dinsdag 2 oktober 2012

Elke dag dezelfde keuze maken

Gisteren schreef ik dat dé consuminderaar niet bestaat. Zoveel mensen, zoveel verschillen en het één is niet beter dan het ander. Maar daar waar dé consuminderaar niet bestaat, denk ik wel dat het begrip consuminderen zelf voor één uitleg vatbaar is die je weliswaar op veel manieren kunt omschrijven, maar die meestal op hetzelfde neerkomen. Consuminderen zou je kunnen omschrijven als:
  • meer uit minder halen
  • prioriteiten stellen
  • niet (meer) onachtzaam geld uitgeven
  • keuzes maken waar je wel en niet geld aan uitgeeft
  • leren je uitgaven aan te passen aan je inkomsten

Maar vooral is consuminderen voor mij elke dag weer dezelfde keuze maken zonder daar al te diep over na te denken. Dus niet:  ga ik voor gemak of doe ik dat niet? Maak ik mijn wasmiddel of koop ik het? Doe ik elke dag weer overal de lichten uit of heb ik daar vandaag geen zin in? Houd ik elke week weer de meterstanden bij om grip op het energieverbruik te krijgen of vergeet ik dat? Consuminderen is gewoon doen en af en toe controleren of we nog op koers liggen.

Gisteren haalde ik Zoon op van school en we gingen op de terugweg naar huis even langs de biologische winkel. Ik had wat basisspullen nodig. Zoon had trek in iets lekkers en er was niets lekker meer in huis. 'Mag ik lekkere koekjes uitzoeken' vroeg meneer. Iets lekkers stond niet op het lijst, maar de vraag was niet onredelijk. Hij is 10 en wil graag iets lekkers als hij uit school komt. Toch zei ik nee, maar beloofde wel bij thuiskomst koekjes te gaan bakken.

Hij nam eerst wat fruit en een boterham en tegen die tijd dat dit op was, waren de koekjes klaar. Vers, zonder enge toevoegingen en voor een fractie van wat het in de winkel kost.

Consuminderen gaat bij mij het best als ik me gewoon aan mijn plan houd en daar niet van afwijk. Dus gewoon dat kopen wat er op mijn briefje staat. Niet elke keer opnieuw mezelf afvragen of ik niet beter dit of dat kan doen, maar gewoon doen wat ik eerder besloot.

Die houding komt niet aanwaaien. Ik kreeg bijvoorbeeld jaar in jaar uit een preek van de tandarts over het belang van flossen. Ik begon elke keer weer met goede moed. Tot die keer dat ik geen zin had en de dag er na ook niet. Vlak voor het nieuwe tandartsbezoek begon ik natuurlijk als een dolle te flossen, maar altijd net te laat om de preek te kunnen tegenhouden.

Dat ging zo door totdat ik tegen mezelf zei dat 'geen zin hebben' niet relevant is. Ik kleed me ook aan, ik douche, ik poets mijn tanden en dat zijn allemaal handelingen die niet elke dag opnieuw beoordeeld hoeven te worden door mij op 'wel of geen zin'. Dus ik ging flossen, ongeacht zin of geen zin. Afgelopen vrijdag ging ik voor controle naar de tandarts (geen gaatjes, fijn dat u het vraagt!) en voor het eerst in 20 jaar zei de tandarts niets over flossen. Helaas ook niet dat het hem opviel dat ik het nu wel deed, dat was dan wel weer een beetje jammer.

Maar die houding van gewoon doen, ik heb dit besloten en ik ga me niet elk moment afvragen of ik er wel echt zin in heb, helpt mij enorm om te kunnen consuminderen. Het is niet iets is wat ik vol moet houden maar gewoon iets waar ik ooit voor koos om beter met mijn geld uit te komen.

Elke dag dezelfde keuze maken dus, namelijk de keuze om te besparen, te consuminderen en daarbij wel te gaan voor zaken die ik belangrijk vind. Dus zoveel mogelijk groen en biologisch. En als dat betekent dat ik koekjes zelf bak om het betaalbaar te houden in plaats van dat ik ze koop, dan kan ik daar prima mee leven.

Dé consuminderaar bestaat niet maar de manier waarop je consumindert zegt wel iets over hoe je in het leven staat. De keuzes die we maken, de zaken die we schrappen om iets anders te kunnen bekostigen: het maakt dat ik dubbel geniet van wat wel kan.

Hoe zou jij het begrip consuminderen omschrijven?

ps: vandaag op Echt eten, puur koken: Witlof met ketjap, tonijn en sesamzaadjes
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...