maandag 5 november 2012

Voor wie het niet meer ziet zitten

Dag lief mens, zie je het niet meer zitten? Raak je ontmoedigd door de regeringsplannen? Ben je boos omdat je in je geldstromen wordt gepakt? Voel je je onrustig door de crisis? Weet je niet wat de plannen voor jou persoonlijk betekenen? Weet je niet meer waar je de moed vandaan moet halen?

Ja jij, tegen jou heb ik het. De zon schijnt, het is herfst en het ruikt buiten lekker naar rotte bladeren. Wat houdt je tegen daar van te genieten? Verwen jezelf met dingen die binnen je bereik liggen. Zet een kop warme thee, luister naar mooie muziek, lees een fijn boek, bedenk waar jij ontspannen van wordt en neem je voor dit vaker te doen.

Bedenk dat waar je op focust, groter wordt. En ook waartegen jij je verzet. Richt je daarom op de fijne momenten, de dingen in jouw leven die wel goed gaan. En kom niet aanzetten met dat jouw leven echt alleen maar doffe ellende is, want zelfs in die ellende zijn er vast zaken die fijn zijn. En wat is ellende? Een etiket dat we zelf plakken op dat wat we niet zien zitten en niet hebben gekozen.

Op het dieptepunt van mijn ziekte lag ik dagen op de bank, in het donker. Wachtend tot de pijn zakte en ik misschien kon douchen. En het was moeilijk om me niet aangetast te voelen in mijn menszijn, mijn eigen-zijn. Wat bleef er nog van mij over, daar zo liggend op de bank? Me druk makend omdat ik aan de zijlijn van het leven stond, niet in staat mee te draaien en mijn steentje bij te dragen.

Wat voelde ik me ellendig. Tot op een dag iets veranderde. Ik moest denken aan de metafoor van de berg in de storm, dit wordt gebruikt in mindfulnessmeditaties. Stel je een grote berg voor, in een mooi landschap. Ineens verandert het weer, het gaat regenen, stormen, hagelen. Alle weertypen gaan hun gang rond de berg. Verandert de berg daardoor? Nee, hoogstens rolt er hier een daar een steen naar beneden, maar de berg blijft de berg en verandert niet ineens in een geit.

Dat hielp mij om me toch mezelf te blijven voelen. Natuurlijk gebeurden er dingen waar ik geen vat op had en kende ik verdriet en pijn. Maar ik was een berg en kwam verrassend genoeg steeds meer bij mijn eigen kern. Ik bleek een heel blij mens te zijn. Ja, ik lag hele dagen op de bank maar ik had gezelschap van 2 katten, ik had het warm, mijn moeder bracht leesvoer, mijn Schatjes zorgden voor afleiding en ik was nog steeds in staat om blijdschap en liefde te voelen.

Inzoomend op dat wat goed gaat en dat wat fijn is, maakt een wereld van verschil. Stop toch met klagen dat jij geen zin hebt de zorgpremie van een bouwvakker te betalen, omdat jij gezond bent (zie De Volkskrant van dit weekend). Wie zegt dat jij gezond blijft? Of dat die bouwvakker meer gebruik maakt van zorg? Hou toch op het leven te zien als een optelsom van dingen waar je recht op hebt. Kijk niet achterom. Neem afscheid van wat niet meer kan en wees dankbaar voor de jaren dat je wel een krant had, op vakantie kon, zorgeloos geld uitgaf.

Verander eens in een blij ei, stop met klagen en ga leven en genieten. Dat kan jij wel, heus.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...