woensdag 23 mei 2012

De druppel

En toen was het pauze. Spaarcentje is door de hitte veranderd in een zeekoe. Het liefst zou ik drijven in een bad met lekker koel water. Of ik dan ook alleen van sla kan leven is de vraag, maar dat zou wel goed zijn. Mijn lijf zwelt op door de hitte en van de week gebeurde het me dat er 3 keer een knoop van een broek sprong bij 3 verschillende broeken. Och heden, wat een keiharde confrontatie met de werkelijkheid! Dat ligt aan de broeken en de hitte, niet aan mij! Op mijn erewoord.

Nijver miertje dat ik ben, pakte ik naald en draad en repareerde de boel, 3 keer achter elkaar. En dat was de druppel. Die er al een tijdje aan zat te komen. Hij plopte al bijna uit de emmer sinds het verjaarspartijtje, zorgde voor rimpelingen toen Oma onverwacht een ziekenhuisavontuur beleefde en hij stroomde definitief uit de emmer toen het koele voorjaar ineens veranderde in een zinderende zomer.



De druppel is geland en de emmer is leeg. Nu is het tijd voor een pauze. De laptop gaat dicht, de voeten omhoog en we gaan geduldig wachten tot mijn lijf en geest zich weer acceptabel weten te gedragen.

Ik wens jullie allen een fijne Spaarcentjevrije periode toe. Let op de centen en doe niets wat ik ook niet zou doen. Tot later!


Als kleine uitsmijter een lekkernij: suikervrije brownies

Ik weet het niet meer!

Ik kan het woord crisis niet meer horen, of hypotheekrenteaftrek, ESM, euro, Griekenland. Elke ochtend als ik mijn yoghurt met havermout, kokos en speltflakes naar binnen lepel, word ik geconfronteerd met berichten waar ik best somber van word. En die op zijn zachtst gezegd vaak niet kloppen met wat ik tot nu toe om mij heen zie. Het is crisis, maar de terrassen in mijn IJsselmeerstadje zaten bomvol dit weekend. Het is crisis, maar ik zie op straat mensen lopen met armen vol met tassen met kleding? 'Broodnodige' spullen?

Ik weet niet meer wie of wat ik moet geloven. Ik lees de krant en reken uit wat de impact van de geplande bezuinigingen voor ons is. En ontkom niet aan het idee dat het aan de mens is om te denken dat de wereld vergaat. Door de eeuwen heen zijn er tijden geweest dat mensen dachten dat 'het zo niet langer kon'. Nu is het spook waar we tegen vechten Europa geworden, of de aftrek of de 40-urige werkweek. Maar elke zienswijze is het gevolg van een stellingname. Je bent voor Europa en dus accepteer je dat de ESM een miljarden verslindend beestje is dat op gezette tijden een maaltijd vereist. Of je bent tegen Europa en de graaicultuur.

Het is allemaal zo zwart-wit en ik weet niet meer wat nog klopt met mijn wereldbeeld en wat niet. De krant maakt dat er zeker niet beter op. Lees ik de ene week in een artikel van Meneer A dat we zeker onze aflossingsvrije hypotheek moeten gaan aflossen, de volgende week vertelt Meneer B dat je veel beter kunt sparen, want daarmee behoud je meer vrijheid. En vertelt Meneer C ten slotte, zoals afgelopen weekend, dat als huizenbezitters moeten aflossen, huurders dan zeker ook moeten gaan sparen. Want ook een huurder heeft een torenhoge huizenschuld. Boven het hoofd van de huurder hangt immers het bedrag dat hij de rest van zijn leven aan huur zal moeten betalen. En ook dat is een schuld te noemen. Zo bezien is een hypotheekschuld niet eens zo erg niet.

Iedereen roept maar wat. Maar ook veel mensen met weinig verstand van zaken, helaas. Zo stond er vorige week een artikel in de krant van een mevrouw (niet afkomstig uit de zorg of medische wereld) die wel eens even ging uitleggen wat er allemaal uit het basispakket van de zorgverzekering kan. Weg met de antidepressiva, want die werken toch niet. Huh! Ik houd ook niet van antidepressiva maar om nu te beweren dat niemand er wat aan heeft? Voor iemand die geen arts, psychiater, therapeut of 'ervaringsdeskundige' is, vind ik dat een boude bewering!

Zelf ben ik geen haar beter, want ik schrijf ook over de crisis. Maar wel in algemene zin. En ik hoop dat ik niemand iets opdring. Mijn missie is mensen te laten zien dat je minder nodig hebt dan je denkt en dat geld uitgeven bijna altijd het gevolg is van keuzes maken. Teveel geld uitgeven betekent vaak dat je keuzes niet op orde zijn. Maar ja, wat is te veel? Dat is niet aan mij om over te oordelen. Ik probeer mensen te laten zien dat consuminderen niet haaks staat op genieten. Bespaar op die zaken waar je minder om geeft, om die zaken te bekostigen die voor jou van (levens)belang zijn. Welke keuzes je maakt, dat waar jij voorrang aan geeft, dat is aan jou en niet aan mij.

Om mijn stukjes te schrijven, gebruik ik vaak de krant als inspiratiebron. Maar dat kost me steeds meer moeite. Ik zie de krant steeds meer als reclame-medium. Er wordt me geen artikel met een prijskaartje door de strot geramd, maar een mening. En met die hoeveelheid steeds wisselende meningen en zienswijzen heb ik het moeilijk. Want wat klopt en wat niet?

Soms zou ik wel eens stiekem terug willen naar een verzuilde samenleving. Afhankelijk van de zuil wist je waar je ging sporten, welke partij je stem kreeg en vaak zelfs wat voor beroep je ging uitvoeren. Het is zo complex allemaal. Nu hebben we ook zuilen: voor/tegen Europa, Griekenland uit de euro/in de euro, voor/tegen hypotheekrente-aftrek. Maar de huidige zuilen lijken allemaal als basis geld te hebben. En dat voelt niet goed.

Ben jij ook zo in de war?

dinsdag 22 mei 2012

Geld uitgeven: vandaag niet

Vandaag ga ik niet naar de winkel. Vandaag koop ik niet wat er ontbreekt. Vandaag houd ik mijn portemonnee stijf gesloten. Vandaag doe ik het met wat er is. En dat is veel: een zonnige tuin, een grote parasol, een boek uit de bieb en een lijf dat vandaag niet wil. Dus is zitten onder de parasol met een boek terwijl ik vogels hoor en er katten aan mijn voeten rollen, de beste optie. En zeker niet het slechtste wat ik zou kunnen bedenken.

Ga jij geld uitgeven vandaag? Waarom?

Vandaag op Wel en Wee: Mijn tussendoor leven

maandag 21 mei 2012

Zon, jam en gewoon genieten

Wat hadden we een lekker weekend! Zaterdag genoot ik van de zon in de tuin en ging zelfs even naar het voetbalveld om Zoon aan te moedigen die een toernooi had. Helaas kreeg hij net toen ik aan kwam lopen een keiharde bal recht in zijn gezicht die hem voor de rest van de wedstrijd uitschakelde, dus ik heb hem niet in actie gezien.

Voor en na het voetbalveld zat ik in de tuin, las een boekje en maakte in etappes jam: eerst alles snijden, dan weer even lezen en zitten, dan alles wassen enzovoort enzoverder. Nu hebben we 7 potten rabarber-aardbeien-appeljam naar dit recept met hier en daar een aanpassing want ik deed er ditmaal ook wat vanille en citroensap door.

Inkoop ca. 4 euro en resultaat 7 potten jam, daar koop je het niet voor! Sterker, ik heb nog nooit in een winkel rabarberjam zien staan, dat is dan ook de reden dát ik het graag zelf maak.

De groentetas wordt om verschillende redenen 3 weken overgeslagen. Wat doen we dan wel? Nou de vriezer leeg eten en verwerken wat er nog ligt aan restanten van de vorige tas.

Vanavond eten we couscoussalade met broccoli en gegrilde zalmfilet.

Dinsdag wordt het een paksoiroerbak (in geval van lekker, binnenkort gepubliceerd) met rijst en satésaus.

Woensdag is Schatje jarig en eten we asperges met ham (hij) en gerookte zalm (zij).

Donderdag maak ik een vegetarische preitaart met tempeh (in plaats van spekjes, recept volgt).

Vrijdag is restjesdag.....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...