vrijdag 15 juni 2012

Waar zuur zijn goed voor is....

Soms kom ik mensen tegen die verzuurd zijn. Nu ben ik zelf ook een zure vrouw. Als ik beweeg gaat er geen zuurstof naar mijn spieren, ik maak dus sloten melkzuur aan. Bij mij wordt dat veroorzaakt door de ME. Hoe dat met die andere zure mensen zit weet ik niet. Maar ik schat zo in dat een permanente gemoedstoestand er iets mee te maken heeft.

Op een dag besloot ik dat het genoeg was. Ook al ben ik altijd al gekenmerkt door een buitensporig enthousiasme, ik was ook een piekeraar. Het nadeel van piekeren is dat je het niet meer in de gaten hebt als de zon schijnt als je niet uitkijkt. Of nog erger, dat ook het zonnetje een aanleiding wordt voor de bevestiging van rampspoed. En dan ben je nog maar een paar stappen verwijderd van bitter worden, jaloezie, afgunst. Afijn, een heel rijtje met karaktertrekken die voor niemand prettig zijn, ook niet voor de eigenaar zelf.

Genoeg dus. Het voordeel van het gebeuren van grote rampspoed is dat het dus gebeurd is, dus dat hebben we dan ook maar weer gehad. Na het ziek worden, verlies van werk en inkomen, de financiële stress en het leren leven met het idee van een bestaan met beperkingen en zonder mijn eigen centen te verdienen, klaarde de lucht op. Niet meteen van KLABANG!! Maar sluimerend. Alsof er een wolk wegtrok.

Tegenwoordig sta ik een stuk blijer in het leven ook al moet ik het op alle fronten met minder doen. Ik heb me aangewend om vrijwel alles wat ik tegen kom te benaderen als een lekker hapje waar ik mijn tanden in zet (ik vertaal nu eenmaal alles naar eten). Deze houding helpt enorm bij het consuminderen merk ik. Niet het gevoel hebben dat iets je wordt afgepakt maar het consuminderen als een spannend spel zien met leuke onverwachte uitdagingen heeft tot gevolg dat ik er ook nooit op uitgekeken raak. Zeker niet omdat er veel winst te behalen is.

Iets benaderen alsof het leuk is, maakt dat het leuk is. En zo zie ik ruimte waar die er eerst niet was. Omdat ik die wil zien. Omdat ik bereid ben te schuiven met prioriteiten. Omdat ik niet te lang stil blijf staan bij wat ik niet meer heb en me richt op wat ik wel heb. Omdat ik zie dat uiteindelijk het enige belangrijke in het leven is dat mijn kind me lachend aankijkt en dat ook Schatje niet gillend wegrent als hij me 's ochtends uit bed ziet klauteren met een lijf dat eerder past bij een 70-jarige dan de goddelijke bijna 45-jarige die ik ben.

Genieten is een kunst. Ook genieten van consuminderen is een kunst. Zie waar je ruimte hebt. Sta open voor een andere manier van denken. Een tijd terug had ik een gesprekje met iemand die het financieel moeilijk heeft. Maar mijn tips over ongesneden groente kopen kwamen niet door het zure masker heen. En maar jammeren over hoe erg alles is, ondanks dat alle groenten voor gesneden worden gekocht en er 2 auto's voor de deur staan (waarvan er één is voor de boodschappen in de winkel waar ik met mijn lijf toch echt gewoon naar toe fiets). Deze dame kaatste mijn tips terug met de opmerking dat ze een druppel op de gloeiende plaat zijn. Toen ik haar vertelde dat ik diepvrieszakjes na gebruik uitspoel en hergebruik en zo hooguit één keer per jaar een nieuwe voorraad hoef te kopen, zag ik in haar ogen dat er bij wijze van spreken een grote streep door mijn naam in haar adressenboekje kwam te staan.

Tja dan niet. Ook goed. Ik dacht echt niet toen ik als twintiger het Amsterdamse studentenleven ontdekte, dat ik op mijn 44e nog steeds zo zuinig in het leven zou staan dat ik plastic zakjes zou gaan uitwassen en hergebruiken. Ik had de verwachting dat ik op zijn minst in een grachtenpand terecht zou komen. Het ultieme geluk was kasten vol met boeken die dan ook natuurlijk onbeperkt zouden worden aangeschaft. Verwachtingen los laten kan heel bevrijdend werken. Want met het loslaten van verwachtingen herken ik ook beter wat ballast is en wat niet.

Bezuinigen en consuminderen is niets anders dan je uitgaven aanpassen aan jouw werkelijkheid. Of dat nu is omdat een crisis je dwingt op de rem te trappen of omdat jij een huis aan het aflossen bent of om financieel niet kopje onder te gaan, maakt eigenlijk niet eens uit. Het komt allemaal op hetzelfde neer. Hoe sneller jij je ego en verwachtingen opzij weet te zetten, hoe sneller het besparen of uit kunnen komen zal gaan.

De kleine stapjes kunnen een enorm verschil uitmaken. Dus drink water in plaats van sap, was je met zeep in plaats van met douchegel, maak je eigen wasmiddel, knip je tube tandpasta open en pers het laatste restje eruit of nog beter: poets je tanden met bakpoeder, kook alles vers en van het seizoen zonder pakjes en zakjes,  zet de verwarming telkens een graadje lager, sta maximaal 3 minuten onder de douche en doe dat om de dag (aan de wasbak met een washandje wassen is heus niet verkeerd), stop met vlees eten, kijk naar al je verzekeringen: heb je die echt nodig? Met een goede buffer is immers ook veel pech op te vangen, ga sparen voor je eigen zorgrisco, schrap alle abonnementen, ook dat van de sportschool en ga in plaats daarvan wandelen of in de tuin werken, begin je eigen moestuin, ruil met mensen in je omgeving, jij bakt een taart in ruil voor een fietsband plakken, zeg de kinderopvang op en regel het met ouders van vriendjes.........zo kan ik uren doorgaan.

Misschien doe je alles al, misschien ook niet. Wat voor mij een eye-opener was dat ik na het eerste consuminderjaar twijfelde. Waar was nog winst te behalen? Ik zag het niet zo snel. En toch, door uren naar die begroting te turen drong het heel langzaam tot me door dat een doorlopende reisverzekering nergens op slaat als je niet meer drie keer per jaar op vakantie gaat. Dat was weer een besparing van € 80 per jaar. En toen volgde de TV gids ook meteen, weg ermee! We kunnen ook op internet zien wat er op de TV komt. De leukste besparingen zijn die uitgaven die je onachtzaam doet, omdat je het altijd deed.

En waar zuur zijn dan wel goed voor is (want dat was immers de titel van dit stukje)? Nou nergens voor. Net als dat mijn zure lichaam duidt op een gebrek waar ik alleen maar last van hebt,  is het zijn van een zuurpruim nergens goed voor. Het belemmert je alleen maar. Stop dus met mokken. Ga doen wat je moet doen. Steek je kop niet in het zand als je weet dat je je financiën moet reorganiseren maar ga het te lijf met enthousiasme en creativiteit. Lach niet bij voorbaat mensen uit omdat ze consuminderen of aflossen maar stel je open voor dat wat je niet kent. En wees verrast hoe weinig je nodig hebt om je goed te voelen.

Zo, dat is er maar weer uit. Het lijkt wel een preek.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...