vrijdag 2 november 2012

Ben jij voorbereid?

Een veel gehoorde tip is dat je moet gaan leven op 70% van je inkomen. Dan bouw je een buffer op en als je dan een inkomensdaling meemaakt,  ben je al gewend aan een ander bestedingspatroon.  Een goede tip vind ik zelf. En ik zou deze zeker toepassen als ik de tijd een paar jaar terug kon draaien. Want ik deed veel een paar jaar geleden, maar daar hoorde op 70 % leven van mijn inkomen zeker niet bij.

Toen ik een paar jaar geleden mijn baan kwijt raakte omdat ik ziek werd, waren wij hier niet goed op voorbereid. Wij hadden 2 jaar voor het ontslag een nieuw huis gekocht en er was geen buffer. Dat ik werkloos zou raken, zagen we na 2 jaar ziekte weliswaar aankomen, maar toch kwamen we niet snel genoeg in beweging (en nu niet allemaal gaan roepen: had je maar geen huis moeten kopen want ik werd 3 maanden na de verhuizing ziek). We leken wel verlamd. Misschien hadden we het gevoel dat 'het' niet echt gebeurde. Gelukkig werden we uiteindelijk wakker en kwam alles financieel redelijk op zijn pootjes terecht. Dat was niet makkelijk en ging niet van de ene op de andere dag maar het lukte wel. Wat me bijbleef, is de onzekerheid. Ik wist niet of het zou lukken ons huis te blijven betalen. Het heeft heel wat slapeloze nachten en doemscenario's in mijn hoofd gekost voordat ik het gevoel had weer grip te hebben op onze financiën.

En nu? Nu worden we geconfronteerd met opnieuw onzekerheid. Overal slaat de crisis toe, dus ook in het bedrijf van Schatje. Hij werkt voor een groot Amerikaans bedrijf met vestigingen in Europa. deze week werd bekend gemaakt dat er 3 fabrieken gaan sluiten, in Engeland en België. Nu werkt Schatje niet in een fabriek, maar als de productie wordt stilgelegd (en in dit geval gedeeltelijk verplaatst) dan heeft dat ook gevolgen voor andere onderdelen van een bedrijf, zeker als het hoofdkantoor van dat bedrijf in Nederland staat en Schatje daar werkt.

Wat dit betekent weten we niet. Wel dat er mensen uit moeten. Of de 'pijn' verdeeld wordt over alle Europese vestigingen is nog onduidelijk. We kunnen ons er wel druk om gaan maken maar we hebben de uitkomst toch niet in de hand.

Wat we wel in de hand hebben, is hoe we er dit keer mee omgaan. In tegenstelling tot mijn ontslag, hebben we nu wel een buffer, is alles strak geregeld en is het voor ons heel duidelijk waar nog ruimte is om eventueel te bezuinigen. Natuurlijk zijn de grote voor de hand liggende bezuinigingen al aangepakt maar er is heus nog ruimte. We sparen namelijk nog steeds, gaan elk jaar op vakantie, lezen een krant, eten biologisch en lossen de hypotheek af.

Dus in geval van nood kunnen wij nog steeds gaan schrappen. Onze eerste prioriteit zal zijn om te kunnen blijven sparen en af te lossen. Of dit echt nog haalbaar is als we weer met een inkomensdaling te maken hebben weet ik niet. Ik ga maar weer eens rekenen. Want hoe meer we aflossen, hoe lager de lasten zijn voor ons en hoe minder afhankelijk we zijn van een ander om in ons huis te kunnen blijven wonen. We gaan er van uit dat het niet nodig is, we blijven optimistisch maar zijn wel voorbereid. Dit keer wel.


En jij? Kom jij in beweging nu de crisis zo hard toeslaat? Of ben je al een ervaren consuminderaar die op een minimum leeft en laat je je niet meer gek maken?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...