zaterdag 12 mei 2012

De dingen van het leven

Bedankt voor alle tips gisteren! Zo wist ik precies wat ik wel en niet wou inslaan bij de Li.dl. Na de lunch ging ik er snel even naar toe en sloeg mijn slag. Toen ik de boodschappen aan het uitpakken was, belde Oma. Ze zei een beetje giechelend dat ze met de ambulance naar het ziekenhuis werd afgevoerd. Er was niets aan de hand en ik moest vooral thuisblijven.

Ja duhuh.....snel naar school gebeld maar daar kon ik alleen maar een voicemail inspreken. Dus dan maar een moeder van een vriendje ingeschakeld. Die zou Zoon en ander vriendje die zou komen spelen en logeren, inlichten. Dan konden ze naar huis lopen en de sleutel bij de buren ophalen. Toen op de fiets gestapt en naar het ziekenhuis gegaan (lang leve de elektrieke fiets). Daar werd mijn moeder net uitgebreid ondervraagd door een co-assistent cardiologie. Het duurde lang voor er iets duidelijk werd maar zelfs als leek zag ik op de apparatuur dat haar hartslag en bloeddruk veel te hoog waren.

Uren later stonden wij een beetje verdwaasd weer buiten het ziekenhuis, wachtend op Schatje die er aan kwam gereden, zodat wij haar naar huis konden brengen. Oma blijkt hartritmestoornissen te hebben en gaat nu aan de bloedverdunners en hartslagdempers. Dus met een hoofd volgepropt aan informatie over de boezemfibrillatiepolikliniek (prachtig woord) en de trombosedienst leverden we haar bij haar huis af.

Het was de bedoeling dat we even bij haar zouden nazitten maar in haar appartementengebouw deed de lift het niet. Dus daar kwam de goede wil van Spaarcentje in harde botsing met de realiteit. Mijn moeder met haar hartritmestoornissen liep zonder problemen 5 trappen op en ik moest haar nakijken wetend dat mijn lijf dat niet kan.

Afijn, vandaag lig ik plat want zo'n ongepland ziekenhuisbezoek trekt een zware wissel op wat mijn lijf aankan. Dus ik lig op de bank, het eetplan van vandaag wordt aangepast, de mannen zijn de deur uit naar een voetbaltoernooi en ik verroer me niet. Als de zon zo blijft schijnen verkas ik straks naar buiten. Ik ben wel erg geschrokken. Mijn moeder mankeert nooit iets en ze zag er ineens klein en oud uit in dat ziekenhuisbed. Over het algemeen zorgt zij voor mij, ze kookt, doet de was en stofzuigt hier regelmatig en ik vraag me af of dat niet te veel is geweest voor haar. Ook confronteert het me met mij eigen beperktheid. Ik kan bijzonder weinig voor haar doen op praktisch gebied en Zus woont ver weg. Gelukkig is er nu weinig aan de hand, mits ze maar braaf de pillen gaat slikken en niet de bijsluiter gaat lezen, want dan zou het zomaar kunnen dat ze zonder pardon de boel door de gootsteen spoelt....Maar misschien wordt het tijd dat ik hier voor mijn eigen huishouden naar andere oplossingen ga zoeken ook al zei Oma gisteren zeer stellig dat ze gewoon alles blijft doen wat ze normaal ook doet. Maar mijn logistieke problemen moeten niet ten koste van haar gezondheid gaan.

De eetplannen van deze week worden gedomineerd door sla. De groentetas is nog niet geleverd maar de inhoud werd wel gemaild: rucola, ijsbergsla, warmoesblad, andijvie en paksoi. Dat is me iets te veel sla. Volgende week wordt er geen tas geleverd en in de 2 weken erna bestel ik geen tas aangezien wij een weekje weg zijn en het onhandig is als de tas voor de deur wordt afgeleverd en wij dus pas een paar dagen later thuiskomen.

Stiekem vind ik het wel prettig dat we 3 weken achter elkaar eens zelf een keuze kunnen maken. Want elke keer weer oprecht blij moeten zijn met dat wat we aantreffen valt niet mee als er regelmatig dingen inzitten waar ik niet dol op ben....

vrijdag 11 mei 2012

Goedkoop boodschappen doen

In onze bezuinigingsdrift zijn we natuurlijk altijd op zoek naar adressen waar we goedkoop boodschappen kunnen doen. Of we daar vervolgens ook naar toe gaan is een tweede, want er is niet altijd voldoende energie om stad en land af te fietsen voor een aanbieding.

Nou wil het geval dat op 2 minuten fietsen van mijn huis een Lidl zit. Die werd eind vorig jaar geopend en ik wou toch eens op verkenningstocht gaan. Een paar jaar geleden ging ik ook eens naar een Lidl in het centrum van de gemeente waar ik woon en dat was eens maar nooit meer. Een verschrikkelijke treurig makende winkel die me onmiddellijk naar de strot greep op een negatieve manier. Maar de nieuw geopende winkel scheen een paradepaardje te zijn. De Lidl staat bekend om de lage prijzen dus ik zou toch gek zijn als ik die winkel links liet liggen.

Dussss Spaarcentje op haar elektrieke fiets gestapt en op avontuur gegaan. Ik was aangenaam verrast. Een grote mooi ingerichte zaak met een uitgebreid vers assortiment en alles overzichtelijk en mooi ingedeeld. Wel nog steeds die verschrikkelijk blauw-gele huisstijl maar over dat bezwaar kan ik wel heen stappen.

Het bezoek had een doel: controleer of de Lidl ook biologische of Fair Trade producten verkoopt. Mijn bio/Faire Trade opbrengst was pasta, groene en zwarte thee, pure chocolade, gerecycled toiletpapier, eieren en nog wat spullen. Er schijnt ook biologische roomboter te zijn, maar die zag ik zo snel niet. En een heerlijk ovenvers stokbroodje dat niet bio was maar wel heel lekker.

Het ontbreekt me helaas aan energie om de winkel in één keer goed door te neuzen op zoek naar biologische spullen, dat gebeurt dus in etappes. Volgend maand maar weer een keer gaan.  Tenzij er iemand voor mij een paar tips heeft. Dus kom jij regelmatig in de Lidl en weet jij welke producten de toets van Spaarcentje kunnen doorstaan?  Geef het door!

De toets van Spaarcentje is:
  • geen toegevoegde kleur, geur, smaakstoffen of e-tjes
  • geen toegevoegde ingrediënten die we niet kunnen uitspreken
  • voorkeur voor biologisch of Fair Trade
Het is ook prettig dat er een winkel zó dichtbij is. Mochten we doordeweeks misgrijpen, dan is dat altijd met dingen als boter of eieren. Fijn dat dit nu op 2 minuten afstand verkrijgbaar is.

Vandaag op Wel en Wee: Evenwichtskunstenaar.


donderdag 10 mei 2012

Spaarcentje is boos!

Waarschijnlijk hebben jullie het al meegekregen: de onbelaste reiskosten worden afgeschaft, met dank aan het 'Kunduz Akkoord'. Als dat onzinnige plan doorgaat ten minste. Ik hoop op een volksopstand om dit tegen te houden. De kosten van woon-werkverkeer vallen voortaan onder het kopje privé. Met andere woorden: de werknemer mag het lekker uitzoeken  (en betalen). Ook is de maatregel bedoeld om het dichterbij-het-werk-wonen te stimuleren en files te verminderen. Ja vast. Zeg dan gewoon waar het opstaat: we hebben per direct veel geld nodig. Overigens hebben werkgevers een keuze: ze kunnen er voor kiezen deze lasten voor de werknemer te betalen ook al kunnen ze deze niet meer aftrekken. Maar ja, noem mij één bedrijf dat momenteel niet moet bezuinigen....

Hebben wij deze crisis veroorzaakt? Nee. Zijn we bereid een bijdrage te leveren? Jawel, maar in redelijkheid. En nu wij in het stadium zijn dat we mijn zorgkosten niet meer kunnen declareren (€2000 per jaar) en ons huis onverkoopbaar is, en we al bezuinigden op alle onderdelen in ons leven, kunnen wij niet meer veel doen. Bij ons is de rek er wel uit. Ik dacht een tijdje geleden dat we wat meer lucht kregen door een salarisstijging van Schatje, maar die zal geheel worden opgeslokt door de BTW verhoging en de belastingverhoging. En dan hebben wij het nog redelijk, met een buffer. Hoe moet dat met al die mensen die geen buffer hebben, alleenstaand zijn, en ook niet zomaar even dichterbij het werk kunnen gaan wonen. Door deze maatregelen worden mensen alleen maar dieper de ellende in geduwd. En die gaan de economie echt niet meer stimuleren hoor, door iets te kopen. Kunnen daar de kranten ook weer vol van staan over een half jaar.

Trouwens leuk bedacht dat we dan maar dichterbij het werk van Schatje moeten gaan wonen.  In onze zoektocht van 9 jaar geleden naar een betaalbare woning, raakten wij steeds verder van Amsterdam vandaan, onze werkplek. Het is bepaald niet zo dat we echt een enorme keuze hadden in fijne, leuke en betaalbare woningen. We waren graag in Amsterdam gebleven alleen konden we met ons toenmalige budget een éénkamer appartement kopen, geen prettige situatie met een baby, 3 katten en een konijn. En de markt van huurwoningen zit in Amsterdam al jaren op slot, dat is een vaststaand gegeven.

Ik kan me overigens heel goed voorstellen dat je een maximum afstand hanteert tussen wonen en werken. Ik vind  het ook niet normaal dat je in Limburg gaat wonen als je in Amsterdam werkt (heb ik echt meegemaakt met een collega). Maar dit is een rare korte termijnmaatregel die niet gaat werken. Want als je daadwerkelijk wil stimuleren dat mensen in de buurt van hun werk gaan wonen, moet je dat niet doen in een tijd dat de woningmarkt al 4 jaar op slot zit en geen starter zich nog binnen een straal van een kilometer durft te vertonen bij een hypotheekverstrekker, laat staan dat iemand zijn huidige huis durft te verkopen. Want doe je dat nu, dan zit je 'ineens' met een restschuld omdat je huis onder water staat. Dat is niet  omdat jij een financiële onbenul bent, maar het gevolg van een jarenlang getolereerd beleid van banken die ons een toekomst weerspiegelden waarvan we nu massaal de slappe lach krijgen, als we echt  niet willen gaan huilen.

Oké, dan maak je minder reiskosten, als je tenminste een hypotheek hebt kunnen regelen voor je nieuwe huis. Dat is niet waarschijnlijk want geen hypotheekverstrekker is nog bereid om je restschuld mee te financieren. Dus je woont dichter bij je werk, maakt minder reiskosten maar je zit wel ineens met een schuld die zomaar € 30.000 kan zijn. Geen fijne optie. Dan klinkt het zelf dragen van de reiskosten nog als lekkerste drol die je moet doorslikken.

Die kon er nog wel bij, naast het bevriezen van de lonen, het verhogen van de BTW, de verhoging van het eigen risico naar € 400 en het niet langer meer vergoeden van een rollator, met als motivatie dat er nog zat genoeg goedkoop 2e hands verkrijgbaar zijn. Gelukkig staat de rollator van mijn vader nog in het berghok bij mijn moeder. Die hebben we al voor als Zus en ik ooit slecht ter been worden. Moeten we eerst even gaan vechten wie er het zieligst is en er dus het meeste recht op heeft. Of we gaan hem voor grof geld verkopen via M.arktplaats, lekker iemand een poot uitdraaien die toch al niets heeft.

Bah,  bleh en nog eens bleh. Ik zou bijna de politiek in gaan.

Wil je weten wat het afschaffen van de onbelaste reiskosten voor jou gaat betekenen? ------>

Check formulering van reiskostenvergoeding

4 mei 2012 - Om ervoor te zorgen dat het begrotingstekort van Nederland voldoet aan de Europese eisen, moet er flink worden bezuinigd. Afschaffing van de onbelaste reiskostenvergoeding is één van de opvallendste bezuinigingsmaatregelen. Het is belangrijk dat u nagaat hoe de reiskostenvergoeding voor woon-werkverkeer in uw cao of arbeidsvoorwaardenreglement is geformuleerd.
Als in uw cao of arbeidsvoorwaardenreglement niet staat dat de vergoeding alleen onbelast blijft zolang dit fiscaal is toegestaan, moet u de vergoeding ook in de toekomst onbelast aan de werknemer uitkeren. Dat betekent dat u de vergoeding moet bruteren of de belasting via eindheffing voor uw rekening moet nemen. Als u de werkkostenregeling toepast, valt de reiskostenvergoeding straks in de vrije ruimte.


te vinden op: http://www.rendement.nl/hr/nieuws/id7377-check-formulering-van-reiskostenvergoeding.html

woensdag 9 mei 2012

Ik wil contact met een echt mens!

Schatje is binnenkort jarig en heeft een verlanglijstje gezet op 's lands grootste digitale webshop. Dit lijstje kan gedeeld worden en via de mail gestuurd naar familie en vrienden van de bijna jarige. Nadat ik zelf mijn slag sloeg en inkocht, probeerde ik de rest van het lijstje naar Schoonouders door te mailen. Nou ja lijstje, Schatje is enorm hebberig, er staan maar liefs 31 hevig begeerde artikelen op. Die man krijgt blijkbaar niets mee van mijn pogingen ons leven te ontdoen van spullen....

Ik ging dus mailen. Maar dat lukte niet. De hele dag kreeg ik dezelfde melding: dat ze hard bezig zijn de service te verbeteren en dus tijdelijk niet bereikbaar zijn. Tijdelijk is niet de hele dag, in mijn beleving dan. Ik werd ongeduldig, getriggerd door het woordje tijdelijk. Zoiets wekt verwachtingen. Dus ging ik zoeken naar informatie. Want ik wou af van mijn taakje van de dag: het door mailen van een verlanglijst. Kon ik dat ook weer afstrepen en verder leven. Maar als zo iets simpels niet lukt, dan wordt het een GROOT DING. En daar kan ik niet tegen.

Zoekend naar informatie stuitte ik op assistent Billie die me van de regen in de drup hielp. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik door eerdere ervaringen met chatsessies op de site van mijn zorgverzekeraar ervan uit ging dat ik met een echt persoon ging chatten. Later zag ik dat er duidelijk bijstond dat Billie niet van vlees en bloed is. Billie gaf daarom zeer onbevredigende antwoorden die ik hem toch echt wel aanreken, want zelfs als ik - onbewust -  een virtuele assistent inschakel, dan verwacht ik toch een antwoord dat in de buurt komt van mijn vraag.

Billie zegt:Welkom bij de virtuele assistent van XXX. Waarmee kan ik u van dienst zijn?

U zegt:Ik probeer een gedeeld verlanglijstje te mailen maar krijg de hele dag al de opmerking dat het niet lukt vanwege werkzaamheden. Hoe lang gaat dat nog duren?

Billie zegt:Wat wilt u precies weten over uw verlanglijstje?

U zegt: Ik wil het mailen

Billie zegt:U kunt via mij een bericht achterlaten voor XXXX Klantenservice. Wilt u dat?

U zegt:nee

Billie zegt:Mijn collega's van XXXX Klantenservice zijn op dit moment bereikbaar via 0900 - 202 54 38 (€ 0,15 pm). Kan ik u nog ergens anders mee helpen?

U zegt:nee

Billie zegt:Ok, dan zijn we volgens mij klaar nu. XXXX is benieuwd naar uw mening over deze geautomatiseerde chat. Beantwoord de volgende vraag met een cijfer van 1 t/m 10 (1 = heel slecht; 10 = heel goed):

Billie zegt: Hoe zou u de kwaliteit van dit geautomatiseerde gesprek beoordelen op een schaal van 1 t/m 10?

U zegt:2

Billie zegt:Dank u voor het cijfer. Sorry dat ik u dan nog een vraag stel, maar zou u een toelichting kunnen geven op dit slechte cijfer? Op die manier kunnen wij onze service verbeteren.

U zegt:Ik kreeg een volslagen zinloos antwoord.

Billie zegt:Bedankt voor de toelichting. Ik zal kijken of ik dit in de toekomst beter kan oplossen. Tot ziens!

Een heerlijk vrolijk makend volslagen absurd gesprek met een niet bestaand persoon. Terwijl ik toch een echte klant ben met een koopsignaal. Afijn, een andere keer dan maar dat lijstje doormailen. En dan te bedenken dat er waarschijnlijk een hotemetoot aan een directie heeft zitten voorrekenen dat een virtuele assistent het vast zal rechtvaardigen om 15 klantenservice-medewerkers te ontslaan omdat er zo aan de voorkant 'al heel veel klantvragen worden opgelost'. Want zo gaat dat tegenwoordig.....

Het meest curieuze vind ik nog wel mijn eigen gedrag. Waarom geef ik nog steeds een antwoord nadat ik al erachter ben gekomen dat Billie van toeten noch blazen weet en ik niemand beledig als ik het gesprek wegklik?

Is het jullie ook wel eens overkomen dat je ging chatten met een virtuele assistent terwijl je dacht met een mens van vlees en bloed te maken krijgen? Of ben ik nu het enige eitje van de klas?

Vandaag op Wel en Wee: Humor

dinsdag 8 mei 2012

Boodschappenbudget

Stel, je wil graag meer grip hebben op je uitgaven. Wat ga je dan doen? Grip begint vanuit een situatie. Je staat bij A en je wil naar B. Hoe kom je daar?

Allereerst zorg je ervoor dat je weet wát je uitgeeft aan de boodschappen. Pas dan kun je bepalen of het je dat waard is. Je kunt een tijd lang de uitgaven aan verschillende categorieën noteren om te zien waar je wat aan uitgeeft. Zo kun je er vervolgens voor kiezen bepaalde categorieën 'aan te pakken'. Bij mij was deze manier 1,5 jaar geleden de oorzaak dat ik stopte met wasmiddel te kopen en het voortaan zelf ging maken.

Als dat bijhouden in categorieën te veel gedoe is voor je, kun je er ook voor kiezen jezelf een budget toe te kennen en er een sport van te maken om te kijken of dit haalbaar is. En het vervolgens stapsgewijs te laten zakken. Zo ben ik een paar jaar geleden heel langzaam van een heel ruim budget gegaan naar een krapper en net haalbaar budget. Elke maand snoepte ik € 10  af van het beschikbare budget, totdat ik op een bodem terecht kwam en niet verder kon en/of wilde zakken. Wat die bodem is, is voor iedereen anders en wordt bepaald door je omstandigheden en voorkeuren. Wij kiezen voor biologisch en zo veel mogelijk vers en dus zal ons budget iets ruimer zijn dan iemand die kiest voor de allergoedkoopste optie.

Hoe bepaal je een maandbudget?
  • Veel mensen kiezen voor een maandbudget en rekenen vervolgens uit wat het weekbudget is. Omdat de maand soms 30, soms 31 dagen telt (en soms 28), delen veel mensen het maandbedrag door 4,5 en komen zo uit op een gemiddeld weekbedrag.
  • Ik doe het andersom: ik heb eerst een voor ons prettig en haalbaar weekbedrag vastgesteld en reken dan per maand uit wat het totaalbudget is aan boodschappen. Dat budget wisselt dus per maand. De week gaat bij ons in op maandag en het weekbudget loopt van maandag tot en met zondag. Om het maandbudget vast te stellen, tel ik hoeveel maandagen we geld gaan opnemen. Dat is de ene maand 4 keer en de andere maand 5 keer.
  • Wat je ook kunt doen is een standaard maandbudget vaststellen en de maand altijd door 5 weken delen. Het bedrag van je weekbudget is dan altijd 1/5 van je maandbudget. In de langere maanden kom je dan altijd uit en in de kortere maanden hou je zo altijd 'een week over'. Dat geld kun je gebruiken om aanbiedingen te kopen.
Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om geen budget te hanteren en gewoon te kopen wat je nodig hebt en door flink op de aanbiedingen te letten. Een paar reageerders op het stukje van gisteren, pakken het zo aan. Mijn ervaring zelf is dat dit voor mij niet werkt. Als ik niet ergens een grens stel, weet ik ook niet of ik er over heen ga. Als ik ergens heen wil, moet ik mijn vertrekpunt kennen. Maar ook dat is persoonlijk.

Wat voor methode hebben jullie? Misschien één die ik niet heb beschreven? Wil je dit delen met me?

maandag 7 mei 2012

Mezelf bij de les roepen

Hoewel we het zeker niet slecht doen op financieel gebied, moet ik wel even de teugels gaan aantrekken. Met de boodschappen zijn we op een kleine glijdende schaal terecht gekomen en inmiddels is het gemiddelde van de boodschappen € 105 per week en niet de geplande € 95. Ik kan wel ter verdediging aanvoeren dat alles biologisch is, maar het is gewoon te veel. Ik kan twee oorzaken bedenken: stijgende prijzen en de verandering in prioriteiten.

Als eerste de prioriteiten: ik roep zelf altijd dat biologisch helemaal niet duurder is, als je je maar beperkt tot de basisproducten. Dat klopt nog steeds. Alleen wij beperkten ons de laatste tijd niet tot de basisproducten. Omdat ik tegenwoordig de prioriteiten omdraaide en kies voor dagelijks een ommetje maken, gaat dat ten koste van koken en bakken. Maakte ik voorheen bijvoorbeeld altijd zelf chocopasta, nu kochten we de bio-variant, kassa! En kocht ik zuurdesembrood, in plaats van het zelf bakken, kassa! En zo zijn er nog wel wat oorzaken te bedenken. Ik bestelde ook vaker de biologische boodschappen via internet en kocht dan veel te veel, naar nu blijkt. Ook kocht ik bijvoorbeeld biologische chips. En kan ik me afvragen of dat nu echt nodig is. Er gaat één zak chips door heen per week en moet die dan persé biologisch zijn? Ik weet het niet. Van producten die we dagelijks naar binnen werken heb ik die overtuiging wel maar ik geloof dat we sommige dingen eens opnieuw moeten bekijken. Het is dat of het budget omhoog schroeven en dat wil ik niet. 

Ook zijn de prijzen weer gestegen. Om meer grip op de boodschappen te krijgen ben ik begonnen weer de uitgaven in afzonderlijke categorieën te noteren: zoals eiwit, groente/fruit, beleg, lekkers, etc. Dat doe ik met enige regelmaat voor een paar maanden om te zien waar we het nu aan uitgeven en of het dat ons waard is. Wat me meteen opviel was dat veel prijzen zijn gestegen, sinds de laatste keer dat ik dit deed, dat was ergens eind vorig jaar. Op veel producten zitten een prijsstijging van 5 tot 10 cent. Ook zijn veel basisproducten in 'onze' supermarkt uit het assortiment verdwenen en vervangen door een duurder merk. Bijvoorbeeld de goedkope aspirine van € 0,49 per pakje van het huismerk verdween en in de plaats ervoor kwam een duurder merk van € 1,49. En dat gebeurde ook met etenswaren als gezeefde tomaten, tomatenpuree.....

Het lijkt gedoe om die paar centen, maar alles bij elkaar tikt het aan. Dus bril op, rug recht, rekenmachine in de aanslag en meer alertheid bij het boodschappen doen, zodat we weer op een voor ons acceptabel gemiddelde van €95 uitkomen per week!

Is dit herkenbaar voor jullie? Liggen jullie wel op koers met de boodschappenuitgaven? Wat voor keuzes maken jullie op biologisch gebied?

zondag 6 mei 2012

Verjaarspartijtje (2)

Zo, dat zit er op. De financiële schade was minder dan begroot want de avond voor het partijtje belde één vriendje af. En op de dag zelf kwam er één niet op draven, die bleek het te zijn vergeten. Aangezien we het kind in kwestie goed kennen, kwam dat niet geheel als een verrassing. Maar het was wel sneu voor Zoon én voor het jochie in kwestie, want er was geen sprake van onwil.

Met een kleiner groepje naar de film scheelde zomaar € 25 en ook vast in de herrie die ze wisten te produceren. Voor wie nog twijfelt: 6 jongens van 10 jaar die allemaal opgewonden zijn vanwege het feit dat ze op een feestje zijn, dat is de hel! Pfff, jammer genoeg waren juist de ontbrekende jochies de wat rustiger types en nu was dan ook helaas het evenwicht volslagen zoek. De groepsdynamiek klopte niet, zoals we het dan maar netjes omschrijven.....en dan maakte ik alleen nog maar de delen mee die hier werden gevierd. Het onderdeel buitenshuis (voetballen en de film) heb ik (gelukkig) niet meegekregen omdat ik toen op de bank lag bij te komen. Wat ik wel weet is dat een partijtje ook een aanslag is op je energieniveau als je geen ME hebt. Niet voor niets wensen veel ouders je welgemeend sterkte als ze hun kind komen afleveren. Ik weet niet of partijtjes met meisjes anders verlopen maar uit jongen van rond de 10 komt nu eenmaal een bak herrie waar je u tegen zegt....

Maar goed, ze genoten, de cake was lekker, de film was leuk en de pannenkoeken werden op vele creatieve manieren naar binnen gewerkt. Dus dat hebben we weer gehad. En vandaag staat in het teken van bijkomen. Ik heb niet de puf om na te denken over eten of een weekmenu. We eten vandaag het restant pannenkoeken op, morgen kookt Oma en dinsdag ga ik wel eens bedenken hoe de rest van de week er moet gaan uit zien.

En nu niet allemaal gaan reageren dat ik een ontaarde moeder ben die niet geniet van het verjaardagspartijtje van haar kind, want die discussie hebben we vorig jaar hier al op het blog  gehad. Ik vind het gewoon niet leuk en niet alleen vanwege de gezondheidsklachten. Meer vanwege de kramp vooraf, het moet leuk zijn maar veel kinderen hebben alles al tig keer gedaan op feestjes. Dus is het moeilijk iets origineels te verzinnen. Daarnaast zijn er beperkingen aan budget en energie dus ik ervaar het vooral als gedoe.

Sommige mensen zijn goed met een groep kinderen en kunnen de leukste dingen verzinnen en anderen zijn daar minder sterk in. En ik vind gewoon veel kinderen niet prettig als ze volledig doordraaien, lopen te gillen, onopgevoed gedrag vertonen en soms hondsbrutaal zijn. In 1-op-1 situaties kan ik dat uitstekend aan, dus hier spelen mag vrijwel altijd. Maar allemaal tegelijk met hoog gespannen verwachtingen, nee dat is geen situatie waar ik van geniet....het enige waar ik wel van geniet zijn de rode konen van mijn kind die volop geniet van zijn partijtje. Daar doe ik het voor. Maar stiekem ben ik blij dat wij maar één kind hebben.

p.s. Vandaag op Wel en Wee: Verjaarspartijtje
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...