zaterdag 21 april 2012

Schuiven met geld en eetplannen

afb afkomstig van www
Het was een enerverende week deze week. Voor mij dan. Ik zocht en vond een oude vriendin terug, die ik 16 jaar geleden uit het oog ben verloren. Ze bleek inmiddels in de VS te wonen, niet bepaald naast de deur  om zo even het contact mee aan te halen, maar eigenlijk heb je de afstand natuurlijk helemaal niet door als je zo mailt met elkaar.  Dát (het heen en weer mailen) en het gesprek met de arbeidsdeskundige van het UWV én het feit dat ik deze week tegen beter weten in op de fiets naar de winkel ging, maakt dat ik me nogal ´uitgepoept´ voel.

Schatje wou graag vanmiddag naar het bamboecentrum hier in de buurt rijden om nieuwe bamboeplanten te kopen, ter vervanging van die 2 die de winterkou niet hebben overleefd. Maar ik weet dus nog niet of dat gaat lukken. Ik hoop van wel want het is altijd een leuke belevenis om daar rond te lopen. Het centrum is een weiland dat is veranderd in een bamboebos. Je loopt tussen meters hoge bamboeplanten en waant je op een compleet andere plek dan de WestFriese polder.

De bamboeplanten zijn bedoeld als natuurlijke afscheiding. Je kunt zo vanuit het park onze tuin in kijken (en wij hebben andersom uitzicht op het park) maar een beetje beschutting tegen spiedende ogen en voorbijlopende wandelaars is wel prettig. De buren om ons heen kozen voor hoge houten schuttingen maar missen dus het mooie uitzicht.

Bamboeplanten zijn niet goedkoop. Dat maakt dat we deze maand niet echt sparen. Ik sla het sparen nu 1 keer over en sluis wat er over is na aanschaf van de planten door naar de kleine buffer. Want die staat op 0, al een tijdje. Dat betekent dat als we ook maar iets extra's uitgeven, we dat van de grote buffer moeten afhalen en dat voelt niet prettig. Dus schuiven we maar weer eens met geld, eigenlijk alleen maar om de kop helder te houden. Want op zich maakt het natuurlijk niet echt uit of het op rekening A of op rekening B staat.


Wat gaan we eten deze week?
De groentetas werd donderdag al geleverd dus ik had al snel een weekmenu klaar. Maar zojuist werd er aangebeld en stond er een vriendje van Zoon op de stoep met een pan soep. Zijn moeder weet van onze situatie en had wat extra gekookt. Hartstikke lief! Dus die pan soep proppen we tussen de al gemaakte eetplannen,

Zaterdag
Oma komt hier koken en vandaag gaan we voor het eerst dit jaar asperges eten. Eet de rest van het gezin de asperges op de klassieke manier, met ham, eieren en boter, ik eet asperges het liefst met gerookte zalm.

Zondag
Groentesoep met ballen zojuist hier afgeleverd....

Maandag
Sla, aardappelen in de schil uit de oven en gegrilde zalmfilet.


Dinsdag
Hartige taart met broccoli en blauwschimmelkaas

Woensdag
Eenpansgerecht van witlofreepjes met rundergehakt en appel, met zilvervliesrijst.

Donderdag
Tostidag

Vrijdag
Iets met bietjes en aardappeltaart

vrijdag 20 april 2012

Werk

Vanmorgen las ik in de krant over het veranderen van de hoogte van het salaris na een ziekmelding. Kreeg ik toentertijd nog 1 jaar een gewoon salaris, voordat ik teruggezet werd naar 70 %, nu willen ze iemand al na 4 maanden terugzetten in salaris. Wel ook gekoppeld aan arbeidsjaren, net als een uitkering. Dus voor elk gewerkt jaar krijg je dan een maand langer je 100% salaris.

Echt sympathiek is het plan natuurlijk niet en veel mensen zullen in de problemen raken. Ik zag de terugval in inkomsten gelukkig aankomen en heb nog de tijd kunnen nemen om maatregelen te kunnen nemen. Die tijd krijgen mensen straks niet meer.  Aan de andere kant zullen ze iets moeten doen om geld uit te sparen. Wel jammer dat ze dan net een doelgroep pakken die kwetsbaar is en die  niet weet of ze weer uit die kwetsbare positie kan komen. Ziek zijn is geen keuze maar een gevolg van vette pech. En je wordt aan alle kanten voor ziek zijn gestraft: minder inkomen, hoge zorgkosten, meer stroomverbruik want altijd thuis, minder belastingaftrek....

Ik zei na het lezen van dit bericht tegen Schatje dat het nu natuurlijk wachten is op het moment dat ze de WIA-uitkeringen gaan aanpakken. Omdat ik momenteel geen verdiencapaciteit heb, blijf ik gewoon op 70 % van mijn oude inkomen zitten en word ik ook na 2 jaar niet gekort. Maar het zou me niets verbazen als iemand in de toekomst daar aan gaat morrelen.

Ik kreeg dan ook een hartverzakking toen ik plots juist vandaag werd gebeld door het UWV. Daar heb je het gelazer al dacht ik. Het bleek gelukkig niet over geld maar heel ergens anders over te gaan. Of ik interesse had om te komen praten over werkhervatting, mocht dat aan de orde zijn. Dat is helaas niet het geval maar het was een goed gesprek en er blijkt zelfs nog budget te zijn voor gevallen zoals ik (arbeidsongeschikt maar met potentie, jawel dames en heren) om terugkeer naar arbeid te begeleiden in de vorm van omscholing. Ooit hoop ik daar dan toch gebruik van kunnen te maken. Eerst maar eens beter worden, dat is altijd gunstiger voor mezelf en de portemonnee.

P.S. Vandaag op Wel en Wee: Reizen met mijn ogen dicht.

donderdag 19 april 2012

Ruimte

Deze maand krijgt Schatje zijn periodieke verhoging en volgende maand nog eens een verhoging naar aanleiding van geleverde prestaties. Dat betekent dat er iets meer financiële ruimte komt. Na jaren van beknibbelen om de financiële pech op te vangen, zijn we nu in een situatie dat we de vaste lasten kunnen ophoesten én kunnen sparen. Wel letten we als altijd op de uitgaven die beïnvloed kunnen worden. We zijn en blijven consuminderaars. Consuminderen gaat immers om keuzes maken binnen het besteedbare budget, zodat er ruimte komt voor die zaken die je heel graag wenst en die je je anders niet kunt veroorloven. Wij besparen op veel gebieden (kleding, uitgaan, boeken, cd's...) om bijvoorbeeld wel op vakantie te kunnen gaan en biologisch te kunnen eten (en om de medische kosten te kunnen betalen, helaas dat ook...). Wij zitten inmiddels in een luxe positie, dat besef ik me. Anderen moeten consuminderen uit noodzaak, omdat anders überhaupt de lasten niet betaald kunnen worden. Toch hadden we die luxe positie eerst niet. Het hele consuminderen is in 1e instantie gestart om in ons huis te kunnen blijven wonen, na fors inkomensverlies. Dus langzaam aan zien we een verschuiving van positie. Die ruimte is er niet alleen gekomen door salarisstijgingen maar zeker ook door besparende keuzes te maken.

De extra ruimte die er straks komt zetten we niet op de spaarrekening. Wat gaan we er dan wel mee doen? Het wordt tijd dat Schatje vaker op stap kan gaan. Als er iets is dat hem ontspant dan is het op zijn tijd naar een concert gaan in Paradiso of een andere concertzaal. Of om af en toe de stad in te gaan en wat muziek te kopen. Dus dat gaat hij doen. Want als er iets belangrijk is, dan is het wel dat Schatje ontspannen blijft, gezien onze situatie, hij houdt hier immers de boel draaiende. Ik heb dan wel een grote mond,heb de hand op de knip, bedenk hoe we het allemaal regelen en schrijf daar over, dat doe ik allemaal vanaf de bank. Hij is degene die werkt, het huishouden doet en alle praktische en logistieke zaken rond Zoon doet. En ook een vliegende keep moet af en toe kunnen uitblazen.

Dus zo gaan we het doen. Iets meer geld betekent iets meer lucht en dat betekent in dit geval ontspanning voor Schatje. Lekker met vrienden op stap en de dingen doen die hij zich al jaren ontzegt.


Wat zouden jullie doen als er iets meer binnenkomt? Opzij zetten of jezelf vaker iets gunnen?

woensdag 18 april 2012

De meterstanden

Meestal is het bij ons de regel dat de kachel brandt tussen 15 oktober en 15 april, maar dit jaar redden we dat niet. Ik meen me te herinneren dat het vorig jaar in april al zo zacht was dat Schatje en Zoon zelfs al een keer naar het strand gingen, niet voor een stevige strandwandeling maar om te zonnebaden. Nu kunnen we daar alleen maar van dromen.

zo'n mooie heb ik niet hoor, hadden we er maar één.....
Hoewel ik in maart de kachel een paar weken uit had, is dat in april niet meer gelukt. Ook vandaag weer zette ik de kachel aan, doe ik dat niet dan is het hier 16 graden en dat is zelfs mij te gek. Ik wil best besparen maar niet op alles.

We stoken dus langer door deze winter. Het begin van de winter was heel zacht. Ik was benieuwd of we nu toch meer stoken dan vorig jaar, dus ik vergeleek de meterstanden van de eerste 4 maanden van dit jaar met de 1e 4 maanden van vorig jaar. Ik kwam uit op 688 m3 voor 2011 en 671 m3 voor 2012. Dat is nagenoeg gelijk dus.

Dat stelt me gerust. Zoals het er nu naar uitziet hoeven we niet te gaan bijbetalen. Hier grip op hebben is precies de reden waarom ik de meterstanden bij houd, zo weet ik waar we rekening mee moeten houden.

Doe jij dat ook, de meterstanden bij houden? Staat bij jou de kachel nu ook nog aan?

P.S. vandaag op Wel en Wee: Vol gevoel

dinsdag 17 april 2012

Administratie

Vandaag een suffe administratiepost, ik heb de begroting bijgewerkt. Maandelijks kwam ik toch wat 'zwevende' uitgaven tegen: zoals de kosten voor de bankpassen en de betaalrekening, goede doelen (€6, maar toch...). Ook fröbelde ik wat in excell zodat ik de begroting makkelijker kan vergelijken met de uitgaven.

Spelen met cijfers heeft altijd groot effect: alles danst voor mijn ogen en ik ben misselijk. Voelde ik me van de week heel wat met mijn fietstocht naar de finish van de Unicefloop, even de administratie bijwerken en ik merk meteen weer dat ik er nog lang niet ben, qua gezondheid, functionerende hersencellen en concentratie.

Afijn, de computer gaat uit. Of nee, toch nog een mededeling, vandaag op Wel en Wee: Betutteling.

zondag 15 april 2012

Wie is er de baas over jouw geld (2)

Een paar dagen geleden plaatste ik hier een artikel  met het volgende dilemma:  
beste vriendin gaat trouwen en het vrijgezellenfeest gaat boven jouw besteedbare budget, want het moet €80 gaan kosten. Wat ga je doen?

Dit was naar aanleiding van een mail die ik kreeg van S. waarin zij om raad vroeg


Uit de vele reacties bleek vooral:
  • dat dit een herkenbaar dilemma is
  • dat veel mensen het beschouwen als een onvermijdelijke uitgave voor iets waar ze geen zin in hebben
  • dat €80 voor de meesten meer is dan mensen er voor over hebben, ook omdat het daar niet bij blijft. Je moet ook zaken als vervoer er naar toe en kleding meerekenen. En dan komt de eigenlijke bruiloft plus het cadeau voor het bruidspaar er nog bij.
S. mailde mij een paar dagen later dat zij heeft besloten om niet mee te gaan. In plaats daarvan gaat zij iets leuks doen met de bruid zelf, dat is ten eerste gezelliger (waarschijnlijk ook voor de bruid zelf) en ten tweede zijn zo de kosten veel beter in de hand te houden.

De herkenbaarheid van de situatie deed mij beseffen dat de meeste mensen zich weliswaar eigenaar voelen van hun banksaldo, maar dat er veel situaties zijn waarin anderen bepalen wat er wordt uitgegeven: denk maar aan een bruiloft, verjaardagen, feestdagen, etentjes met collega's waarbij de rekening gedeeld gaat worden, het verplichte koffierondje op de club. In veel gevallen gaat het mis omdat je overvallen wordt door de situatie. En je durft het niet aan te kaarten omdat 'er nu eenmaal al iets is geregeld', 'het altijd zo gaat' en 'je bang ben voor vrek te worden uitgemaakt'. Maar voor veel mensen is zuinig leven een noodzaak, of dat nu is omdat je onverwacht minder inkomsten hebt of omdat je in het geval van S. die mij mailde, moet sparen vanwege een hele grote onvermijdelijke uitgave in de nabije toekomst.

Wat goed werkt is vooraf bedenken wat je kunt betalen en wat je iets waard vindt. Eerder schreef ik al eens dat besparen het beste werkt met die uitgaven die je kunt beïnvloeden én die je minder belangrijk vindt. Na aftrek van je vaste lasten, heb je natuurlijk ook uitgaven voor boodschappen, kleding en luxere zaken als recreatie, pret. Vooral die variabele uitgaven zijn goed te beïnvloeden. Hou je uitgaven een tijd bij en zie wat je aan diverse zaken uitgeeft. Ga bij je zelf na of je dit het waard vindt. Om die reden ben ik een paar jaar geleden gestopt met het kopen van boeken (op een enkele uitzondering na) en lid geworden van de bibliotheek.

Dat ging als volgt:
  • ik besefte dat we moesten bezuinigen
  • ik hield de uitgaven bij
  • ik maakte een lijst van wat ik heel belangrijk vind
  • ik besefte dat ik het hebben van boeken minder belangrijk vind dat wat het me kostte. Het gaat me namelijk om het lezen.
  • ik stopte met boeken kopen en werd lid van de bieb.

Zo simpel is het. Nu is dit een proces wat los van anderen plaats vind. Ik kan zelf die beslissing nemen. Maar toch werkt het ook zo met de bovengenoemde situaties als vrijgezellenfeesten, sociale verplichtingen. Stel jezelf altijd 2 vragen:
1) kan ik het betalen - gaat dat makkelijk of ten koste van iets en is dat erg?
2) wil ik het betalen - doet de uitgave pijn en krijg ik de pest in of krijg ik er een goed humeur van?

Als het antwoord is dat je het niet kunt betalen, dan is dat eigenlijk nog de meest eenvoudige situatie, los van het feit dat het misschien niet leuk is om te melden. Het kan niet, klaar. Maar als het antwoord is dat je het niet wilt betalen, bedenk dan dat de beste tactiek is er zo vroeg mogelijk over te beginnen. Neem het heft in eigen handen. Iets niet willen betalen is namelijk ook een prima reden om ergens niet aan mee te doen. Als jij op alle gebieden heel sober leeft om een bepaalde reden, is het toch jammer als je door een sociale situatie gedwongen wordt toch geld uit te geven aan iets dat jij helemaal niet ziet zitten of je kunt veroorloven.

Maak dingen bespreekbaar! Zeg tegen je familie dat je niet meer meedoet met dure groepscadeaus, dat je liever zelf iets maakt, of dat je misschien zelfs het verplichte cadeautjes geven wil afschaffen. Jouw geld is van jou alleen en alleen jij bepaalt wat kan en wat niet kan. Wat jij een zinvolle besteding vindt, hoeft niet voor een ander te gelden. Dus mensen zullen het nooit eens worden. Daarom heb je des te meer reden om je grenzen te stellen.

Ga eens voor jezelf na welke sociale situaties jouw buikpijn opleveren, omdat het je meer geld kost dan gewenst. Bedenk een tactiek hoe je de situatie kunt ombuigen. En besef je wat je doel is: baas te worden over je eigen geld.Wat het je in ieder geval oplevert is een gevoel van kracht. Maar het zou zomaar kunnen dat je bijval krijgt. Want veel mensen zitten in hetzelfde schuitje en zijn blij als dit soort zaken bespreekbaar wordt gemaakt.

P.S. Vandaag op Wel en Wee: Koude vrouw
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...