dinsdag 4 december 2012

Feestkleding

Toen Zoon net op school zat, viel ik regelmatig van de ene verbazing in de andere. Wat een ongeschreven regels die ik als verse moeder nog niet kende! Voor de juf koop je voor haar verjaardag  een cadeau en aan het eind van het jaar weer één om haar te bedanken. Er zijn hulpjuffen en stagiaires die aandacht en bedankjes dienen te krijgen en als ouders wordt er van je verwacht dat je voorleest, computerles geeft, de klas en de spullen aan het eind van het jaar boent en om de haverklap klaar staat om het grut van en naar een museum/boerderij/theater te rijden.

De grootste verrassing voor mij was toch wel het kerstdiner. En dan met name de kleding voor het kerstdiner. De kinderen gaan eerst met zijn allen naar de kerk (hij zit nu eenmaal op een katholieke school) en daarna eten ze met zijn allen zelfgemaakt lekkers in de klas die voor de gelegenheid mooi versierd is. Tot zover allemaal prima. Het eerste jaar kwamen wij aanzetten met een schaal met kleine gehaktballetjes en vielen om van verbazing. In plaats van kinderen liepen er mini-volwassenen rond, volledig aangekleed en opgedirkt. Het merendeel van de kinderen in de klas was voor deze gelegenheid in het nieuw gestoken, ik zag een paar stropdassen (ze waren toen 6!) en een paar jongens liep in een minikostuum.

Slik. Ik keek naar mijn kind. Het enige wat ik voor vertrek had gedaan was controleren of er geen gaten in zijn broek zaten, maar daar hield het dan ook wel mee op. Gelukkig trok Zoon zich niets van de heersende mores aan en stapte vol verwachting het klaslokaal binnen en had een geweldig diner. En dat elk jaar weer. Hij is één van de weinige kinderen die daar binnenstapt in dezelfde kleren die hij overdag ook naar school aan heeft.

Vind ik het vreemd dat anderen hun kind mooi aankleden en in het nieuw steken? Ja en nee. Nee, omdat ik me best kan voorstellen dat je - als je kind toch nieuwe kleren nodig heeft - deze kleding eerst gebruikt voor zo'n feest en dat het kind daarna het gewoon aan kan doen. Kleding zonder gaten is immers zeldzaam bij jongens van onder de 12 (hoe dat zit met meiden weet ik niet).

Maar ja, ik vind het vreemd als je een outfit koopt met glitters of een compleet herenpak maar dan voor kinderen, speciaal voor een feestmoment. Zeker omdat je kind daar een volgend jaar weer uitgegroeid is. En dan maar weer klagen over dat de feestdagen zo duur zijn! Ik begrijp daar niets van. Doe toch niet zo moeilijk, zorg dat de tanden gepoetst zijn en je kind er niet al te verkreukeld uit ziet en klaar. Scheelt handen vol met geld.

Herken jij dit? Voel jij je gedwongen je kind bij dit soort gelegenheden in het nieuw te steken?

Naschrift Spaarcentje: ik heb mijn punt niet voldoende gemaakt. Wat ik bedoel te zeggen: als jij en je kind het leuk vinden je op te doffen en feestelijk te verkleden, dan is dat natuurlijk prima. Waar het in mijn ogen fout gaat is dat het soms een verwachting wordt, een ongeschreven regel waar je aan dient te voldoen. En dat wil ik niet. Een kind is een kind en zal nog zijn hele leven aan verwachtingen (en kledingvoorschriften) moeten voldoen. Maar goed, ik vind het ook niet echt leuk om mezelf op te doffen. Net als dat ik er ook niet van houd om een kind van 1 jaar een pot gel in het haar te smeren, 'zodat het zo schattig overeind staat'.
Er kwamen veel reacties voorbij van mensen die voor een prikkie een prachtig kostuum op de kop hebben getikt en die er van genieten. Hartstikke goed! Voor hen is dit stukje duidelijk niet geschreven. De feestdagen kosten al geld genoeg, laat een ander niet de baas zijn over je portemonnee en koop geen zaken 'omdat iedereen dat doet en het zo hoort'

PS: Update behandeling op 'Wel en Wee'
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...