zaterdag 28 april 2012

Eetplannen, gezonde voornemens en de toekomst

De vakantie is begonnen en de week zal wat rommelig worden met wat geplande uitjes en een logeerpartij hier en elders.....dus of de planning zo gaat als opgeschreven is nog even de vraag.
De tas werd dit keer weer afgeleverd nadat de overige boodschappen al waren gedaan, het was dus weer gokken met de ogen dicht.....ik blijf het een nadeel vinden dat je daardoor niet goed dingen op elkaar kunt afstemmen, vooral omdat 'onze' bioboer soms wel en soms niet een mail vooraf stuurt met wat er in de groentetas zit.


Zaterdag
de keuze van Zoon: pannenkoeken

Zondag
Eiermie met kipfilet, champignons en doperwten

Maandag
Stamppotje raapstelen met honing, mosterd en spekjes

Dinsdag
Volkoren pasta met tomaten-gehaktsaus, prei en wortel

Woensdag
ben ik alleen met het avondeten, dus dat wordt denk ik gewoon een broodje

Donderdag
Couscoussalade met gegrilde courgette en verse munt met kikkererwtenburgers

Vrijdag
Dan komen Schoonouders Zoon terugbrengen (die daar vanaf woensdag logeert) en blijven mee-eten en  logeren in verband met de mentale en fysieke ondersteuning bij het verjaarspartijtje van Zoon dat de volgende dag dan eindelijk zal worden gevierd. Ik denk dat we een hartige taart gaan eten met gehakt en doperwten, evt. met wat sla erbij.

Om nog even op eten door te breien: ik ben weer in een gezond eten tik geschoten. Na een half jaar candidadieet ging ik in maart volledig de mist in na het eten van wat suikers op de verjaardag van Zoon. Wat volgde was een maand vol zonde en onweerstaanbare en zalige snoeperijen waar ik uitbundig van genoot en die me zeker 3 kilo opleverde. Nu heb ik mezelf dan weer streng toegesproken en eet ik al weer 2 weken vrijwel suikervrij. De rest van het candidadieet hang ik in de wilgen want het leverde me vrijwel niets op. Dus ik eet weer 'gewoon' gezond. Dat is voor mij altijd zoeken naar een eetpatroon dat makkelijk haalbaar is, geen eetbuien opwekt en ook nog betaalbaar is.

Twee weken suikervrij eten ging weer makkelijk alleen ik bleef in de namiddag zo'n onweerstaanbare trek houden. Bij mij is de paradox dat hoe meer bammetjes ik eet, hoe meer trek ik er in heb. Dus probeer ik nu  meer soep en salades te eten overdag. Verder ben ik deze week aan het experimenteren wat zuivel met me doet, door een week geen zuivel te eten. Hoewel de overstap van koemelkproducten naar geitenmelkproducten al veel scheelde, vermoed ik toch een relatie tussen mijn regelmatig opgeblazen buik en zuivel. Dus vanmorgen at ik in plaats van de gebruikelijke yoghurt met havermout/kokos/pitten/lijnzaad en kaneel als ontbijt een zuivelarm alternatief van een smoothie met banaan, appel en kokosmelk en daar dan de havermout/kokos/pitten/lijnzaad en kaneel aan toegevoegd. Heel smakelijk en ik zit de komende uren bommetje vol.

Zo blijf ik zoeken naar middelen om de gezondheid te verbeteren. Het is altijd zoeken naar dat wat kan binnen de mogelijkheden die ik heb. Maar soms komen er ook onverwachte dingen op je pad. Er is een behandeling voor ME-patiënten waar ik heel veel interesse in heb maar die niet in Nederland wordt gegeven. De grondlegger van deze behandeling komt uit Engeland en heeft daar een kliniek. Ik vertelde mijn ergotherapeut een tijd geleden over deze behandeling: wat het idee er van is en dat deze behandeling nu niet beschikbaar is hier. En dat ik eigenlijk iemand zover moet krijgen om naar Engeland te gaan om zich deze methode eigen te maken. En raad eens? Ze vertelde mij gisteren dat zij binnenkort naar Engeland gaat voor een combinatie van privé en werk. Wat ik haar vertelde over die behandeling fascineerde haar, dus zij is zich er in gaan verdiepen. Nu gaat zij in Engeland praten met een ergotherapeut die volgens die methode werkt. Dus het zou zomaar kunnen dat ik over een tijdje toch die behandeling kan volgen!

Wat heeft dit met consuminderen te maken? Niet zo veel anders dan dat je nooit moet denken dat zaken onmogelijk zijn. Zelfs dingen die moeizaam gaan, kun je positief beïnvloeden. Blijf het heft in eigen handen nemen, of het nu om je inkomen gaat, je uitgavenpatroon of je gezondheid.

Fijn weekend!

ps. Vandaag op Wel en Wee: Voetbaltraining


vrijdag 27 april 2012

Kronkels en prioriteiten

Heb ik zo'n mooie begroting  in elkaar getimmerd, gebaseerd op één inkomen, dat ik er bijna zin in krijg. Is dat niet absurd en om vrolijk van te worden? Het was immers mijn ergste nachtmerrie, de gedachte dat mijn uitkering wegvalt op een moment dat ik nog steeds niet in staat ben om te werken. Ik kan het niet goed uitleggen maar het gevoel is een combinatie van 'alle hens aan dek' en precies weten wat de prioriteiten zijn....

Eerst en vooral is het prioriteit om onze vaste lasten te kunnen betalen. De rest is uiteindelijk bijzaak. Nu we vervolgens gewoon verder gaan met onze vertrouwde begroting gebaseerd op twee inkomens, voel ik me rijk. Want ik besef me dat het met de huidige begroting goed mogelijk is om de prioriteiten te stellen op basis van keuzes en wensen. Een keuze voor een levenswijze (zo veel mogelijk biologisch) maar ook met ruimte voor een gebrekkige gezondheid.

Julia van Natuurlijk Zuinig publiceerde laatst (vlak voordat zij jammer genoeg stopte met bloggen) een heel interessant prioriteitenlijstje, wat voor haar leidraad is bij het maken van keuzes. De lijst bestond uit zaken als consuminderen, zero waste/groen/milieu, gemak, fair trade en gezondheid. Bij haar stond interessant genoeg 'gezondheid' bovenaan, nog voor voor groen en zero waste. Wel benadrukte ze dat de prioriteiten nogal eens wisselen, wegens drukte in haar hoofd over wát nu voorrang heeft. Hoe herkenbaar!

Wat haar lijstje mij bracht was het besef dat mijn lijst nog steeds te veel wordt ingegeven door wat ik wil en moet van mezelf (biologisch, onbewerkt) en minder door wat ik kan, terwijl ik nota bene enorm beperkt word door mijn lijf. Het was een eyeopener om te lezen dat iemand die niet ziek is dat wel als 1e prioriteit heeft en dat ik met mijn beperkingen toch vaak andere zaken boven de gezondheid voorrang geef. Daar kan ik wat van leren!

Ik draaide het dus om. Als ik kies voor gezondheid op nummer 1, kies ik ook meteen vaker voor gemak. Dat betekent dat ik minder kook (met dank aan Oma), minder zelf brood bak of beleg maak en sneller iets in de vaatwasser zet in plaats van het op de hand spoelen/afwassen. Zo deed ik dat de afgelopen maand. En eigenlijk bevalt dat heel goed. want het is niet alleen mijn gemak, maar ook dat van Schatje op wiens bord wel heel veel ligt.

Dus consuminderen en groen leven? Ja, heel graag! Maar wel binnen de mogelijkheden die wij nu hebben. Het voordeel van je hier af en toe goed bewust van worden is dat je ook de betrekkelijkheid van zaken inziet. Uiteindelijk zullen wij áls we ooit van één inkomen moeten rondkomen, andere keuzes maken. En of het dan nog mogelijk is om voor groen en biologisch te kiezen? Ik weet het niet. Maar daar maken we ons nu niet druk om. Nu koesteren we wat kan en genieten we van de groentetas van onze bioboer, die hopelijk vandaag weer wordt afgeleverd (de tas, niet de boer).

En jij, waar geef jij de prioriteit aan?

woensdag 25 april 2012

De trend van duurzaam

En dan ineens in de krant die vol staat met artikelen over het mislukte Catshuis overleg, een paginagroot artikel over de golf van duurzaamheid in de supermarkten. Verschillende kenners van de voedselindustrie mogen uitleggen waarom het toch zo is dat we tegenwoordig steeds meer biologische producten aantreffen. Is het hip? Komt het door acties zoals Wakker Dier regelmatig voert? Is het een vorm van greenwashing waarbij producenten zich beseffen dat het op termijn voordeliger is als je een groen imago hebt?

Of het nu om duurzaam, fair trade of biologisch eten gaat (het is niet allemaal hetzelfde), ik denk dat internet een grote rol speelt. Dat én de neiging van veel mensen om snel even iets op te zoeken. Dat is natuurlijk niet altijd zo. Mensen die al jaren zonder gewetensbezwaren plofkip kopen en eten, zullen dat blijven doen zolang de plofkip wordt aangeboden. Maar mensen die wél gevoelig zijn voor de argumenten om diervriendelijk en milieuvriendelijk voedsel te kopen, kunnen nu overal informatie krijgen.

Toen ik op mezelf ging wonen als 18 jarige in Amsterdam, was het een hele opgave om vegetarisch en groen te eten. Ik was afhankelijk van wat ik in winkels aantrof en wat ik niet zag, dat bestond ook niet want ik wist er niet van. Nu is niet alleen het aanbod groter, maar vooral ook de informatie over het aanbod. Je kunt altijd en overal zoeken waar er biologische aanbiedingen zijn. Je kunt via internet biologisch boodschappen doen en thuis laten bezorgen. Door slim in te kopen en je vooral te richten op basisproducten (cut the crap) hoef je niet veel duurder uit te zijn dan met de reguliere A-merken. Je kunt bovendien binnen 5 minuten en zonder een echt grote inspanning te doen informatie onder ogen krijgen over groen eten, hoe plofkippen worden behandeld, gruwelijke beelden van varkenstransport zien en horror verhalen lezen over producten die transvetten bevatten. Die informatie verspreidt zich als een olievlek en blijft hangen. Ook als je er voor kiest niet een film over dierenleed in de veesector te kijken, beklijft de boodschap want je weet wel van het bestaan af.

Die informatie komt niet alleen via internet maar ook via de producenten zelf. Stel je koopt altijd chocoladevlokken van De R.uijter, want die is het lekkerst volgens jou. En ineens staat er achter op het pak een wervend verhaaltje dat de vlokken zijn gemaakt van UTZ gecertificeerde cacao, zodat de boeren een betere prijs krijgen voor hun cacaobonen. Je leest dat verhaaltje en je ziet dat het product niet duurder is geworden. Je koopt het omdat je het altijd al kocht. En je wordt ontvankelijk. Misschien ga je iets actiever om je heen kijken naar andere duurzame producten.
 
Grof gezegd zijn er 3 typen kopers: mensen met oogkleppen op die niets willen weten, mensen die van nature open staan voor duurzame producten en dat actief naleven én mensen die er een beetje om heen draaien maar in potentie open staan voor een ommezwaai mits juist geprijsd. En die mensen komen nu steeds meer in aanraking met de zich steeds meer verspreidende informatievlek op internet, in de media, in de supermarkten zelf. En juist die mensen worden nu op hun wenken bediend. Veel supermarkten hebben tegenwoordig een groen eigen huismerk.Want wat via internet wordt gekocht, wordt niet in de supermarkt gekocht. Als ik baas van een supermarktketen zou zijn zou ik ook mijn assortiment uitbreiden om de mensen weer terug mijn winkel in te krijgen. Dus dat is wat er nu gebeurt. Volgens mij dan. Maar hee, wie ben ik?


Wil je ook (meer) biologisch gaan eten? Check hier de biologische aanbiedingen.

Wat denk jij dat de reden is dat duurzaam nu zo oprukt?

PS op Wel en Wee nu: Mail aan mijn behandelaar  (over de stigmatisering van ME-patiënten)

dinsdag 24 april 2012

Ben jij voorbereid op slechte tijden?

Al langere tijd heb ik een tactiek die maakt dat ik in één klap zie welke prioriteiten we hebben:
Ga uit van het ergste, dan valt de praktijk enorm mee.
Eens in de zoveel tijd maak ik een rampenbegroting. Dat is in ons geval een begroting gebaseerd op één inkomen. Ramp is natuurlijk een woord met een heftige lading, maar gezien het feit dat tot nu toe de grote financiële keuzes in ons leven gebaseerd waren op twee inkomens, zou het ongewild wegvallen van één inkomen een ramp zijn. Sinds ik arbeidsongeschikt raakte en het moest doen met 30 % minder inkomen en een enorme stijging aan zorgkosten, is mijn grootste angst het op een dag volledig wegvallen van mijn inkomen.

Die angst is niet heel groot of voortdurend aanwezig, maar wordt wel af en toe gestimuleerd door gebeurtenissen in de politiek. Het is immers niet ondenkbaar dat de draagkracht van de kwetsbaren, zieken en werklozen in de samenleving nog meer wordt aangetast.

Eén van de manieren om angstgevoelens klein te krijgen is een confrontatie aan te gaan. Een wijs persoon heeft mij geleerd om in gedachten heel gedetailleerd na te gaan wat je kunt doen als je in een situatie komt waar je bang voor bent. Door dat stap voor stap te verkennen, doe je niet alleen veel kennis op over jezelf maar ontdek je ook vaak dat de heftigheid van je angstgevoelens niet terecht is. Want ook een situatie waar je bang voor bent, kan beïnvloed worden, of blijkt helemaal niet zo eng te zijn.

Tot nu toe was de conclusie als ik een rampenbegroting maakte (dat deed ik nu voor de 3e keer in 4 jaar tijd) dat we het huis niet zouden kunnen aanhouden als we van één inkomen moeten rondkomen. De lasten waren gewoon te hoog. Zelfs als we de auto zouden wegdoen, stoppen met biologisch eten en nooit meer nieuwe kleding kopen, dan nog zouden we niet uitkomen.

Tot gisteren, ik zie dat het nu wel kan. Het is niet een situatie waarvan ik ga jubelen, er is geen geld meer voor dingen die we wel fijn en belangrijk vinden, maar het is in theorie mogelijk om het huis te betalen, toch een minimaal bedrag te sparen voor nood (vervanging en onderhoud) en de boodschappen te betalen.

Dan is er altijd nog een overweging om het huis te verkopen mochten we de lasten verder willen verlagen om meer ruimte te krijgen. Maar nu weet ik precies hoeveel ruimte er is én dat we een keuze hebben. En dat maakt me innig tevreden met waar we nu staan en wat er nu allemaal mogelijk is.

P.S. Vandaag  op Wel en Wee: Kookfee op zadelkruk

maandag 23 april 2012

Prioriteiten stellen als je consumindert

Gisteren schreef ik er al even over: naast spaarplannen en consuminder-neigingen heb ik natuurlijk net als andere gewone mensen ook wensen en verlangens. Naast de wollige 'ik wens meer liefde en gezondheid voor iedereen op aarde' en 'wat zou de politiek toch opknappen zonder Geert Wilders' heb ik toch ook een paar hele tastbare concrete verlangens. Zoals de wens een andere keuken te hebben. Of een andere badkamer, ditmaal mét daglicht en bad. Een tuin die volgens een bepaald plan is ingericht met mooie trommelkeitjes, een moestuindeel en een siergroendeel,  in plaats van zoals nu af en toe wat lelijke tegels er uit halen om zo het groengedeelte te vergroten.

Ik kreeg veel leuke zinnige reacties op mijn vraag wat jullie zouden doen: volgend jaar gaan voor een nieuwe keuken of toch maar op vakantie gaan. Waarbij ik me besef dat het een luxe probleem is en het in het niet valt bij mensen die geen cent te makken hebben en elk theezakje 20 keer moeten gebruiken. Dus ik bied bij voorbaat mijn excuses aan mocht ik iemand voor het hoofd stoten.

Door de reacties van gisteren die varieerden van veel tips over hoe we toch aan een goedkope keuken kunnen komen, tot opmerkingen dat op vakantie gaan ook heel fijn is gezien onze situatie, werd het een enorme drukte in mijn hoofd. In één uur tijd veranderden de plannen van
  • We slopen de keuken eruit en wel NU
  • Schatje maakt de keukenfrontjes gewoon zelf, kan ie vast
  • We veranderen alleen die frontjes die kapot zijn
  • Pleuren we gelijk de tegels eruit want die zijn ook schijtlelijk
  • Op vakantie gaan is heel fijn en koken kan ook op op een oliestel
  • Om de keuken zo op te knappen als ik hem helemaal wil kan toch niet dus laat maar zitten
  • Waarom klussen als we al niet eens het huis schoon weten te houden in de huidige situatie?

Ik kan daarbij ook nog eens verschrikkelijk irritant zijn, want bij elke nieuwe hersenkronkel breng ik Schatje op de hoogte van 'onze' nieuwe plannen en prioriteiten. Hij was bezig in de tuin en kreeg voortdurend een update toegeschreeuwd, zodat onze buren nu ook allemaal weten dat onze plannen met het uur wisselen en dat ons inkomen niet matcht met onze verlangens....

Vanmorgen besefte ik me dat prioriteiten moeten worden gekoppeld aan mogelijkheden. Onze situatie is beperkt, niet alleen financieel maar vooral ook op energie-niveau. Niet alleen ik ben altijd moe, maar vooral Schatje is ook altijd moe als gevolg van mijn altijd moe zijn. Hij doet daardoor immers dubbel werk. De prioriteit moet dus ontspanning zijn.

En net als met andere processen op het gebied van consuminderen, moet ik mezelf een aantal vragen stellen: is het nodig of kunnen we zonder stellen? Dat maakt als altijd dingen weer heel duidelijk.
Een nieuwe keuken: is het nodig? Vooral gevoelsmatig. Kunnen we het zonder stellen? Ja. Ontspanning: is het nodig? Ja! Kunnen we het zonder stellen? Nee!

Natuurlijk is ontspanning ook mogelijk zonder op vakantie te gaan. De afweging is dus meer: is het krijgen van een andere keuken alle extra stress waard die het vooral voor Schatje gaat opleveren?

afb. van www
Dus, een opgeknapte keuken? Heel fijn en dat gaan we zeker doen als er onverwacht een heleboel geld uit de lucht komt vallen, maar niet nu. Want laten we eerlijk zijn, zo lang dit (zie de foto) niet kan, doen we het maar niet. En dan moeten we ook eerst even het bijbehorende landhuis zoeken...en ik dan barstend van de energie hele dagen koken voor Schatje die dan hele dagen op 'het land' heeft gewerkt en Zoon die met blozende wangen naar binnen rent en roept 'mama heb je nog gezond suikervrij biologisch lekkers voor mij gemaakt. En mag ik straks extra groenten bij het avondeten? Alsjeblieft?'

Ach je kent het wel, de ideale wereld onder handbereik.......

zondag 22 april 2012

Geldplannen op de langere termijn

De afgelopen week heb ik mij vooral beziggehouden met de financiën op de langere termijn. Dat doe ik natuurlijk niet continue, maar verspreid in etappes. Mijn concentratie is slecht en na een kwartier met cijfers bezig zijn, moet mijn hoofd weer rusten. Maar zelfs een slak komt uiteindelijk ergens en nu ben ik klaar. Het plaatje kwam er namelijk wat anders uit te zien door een salaris-stijging enerzijds en een verlaging van de belastingteruggaaf anderzijds. Ook schoven we wat met de prioriteiten en keek ik of het boodschappenbudget nog realistisch is.

Nu ben ik weer klaar voor de rest van het jaar. Een groot deel van 2013 staat ook al in de steigers. Het voordeel van al langer uitgaven en inkomsten bijhouden is dat zaken steeds sneller gaan. Ik weet precies welke maanden meer inkomsten hebben en in welke maanden bepaalde periodieke uitgaven terugkomen. Heb je dat één keer uitgezocht dan profiteer je daar jaren van. Eigenlijk is het enige wat dan nog jaarlijks hoeft te gebeuren te kijken wat voor onderhoud we verwachten, wat de spaarplannen zijn op de langere termijn en of onze prioriteitenlijst nog klopt of dat er zaken zijn veranderd. Ook plussen we alle uitgaven elk jaar iets naar boven omdat de meeste zaken als verzekeringen en boodschappen elk jaar toch ook iets stijgen.

Het enige dat financieel nu nog niet klopt is het plan voor het opknappen van de keuken. Dat stond in de planning voor het najaar van 2012 maar we kozen in plaats daarvan in maart voor een vervroegde aflossing van de hypotheek van € 5000. Nu ook nog de keuken dit jaar opknappen zou de buffer wel dramatisch doen zakken (naar € 0). Maar de hypotheek aflossen willen we jaarlijks wel gaan doen. Misschien volgend jaar toch maar thuis blijven in plaats van twee weken op vakantie gaan? Het blijf natuurlijk een luxe probleem. Ook al is de keuken echt wel aan een opknapper toe, we kunnen er koken en daar gaat het uiteindelijk om.

Wat zouden jullie doen?


P.S. Vandaag op Wel en Wee: ME centrum Amsterdam
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...