lekke toestand, dus dat was ook geen blijvende optie.  En zo ging het maar door: zakte de tafel niet door zijn poten dan weigerde de kookplaat terwijl jij net zittend op je hurken een fantastische maaltijd ging bereiden en moest je weer op zoek naar een gasfles. Bovendien zorgde de afwezigheid van een koelkast voor dagelijkse tripjes naar de winkel (weg vakantietijd) en dat eten moest dan zo snel mogelijk naar binnen worden gewerkt (zeker tijdens een hittegolf in Italië). Dan kun je natuurlijk overwegen om een klein koelkastje mee te nemen maar dan lijkt het in bijna niets meer op kamperen en die dingen zijn bovendien heel erg duur. Plus dat de auto inpakken voor een kampeervakantie ons wel veel stress opleverde. En op de terugreis bleef na het inpakken altijd hetzelfde klote afwasteiltje over dat niet meer in de auto paste en was de sfeer altijd om te snijden gezien de verschillende opvattingen binnen het voor de rest zo harmonieuze gezin over wat een auto efficiënt inpakken betekent.

Alleen daarom al ben ik er niet rouwig om dat kamperen voor mij geen optie meer is, we huren huisjes. Ook daar kun je heel veel geld aan kwijt zijn of niet. Huur je een huisje op een vakantiepark dan betaal je ook indirect voor het zwembad, de kinderanimatie of het winkeltje. Een huis van particulieren huren, scheelt alleen al daarom veel geld.Het huisje waar wij komende zomer naar toe gaan staat letterlijk in het niets, omgeven door natuur met mogelijkheid tot kanovaren en kastelentochten voor de mannen en met zó weinig prikkels omdat er in de wijde omtrek niets staat,  dat zelfs ik het trek.

Tijdens de vakantie zullen we misschien een keer ergens lunchen of op een terrasje zitten maar we krijgen net zo'n feestelijk gevoel van het kopen van een crepe en die lopend opeten terwijl we door een slaperig stadje lopen. We koken vooral zelf en het toefje extra bestaat bij ons vooral uit vaker een lekker kaasje kiezen, bij de lokale super onbekende etenswaren uitproberen en genieten van de omgeving en het andere uitzicht.

Wie altijd strak zijn uitgaven bijhoudt en dat ook op vakantie doet, kan vooraf heel goed voorspellen wat er ongeveer wordt uitgegeven. Onze begroting van vorig jaar klopte op €11,37 na (minder uitgegeven) precies. Deze begroting is gebaseerd op het vakantiegeld van Schatje en mij. Volgend jaar wil ik een nieuwe uitdaging aangaan. Dan wil ik mijn vakantiegeld gebruiken voor een aflossing van de hypotheek en wordt het beschikbare budget ineens een stuk kleiner.

Een kleiner budget betekent waarschijnlijk een plek dichterbij zodat we minder benzinekosten maken en geen hotelovernachting hebben voor de heen- en terugreis. Ik ben nu al benieuwd naar de keuzes die we gaan maken en zie het als een spel om ook met een kleiner budget weer uit te komen.

Betekent op vakantie gaan veel voor jou of ben je juist blij dat je af bent van dat 'gedoe'?

donderdag 21 juni 2012

Hoe zit het met het weekmenu?

Al tijden plaats ik geen weekmenu. Hoewel aan de basis van zuinig koken een weekmenu ligt, kunnen we blijkbaar ook zonder. Zeker als we ons aanwennen om te koken met dat wat er is. De groentetas wordt wekelijks geleverd en dat is de basis voor wat we naar binnen stoppen.

De afgelopen maanden kookte Oma doordeweeks voor ons en Schatje deed dit in het weekend. Dan kan ik wel een weekmenu maken maar liever bedachten ze zelf wat ze gingen maken. Dat is dan meteen het nadeel als iemand anders voor je kookt. Een deel van de pret gaat bij mij om het zelf bedenken of dat nu vooraf is tijdens het maken van het weekmenu of tijdens het koken als ik dingen uitprobeer.

Nu ik weer een ietwat opwaartse lijn vertoon, ben ik zelf weer aan het koken. Maar wat me nu nog niet goed lukt is vooraf voor de hele week bedenken wat het wordt, zeker niet omdat ik op het moment aangepast eet (wil je weten waarom, klik hier). Ik sta het meestal te verzinnen als ik al de groenten aan het snijden ben. Wel wen ik me nog steeds aan om alles te gebruiken, niets weg te gooien en vaak voor 2 dagen tegelijk te koken. En restjes eet ik vaak als lunch.

Wat aten we afgelopen week?

Zo aten wij gisteren roergebakken bloemkool met citroen, munt en fetakaas, een salade van rucola en mosterdsperziebonen (sperziebonen afkoken, begieten met knoflook, een eetlepel moster en flink wat olijfolie en dan uren laten marineren) en knapperige tofu. Voor de heren besmeerde ik een paar sneden oud turks brood met knoflookolie en roosterde dat in de grillpan (bij gebrek aan een oven) en ik at er een restje zilvervliesrijst bij.

Dinsdag aten we snijbiet. Daar zijn we niet echt dol op maar het zat nu eenmaal in de tas. Ik maakte hem klaar op de manier zoals ik ook andijvie roerbak (waar we ook niet echt dol op zijn), met een pepertje, wat vocht, limoenblaadjes en nu ook wat klapper (santen) met geruld gehakt en  zilvervliesrijst erbij.

Maandag aten we een hamburger. De heren aten deze met turks brood en sla/tomaat/komkommer. Ik at de hamburger met veel sla en een roerbak van courgette en champignons.

Zondag aten we een salade van broccoli (in de knoflook gemarineerd) met rucola (uit eigen tuin) en peultjes (uit eigen tuin), ook weer met knapperige tofu.

Zaterdag mocht Zoon kiezen. Het werd een pannenkoekentaart maar wel een met de nodige aanpassingen. Bij gebrek aan melk gebruikt ik geitenyoghurt aangelengd met water. Bij gebrek aan ham, gebruikte ik katenspek. Verder hadden we geen roomkaas in huis maar ik prakte zachte geitenkaas met wat yoghurt, knoflook en verse bieslook uit de tuin en toen hadden wij onze eigen roomkaas. En bij gebrek aan een oven, euh, ja dat drong pas tot me door toen we de taart er in wilden schuiven....maar de magnetron heeft ook een grillstand en de taart werd zo snel naar binnen geschoven dat het niet echt opviel dat hij niet erg warm was.....We aten er sla en peultjes uit eigen tuin bij.

En verder gaat mijn geheugen niet echt. Dus bij deze stopt het achteraf-weekmenu.....

Als ik kijk naar de boodschappenuitgaven van de afgelopen periode dan zie ik dat het me weer grote moeite kost om rond te komen met het budget van €95 per week voor alles inclusief kattenvoer, waarbij dus een groot deel van de boodschappen biologisch is. Dat kan verschillende redenen hebben. Een oorzaak kan zijn dat ik geen koeienyoghurt meer eet (lactosegevooelig) maar alleen nog maar geitenyoghurt en dat is duurder. Elke ochtend een bak geitenyoghurt hakt er in. Ook aten we meer vlees dan normaal doordat Oma veel kookte (waarbij we wel zelf de ingrediënten betalen) en die er nu eenmaal een andere kookstijl op nahoudt. Ik hoop dan ook door weer zelf te  gaan koken, weer op vlees te kunnen besparen. Ook verhoog ik het budget naar €100. Beter iets ruimer plannen en af en toe wat overhouden dat ik in een potje stop voor duurdere weken, dan voortdurend misgrijpen.

Zo, dit was een wat zwalkend rommelblogje. Merken jullie ook dat het moeilijker is om met je boodschappenbudget uit te komen?

p.s. Vandaag op Wel en Wee: Internetbankieren

woensdag 20 juni 2012

Dat doen we zelf! Repareren van de oven

De oven ging hemelen en wij waren voornemens uit te zoeken of reanimatie zinvol was. En overwogen dat zelf te doen. Dat is in een notendop wat er hier voor gebeurde.

We stelden het even uit, draaiden wat om elkaar heen, kozen voor andere ineens erg in het oog springende noodzakelijkheden, maar vorig weekend konden we het echt niet langer uitstellen. Tijd voor actie! Even diep ademhalen en daar gingen we. En voor wie denkt, mens wat doe je nou moeilijk: wij zijn technisch totaal niet onderlegd en niet handig in het opknappen van kapotte spullen. Wat tot nu toe kapot ging, kon kiezen uit:
  1. weggebracht worden voor opknapbeurt elders
  2. totale afvoer van het kapotte ding en vervanging
  3. wachten op een beslissing en gaandeweg merken dat we het uiteindelijk helemaal niet nodig blijken te hebben
Vooral punt 3 moeten jullie niet onderschatten. Het zal je verbazen wat je allemaal dagelijks gebruikt dat totaal niet gemist blijkt te worden als het er niet meer is. De oven valt daar helaas niet onder. En het voordeel van de uitgespaarde energiekosten (dat viel echt op in 2 weken tijd) viel in het niet bij het dagelijks terugkerende nadeel dat ik weer een beslag stond te kloppen en me te laat besefte dat de oven het echt niet meer doet.
de oven (met een deel van Spaarcentje)

We (ik zeg we maar ik bedoel Schatje terwijl ik in zijn nek stond te hijgen) schroeften de oven los en haalden hem uit zijn inbouw.
Toen konden we kiezen uit heel veel andere schroeven en platen die losgehaald konden worden. Dat deden we. We maakten hem open en keken erin. Lang. Zagen een heleboel draadjes met kleuren. Zochten op internet hoe een zekering eruit hoort te zien. Ja! Die hebben we gespot. Nu nog achterhalen welk kleur draadje bij welke functie hoort.

Afijn, een flinke tijd later kwamen we tot het besef dat alles het naar behoren deed, behalve het onderste verwarmingselement. En laten we daar nu net niet bij kunnen komen! De plaat aan de onderkant zit muurvast en is helemaal verkalkt. Toen ik vervolgens bij de E.tna dealershop ontdekte dat een nieuw verwarmingselement € 50 kost, gaven we het op.

Zelf dat verrekte ding niet open krijgen, maakt dat we een monteur zouden moeten laten komen. Met voorrijkosten (€57,50), kosten van het element zelf (€50), arbeidskosten (11,89 per 10 minuten), komen we op een totaalbedrag uit waarvan ik niet weet of een oude oven dat nog waard is. Want zeker weten dát het verwarmingselement vervangen kan worden, doen we niet. Het is ons vermogen om af te strepen dat maakt dat we deze conclusie trekken. Maar wie zegt dat we gelijk hebben?

Een andere oven dus. Sindsdien kijken we regelmatig even op marktplaats om te kijken of er één wordt aangeboden. Maar de kans is groot dat we gewoon een nieuwe aanschaffen, met een gaskookplaat erbij. Want de oven uit zijn holletje halen, leverde de vrolijkmakende informatie op dat er gewoon een kant en klare gasaansluiting achter zit, te wachten op het moment dat wij een gaskookplaat aanschaffen. Dus weg met dat inductie-onzin-onding dat altijd uit gaat op het moment dat je hem het hardst nodig hebt. Gingen wij er van uit dat koken op gas pas kan na het doortrekken van een gasleiding, nu weten we dat dit zó geregeld is.  Dan gaan we dat dus ook maar doen.

Dus wat levert zelf doen ons op? Meer inzicht in wat mogelijk is. Helaas niet een gerepareerde oven, maar wie weet ooit?

Ben jij handig? Stort jij je meteen op een kapot apparaat of herken jij je in bovenstaand verhaal?

dinsdag 19 juni 2012

Heeft je energieverbruik bijhouden zin?

Eén van de manieren om je uitgaven omlaag te brengen is kritisch naar je energieverbruik te kijken. Dat doe je natuurlijk door allereerst alle onnodige stekkers uit stopcontacten te trekken en al het sluipverbruik zoveel mogelijk tegen te gaan, maar natuurlijk zijn er veel meer tips, kijk daarvoor eens in het Consuminder ABC onder het kopje Energieverbruik. Hebben dat soort acties zin kun je je afvragen. Iets minder lang douchen, scheelt dat echt zoveel?

Ja dat maakt echt veel verschil! En zó drastisch zijn onze aanpassingen eigenlijk niet eens geweest, niet in de zin van afzien of blauwbekken van de kou (vind ik dan, ik geloof dat bezoek daar soms anders over denkt). Eigenlijk was de belangrijkste actie om zuinig te zijn, of dat nu is met de tijd die we onder de douche doorbrengen, met de kachel aanzetten of met licht aandoen. Aan heel veel zaken kun je wennen, ook aan een andere kamertemperatuur. Wie een paar lekkere truien in de kast heeft liggen en een dekentje binnen handbereik, zal niet snel meer de kachel op 20 graden aan zetten. 17 tot 18 graden is meer dan voldoende.

Dat dit effect heeft bleek uit de teruggave van € 226 aan te veel berekende energie in 2011. Het maandbedrag werd meteen aangepast (naar beneden) en het teruggekregen bedrag werd op de spaarrekening gezet. Nu het 1e half jaar van 2012 voorbij is, wou ik eens kijken hoe we het tot nu toe doen. Omdat ik wekelijks via de Energie manager online de standen bij houd, krijg ik ook wekelijks herinneringen en tips toegestuurd, soms met een opwekkende boodschap. Zoals gisteren, toen in de herinneringsmail stond dat ons verbruik beduidend lager ligt dan gepland.

Nu is de oven kapot (het vervolg van het oven feuilleton verschijnt hier binnenkort) en dat scheelt aanzienlijk in het stroomverbruik. Normaal mieter ik immers alles in de oven met een plens olijfolie en laat het daar garen, grillen of bakken, al waar we trek in hebben. Niet meer dagelijks de oven gebruiken scheelt dus. Na de opwekkende mededeling per mail dat het verbruik zoveel lager is, ging ik eens ons daadwerkelijke verbruik bij Greenchoice inkloppen. Dan krijg je daarna advies over het eventueel aanpassen van het maandbedrag.

Om vrolijk van te worden. Ons stroomverbruik ligt 7 % lager dan geschat en ons gasverbruik 22 % (!) lager! En nu niet allemaal flauw gaan roepen dat we nu toch niet de kachel aan hebben, want dit is geen dooie mus. Ze combineren in de berekening je stookgedrag tot nu toe, samen met een geschat verbruik in de maanden die volgen en zetten dat af tegen je eerder geschatte jaarverbruik.


Het voordeel van een langere tijd je eigen verbruik bijhouden, is dat je je huidige energiegedrag kunt vergelijken met dat van vroeger. Ook zie je direct de effecten van zuinig aandoen in de meterstanden die je noteert. Dat is heel motiverend en het stimuleert om nog meer op te letten of te bedenken. Zeker als je dan aan het eind van de rit een leuk bedrag terugkrijgt.

Natuurlijk zou ik op grond van deze vrolijk makende gegevens ons maandbedrag aan kunnen laten passen. Dan doen we niet. Wie weet wat voor ijswinter er nog volgt. Liever zie ik het als een potentieel spaarpotje, waarvan we na de eindafrekening volgende keer de opbrengst meteen in de hypotheekaflossing kunnen storten.


Lig jij op koers met je energieverbruik?

p.s. op Wel en Wee een stukje over de behandeling waarmee ik in september hoop te starten.

maandag 18 juni 2012

Cadeaus in tijden van crisis

Wie consumindert maakt een begroting. Alle posten worden nagekeken. Eén keer per jaar loop je de verzekeringen na en kijk je of het goedkoper en beter kan. Je stapt over naar een andere energieleverancier en je houdt de aanbiedingen in de gaten zodat je niet te veel geld voor je boodschappen betaalt. Op veel kosten bespaar je en sommige posten schrap je gewoonweg, omdat je het niet meer kan of wil betalen, afhankelijk van je situatie.

Maar niet alles kan geschrapt worden. Vrienden en familieleden zijn nu eenmaal jarig en ook tijdens de feestdagen geef je meer uit dan normaal, ook al bewaak je de inhoud van je portemonnee als een lieftallige jongedame haar maagdelijkheid (o nee, dat was in andere tijden....). Zeker met kleine kinderen in de buurt zijn er hoge verwachtingen ten aanzien van cadeautjes, een kerstboom en lekkernijen. Maar er zijn meer situaties te bedenken waarbij je geld uitgeeft: omdat je iemand wil bedanken bijvoorbeeld.

Allereerst, je krijgt wat je kweekt. Als jij altijd alles opzij hebt gezet om alles maar door te laten gaan voor je nageslacht (en je omgeving), dan zullen ze dat blijven verwachten. Betrek je kinderen daarom bij het consuminderen. Leg ze uit waarom je dat doet zonder ze te betrekken in de eventuele zorgen die je hebt. Maar ook een kind van 4 begrijpt het als je zegt dat 'papa en mama goed op de centjes moeten letten'. Natuurlijk is er meer mogelijk naarmate je kind ouder wordt. Zoon is 10 jaar en weet waarom we willen aflossen en dat er redenen zijn dat we zuinig leven. Wel moet je heel erg uitkijken met wat je zegt, want de opmerking 'we hebben minder geld dan vroeger' kan in een kinderhoofd in een vrije vertaling overkomen als  'er is niet voldoende geld om eten te kopen'.

Terug naar de cadeaus en feestdagen. Je kunt een aantal tactieken toepassen:

Sparen:
  • Schrijf van iedereen de naam op die een cadeau van jou krijgt. Zo kom je aan een lijst die je verder bewerkt. Bedenk een bedrag die in verhouding staat tot de relatie. Dus een gezinslid krijgt een cadeau van XX, familieleden krijgen XX en vrienden en kinderen van vrienden XX.
  • Schrijf ook op die lijst de kosten op van de feestdagen. Wat geef je uit aan een boom, cadeautjes, luxe eten? Het Sinterklaasfeest?
  • Tel alle uitgaven op en deel dat door 12. Dit is het bedrag dat je maandelijks opzij moet zetten.
  • Val je van je stoel af? Bedenk dan een andere tactiek. Verlaag het bedrag per persoon, schrap de kerstboom en ga op een andere manier om met cadeaus geven
Verander de afspraken
Het geven van cadeaus is een ingesleten gewoonte gebaseerd op jij geeft wat aan mij en dan geef ik iets aan jou op een ander tijdstip. Overweeg of je kunt afspreken gewoon te stoppen. Dat is niet leuk en werkbaar met kinderen. Maar misschien kun je dit wel toepassen in je vriendenkring. Misschien zijn ze wel opgelucht als je dit voorstelt.

Verander de cadeaus
In plaats van iets te kopen, kun je ook iets maken of tijd aanbieden. Vaak zijn mensen hier enorm blij mee. Bedenk wat jij goed kan en gebruik dat. Dus ben jij kampioen jam maken? Koop wat leuke potjes bij de kringloop, stop de jam er in en geef het weg. Geef een bon voor een avondje oppassen, iemands huis schoonmaken, gras maaien, een maaltijd koken, voor een lekkere taart, voor een fijne wandeling met goed gesprek, voor een middagje theeleuten in eigen tuin, help bij het schrijven van een moeilijke brief, of neem de belastingpapieren met iemand door......de mogelijkheden zijn oneindig. Het leukste cadeau ooit dat Zoon (volgens eigen zeggen) van ons kreeg, waren de bonnen waarmee hij een pyjamadag kon kopen of als onderhandeling kan gebruiken bij potentieel vies avondeten.


Pas verschillende tactieken toe
Zelf pas ik een combinatie toe van andere cadeaus en sparen. Dus ik leg maandelijks wat geld opzij maar geef ook regelmatig een pot zelfgemaakte chocoladepasta weg. Zo'n potje met een strik er omheen (afgepulkt van verpakkingsmateriaal van ooit gekregen cadeaus) én met een mooi kaartje waarop het recept staat, valt altijd in goede aarde bij liefhebbers van chocola.

Maar de beste besparingstip is dit:
Denk vooraf na en bedenk een tactiek die past bij je budget
Het meeste geld wordt onachtzaam uitgeven. Die keren dat ik niet voldoende nadacht en op het laatste moment een cadeau moest verzinnen, waren ook die keren dat ik veel meer kwijt was dan ik had gewild. Nu overkomt me dat niet meer. Maar ik kan me nog goed herinneren dat ik voor een pasgeboren baby van een kennis de blaren op mijn voeten heb gerend om een cadeau te kopen en waarbij ik geen flauw idee had wat ik moest kopen (mensen hebben alles, was het 3e kind). Deze mensen gaven Zoon voor zijn verjaardag een buitensporig duur cadeau. Nu staat Spaarcentje over het algemeen stevig in haar schoenen en laat zich het geld niet uit haar portemonnee kletsen. Alleen Spaarcentje bestond toen nog niet, het was nog voor Het Grote Wakker Worden. Ik dacht alleen maar: ik moet iets kopen en dat mag niet een te lullig kleinigheidje zijn. Dus kocht ik voor € 30 een zacht-knuffel-onzin-ding. Ik krijg nog buikpijn als ik er aan denk. Zeker omdat de kraamvisite tevens de laatste keer was dat ik met die mensen contact had.

En jij? Wat is jouw tactiek?

zondag 17 juni 2012

Zo kan het ook

Vandaag doe ik niets, niks, nada, niente. Dat is ook een bespaaractie! Want ik loop weer met de tong op de knieën  (of kruipen, dat is misschien een betere omschrijving). En al niets doend en niet bewegend lees ik misschien een boek of denk ik na over redenen om te consuminderen.

Dat we consuminderen omdat velen van ons willen aflossen, is wel gebleken deze week. Dat we consuminderen uit zorg om de krappere tijden is ook duidelijk. En zo zijn er meer redenen te bedenken: omdat je werkgever je de laan uit stuurt, je in je nieuwe huis zit terwijl je oude huis onverkoopbaar blijkt (lees het hier), je onverwacht ziek werd en hoge kosten hebt, je huis een bouwval is die opgeknapt moet worden, je ineens je grootste klant kwijtraakt die voor de helft van je inkomsten zorgt (lees het hier). Zo veel mensen, zo veel verhalen. Ik krijg vaak mailtjes van lezers die me vertellen waarom en hoe. Veel verhalen raken me. Maar één nog meer dan andere verhalen.

Op een dag ontving ik een mail van een dame die vertelde dat een goede vriendin van haar ging trouwen. Aan het bijbehorende vrijgezellenfeestje waren zoveel kosten verbonden, dat zij zich in een hoek gedreven voelde. Want ze had het geld niet. Wat moest ze doen? Via het blog schreef ik een antwoord. In de mailwisseling die toen volgde legde ze uit waarom ze het geld niet had.  Ze spaart voor de crematie van  haar vader. De man heeft schulden en is ziek. Zonder enige vorm van zelfbeklag deed ze haar verhaal uit de doeken.

Zo kan het dus ook. Niet aflossen of consuminderen om je eigen situatie te verbeteren maar omdat je moet sparen voor de crematie van je vader. Los van het feit dat de kracht en onbevangenheid van de dame mij raakt, doet het me ook mijn eigen situatie relativeren. Meteen sta je weer met beide benen op de grond.

Zo veel mensen, zo veel redenen om zuinig aan te doen. En ook zo veel redenen om blij te zijn met wat ik heb en wat ik allemaal kan, ook al is dat vandaag niet bewegend en liggend op de bank. Zelfs dan is een stukje tikken blijkbaar mogelijk.

Wat doet jou je situatie relativeren?

ps lees hier nog een overpeinzing vanaf de bank:  Bijna, maar nog niet helemaal
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...