zaterdag 3 maart 2012

Lichtpuntje

Wij zijn al jaren op zoek naar de juiste lamp. Een staande lamp met mogelijkheid om er bij te kunnen lezen zonder dat de lamp je verblindt en zonder dat jij als enige in de schijnwerpers zit en de rest van de kamer verandert in een donker hol.

Een echte mooie goede lamp is best prijzig. Natuurlijk kun je het zo gek maken als je zelf wil, maar de lampen die ik tot nu toe zag bij de bekende bouwmarkten zijn ook nog niet echt goedkoop en schijtlelijk. Natuurlijk krijg ik nu meteen reacties dat mensen er wél een prachtlamp kochten voor bijna niets en dan ook nog in de uitverkoop, maar wij vonden die lamp dus niet.

Dus kochten we tussenlampen. Dat zijn lampen die niet voldoen maar de periode dienen te overbruggen tussen lamploos door het leven gaan en het moment dat de ware lamp zich aandient. Die tussenlampen waren allemaal goedkoop en vielen al half uit elkaar nog voordat we het licht aandeden. Maar als je de uitgaven van al die tussenlampen bij elkaar optelt, krijg je alsnog buikpijn.

De zoektocht naar dé lamp wordt bemoeilijkt doordat ik niet mobiel ben. Schatje is al meerdere malen op onderzoek uit gegaan en smste me dan foto's van lampen die volgens hem in aanmerking kwamen, maar zo vonden we helaas niet dé lamp. Je kunt je natuurlijk ook afvragen of het de meest efficiënte manier is om een lamp uit te zoeken.

Gisteren ging Schatje even de stad in voor de laatste verjaardagsvoorbereidingen, Zoon is vandaag 10 geworden en de slingers die we normaal ophangen zijn in een dermate desastreuze toestand beland dat we er afstand van hebben genomen. Op zoek naar slingers dus kwam Schatje erachter dat dé lampenwinkel in ons IJsselmeerstadje opheffingsuitverkoop heeft. En hij zag 2 lampen die eventueel in aanmerking komen, variërend in prijs van € 250 tot € 600 (slik).

Wij vallen vaak op dezelfde dingen, zijn redelijk eenstemmig in wat mooi is en niet mooi (in onze ogen dan hè). Dus als hij het mooi vindt, denk ik er waarschijnlijk ook zo over. Dus moet ik ergens vandaag richting lampenwinkel en is de kans groot dat we ineens heel veel geld uitgeven. Weliswaar aan een lamp die dan jaren mee kan, maar toch.

In mij zit een gierigaard die dit nauwelijks kan verkroppen. Eerder gaf ik zonder blikken of blozen geld uit aan twee prachtige handgeknoopte tapijten en een mooie stoel. Rationeel gezien vind ik het geen vreemde uitgave, je hebt lampen nodig en een goede lamp doet heel veel voor je interieur. Maar ik vind het blijkbaar moeilijk om geld uit te geven aan een lamp. Ook al wacht ik al jaren op de juiste lamp en gaf ik inmiddels net zo veel geld uit aan de tussenlampen. Toch heb ik hier grote moeite mee. Daarom vertelde ik Schatje dat ik met een lamp van € 250 kan leven maar niet met één van € 600. Ik kan dat niet aan mezelf verkopen.

We zullen zien hoe dit afloopt. Eerst nog even taarten bakken en vooral kijken waar de energie zich heeft verstopt vandaag, want tot nu toe zag ik deze nog niet.

Begrijp jij mijn dilemma? Wat zou jij maximaal willen/kunnen uitgeven aan een lamp?

PS Vandaag op Wel en Wee: Feest!

vrijdag 2 maart 2012

Geld

Het voordeel van vakantie is het luie opstarten dat we nu doen, lekker lang in bed blijven liggen met de krant. Niet dat we vrolijk worden van de berichten. 9 tot 16 miljard extra bezuinigen, dat is nogal wat! In die zelfde krant lees ik dat de ex-topman van Vestia meneer Staal een bonus krijgt van 3,5 miljoen euro voor het om zeep brengen van een goed lopend bedrijf. Hij deed wat bijna niemand meer durft na de crisis van 2008, namelijk op grote schaal gokken met financiële producten. Maar sommigen zijn meer hardleers dan anderen niet waar?

Waar moet die 9 miljard extra bezuinigingen vandaan komen? Laten we vooral beginnen met de bonus af te pakken van lui die deze niet verdienen. Dan haal je toch al heel wat op denk ik zo. Natuurlijk is dat veel te kort door de bocht en heb ik geen recht van spreken want ik ben slechts een zuinigerd (en daarmee benadeel ik de economie blijkbaar) en niet iemand die het land door zware financiële tijden moet slepen. Maar in een gezin geldt ook dat het niet netjes is dat degene die zijn kamer vernielt en nooit opruimt meer zakgeld krijgt dan de anderen en dan nog wat extra geld krijgt voor het stoppen met dat te doen.

Hetzelfde geldt voor de banken. Die zijn gered met een enorme financiële staatsinjectie maar ik kan me niet herinneren dat ik ooit iets heb gelezen over terugbetalen. Wel las ik dat ook de top in de bankwereld weer bonussen krijgt uitgekeerd. Vreemd.

Terug naar de economie op mini-niveau. Hier draait alles om het feit dat iemand morgen 10 jaar wordt (ik noem geen namen) en die persoon loopt als een ongeleid projectiel door het huis, strak staand van de stress. De cadeautjes zijn binnen al ging dat niet zonder problemen. Bestel ik altijd probleemloos bij de grootste internetwinkel die net door 's lands grootste kruidenier is overgenomen, zal je net zien dat nu de bestelling in de soep loopt. Halverwege de week begon ik zenuwachtig te worden en belde ik om te constateren dat het maar goed was dat ik belde want er was inderdaad iets mis. Gelukkig kon het worden rechtgezet en een dag later was alles binnen.

We vieren het zondag. In tegenstelling tot voorgaande jaren gaan we zelf de taarten bakken. Deels uit zuinigheid en deels omdat we dat gewoon lekkerder vinden. Ik heb wel bij de heren aangegeven dit keer hulp te verwachten omdat er uit mijn handen weinig komt momenteel. Dus staat er morgen een boeiende dag te wachten met een strakke planning omdat Zoon niet één maar twee voetbalwedstrijden moet spelen en Schatje kantinedienst moet draaien op de voetbalclub. Tussendoor gaan we taarten bakken maar niet allemaal tegelijk want ik moet mijn energie doseren. We gaan zien of het lukt!

De extra inkopen voor de verjaardag en het feit dat we veel extra boodschappen kochten omdat onze supermarkt alle biologische artikelen deze week met 25 % korting verkocht, maakt dat we deze maand iets meer uitgaven aan boodschappen dan dat we normaal doen in een korte maand. Aan de andere kant bespaarden we doordat er geen oppas-uitgaven waren deze maand en Schatje ook geen gitaarles nam omdat hij even geen puf had. Dus onderaan de streep staat er een mooie nul en geen minteken. We spaarden € 400 en dat was precies volgens plan. Helaas geen extraatjes deze maand die ik kon doorsturen naar de spaarrekening.

En tot slot dan de vooruitzichten en voorspellingen op financieel gebied:
In maart vieren we het verjaardagspartijtje van Zoon, ook zijn Neef en Nicht jarig en de cadeautjes van Zoon zijn dan wel binnen maar moeten nog worden betaald. Gelukkig hebben we daar de reserveringsrekening voor. Gedurende het hele jaar zet ik elke maand een bedrag opzij voor periodieke uitgaven zoals verjaardagen, dierenarts, ANWB, de krant, lidmaatschappen, et cetera. Zo beschik ik zonder problemen altijd over voldoende geld voor die uitgaven.


Denk jij ook wel eens als je de berichten lees in de krant: mouwen opstropen en laat mij dat maar regelen? Of zijn jouw eigen financiën zo'n chaos dat je dat niet durft?

PS vandaag op Wel en Wee geen tirade maar fantasie: Wat zou ik doen....

donderdag 1 maart 2012

Boos

Vandaag verspil ik alle energie die ik heb aan een artikel in de De Volkskrant.
Ik las het en ontplofte. Sorry, het heeft niets met consuminderen te maken.
Ik klom in de pen en stuurde een boze mail naar De Volkskrant.

(Wil je in iets compactere bewoordingen weten waarom ik boos ben. Lees het op Wel en Wee: Boos!!)

Beste Volkskrant,
"Hierbij wil ik u graag wijzen op een reactie van mij naar aanleiding van het artikel van Anneke Stoffelen in uw editie van vandaag over internet-therapie.Dit plaatste ik op mijn blog waarin ik korte stukjes schrijf over leven met ME: Wel en Wee met ME.
Misschien kunt u de moeite nemen dit te lezen?


ME-CVS wordt in uw artikel vanuit een zeer beperkte invalshoek beschreven en er worden dingen klakkeloos overgenomen waar ik als ME patiënt grote vraagtekens bij zet.

Met name het beeld dat ME/CVC geen biomedische oorzaak kent, is niet correct. Er is veel onderzoek gaande, er zijn vooral de laatste 1,5 jaar zeer spannende ontwikkelingen te melden, met name de ontdekking dat het medicijn rituximab (dat normaal in chemotherapie wordt gebruikt) een héél positief effect heeft op ME patiënten. Bovendien bevestigt dit het vermoeden dat ME/CVS mogelijk veroorzaakt wordt door een retrovirus.


De internettherapie waar mevrouw Stoffelen over schrijft is gebaseerd op de gedachte dat patiënten zich moe denken en dat het allemaal tussen de oren zit. Heel erg kwetsend voor ME patiënten die hiermee voor de zoveelste keer worden weggezet als mensen die maar beter niet naar hun lijf moeten luisteren, want het klopt toch niet. Gewoon negeren die moeheid en lekker gaan bewegen, dan wordt het vanzelf beter! Bewegen volgens een vast schema kan echter vreselijke gevolgen hebben voor ME-patiënten. Natuurlijk moet je bewegen maar wel binnen die grenzen die er zijn.


ME/CVS is een aandoening waarbij het bindende element de chronische vermoeidheid is die een zeer invaliderende werking heeft. Naast de vermoeidheid kan een heel scala van klachten voorkomen: pijn in spieren en gewrichten, krampen, concentratiestoornissen, geheugenproblemen (mist in het hoofd), problemen met spraak, migraine, (voedsel) allergieën, slaapproblemen (slaapstoornissen, niet-verkwikkende slaap). Heel kenmerkend is een totaal gevoel van uitputting dat niet in verhouding staat tot de inspanningen die je hebt geleverd. Daarnaast werkt het ook door op de hormonen en het immuunsysteem (slechte weerstand, vatbaar voor infecties). Omdat ME/CVS op zoveel gebieden invloed heeft, van de hersenen, hormonen, bloedtoevoer tot de energie- en hormoonhuishouding wordt het ook wel gezien als een neuro-immunologische aandoening.



Ik vind dat ik grote vraagtekens mag zetten bij een behandeling die is gebaseerd op het negeren van de signalen en uitbreiding van activiteiten volgens een vast schema. U heeft vast geen uur de tijd anders zou ik u vertellen over alle therapieën die ik volgde om maar van mijn aandoening af te komen, waaronder gedragstherapie en fysiotherapie. Ik ging er alleen maar van achteruit op fysiek gebied.



Het succes van de internet-therapie bij jongeren werpt de vraagt op of deze jongeren wel CVS hadden en niet “gewoon” last hadden van depressieve gevoelens (en waarbij ik een depressie niet wil bagatelliseren). Bijvoorbeeld Sanne die in het artikel wordt genoemd, is doorverwezen door haar huisarts. Met alle respect, een huisarts kan deze diagnose niet stellen. Dat kan wel bijvoorbeeld in het VermoeidheidCentrum in Lelystad of het ME-Centrum in Amsterdam.



Kom op Volkskrant! Dit moet beter kunnen. Vergelijk deze therapie eens met andere behandelingen die er niet van uitgaan dat het tussen de oren zit. Benoem welke invalshoeken er zijn.

En hoe komt het dat 2/3 opknapt en 1/3 niet. Wat is er met die 1/3 groep aan de hand? Was de ‘succesgroep’ soms depressief? Want bewegen bij een depressie is inderdaad een goed middel. En zou de niet-succesgroep soms wel eens ME/CVS kunnen hebben?


Nu is er volgens mij klakkeloos een persbericht overgenomen."




woensdag 29 februari 2012

Aangeleerd of aanleg?

Een paar dagen geleden plaatste ik een logje over wat consuminderen voor mij betekent. Niet in de zin van levensgeluk, maar in de zin van waarin uit het consuminderen zich. Mijn conclusie was dat consuminderen voor mij het schrappen van het overbodige is, dat vraagt om voortdurend alert zijn. Alert zijn op de lamp die overbodig aan staat, de verwarming die te hoog staat. Dat soort zaken... Izerina vroeg zich vervolgens af 'of dat consuminderen op den duur niet zo vanzelf gaat,dat alert zijn minder nodig is. Als een soort ingesleten gedrag'.

Dat vind ik een interessante vraag, die ik natuurlijk alleen voor mezelf kan beantwoorden omdat ik niet weet hoe een ander daar mee omgaat. Maar nee, we hebben het helaas niet over ingesleten gedrag. Wel is het zo dat consuminderen me minder moeite kost naarmate ik het langer doe. Veel gaat als vanzelf inmiddels. En ik raakte gewend aan ervaringen die eerst als ongemakkelijk werden ervaren, zoals de verwarming telkens een graadje lager zetten dan ik gewend was.

Maar toch is het telkens zo dat mijn aandacht uiteindelijk weer verslapt. Meestal als ik me iets minder goed voel of als de hormonen door mijn lijf gieren en er een innerlijke discussie op gang komt die maakt dat ik meen recht te hebben op dingen die mij ontzegd worden. Gelukkig zijn dat meestal korte aanvallen maar ze worden niet altijd met evenveel succes afgeweerd.

Ook is het zo dat de motivatie soms gewoon minder is. Je kunt nog zo gemotiveerd beginnen, uiteindelijk neem je het consuminderen op in je leefstijl en wordt het normaal. En wat normaal is, krijgt minder aandacht. De 1e periode is het makkelijk heel gemotiveerd te blijven want dan hark je de grootste winst naar binnen. Tel je dan bij elkaar op wat je hebt uitgespaard, dan krijg je een heel goed gevoel. Maar dat is niet continue zo.

Aanleren van nieuw gedrag gaat in fasen. Eerst ben je onbewust niet vaardig, dan bewust niet vaardig, dan bewust vaardig en tot slot onbewust vaardig. In die laatste fase zou je kunnen zeggen dat je gedrag is ingesleten. Mijn ervaring is dat ik continue wissel tussen bewust vaardig en onbewust vaardig. Mijn aandacht verslapt regelmatig omdat er ook andere karaktertrekken in mij zijn die soms winnen: gemakzucht, luiheid, ontevredenheid.

Voor mij is dat een continue proces dat altijd doorgaat. Maar het maakt ook dat ik elke keer weer bewust kies. En dus werkt dit proces mee aan het instant houden van mijn motivatie.

Zo ga ik er mee om. Ik denk dat hoe je met consuminderen omgaat ook grotendeels wordt bepaald door de situatie waarin je zit. Iemand die een grote schuld heeft af te betalen is op een ander manier gemotiveerd dan iemand die consumindert om een buffertje te hebben.

Hoe werkt dat bij jou? Is zuinig zijn bij jou aangeleerd of aanleg?

PS: vandaag op Wel en Wee: Gevangen!

dinsdag 28 februari 2012

Leergeld

Per week ontvangt Zoon van ons € 3,50. Best een fors bedrag voor een  bijna (nog 4 dagen!) 10 jarige. Als ik me zou houden aan de adviezen van het Nibud zouden we rond de € 2 per week geven. Maar eigenlijk geven we dat ook, alleen nog een beetje meer. We willen graag dat hij leert om uit te komen en dat lukt niet echt als je kind van nature een hamster is die het geld in ontvangst neemt, in een potje stopt en er weinig mee doet. 'Later' werkt het ook niet zo, dan moet hij ook uitkomen en rekeningen betalen.

Vorig jaar gaven wij hem op 1 januari een bedrag dat bedoeld was om alle cadeautjes voor verjaardagspartijtjes te kopen gedurende het jaar. Dat ging prima. Dit jaar maken we het iets uitdagender en betalen we per week € 1,50 verjaardagsgeld uit. Aan hem de spannende missie om uit te komen. Hierover schreef ik al eerder een logje.

Het is nu echt leergeld. Deze maand werd hij 2 keer uitgenodigd voor een partijtje en zat er nog niet voldoende in de pot (we zijn 1 januari van start gegaan). Het is nét het echte leven waar je ook niet altijd kunt voorzien wat voor uitgaven er gaan komen. Natuurlijk hielpen we hem wel financieel uit de brand want het is bedoeld als leergeld en niet bedoeld om hem een trauma te bezorgen en hem met lege handen naar een feestje te laten gaan.

Ook nieuw sinds dit jaar is dat hij een kasboek bijhoudt. Daar moet je niet zo veel van voorstellen, hij noteert wat er in gaat en wat er uit gaat en wij bekijken maandelijks samen met hem dit boekje. Niet omdat hij zijn uitgaven moet verantwoorden maar om hem te leren hoe je een administratie van je inkomsten en uitgaven bijhoudt.  Het bekijken houdt in dat hij zijn notities op papier optelt en aftrekt en vergelijkt met de daadwerkelijke inhoud van zijn spaarpotten. Groot was de schok toen er een tekort van € 1,50 was. We gaan volgende maand zien of dit hem motiveert het netter bij te houden.

Hij is nog steeds vrij zuinig op zijn geld. Hij geeft het zelden uit en spaart meestal gedurende langere tijd voor iets groots. Dit weekend deed hij wel een grote uitgave. Elke week stopt hij €0,50 in een 'goede doelen potje'. Dit doet hij op eigen initiatief, wij brachten hem niet op het idee. Hij hoorde maanden geleden op de radio een spotje van Terre des Hommes dat je al voor €10 een kind uit Cambodja van de vuilnisbelt kunt halen en naar school kan laten gaan. Hij besloot dat hij daar voor wou gaan sparen. Dit weekend had hij € 10 bij elkaar verzameld en dat heb ik uit zijn naam overgemaakt. Het volgende spaardoel heeft hij al weer bij elkaar gezocht. Dat worden 10 kippen die je via Oxfam Novib kunt schenken. Dat gaat zo: jij geeft iemand een cadeau en dat cadeau bestaat uit 10 kippen voor weer iemand anders aan de andere kant van de wereld, die daarmee een bestaan kan opbouwen. Een geit geven kan ook  of een ezel.

Het ontroerde me dat hij dit deed. Natuurlijk is hij vrij om te doen met zijn geld wat hij wil en als het bij deze ene keer blijft is het ook prima. Maar ik ben wel heel blij dat hij beseft dat delen fijn is.

En jij? Stimuleer jij je kind om zijn geld weg te geven?

Meer weten hierover?:
Oxfam Novib pakt uit
Terre des Hommes

PS. Vandaag op Wel en Wee: vriendschap

maandag 27 februari 2012

Simpeler

Op zoek naar rust, eenvoud en gemak.
Ook met de opmaak.
Omdat.
Gewoon.
Dus.

Vandaag heb ik geen last van een spraakwaterval. Wel van een hoofd dat te vol is. Vannacht kon ik niet slapen en dus dacht ik maar na over consuminderen. Ik vroeg me af waar het consuminderen zich momenteel in uit bij ons. Omdat we steeds vaker kiezen voor kwaliteit, zijn we bepaald niet goedkoper uit, op de korte duur. Ik kwam tot de conclusie dat het consuminderen voor mij vooral betekent dat ik het overbodige schrap. Dat betekent ook dat ik me meer bewust ben van wat overbodig is.  Overbodig kan bij mij bijna 1-op-1 vertaald worden met gedachteloos. Als je wakker en alert bent heb je de lampen uit als er voldoende licht is, trek je eerst een warme trui aan en zet je pas daarna de verwarming aan, denk je voor het boodschappen doen na over wat er moet komen en besef je dat een impuls een impuls is en vanzelf weer verdwijnt. Wakker en alert zijn dus om het overbodige te vermijden.

En dat wat in dit schrap-proces enorm gemist wordt, valt onder het kopje genot. Waar je dan bewust voor kiest en wat des te meer betekent.

Zo bezien is consuminderen de dingen op scherp stellen.

Dat betekent wel dat ik nu een dutje ga doen, want ik lag wel heel lang wakker afgelopen nacht terwijl ik dit zo bedacht. En ben ik nu niet wakker en niet alert......

PS. Vandaag op Wel en Wee: Wonder

zondag 26 februari 2012

Maar één vandaag

In het kader van het laptopvasten, plaats ik maar één berichtje vandaag, op Wel en Wee:
Stilstaan terwijl je beweegt.

En dit berichtje telt dus niet mee, niet echt....

Over het laptopvasten trouwens gesproken: het gaat redelijk. De ene dag beter dan de andere. Ik ben elke dag tussen 12 en 18 uur uit de lucht. Daarna zet ik de laptop meestal nog één keer aan om mijn puntentelling bij te werken en mijn logboek van het VermoeidheidCentrum in te vullen. Dan spiek ik meestal ook nog even of ik reacties heb.

Het geeft wel iets meer rust. Want wat ik deed: kijken en weer uitzetten en dan een uur later weer even spieken en weer uitzetten is niet prettig merk ik. Overigens zit het zó in mijn systeem dat ik 2 keer de fout inging en het pas later doorhad. Bijna vergelijkbaar met een koekje in je mond stoppen en je dan pas bedenken dat je aan het lijnen bent. Maar dat zal wel overwaaien denk ik, want alles went.

Wel deed ik gisteren iets ongehoords, voor mij dan. Na 4 maanden moeiteloos een streng suikervrij gistloos dieet met nog meer verschrikkelijke ontberingen te hebben volgehouden, propte ik gisteren tijdens een kraamvisite een stuk appeltaart naar binnen en at ik in de avond bij het eten een paar kleffe witte bolletjes met chocoladevlokken. Ik weet, op de wereldschaal van zondig gedrag is het niet heel erg schokkend, maar voor mij wel. En ik vroeg me af: heeft het met het laptopvasten te maken? Kan ik me maar op één gebied iets ontzeggen en zoek ik dan onmiddellijk compensatie? En hoe verhoudt zich dat tot consuminderen? Ga ik nu de uitgespaarde computertijd gebruiken om lijstjes te maken van dingen die ik ga kopen en verander ik de naam van dit blog in "Spaarcentje vliegt uit de bocht"?

Dat lezen we vast binnenkort hier, áls ik een berichtje plaats. En dan is dat nieuws voor jullie, want dit berichtje plaatste ik niet, niet echt.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...