zaterdag 9 juni 2012

Goedkope hobby

Er is wat onrust in de kop. Dat kan door van alles worden veroorzaakt. Veel mensen gaan dan eten, snoepen of spullen kopen. Ik niet. Die tijd ben ik voorbij. Ik heb een hele goedkope hobby: blogje opleuken en spelen met de vormgeving. Het moest anders, wat frisser en vooral duidelijk.

Wat ga jij doen als je onrustig bent?

Een huishoudboekje

Soms krijg ik ouderwets de pé in. Volgens de media doen we het ook nooit goed: we potten te veel op, boeken te weinig zomervakanties dus gaat de toerismesector failliet, we lenen te veel, sparen te weinig, vinden rood staan blijkbaar normaal en nu lees ik vanochtend in de krant dat consumenten nauwelijks gebruik maken van digitale kasboekjes. Foei, we doen het ook nooit goed!

Slechts 4,5 % van de huishoudens maakt gebruik van een digitaal kasboek. De aanname is dat een digitaal kasboekje blijkbaar de enige manier is om grip op je financiën te krijgen. Ik gebruik ook geen digitaal kasboek en ik heb echt wel grip op mijn financiën. Sterker nog: ik houd ze in een wurggreep! Ik hoef helemaal geen smsje te ontvangen als ik bijna rood sta, want ik zie eventuele roodstand aankomen als ik maanden vooraf een begroting maak. En bij pech vallen we terug op onze buffer die we met automatisch sparen bij elkaar sprokkelden. Bij mij zijn er geen onvoorziene uitgaven van rekeningen die 'ineens' worden afgeschreven, want alle periodiek uitgaven staan genoteerd tot en met de datum waarop ze meestal worden afgeschreven. Ik heb zelf wat gefröbeld met toen nog Yunoo en Plan je budget maar ben toch weer overgestapt naar het systeem dat ik al jaren gebruik: een excellsheet van Spaarblog. Iets niet digitaal regelen wil dus nog niet zeggen dat het niet gebeurt. Waarschijnlijk is het gewone ouderwetse kasboek ook nog bij veel mensen in trek.

De reden dat digitaal bijhouden mij niet bevalt is mijn niet uitgekomen verwachting vooraf dat het mij tijd zou schelen. Eenmaal ingevuld en bestanden gekoppeld, zou het een kwestie zijn van rekeningafschriften downloaden, die volgens een ondoorgrondelijk systeem digitaal in het juiste vakje werden gesmeten. Wat mij tegenviel was dat er telkens een categorie overbleef van door het systeem niet makkelijk te categoriseren uitgaven die bij mij een enorm nadenken veroorzaakten. Wie regelmatig digitaal boodschappen doet, krijgt te maken met vaak dezelfde betalingssystemen. En dat wordt genoteerd in het digitale kasboek, niet de webshop waar je de bestelling bij deed. En zo werden uitgaven voor kattenvoer, persoonlijke verzorging en bioboodschappen op één hoop gegooid, terwijl het volgens mijn indeling toch echt drie verschillende categorieën zijn.

Jullie voelen hem al aankomen: het beviel niet omdat mijn indeling niet strookt met de indeling die een digitaal kasboek al voor mij maakte. Niets is zo veranderlijk als een mens en niets is zo persoonlijks als manieren waarop we zaken wensen in te delen. Het grote voordeel van de excell sheet van Spaarblog voor mij is dat ik de basis helemaal heb bewerkt naar onze eigen situatie. Ik heb zo mijn tics en die kan ik ook uitleven.

Een ander veel genoemd voordeel van digitale kasboekjes, is de mogelijkheid tot het maken van een meer jaren spaarplan. Maar ook dat is heel makkelijk zelf te realiseren. Even zitten, spaardoel bedenken met een eindbedrag erbij. Wanneer moet dat bereikt zijn en wat moet ik dan per maand en per jaar apart leggen? Klaar.  En ik ben niet handig in excell,  ik gebruik geen ingewikkelde formules maar ik ben van het type honderd regels onder elkaar invullen en dan optellen.....je mag nu de slappe lach krijgen maar het is het resultaat dat telt!  Schatje heeft al 100 x aangeboden de berekeningen automatisch door te voeren in excell. Dat wil ik niet. Ik wil dat de berekeningen het tempo van mijn denkproces volgen. Anders begrijp ik het niet meer.

Uiteindelijk is het enige noodzakelijke dat consumenten moeten weten: wat komt er in en wat gaat eruit en om daarnaar te leren handelen. Hoe je dat doet, met rekenmachien en potlood of in excell of digitaal, maakt niet zo veel uit. Vorige week kreeg ik een paar eerlijke reacties van lezers op mijn stukje over de criteria van het Nibud, namelijk dat zij niet precies weten wat er wordt uitgegeven aan bepaalde zaken. Moeilijk te begrijpen vind ik dat, want hoe weet je dan of je je iets kunt veroorloven of niet. Hoe kun je dan een boodschappenbudget vaststellen?

Dus voor die mensen en iedereen die denkt 'kom het wordt wel eens tijd.' Ga eens zitten, denk na over welke methode je aanspreekt en begin. De methode van Spaarcentje is:
  • pak de afschriften van afgelopen jaar
  • maak een indeling die jou bevalt op papier of in excell
  • zorg dat die indeling duidelijk onderscheid maakt tussen vaste en variabele lasten
  • vul de gegevens in aan de hand van je afschriften
  • markeer al die uitgaven die niet maandelijks zijn maar wel regelmatig terugkomen en te groot zijn als je ze zomaar in één keer moet ophoesten: dit zijn je periodieke uitgaven (abonnementsgeld, verkeershulp, auto-onderhoud, etc)
  • markeer al die inkomsten die ook periodiek zijn (vakantiegeld, bonus, 13e maand, tegemoetkomingen, kinderbijslag)
  • maak een begroting voor alle maanden van het jaar aan de hand de door jouw verzamelde gegevens. Elke maand ziet er dus iets anders uit, want kent verschillende inkomsten en uitgaven
  • noteer voortaan al je uitgaven volgens dezelfde opzet en indeling als je begroting (zo kun je makkelijk vergelijken)
  • verfijn de begroting stapsgewijs
  • tuur regelmatig naar je begroting en vergelijk het met je uitgaven
  • krijg regelmatig een Wicky-de-Viking-moment (ploing!!!) en zie waar je op kunt besparen
  • voel je steeds vaker tevreden over je financiële beleid
  • lees stukjes in de krant over schulden en slecht omgaan met financiën en denk: dit gaat niet over mij
  • start een blog
En jij? Hoor jij bij die 4,5 % die digitaal een kasboek bijhoudt? Of ben je wat ouderwetser ingesteld?
Hè hè, ik heb weer eens gekookt (voordat de oven ging hemelen, ik zal er maar geen conclusies aan verbinden over mijn kookkunsten): Snel auberginetaartje

vrijdag 8 juni 2012

Oven repareren

Hier volgt deel 2 van het feuilleton:
wat doet een onhandige technisch in het geheel niet onderlegde consuminderaar als haar oven de geest geeft?

Vorige aflevering:
Spaarcentje ontdekte dat de oven kapot was gegaan, vroeg digitaal om tips en adviezen, vond de gebruiksaanwijzing en mailde de klantenservice van Etna om advies.

Lees vandaag het vervolg.

Nauwelijks 1 uur nadat ik een mail naar de klantenservice van Etna stuurde, belde een uiterst vriendelijke dame op die me vertelde dat de garantie voor het apparaat is verstreken (8 jaar oud) maar dat repareren waarschijnlijk wel zinvol is, omdat niet alle functies van de oven kapot zijn. Het is dus hopelijk één onderdeel dat moet worden vervangen. Aan de reparatie zijn kosten verbonden, zoals 57,50 voorrijkosten en per 10 minuten € 11,85 arbeidsloon, plus de kosten van de te vervangen onderdelen.

Tja. We hebben 3 opties. Helemaal vervangen, laten repareren of zelf repareren. Ik heb gistermiddag langdurig op de grond in de keuken voor de oven gezeten. Deed de ovendeur open, stak mijn hoofd er in (nee niet terwijl hij aan stond! Dat doet ie immers niet meer!) en keek goed rond. Het eerste dat me opviel was dat er best een lappie doorheen mag. Aldus handelde ik. Het tweede dat me opviel is dat langdurig kijken naar een apparaat vanzelf informatie oplevert over hoe het apparaat in elkaar zit.

Dát besef en door de vele tips van gisteren (dank!) maakt dat we (merken jullie het, ik schrijf ineens over we, dat komt omdat ik het technische deel graag wil afschuiven op Schatje, die helaas net zo'n onbenul is op dit gebied als ik) het zelf gaan proberen. Inderdaad levert googlen op het mankement in combinatie met het merk veel hits op met tips en aanwijzingen.

Dat gaan we dus zelf doen. Onder het motto: hij is toch al kapot, dus wat kan er nu helemaal fout gaan. En passant maakte ik me tijdens dit bewustwordingsproces veel te druk, haalde nog wat meer lapjes door de keuken, rukte meteen het keukenkastdeurtje waar geen folie meer opzit,uit zijn voegen en verwijderde het kreng en maakte van de kast-zonder-keukenkastdeur een boekenkast.

Hijgend en zwetend bedacht ik me toen dat deze actie misschien iets te veel van het goede is voor deze consuminderaar die tevens ME-patiënte is. Maar ja, dat besef is mosterd na de maaltijd. Dus zit ik vandaag op de bank met pijn en groot alarm in het lijf maar wel met een hoofd vol goede voornemens. Die Schatje mag gaan uitvoeren, onder mijn supervisie. Want je bent het grote brein of niet.....

donderdag 7 juni 2012

Oventoestanden update....

Update: inmiddels vond ik de gebruiksaanwijzing (hallelujah!) en is het probleem herleid tot 1 stand die het niet meer doet. Maar dat is wel de stand die we altijd gebruiken (natuurlijke convectie). Ik heb de klantenservice van Etna gemaild of dit een kwestie is van een flubbertje vervangen of niet.

Tweedehands is dit formaat inbouwoven wel te krijgen (op marktplaats) en qua kosten te overzien (€50 tot €100). Op de reactie van iemand dat het zonde is om hier geld aan uit te geven aangezien we in de toekomst de keuken willen opknappen: wij gaan voor renovatie en niet voor een volledig nieuwe keuken (kunnen we niet betalen). Dus wij hopen stapsgewijs apparatuur, het aanrecht, de tegelwand en de keukendeurtjes (want loslatend folie) te vervangen, maar dat gebeurt dus binnen de bestaande indeling. De enige grote wijziging die we denken te gaan aanbrengen is een gaskookplaat en dus het aanleggen van een gasleiding. De vraag is nu, als blijkt dat de oven niet de repareren is, of we deze gelegenheid niet moeten aangrijpen om niet alleen de oven maar ook meteen de kookplaat er boven te vervangen.  Dan zitten we niet 2 keer in de troep.

ps. vandaag op Wel en Wee: het gedoe en mijn gedrag (2) (en nee dit gaat niet over de oven)

Vragen om moeilijkheden...

Gisteren schreef ik een stukje over onze bijgestelde spaardoelen. De lang gekoesterde wens om de keuken op te knappen, verloor van de zeer aanwezige behoefte om de hypotheek af te lossen. Vooral ook omdat de keuken voldeed en het vooral een cosmetische ingreep zou zijn. Ik schreef letterlijk:  
Het nieuwe motto is:' we koken door totdat het echt niet meer gaat en dan zien we wel'. Het fornuis doet het en we zakken niet door het aanrecht heen'.

Tja dat is blijkbaar vragen om moeilijkheden want de oven doet het nu niet meer. Ik hoorde eergisteren een knal en toen waren de stoppen gesprongen. Een bezoekje aan de stoppenkast leverde niets op, anders dan dat ik alles aan en uit zette en er verder geen verontrustende knallen meer te horen waren. Afijn, ik haalde mijn schouders op en pakte het eten uit de oven.

Gisteren viel het kwartje pas, toen ik een schaal met aardappelpuree in de oven schoof en een kwartier later de oven nog steeds zo lauw was. Temperatuur hoger gezet, kwartiertje wachten, *&^%^T&(^GRRRRR. Om nu te zeggen dat de oven niets meer doet, is een overdrijving maar het is niet normaal dat je je vinger in een schaal met aardappelpuree kunt steken zonder au te gillen, als die schaal zeker al een half uur in de oven staat.

Tja, en nu? Ik weet niet hoe oud de oven is. Wij wonen hier nu bijna 5 jaar en de keuken zat er daarvoor al een tijdje in. Het is een inbouwoven. Laten repareren zou een mogelijkheid zijn maar ik zie de bui al hangen, € 100 voorrijkosten om te horen dat hij niet meer te repareren valt, maar dan is wel mijn keuken al overhoop gehaald, want het is dus een inbouwoven.

Als we de oven vervangen, willen/moeten we ook meteen de kookplaat die er boven zit vervangen. Wij hebben nu een glaskeramische inductiekookplaat en vinden dat een gruwel. Geef mij maar gas! Alleen dat is geen reden genoeg om het te vervangen, maar de kookplaat doet het niet goed. En niet goed doen is wel een reden tot vervangen (hopen maar dat Schatje ook niet zo over mij denkt...)  Telkens als we de oven én de kookplaat aan hadden (en dat gebeurt hier continue), dan gingen de pitten op de kookplaat uit. Zal wel iets miszijn in de beveiliging of elektra....

Een leven zonder oven is voor mij als leven zonder been. Ik gebruik hem bijna elke dag, ik kook er heel veel mee. Het is mijn persoonlijke energie-bespaarder want ik snij groenten, gooi het in een schaal en zet het in de oven. Het wordt vanzelf gaar en smakelijk terwijl ik gewoon op de bank zit. Voor mij met mijn beperkte energie is het dus een vrijwel onmisbaar apparaat.

Ik heb gisteren via een kluspagina een offerte opgevraagd bij een aantal bedrijven uit onze regio. Zo kunnen we zien waar we rekening mee moeten houden qua kosten. Op zich hoeven een aparte hete lucht oven en een gaskookplaat niet zo veel te kosten, ik keek wat rond en kwam op een prijs van rond de € 400. Maar wat er nu zit is ingebouwd en er moet een gasleiding worden doorgetrokken.

Wat is wijsheid. Iemand opwekkende tips voor ons? Zo van: als je in de oven achterin dat ene dingetje naar links doet, dan doet alles het weer....;-).

ps. Vandaag op Wel en Wee: Het gedoe en mijn gedrag (2)


woensdag 6 juni 2012

Doelen van 2012: bewustwording

Eind vorig jaar stelden wij ons een aantal doelen op spaargebied. Aan doelen gaan altijd wensen vooraf en die kosten geld. We zitten nu bijna op de helft van het jaar en het is tijd voor een doelen-update.

Eerder meende ik een buffer aan te willen houden van €10.000. Alles wat daarboven komt, is voor de aflossing van de hypotheek bedoeld. Begin van het jaar steeg onze spaarrekening heel snel door het vrijgevallen spaarloon, vrijgekomen rentes en giften van lieve familieleden. Toen begon het te kriebelen en besloten we eerder te beginnen met aflossen.

Het gevolg van het aflossen is dat we doorgaan met aflossen. Het levert namelijk een enorm goed gevoel op! Ik ben niet economisch onderlegd en ook niet in staat om tot achter de komma uit te rekenen of ik met aflossen nu geld uitspaar of niet (aflossen versus wat sparen aan rente oplevert). Wat ik wél begrijp en zie is dat ons te betalen maandbedrag meteen zakte. En dat motiveert enorm! We lossen af en zijn onderweg naar meer vrijheid, zo zie ik dat echt.

Een buffer van € 5000 is ook voldoende om apparaten te vervangen die kapot gaan en niet meer gemaakt kunnen worden. Alles daarboven is dus voor de hypotheek bedoeld. Dat betekent ook dat de diep gekoesterde wens om de keuken te vervangen, in de ijskast wordt gezet. Het nieuwe motto is:' we koken door totdat het echt niet meer gaat en dan zien we wel'. Het fornuis doet het en we zakken niet door het aanrecht heen. Wel gaat Schatje proberen of hij zelf keukenfrontjes kan maken. De kosten van het hout zijn te overzien, dus betekent dat geen enorme aanslag op de buffer.

De periode waar we nu in zitten is een periode van bewustwording. Riep ik vorig jaar nog dat ik alle schijtlelijke deuren in het huis wil vervangen voor paneeldeuren, nu zie ik dat dit gewoon een wens is die veel te maken heeft met ontevredenheid. Iets anders willen hebben. Los van het feit dat paneeldeuren met glas in lood ramen beeldschoon zouden staan in ons mooie oude huis, is het vooral toch iets dat valt onder de categorie: niet noodzakelijk onderhoud. Immers: alle deuren in huis voldoen, ze gaan namelijk open en dicht.

Dit soort dromen en verlangens die vooral te maken hebben met de inrichting van ons huis, zetten we in de ijskast tot het onwaarschijnlijke geval dat er ineens een bak geld uit de lucht komt vallen. En dan nog is de kans groot dat we dan kiezen voor een groter bedrag om af te lossen.

En zo sparen we door. Voor de nieuwe hypotheekaflossing zit er alweer € 753,49 in de pot. Gisteren maakte ik een prachtig en vrolijk makend aflosplan in excell waarbij we op papier zien dat aflossen echt mogelijk is. Daarbij zoeken we naar een balans die 'dragelijk' is. Ik kan wel zeggen: vanaf nu gaan we €10000 per jaar aflossen, maar dan schrappen we de jaarlijkse vakantie en het North Sea Jazz en Eredivisie voor Schatje en de bioboodschappen. En dat zijn juist de krenten in de pap voor ons. Dus  dat (zo veel aflossen) doen we niet.

Het kan zijn dat ook dit weer verandert. Afhankelijk van de situatie waar we in zitten en de fratsen van de economie. Maar dat zien we dan wel. Voorlopig zijn we lekker op weg.

Ik besef me dat we in een luxe positie zitten. Niet iedereen is in de positie om af te lossen, of op vakantie te gaan. Ik wil niemand voor het hoofd stoten. Ik laat alleen zien hoe wij het doen, wat voor keuzes wij maken en wat we tegenkomen. Wat ik leer is dat er meer mogelijk is dan ik dacht. Als je mij 4 jaar geleden had verteld dat wij zouden gaan aflossen, dan had ik je uitgelachen. Want ik dacht dat die ruimte er niet was. Nu zie ik dat die ruimte er wel is. Omdat wij keuzes maken, er dingen voor laten staan. Wát we laten staan om onze doelen te bereiken en wat niet, is heel persoonlijk. Hopelijk kan ik je motiveren om zelf ook eens naar je eigen keuzes te kijken. Wat is voor jou noodzaak en wat niet? En krijg je meer ruimte als je niet noodzakelijke uitgaven schrapt? Misschien niet om een hypotheek af te lossen, maar wel om meer te kunnen sparen.


Hieronder een overzichtje van de aanpassingen:
Spaardoelen van 2012:
Spaarrekening 1 (buffer):

  • sparen tot een buffer van €10.000 - bijgesteld naar € 5000
  • sparen voor nieuwe keukenfrontjes- andere prioriteiten (hypotheek).
  • aflossing van de hypotheek. Het streven is € 5000 per jaar af te lossen - op 21 maart € 5000 afgelost! Nu weer iets meer dan €700 in de pot
Spaarrekening 2:
  • € 150 per maand sparen voor de studie van Zoon - gelukt
Spaarrekening 3 (kleine buffer):
  • € 50 per maand sparen voor een kleine buffer (in geval van kleine pech) gelukt
  • 13e maand op deze rekening storten
Reserveringsrekening
Hiervan betalen we de periodieke uitgaven zoals ANWB, onderhoud CV ketel, lidmaatschap bieb, contributie sport, onderhoud auto, abonnement krant en medische kosten:
  • €300 per maand - gelukt

maandag 4 juni 2012

Ben jij een financieel wonder of juist niet?

Onlangs publiceerde het Nibud een lijvig rapport met de weinig inspirerende titel: Geldzaken in de praktijk. In dit rapport brengt de instelling in kaart in hoeverre Nederlanders financieel redzaam zijn. En dat is in de woorden van het Nibud:

Iemand is financieel zelfredzaam wanneer hij weloverwogen keuzes maakt, zodanig dat zijn financiën in balans zijn, zowel op de korte als op de lange termijn.

Ook zijn er verschillende criteria waar aan je kunt afmeten of je voldoende financieel redzaam bent. Zuinigaan schreef daar vandaag een leuk stukje over waarin zij zichzelf langs de meetlat legt. Haar conclusie was dat je wel een HBO hotemetoot mag zijn om te kunnen voldoen aan alle eisen van het Nibud.

Het Nibud ondervroeg voor dit onderzoek 2196 personen over geld, hun huishouden en hoe zij rondkomen.Uit het rapport blijkt dat we massaal te veel lenen, dat rood staan normaal is en dat 45 % van de huishoudens met moeite rondkomt. Ook blijken degenen die moeilijk rondkomen vooral alleenstaand te zijn of een lage opleiding of een inkomen beneden modaal te hebben.

Meteen toen ik dat las, moest ik denken aan de vele voorbeelden die juist het tegenovergestelde bewijzen: mensen die in de bijstand zitten en juist uitstekend kunnen rondkomen (en daar over bloggen). Wat bepaalt nu dat de één in dezelfde situatie wel rondkomt en de ander niet? Juist dat wil het Nibud natuurlijk ook graag weten maar dat komt niet echt heel duidelijk naar voren vind ik.

Bijvoorbeeld: volgens het Nibud kan iemand met een laag inkomen (een inkomen lager dan € 1200 per maand) in Nederland rondkomen als hij of zij goed met geld kan omgaan, geen extra niet te voorkomen uitgaven heeft (denk aan zorgkosten) en de weg weet te vinden naar diverse toeslagen voor ondersteuning.

Dat kan natuurlijk wel zo zijn maar dat is wel heel algemeen. Wat mensen op papier zeggen dat ze doen, klopt vaak niet met de werkelijkheid. Ook denk ik dat het kunnen rondkomen nauw samenhangt met de situatie van waaruit je start. Wat was je voorbeeld? Had je eerder meer te besteden? Was je in een situatie waarin je snel je uitgaven kon aanpassen aan je inkomen? Ikzelf zie in mijn directe omgeving mensen met een modaal inkomen, die redelijk goed met geld kunnen omgaan maar door een echtscheiding nu in gevaarlijk financieel vaarwater terecht komen.

Het is een degelijk rapport met veel interessante weetjes. Maar één onderdeel mis ik  (of zag ik niet zo snel toen ik door die 64 pagina's bladerde). En dat is net het onderdeel dat vaak doorslaggevend is: pech. Je kunt financieel redzaam zijn, je geld goed beheren en gewoon pech hebben, omdat dat jou overkomt. En niet iedereen is in staat om enorme buffers te sparen.

Wel kun je je voorbereiden op financiële pech door nooit voor het maximale te gaan:geef nooit alles uit wat er binnen komt, neem nooit een maximale hypotheek, probeer 10 % van je inkomsten vooraf opzij te zetten en wacht vooral niet tot je het achteraf overhoudt, want dat gebeurt niet.

Pech overkomt je maar het zou best zo kunnen zijn dat je vermogen om daarmee om te kunnen gaan, bepaalt of de tegenslag financieel zorgwekkend wordt. En die rekbaarheid  is weer afhankelijk van de duur van je situatie en van waaruit je vertrekt. Ben jij meteen wakker geschud door de pech maar heb je een partner die rustig door gaat met geld uitgeven? Tja, daar sta je dan met je financiële redzaamheid.  Zo'n rapport is hartstikke mooi en vast nuttig. Maar het vertelt nooit het verhaal erachter. Het waarom. En dat is wat mij juist wel fascineert.

Zin om meer te lezen? Lees het hier.

En jij, zou jij door de ballotagecommissie van het Nibud komen, of niet?

PS vandaag op Wel & Wee: Zen en de kunst van het genieten volgens een 10-jarige

zondag 3 juni 2012

Aflossen!

Al eerder schreef ik over het aflossen van de aflossingsvrije hypotheek. Een onderwerp dat een paar jaar geleden niet bespreekbaar was en 'not done' en nu juist hip en blijk gevend van realiteitszin. Lekker Leven Met Minder schreef er afgelopen vrijdag een heel informatief en begrijpelijk stukje over. Alhoewel zij wel heel optimistisch schrijft dat zij 20 % mag aflossen per jaar en dat je dus in 5 jaar hypotheekvrij kunt zijn. Dat gaat ons niet lukken. En velen met mij ook niet.

Wat is wel mogelijk?
  • Ga na hoe hoog de nood is. Drukt het bedrag van je schuld enorm op je en krijg je fikse buikpijn van het idee alleen al?
  • Ga na wat je kunt missen: ga je voor zo snel mogelijk aflossen en doe je dat ten koste van nieuwe kleding, een vakantie of een lekker speciaal biertje? Of is dat té drastisch voor jou?
  • Bepaal wat haalbaar is op de lange termijn. Ga je voor geheel aflossen of voor delen? 
  • Maak een meerjarenplan. Schrijf gewoon op wanneer de 30 jaar van je hypotheek voorbij zijn en tel terug vanaf dat moment, vul de bedragen in die je denkt te kunnen missen. Houd rekening met een noodbuffer en kinderen die willen studeren, vervanging van een auto of noodzakelijk onderhoud aan je huis.
  • Stel je plan regelmatig bij. Soms heb je meevallers en soms heb je tegenvallers, dat is niet te voorzien.
  • Begin gewoon!
Wij kiezen ervoor om €5000 per jaar af te lossen. Dat is net haalbaar voor ons. Wij zitten nu eenmaal in een situatie met hoge medische kosten. Ook heb ik vanwege mijn situatie niet de mogelijkheid om extra geld te gaan verdienen. Wij moeten het dus echt hebben van zuinig leven maar zoeken daarbij wel naar een balans.  Zo kunnen we ook een buffer houden voor noodgevallen. Dat vind ik belangrijk. Als de wasmachine kapot gaat, wil ik die kunnen vervangen zonder dat ik weet dat na de vervanging meteen ons geld op is. Iedereen maakt daarin zijn eigen keuzes. Onze buffer is dus € 5000 en alles daarboven sparen we op tot het bedrag van €10000 is bereikt en dan lossen we  € 5000 af. LLMM schreef dat zij regelmatig een storting doet zodra het kan, dus vaker kleine beetjes. Dat werkt ook. Ga gewoon na wat voor jou prettig voelt of haalbaar is.

Met die € 5000 per jaar lossen wij het aflossingsvrije deel volledig af. Dan blijft er nog een deel over dat beleggingshypotheek is, waarop wij beter niet kunnen aflossen. Wat we daarmee gaan doen, moeten we nog gaan bedenken.

Heb je behoefte aan inspiratie of tips? Binnenkort verschijnt het boek Hypotheekvrij! Je huis aflossen in 10 simpele stappen  van Gerhard Hormann.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...