donderdag 6 september 2012

De zin van sparen

Vandaag plaatste Luxe of zuinig een interessant logje over sparen. Hij stelt zichzelf de vraag wanneer je genoeg hebt gespaard. Een leuk onderwerp vind ik dat. Sparen is bij mij een middel om iets te bereiken en geen doel op zich. Ik heb geen behoefte om mijn spaarsaldo enorm te laten stijgen, zodat we vanaf ons 50e bijvoorbeeld de wereld kunnen rond reizen. Misschien verandert dat nog overigens.

Voor nu is het doel van sparen eenvoudig:
  • we sparen voor een goede buffer, waarmee we grote klappen kunnen opvangen
  • we sparen om de hypotheek af te lossen
  • we sparen om Zoon later te kunnen laten studeren, zonder dat hij zich daarvoor in de schulden moet steken
Sparen om het sparen doe ik niet. Sparen is niet mijn hobby, zoals dat wel het geval is bij Luxe of zuinig. Sparen is mijn middel om vrijheid te hebben om onverwachte noodzakelijke uitgaven te doen.

Eens de buffer op een acceptabel niveau is (dat bereikten we toevallig deze maand: €10.000) is de rest van het te sparen bedrag bedoeld voor aflossing. De studiespaarrekening van Zoon staat los van de hoogte van onze buffer, we sparen gewoon al jaren een vast bedrag en kijken er verder niet naar om.

Dus wanneer is mijn genoeg-grens bereikt? Blijkbaar als ik €10.000 op de rekening heb. Ik hoef niet meer te hebben. Ik wil ook graag, ondanks het consuminderen, ruimte hebben om af en toe naar de film te gaan of een hapje te eten. Ook voegt een vakantie veel toe aan mijn levensvreugde. Heel veel meer sparen maakt dat we deze dingen niet zouden kunnen doen.

Een genoeg-grens wat sparen betreft hangt dus ook samen met de verhouding tussen wat er binnenkomt en wat er uitgaat (aan vaste lasten). Ik weet hoe hard wij moeten schrapen en sparen om die buffer op te bouwen en de hypotheek af te lossen. Een spaarbedrag van € 500 per maand bij ons is verhoudingsgewijs misschien wel veel meer dan een spaarbedrag  van € 1000 per maand bij iemand die veel meer verdient. Ik ken mensen die met gemak € 1000 per maand kunnen sparen en ook impulsaankopen kunnen doen, uit eten kunnen gaan en meerdere abonnementen  hebben op tijdschriften. Die ruimte is hier niet. Als ik zeg dat wij een kleine € 500 per maand sparen (buffer, studie en hypotheek) dan betekent dat onze financiële ruimt na aftrek van alle vaste lasten en boodschappen en periodieke uitgaven dus € 500 is.

De kleine krenten in de pap zoals een keer naar de film gaan, betalen wij vaak van ons zakgeld (€ 10 per persoon per week). Dat is misschien minimaal voor een ander, maar ik vind het prima zo. Consuminderen bestaat vooral uit ruimte zoeken waar die eerst niet was en het uitgespaarde geld inzetten voor zaken die wij belangrijk vinden.

De ontwikkeling naar het sparen en het vinden van een genoeg-grens ging in 3 fasen:

  • Eerst spaarden we niet en consumeerden wij vooral
  • Toen gingen wij consuminderen en begonnen wij te sparen
  • Nu sparen wij voor vaste doelen en consuminderen wij om met mate te consumeren
De leuke crux is dat naarmate je minder consumeert, er meer wordt genoten wanneer je consumeert.

Wat is nu de zin van sparen? Dat is de zin die jij er aan geeft. Voor mij zal dat iets anders zijn dan voor jou. Wat waarschijnlijk wel overeenkomt, is dat sparen rust en vrijheid geeft om op een ander moment keuzes te kunnen maken. Of dat nu de keuze is om op je 50e te stoppen met werken, of elk jaar op vakantie te kunnen gaan, dat maakt niet uit.

Wat is voor jou de zin van sparen? Is het voor jou een middel of een doel?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...