zaterdag 18 februari 2012

Boodschappen en uitgaven

Na weken achter elkaar voor € 50 tot € 60 per week boodschappen te hebben gedaan, was de rek eruit. In de supermarkt gaf Schatje € 75 uit, via internet bestelde ik de groentetas a €12,50 en deed ik een grote biobestelling van € 112 (inclusief kattenvoer).

Zo. Slik. Dat is weer gedaan. Het was hard nodig want we zagen al tijden de bodem van de voorraadkast en hoe vuil die is als er niets in staat.... Zojuist werd de groentetas geleverd en ik verwacht vandaag ook de bioboodschappen. Een goede huisvrouw zou vandaag dus snel even die voorraadkast uitsoppen. Maar dat ben ik niet. Schatje is wel een goede huisvrouw: hij sopt, doet boodschappen en houdt het huis netjes. Maar vandaag niet, dan geef ik hem vrij. Sterker nog: dat is een dwingend bevel.

Soms zijn andere zaken belangrijk. Zoals in het weekend kunnen bijtanken. De krant lezen. Door het keukenraam naar het park kijken terwijl je met je voeten voor het rooster van de hete luchtverwarming staat. Verse brownies, die lekker klef zijn. Moet ik ze wel even gaan bakken....dat kan weer want er is weer voorraad in huis.

Tot nu toe is de maand financieel gezien redelijk rustig. Helaas lukt het niet om net als in januari elke paar dagen onverwachte meevallers op de spaarrekening te zetten. Maar er is wel wat uitgespaard tot nu toe op het boodschappenbudget. De grote uitgaven die er zijn deze maand, zijn gepland.
  • We kochten in de uitverkoop een winterjas voor Zoon voor volgend jaar én een trainingsbroek voor nu (zijn huidige had hij in de kleedkamer van de voetbalclub laten liggen en vonden we nooit meer terug, héél flauw, dit gebeurde eerder ook al met zijn voetbalschoenen). 
  • We bestelden gisteren de verjaardagscadeaus voor Zoon. Dat leverde nog een onverwachte meevaller op. Het door ons gekozen cadeau (Sims 3) is nu bij B.ol.com maar liefst € 20 euro goedkoper. Van dat uitgespaarde geld deden we er nog een dvd bij. Heeft Zoon even geluk!
Eén grote geplande uitgave schuiven we op. Eén van de katten moet eigenlijk naar de dierenarts voor de jaarlijkse enting. Maar omdat Smoes een nogal groot trauma in december opliep (zware operatie) zie ik er erg tegenop met hem naar de arts te gaan. Dat slaat nergens op, ik weet het. Maar deze maand zie ik het niet meer gebeuren.

Ik doe dat trouwens elke maand, zo halverwege kijken hoe we het doen. Ben je uit de bocht gevlogen, dan is er nog kans dat je het recht kunt trekken door hier en daar wat budgetten aan te passen.

Heb jij ook halverwege de maand een controlemoment? Hoe voorkom jij dat je te veel uitgeeft?

Fijn weekend mensen!

PS Vandaag op Wel en Wee: de druppel

vrijdag 17 februari 2012

Carnaval

Als kind vond ik carnaval geweldig. Het ging me niet om de verkleedpartij maar meer om de chaos die op school ontstond. Daar stortte ik me helemaal in. En kwam uren later nogal gehavend de school uit. Oma wist dat en hield daarom rekening met de kleding die werd uitgezocht. Niks uren naaien op een elfenpakje, ik ging meestal als 'Kruimeltje', een straatschoffie/boefje. Zo viel het minder op wat mij natuurlijk aan kwam waaien: met gescheurde kleren de school uit rennen.

Zoon is iets rustiger aangelegd. Maar tegenwoordig gaat het er heel anders aan toe met de verkleedpartij. Ouders kopen bij de H.ema of de B.art Sm.it een piratenpak, of een cowboykostuum. Als je wilt, kun je je kind verkleden als brandweerman, politieman, ridder. En dus lopen alle jongetjes er hetzelfde bij op school. De meiden zijn vindingrijker en weten oma's, moeders of tantes over te halen een kostuum te naaien of in ieder geval tot meer creativiteit op te porren.

De school van Zoon houdt elk jaar een wedstrijd. De prijs is voor het mooiste kostuum. Die prijs gaat elk jaar naar hetzelfde kind, een meisje uit zijn klas. Haar oma naait het kostuum. Volgens mij begint het lieve mens al ergens in augustus na te denken over een thema zodat ze in februari een niet te verslaan kostuum bij elkaar heeft genaaid. Dat ze ook professioneel 'iets' doet met kleding maken, zorgt voor een voorsprong waar wij, de niet creatieve moeders, het nakijken bij hebben.

Nou maakt dat hier niet zoveel uit. In eerdere jaren kochten we een piratenpak, een ridderoutfit en een cowboytenue. En dat wordt blijmoedig afgewisseld. Vorig jaar was een uitzondering en ging hij verkleed als griezel. Lange zwarte jurk aan,  de schattige blonde krullen weggetoverd met zwart verfspray, witte schmink op het gezicht en klaar.

Een goede tip voor ouders die geen zin hebben om elk jaar een nieuw carnavalspak te kopen en ook absoluut niet creatief zijn: duik eens in de verkleedkist van een vriendje van je kind(eren).  Was dat vriendje vorig jaar Darth Vader en wil hij nu iets anders? Ruil jouw indianenpak tijdelijk voor zijn kostuum. Iedereen blij en weer wat geld uitgespaard.

PS: Op Wel en Wee ook carnavalsverhalen! De goede hoed

donderdag 16 februari 2012

Verjaardag

Over 2 weken is Zoon jarig. Hij wordt 10. Andere jaren zag ik er tegenop. De drukte van de visite, het organiseren van het partijtje. Maar dit jaar heb ik er zin in. Ik ga gewoon goed uitdenken wat de beste tactiek is voor mij om er zo goed mogelijk door heen te rollen, zowel financieel als qua energiehuishouding.

Zoon is op een zaterdag jarig maar we vieren het op zondag. Op de zaterdag  bak ik 2 lekkernijen die allebei heel makkelijk te maken zijn. Ik maak Julia's luie appeltaart (Natuurlijk Zuinig) en de Brownies van Theo (Tijm en Suikerbiet). De appeltaart maakte ik al 2 keer en beide keren stond het met een kwartier in de oven. Super makkelijk en goedkoop.

Voor de brownies 'moet' ik dit weekend even proefdraaien. Dat is overmacht hoor, ik moet weten of het net zo goed smaakt als het klinkt of het ook zo makkelijk te doen is als het klinkt.

Zelf bakken heeft een reden. Het is vele malen goedkoper. En bovendien gezonder. Ik weet wat ik door het beslag gooi. Dat weet ik niet van lekkernijen die ik in de supermarkt koop.

Dus dat deel is al uitgedacht. Ik denk dat we voor zijn partijtje een bioscoopbezoek gaan doen. Deden we vorig jaar ook en was een groot succes, zowel voor de kinderen als de begeleiders. Het bioscoop deel besteden we deels uit. Dat doet Schatje met Schoonouders (als jullie dit lezen: dat willen jullie vast wel hè?). En als de kinderen dan weer thuis komen gaan ze gourmetten, is nu het plan. Dat heb ik dan in alle rust kunnen voorbereiden. En vinden ze vast leuk om te doen, zelf hun eten klaarmaken aan tafel. Gehaktballetjes, kipspiezen, minihamburgers, stokbrood, satésaus, misschien wat friet. En voor de goede sier een bak sla (die niet opgaat, dat weet ik nu al).

Tot zover is het ook duidelijk. Moeten we alleen nog cadeautjes uitkiezen. Zoon maakte een digitale verlanglijst bij B.ol.com. Met grote wensen en kleinere verlangens voor grote prijzen en soms een uitverkoopje. Ons budget voor een cadeau is € 50.  Vinden jullie dat veel of weinig?  Wat geven jullie uit aan verjaardagscadeautjes?

PS: vandaag op Wel en Wee: Duidelijke communicatie

woensdag 15 februari 2012

Geldstromen

Het is maar goed dat de belastingdienst geld stort vandaag, want er staat niets meer op. Al dagen grijpen we mis naar kokosbrood, rozijnen en nog wat etenswaren die je in je mond stopt. Maar er stond niet voldoende geld meer op de rekening om de grote bio-bestelling te doen.

Vorige maand kon het niet op. Maar toen hadden we ook zóveel meevallers! Toch gaven we niet heel veel uit tot nu toe in februari. De trend van goedkoop boodschappen doen is doorgezet. Maar ik begin te vermoeden dat het meer met mijn verstrooidheid te maken heeft en dat ik daardoor niet goed in staat ben geweest om boodschappenlijstjes te maken. Vandaar het vele misgrijpen.

Meestal hebben wij rond de 14e, 15e van de maand  een financiële dip, net wel, net niet rood staan. En als dan de belastingdienst wordt gestort, is dat weer opgelost. En staat er meestal ook nog ruim voldoende op als het salaris wordt gestort. Dat is dan het moment dat ik de staat van de maand opmaak en geld dat overbleef door stort naar de spaarrekening. Dat ga ik deze maand eens niet doen. Om zo te proberen of ik zo de halfmaandelijkse dip kan oplossen. Dat is het plan. Want het is niet fijn halverwege de maand altijd te kort te komen en aan het eind van de maand altijd over te houden. Ergens klopt er dan iets niet.

Begin volgende maand is Zoon jarig. Dat brengt extra kosten met zich mee. Daar heb ik al wat voor opzij gezet. En verder gaan we diep nadenken of de verlangens van een bijna 10-jarige matchen met het beschikbare budget.

Vandaag op Wel en Wee: Dikke buik
Op Spaarcentje kookt: Broccoli-wortelschotel (met veel knoflook).

dinsdag 14 februari 2012

Vicieuze cirkel

Een grote kop in De Volkskrant van vandaag:
Mensen met ernstige gezondheidsklachten en overgewicht zeggen massaal hun afspraak bij de diëtist af. Diëtisten hebben 60 % minder spraken om te noteren in de agenda.

Dit heeft natuurlijk enorm veel gevolgen. Voor al die mensen met overgewicht, ondergewicht en met bepaalde behoeften omdat ze herstellende zijn van een ernstige aandoening of er nog aan leiden. Wat een onderschatting van wat een diëtist voor mensen kan betekenen! We hebben het echt niet over mensen die twijfelen of ze nu gaan afvallen met behulp van Sonja Bakker of Dr. Frank of dat ze zich gaan melden bij een diëtist. Het gaat over mensen die gerichte begeleiding nodig hebben om een eetpatroon samen te stellen zodat zij in staat zijn beter te worden of hun lijf van voldoende voedingsstoffen te voorzien, omdat ze extra behoeften hebben omdat ze bijvoorbeeld kanker hebben gehad. Of hulp nodig hebben bij wat ze wel en niet mogen eten, omdat ze diabetes hebben.

Mensen met 60 kilo overgewicht hebben meer nodig dan de eetmeter van het Voedingscentrum. Mensen mensen met allergieën, suikerziekte, kanker, ouderen die moeite met eten hebben....zoek het voortaan maar lekker zelf uit!

Daarnaast wordt ook meteen even een beroepsgroep de nek om gedraaid. Wie volgt? De ergotherapeuten? Oefentherapeuten?

Ik schaam me tegenwoordig enorm als ik de krant lees. Heb ook al een paar keer getwijfeld of ik het abonnement niet ga opzeggen. Ik schaam me over de kortzichtigheid van dit beleid. Natuurlijk weten 'ze' in Den Haag ook wel dat dit beleid uiteindelijk veel gezondheidsklachten doet verergeren. Mensen blijven nu massaal weg van de diëtist, ook al heeft hun huisarts een verwijzing geschreven en komen deze mensen aan het eind van de rit in een ziekenhuis terecht. Met veel hogere kosten tot gevolg.  Ik schaam me dat ik in een land woon met een meldpunt voor Oost-Europeanen. Waar mensen die hulpbehoevend zijn het zelf moeten gaan uitzoeken en vooral zelf betalen. Waar het onderwijs zo wordt uitgehold dat we weer terug gaan naar overvolle klassen. Waar empathie alleen wordt geuit als het niets kost.

Ik heb een buffer. Wij zijn in staat om te sparen. Voor nood, voor zorgkosten. Om kleding vooruit te kopen voor zoon. Om onverwachte tegenslagen op te vangen. Wij kunnen sparen ondanks dat ik niet meer kan werken en wij dus minder inkomen hebben. Niet iedereen kan rondkomen en sparen. Dan betekent een extra uitgave voor bijvoorbeeld begeleiding van een diëtist dat je meteen in het rood staat. En kom er dan nog maar eens uit. Want je moet ook naar de tandarts. En je eigen medicijnen betalen omdat de eigen bijdrage elk jaar wordt verhoogd. Kom er dan nog maar eens uit, uit de cirkel van problemen. Je hebt geen geld om opzij te zetten voor zorgkosten en door je slechte gezondheid ben je niet in staat om voldoende inkomen te genereren om geld opzij te zetten voor zorgkosten.

En ik denk dat het alleen maar erger wordt de komende jaren. Daarom zeker nu, in wat voor positie je ook verkeert: zet geld op zij. Begin met sparen. Al is het met kleingeld in het begin. Kijk vooruit. Ga er niet van uit dat jij nooit gebruik moet maken van een specialist. Het is toch verschrikkelijk als jij jezelf hulp moet ontzeggen omdat je het niet kunt betalen.

PS: meer van Spaarcentje lezen na deze opwekkende tirade? Vandaag op Wel en Wee: Liefde.

maandag 13 februari 2012

Maandagpraat

Nu het zo koud is en de wereld wit, heb ik een 'lekkerste plekje' in huis. Dat is bij het keukenraam. Ga ik daar staan, dan blaast de hete lucht verwarming mijn voeten warm en zie ik als ik naar buiten kijk een prachtige witte wereld. Die vandaag gaat veranderen in een prutzooi vrees ik.

De groentetas werd geleverd nadat de boodschappen zijn gedaan. Dat loopt niet altijd synchroon of in de juiste volgorde om een weekmenu te maken. Dat maakt niet uit, met een goede basisvoorraad lukt het altijd wel om iets op tafel te toveren.

In de tas zat boerenkool, paksoi, broccoli en bieten. De broccoli verbaasde me wat, maar vooruit. Het is onbespoten en zal wel uit een kas komen. De boerenkool leverde wat paniek op. In de winter is het een goed ontwikkelde gave van mij om gerechten met boerenkool te ontlopen. En nu heeft 'mijn' groenteboer het in de tas gestopt. Heel veel. De helft ging naar de buren. En van de andere helft maakte Schatje Indische roerbak-boerenkool. Eigenlijk heel smakelijk. De smaak van de boerenkool was door het roerbakken heel anders dan wat ik me kan herinneren van stamppot boerenkool.

Wat we de rest van de week gaan eten, weet ik nog niet precies maar dat komt al schrijvend vast goed:
Maandag is Omadag en volgens mij staat er een broodje (biologische) hamburger met sla op de planning.
Dinsdag doen we iets met de paksoi. Ik denk een kerrie-roerbak met kipfilet.
Woensdag de broccoli, geen flauw idee wat we er mee doen.
Donderdag is soepdag, ik heb nog heerlijke bietensoep in de vriezer. Tosti erbij en klaar.
Vrijdag weer bieten, maar dan uit de oven: bietjes met gekarameliseerde uien en geitenkaas, ik denk met aardappelpuree.

Het noodplan is ook klaar: koken lukt in verband met ontbrekende energie niet altijd, en dan doen we een graai in de vriezer waar bakken met pastasaus staan. De geplande etenswaren schuiven dan een dag op. En zo zeg ik één keer per maand de groentetas af, om de opgehoopte resten op te eten. Dat scheelt ook weer geld.

Een goede week allemaal!

PS:
Vandaag op Spaarcentje kookt :Puur koken: motivatie en tips.
Op Wel en Wee: Malle Eppie

zondag 12 februari 2012

De tactiek van kleding kopen

Zoon is bijna 10. En net als alle andere 10-jarigen lijkt het regelmatig alsof zijn lijf is ontploft: groeistuipen, tenen die enorm lang worden, boterhammen die niet aan te slepen zijn, kleding die niet meer past.

Een groeiend lijf dat bovendien altijd buiten speelt moet goed gekleed worden. Naarmate Zoon ouder wordt, kiezen we meer voor kwalitatief goede kleding. Het moet echt tegen een stootje kunnen en gaan voor het goedkoopste is op den duur niet het goedkoopste.

Maar goede kleding kost geld. Toch lukt het om goede spullen te kopen. In het ene seizoen kopen we de aanbiedingen die pas in het jaar erop zullen worden gedragen. Zo ging Schatje deze week met Zoon de stad in en kocht een geweldig wintersportjack, 2 maten te groot, prachtige kwaliteit, waterafstotend voor € 39. Bedoeld voor volgend jaar, en misschien wel het jaar erop ook (dat lukte ook met het huidige jack). De nieuwwaarde was meer dan het dubbele.

Zo inkopen doen scheelt geld. Deze tactiek kunnen wij toepassen zolang Zoon nog braaf aandoet wat wij voor hem kopen. Hopelijk ziet hij het voordeel hiervan in en koopt hij straks als hij kleedgeld krijgt,ook slim in. Maar misschien is hij dan wel gevoeliger voor de trends van het seizoen. Nu maakt het hem nog niet uit. Hij is zich nog niet bewust van mode, van wat in is en wat niet. Het glijdt nog allemaal langs hem heen. Heerlijk.

ps: heb jij mijn nieuwe blog al ontdekt: Wel en Wee met M.E.? Over lichtvoetig leven met betonblokken aan armen en voeten. Kan dat dan? Natuurlijk! Lees mee over dromen, vliegen, vallen en weer opstaan. Over punten tellen en energie doseren, over een kookfee met zadelkruk en een ezel die zich altijd blijft stoten aan dezelfde steen.

Stop ik dan met schrijven over consuminderen en koken? Wel nee, dit is gewoon een ander deel van mij waarover ik wil schrijven.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...